เปลี่ยนอาชีพทั่วชาติ : เนโครแมนเซอร์ หายนะในคราบฉัน - #469มาตรา 469

#469มาตรา 469

บทที่ 469

เมื่อเห็นเช่นนั้น มู่เฉียนเฉียนจึงไม่ถามคำถามใด ๆ เพิ่มเติมอีก

เธอเป็นคนซื่อตรงและมีมารยาทดี และจะไม่ถามคำถามที่ไม่ควรถาม

หลินโมหยูไม่ได้ปิดบังอะไร มีบางเรื่องที่เธอเองก็คงไม่เข้าใจอยู่ดีแม้จะบอกไปก็ตาม

ความรู้สึกที่ละเอียดอ่อนซึ่งเกิดขึ้นจากการใช้ทักษะ มีเพียงผู้ที่ใช้ทักษะนั้นเท่านั้นที่จะรับรู้ได้

เมื่อนำผลลัพธ์สุดท้ายมารวมกับการวิเคราะห์อย่างละเอียดถี่ถ้วน ก็จะสามารถหาคำตอบได้

ประสบการณ์ในการใช้ทักษะแต่ละอย่างนั้นแตกต่างกัน

ผู้เชี่ยวชาญส่วนใหญ่ยังอยู่ในขั้นตอนการประยุกต์ใช้เมื่อพูดถึงความเข้าใจในทักษะต่างๆ

เมื่อใช้ไปแล้วก็คือใช้ไปแล้ว ฉันจะไม่คิดถึงมันมากนัก

สิ่งนี้ไม่เพียงใช้ได้กับผู้เชี่ยวชาญระดับสูงเท่านั้น แต่ยังรวมถึงผู้เชี่ยวชาญระดับแนวหน้า หรือแม้แต่ผู้เชี่ยวชาญระดับยอดเยี่ยมบางคนด้วย

น้อยคนนักที่จะสามารถสัมผัสและเข้าใจรายละเอียดของทักษะเหล่านั้นได้อย่างแท้จริง

ตอนนี้หลินโมหยูอยู่ในขั้นที่เขาไม่เพียงแต่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น แต่ยังต้องการรู้ว่าทำไมมันถึงเกิดขึ้นด้วย

การรู้วิธีใช้เพียงอย่างเดียวไม่เพียงพอ คุณต้องเข้าใจที่มาของมันด้วย

โดยที่เธอไม่รู้ตัว หลินโมหยูได้ก้าวเข้าสู่เส้นทางที่กว้างไกลกว่านั้นมาก

…

ทั้งสองเดินเท้าต่ออีกสองวัน รวมระยะทางหลายพันกิโลเมตร

พื้นดินใต้ฝ่าเท้าของพวกเขาเปลี่ยนแปลงไปอีกครั้ง มันไม่โปร่งใสอีกต่อไป และเปลวไฟก็ไม่ลุกไหม้อีกแล้ว

หลินโมหยูรู้ว่าพวกเขาได้ออกจากอาณาเขตของ 【นกหลงโบราณ】 แล้ว

ตลอดสองวันนี้ พวกเขาไม่พบสัตว์ประหลาดใดๆ เลย

นกฟีนิกซ์โบราณ ด้วยธรรมชาติที่ทรงอำนาจ จึงไม่ยอมให้สัตว์ประหลาดใด ๆ อาศัยอยู่ในอาณาเขตของตนได้

หลังจากออกจากอาณาเขตของมันแล้ว สัตว์ประหลาดตัวอื่นๆ ก็ปรากฏตัวขึ้นให้เห็น

เมื่อเห็นอสูรกาย หลินโมหยูก็หยุดชะงักทันที

กองทัพผีดิบไม่ได้โจมตีโดยตรง แต่เฝ้ามองจากระยะไกลแทน

มู่เฉียนเฉียนถามด้วยความสงสัยว่า “มีอะไรผิดปกติเหรอ?”

หลินโมหยูไม่ได้พูดอะไร แต่เธอเข้าสู่สภาวะเตรียมพร้อม

เมื่อเห็นเช่นนี้ มู่เฉียนเฉียนก็อดรู้สึกกังวลไม่ได้

สัตว์ประหลาดที่อยู่ข้างหน้ามีลักษณะคล้ายทั้งเสือและกวาง มีขนหนาและหางยาว

มู่เฉียนเฉียนถามว่า “อสูรกายตัวนี้ทรงพลังมากไหม?”

“สัตว์ป่า!”

