เปลี่ยนอาชีพทั่วชาติ : เนโครแมนเซอร์ หายนะในคราบฉัน - #504มาตรา 504

#504มาตรา 504

บทที่ 504

ไอเทมนี้ได้รับมาจากราชินีซัคคิวบัส มันมีระดับสูงมากและสามารถทำลายกำแพงที่เหล่าปีศาจสร้างขึ้นได้ในทันที

ฉันยังบอกมันด้วยว่าถ้ามีปัญหาอะไรเกิดขึ้นก็ให้หนีไป และไม่ต้องกังวลเรื่องชีวิตของคนอื่น

ปีศาจทุกตัวล้วนเห็นแก่ตัว และมินาก็ไม่ใช่ข้อยกเว้น

หูลี่กระซิบว่า “มินา เราอยู่ห่างจากหลินโมหยูเท่าไหร่แล้ว?”

เมื่อมันมองไปที่มินา ดวงตาของมันก็ลุกโชนด้วยความปรารถนา

ไม่เพียงแต่ปีศาจตัวนี้เท่านั้น แต่ปีศาจตัวอื่นๆ ก็เป็นเช่นเดียวกัน

อย่างไรก็ตาม สายตาของมันนั้นชัดเจนและดุดันยิ่งกว่าเดิม

มินาตอบว่า “เราน่าจะดักเขาได้ก่อนที่เขาจะไปถึงหุบเขาฝังศพสายฟ้า ฉันดูแผนที่แล้ว ไม่มีพื้นที่อันตรายใดๆ ระหว่างทาง ตราบใดที่เราไม่เจอกลุ่มวินด์ฟลาวเวอร์จำนวนมาก ก็ไม่น่าจะมีปัญหาอะไร”

หูลี่พยักหน้า “ตกลง”

มิน่ารู้สึกได้ถึงสายตาของหูลี่ และคิดอย่างดูถูกว่า “เห็นไหม? เห็นไหม? บางทีเราอาจจะไม่มีโอกาสได้เห็นแบบนี้อีกแล้วก็ได้”

ด้วยเหตุผลบางอย่าง รู้สึกว่าหูลี่มีโอกาสสูงมากที่จะตายด้วยน้ำมือของหลินโมหยู

ในเมื่อเราตัดสินใจแล้วว่าเป็นคนใกล้ตาย ก็ขอให้เขาได้มองดูอีกสักสองสามครั้งเถอะ

นอกจากนี้ เธอยังเป็นปีศาจสาวอีกด้วย

การมีเสน่ห์ดึงดูดใจไม่ใช่เรื่องปกติเหรอ?

ขณะที่มิน่าคิดเช่นนั้น เธอก็ยิ่งเปล่งประกายเสน่ห์ดึงดูดใจออกมามากขึ้นไปอีก

สายตาของหูลี่ทวีความเข้มข้นยิ่งขึ้นไปอีก

หากไม่ใช่เพราะภารกิจของราชาปีศาจ หูลี่คงอยากจะสนทนากับมินาอย่างลึกซึ้งกว่านี้

…

หลินโมหยูหยุดรถไว้ตรงนี้แล้ว

กองทัพมังกรขวางทางเขาไว้

บทที่ 473 พวกเราซัคคิวบัสเป็นของคุณทั้งหมด

นี่เป็นครั้งที่สองแล้วที่ฉันได้พบกับเผ่ามังกร

ยิ่งไปกว่านั้น ทั้งสองครั้งมังกรเป็นฝ่ายริเริ่มเข้ามาหาพวกเขาก่อน

หลินโมหยูฆ่ามังกรมามากเกินไป มือของเธอเปื้อนเลือดของพวกมัน และเธอยังคงแบกรับความแค้นที่มังกรเหล่านั้นทิ้งไว้ก่อนตาย

สำหรับมังกรตัวอื่นๆ หลินโมหยูเปรียบเสมือนดวงอาทิตย์ที่แผดเผาอยู่บนท้องฟ้า มองเห็นได้แม้จากระยะไกล

ทีมนี้สามารถหยุดยั้งหลินโมหยูได้ โดยเป็นทีมที่มีสมาชิกเพียงแค่สิบคนเท่านั้น

เมื่อพิจารณาจากออร่าของพวกเขาแล้ว พวกเขาทั้งหมดเป็นนักรบมังกรที่มีเลเวล 70 ขึ้นไป

หลินโมหยูไม่ได้ใส่ใจคำพูดเหล่านั้นเลยสักนิด แถมยังแสดงออกถึงความสงสารเล็กน้อยในดวงตาอีกด้วย

ก่อนที่มังกรจะล้อมพวกเขาไว้ได้ โครงกระดูกจำนวนมหาศาลก็ปรากฏขึ้นและล้อมพวกเขาไว้ในทันที

ไม่มีคำพูดใดที่ฟุ่มเฟือยเลย เมื่อเผ่าพันธุ์ต่าง ๆ มาปะทะกัน มันคือการต่อสู้จนตาย

ก่อนหน้านี้พวกเขาปล่อยให้เรือรบมังกรหนีไปได้ แต่คราวนี้จะไม่มีใครหนีรอดไปได้แล้ว

หลินโมหยูไม่ได้ใช้คำสาป เพราะระยะของคำสาปนั้นกว้างเกินไป ถึงหมื่นเมตรเลยทีเดียว

ใครจะรู้ว่าแถวนี้อาจมีซ่องลับซ่อนอยู่บ้างหรือเปล่า?

ถ้าคุณเผลอไปทำให้พวกเขาขุ่นเคืองใจ นั่นจะเป็นปัญหาใหญ่ขึ้นอีก

สีหน้าของเหล่านักรบมังกรเปลี่ยนไปอย่างเห็นได้ชัด ใบหน้าของพวกเขาเต็มไปด้วยความหวาดกลัว

หลินโมหยูพยักหน้า “พวกนี้เป็นมังกรจริง ไม่ใช่หุ่นเชิด”

หุ่นรบ “503” ไม่มีความกลัว ในขณะที่มังกรตัวจริงมีความกลัว

คุณสามารถบอกได้เพียงแค่ดูจากดวงตาของพวกเขา

เมื่อพวกเขาถูกล้อมรอบด้วยโครงกระดูก ใบหน้าของพวกเขาก็ซีดเผือดและเต็มไปด้วยความหวาดกลัว

สิ่งมีชีวิตทุกชนิดต่างกลัวความตาย และมังกรก็เช่นกัน

แต่ความกลัวนั้นไร้ประโยชน์ ความตายมาถึงตามที่คาดไว้

การต่อต้านของพวกเขานั้นน่าหัวเราะ พวกเขาถูกฝูงโครงกระดูกจำนวนมหาศาลถาโถมเข้าใส่