ริมฝีปากของหลินโมหยูขยับเล็กน้อย และเธอเอ่ยออกมาสองคำ

สัตว์ประหลาดที่อยู่ข้างหน้ามีลักษณะเหมือนกับสัตว์ป่าที่เขาเคยเห็นในดินแดนรกร้างทุกประการ

เหตุใดสัตว์ป่าจึงปรากฏตัวในสมรภูมิรบโบราณ?

หลังจากสังเกตอยู่พักหนึ่ง หลินโมหยูก็สังเกตเห็นบางสิ่งผิดปกติ

แม้ว่าทั้งสองจะมีลักษณะคล้ายคลึงกันถึง 90% แต่ก็ยังมีข้อแตกต่างเล็กน้อยอยู่

เขาเห็นมันเพียงแวบเดียวตอนที่กำลังเปลี่ยนงานเท่านั้น

สัตว์ป่ามักมีความดุร้ายเป็นพิเศษ แต่สัตว์ประหลาดตัวนี้กลับขาดความดุร้ายนั้นอย่างเห็นได้ชัด

มู่เฉียนเฉียนเอียงศีรษะเล็กน้อย “สัตว์ป่ามีพลังมากหรือคะ?”

เธอไม่เคยได้ยินเรื่องสัตว์ป่าดุร้ายมาก่อน และไม่รู้ด้วยซ้ำว่าดินแดนรกร้างว่างเปล่ามีอยู่จริง

พูดให้เข้าใจง่ายๆ ก็คือ สัตว์ป่าเหล่านั้นไม่ได้ทรงพลังมากนัก เพียงแต่สร้างความเดือดร้อนเท่านั้น

ความสามารถในการทำร้ายโดยไม่ฆ่า ทำให้พวกมันแทบจะไม่มีใครเอาชนะได้

คู่ต่อสู้ที่น่าเกรงขามอย่างแท้จริงคือราชาแห่งสัตว์ป่า ซึ่งแม้แต่ผู้ที่มีฝีมือระดับไป๋อี้หยวนก็ต้องยอมแพ้

“เป็นเพราะพวกเขาหน้าตาคล้ายกันหรือเปล่า?”

หลินโมหยูพึมพำกับตัวเองแล้วดีดนิ้ว

【สัตว์ร้ายในสนามรบ (มอนสเตอร์ระดับบอส)】

【ระดับ: 68】

【พลังโจมตี: 150000】

【ความคล่องตัว: 150000】

【วิญญาณ: 50000】

【รัฐธรรมนูญ: 150000】

【ทักษะ: แฟลชสไตรค์】

【คุณสมบัติ: ฟื้นตัวเร็ว, เพิ่มพลังชีวิต】

เมื่อหลินโมหยูเห็นคุณสมบัติเหล่านั้น เธอก็รู้สึกสบายใจขึ้นมาก

ประการแรก การที่สามารถมองเห็นคุณลักษณะต่างๆ ได้ แสดงให้เห็นว่าอีกฝ่ายไม่ใช่สัตว์ป่าที่แท้จริง

สัตว์ป่าที่แท้จริงไม่มีลักษณะเด่นที่มองเห็นได้ชัดเจน

ชื่อของมันคือ 【สัตว์ร้ายแห่งสนามรบ】 ดังนั้นมันต้องมีความเกี่ยวข้องกับสัตว์ป่าอย่างแน่นอน

หลินโมหยูไม่สามารถเข้าใจรายละเอียดความสัมพันธ์ของพวกเขาได้สักพักหนึ่ง

อย่างไรก็ตาม ตราบใดที่มันไม่ใช่สัตว์ป่าดุร้ายจริงๆ แม้ว่ามันจะเป็นบอสเลเวล 68 หลินโมหยูก็ไม่ได้ให้ความสำคัญอะไรมากนัก

เทคนิคการตรวจจับได้ส่งสัญญาณเตือนไปยัง 【สัตว์ร้ายแห่งสนามรบ】 ซึ่งกำลังพุ่งเข้าหาหลินโมหยูอยู่แล้ว

ในขณะเดียวกัน หลินโมหยูออกคำสั่ง และกองทัพผีดิบก็พุ่งเข้าใส่

ท่ามกลางเสียงคำรามกึกก้อง พลังธาตุต่างๆ ก็ปะทุขึ้นบนสนามรบของเหล่าสัตว์ร้าย

จอมเวทโครงกระดูกหลายร้อยตนโจมตีพร้อมกัน สร้างความเสียหายให้กับมันในพริบตาเดียว

ความสามารถในการป้องกันตัวของมันด้อยกว่านกหลงโบราณอย่างเห็นได้ชัด

หลินโมหยูชี้นิ้ว และคำสาปแห่งความแก่ชราก็มาเยือน

【สัตว์ร้ายในสนามรบ】 ชะลอความเร็วลงอย่างกะทันหัน

สัตว์ร้ายในสนามรบเปล่งแสงจางๆ ขณะที่สกิลของมันถูกใช้งาน

ร่างของเขาปรากฏขึ้นแวบหนึ่งหลายครั้งแล้วก็หายไปในพริบตา

มันปรากฏขึ้นตรงหน้าจอมเวทโครงกระดูกในอีก 0.1 วินาทีต่อมา และพุ่งชนเขาอย่างแรง

จอมเวทโครงกระดูกหลายตนถูกโจมตีจนกระเด็นไปในทันที

ทักษะ: แฟลชสไตรค์

หลินโมหยูสัมผัสได้ว่าการโจมตีครั้งนี้ทรงพลังมาก

หากไม่ใช่เพราะความสามารถในการเชื่อมโยงทุกด้าน จอมเวทโครงกระดูกอาจถูกสังหารในทันที

นี่คือบอสเลเวล 68 นี่นา มันไม่ได้ทำจากดินเหนียวสักหน่อย

มันแสดงทักษะของมันอย่างต่อเนื่อง โดยปรากฏตัวและหายตัวไปอย่างคาดเดาไม่ได้

การระเบิดธาตุของจอมเวทโครงกระดูกไม่สามารถเล็งเป้าหมายได้อย่างแม่นยำ แต่กลับโจมตีอากาศว่างเปล่าซ้ำแล้วซ้ำเล่า

โครงกระดูกนักรบคลั่งไม่สามารถทำอะไรได้เลย มันไล่ตามไม่ทันด้วยซ้ำ

มีเพียง Soul Lock ของ Skeleton Archer เท่านั้นที่สามารถติดตามและรับประกันได้อย่างแม่นยำว่าลูกธนูทุกดอกจะพุ่งเข้าเป้าหมาย

คำสาปสามารถทำให้การเคลื่อนไหวช้าลงได้ แต่ไม่สามารถลดทอนทักษะของมันได้

มันต้องใช้ทักษะเสมอ

ณ จุดนี้ คุณลักษณะทั้งหมดของมันถูกเปิดเผยออกมาอย่างครบถ้วนแล้ว

ในฐานะบอส และด้วยพลังชีวิตที่เพิ่มขึ้น มันจึงมีพลังชีวิตเทียบเท่ากับบอสระดับลอร์ด…

เช่นเดียวกับการฟื้นตัวอย่างรวดเร็ว แม้ว่าเมื่อสักครู่ฉันจะได้รับบาดเจ็บ แต่ฉันก็หายดีในพริบตาเดียว

สิ่งที่ทำให้หลินโมหยูประหลาดใจมากที่สุดคือ สกิล Flash Impact นั้นไม่มีคูลดาวน์เลย ราวกับว่าสามารถใช้ได้ไม่จำกัดครั้ง

นอกจากนี้ยังทำให้มันปรากฏและหายไปอย่างคาดเดาไม่ได้ ไม่มีใครรู้ว่ามันจะปรากฏขึ้นที่ไหนต่อไป

“สัตว์ประหลาดอะไรประหลาดจัง” หลินโมหยูยังคงสงบและเล็งเป้าไปที่ 【สัตว์ร้ายในสนามรบ】 โดยใช้ธนูโครงกระดูก

ทักษะ: คุกโครงกระดูก!

【สัตว์ร้ายแห่งสนามรบ】 เผยรูปร่างออกมาทันที ร่างกายของมันปกคลุมไปด้วยกระดูกสีขาวละเอียด

กระดูกเหล่านั้นพันกันเป็นตาข่าย ดักจับมันไว้อย่างแน่นหนา

ในวินาทีต่อมา การระเบิดของธาตุต่างๆ ก็ส่องแสงสว่างจ้าลงบนนั้นอีกครั้ง

มู่เฉียนเฉียนร้องเชียร์จากด้านข้างว่า “ตอนนี้พวกเขาขยับไม่ได้แล้วใช่ไหม?”

เหล่านักรบโครงกระดูกคลั่งก็มาถึงและแสดงฝีมือออกมาเช่นกัน

สกิลของ Skeleton Berserker นั้นทรงพลังที่สุด สามารถสร้างความเสียหายอย่างมหาศาลให้กับ 【Battlefield Beast】 ได้ในทันที

อย่างไรก็ตาม ความสามารถในการฟื้นตัวของมันแข็งแกร่งมาก จนสามารถฟื้นตัวได้อย่างสมบูรณ์ในเวลาอันสั้นหลังจากได้รับบาดเจ็บ

แสงสีเขียววาบขึ้นอย่างรุนแรง

การระเบิดของดาวที่มีพิษร้ายแรงทำให้สัตว์ร้ายในสนามรบกลายเป็นสีเขียว

คุณสมบัติของทักษะพิษได้ยับยั้งความสามารถในการฟื้นตัวอย่างรวดเร็วของ 【สัตว์ร้ายในสนามรบ】

ทักษะมีจำกัด และความสามารถในการฟื้นตัวก็มีน้อย

【สัตว์ร้ายในสนามรบ】 ไร้เรี่ยวแรงที่จะต่อต้านโดยสิ้นเชิง

มู่เฉียนเฉียนฉวยโอกาสวิ่งไปจุดพลุ

หลินโมหยูยังได้ปล่อยโครงกระดูกออกมาเพิ่มเพื่อเข้าร่วมการโจมตีอีกด้วย

เพียงหนึ่งนาทีต่อมา 【สัตว์ร้ายแห่งสนามรบ】 ก็ล้มลงกับพื้น

【สังหารสัตว์ร้ายในสนามรบ ได้รับค่าประสบการณ์ +2,070,000】

【ได้รับดาบสั้นสัตว์ป่า】

【ได้รับกระดูกสัตว์ร้าย】

【ได้รับดาบสั้นสัตว์ป่าโดยใช้ทักษะการสะสม】

【รับกระดูกสัตว์ป่าด้วยเทคนิคการสะสม】

【มีดสั้นอสูร (สำหรับนักฆ่าเท่านั้น): อาวุธระดับแพลทินัม เพิ่มค่าสถานะทุกอย่าง 3500 สกิลประเภทนักฆ่าเพิ่มประสิทธิภาพ 100% รวมสกิล 1.7: วาร์ป】

【แฟลช: ช่วยให้เทเลพอร์ตได้ทันทีภายในรัศมี 10 เมตร สามารถใช้ได้สูงสุด 10 ครั้งติดต่อกัน จากนั้นจะเข้าสู่ช่วงเวลาคูลดาวน์ 5 นาที】

【กระดูกสัตว์ป่า: วัสดุเกรดแพลตินัมที่มีคุณสมบัติในการฟื้นฟู ใช้ในการสร้างอาวุธและอุปกรณ์】

ดาบสั้นสัตว์ป่าที่ได้มาจากการใช้เทคนิคการรวบรวมพลัง ยังไม่มีทักษะใดๆ ติดมาด้วย

อย่างไรก็ตาม ในสายตาของหลินโมหยู มีดสั้นปราบสัตว์อสูรเล่มนี้เป็นอาวุธคุณภาพสูงอย่างยิ่ง

มันมีคุณสมบัติและโบนัสทักษะระดับสูงสุดในบรรดาอาวุธระดับแพลทินัม และยังมีทักษะที่ใช้งานได้จริงและทรงพลังอีกด้วย

ความสามารถ Flash ช่วยให้มือสังหารหลบหลีกได้ง่ายขึ้น และยังสามารถใช้หลบหลีกความเสียหายได้อีกด้วย ทำให้ใช้ประโยชน์จากความคล่องแคล่วของมือสังหารได้อย่างเต็มที่

ตอนนี้หลินโมหยูเข้าใจลักษณะเฉพาะของคลาสมือสังหารเป็นอย่างดีแล้ว และรู้ว่าอาวุธชิ้นนี้ดีแค่ไหน

กระดูกสัตว์ถือเป็นวัสดุระดับแพลทินัมที่มีพลังมหาศาล

หลินโมหยูถือกระดูกของสัตว์ป่าไว้ในมือ “สิ่งนี้สามารถใช้เรียกลิชธาตุได้หรือไม่?”

ลองดูสิ!

เมื่อความคิดนั้นเกิดขึ้นแล้ว ก็ไม่สามารถหยุดยั้งได้อีกต่อไป

แสงสีขาวอมเทาฉายออกมาจากมือของเขา และสว่างขึ้นเรื่อยๆ

ใบหน้าของหลินโมหยูเปล่งประกายด้วยความดีใจ “มันได้ผลจริงๆ!”

บทที่ 439 ลิชธาตุตัวใหม่ ออร่าแห่งความเป็นอมตะ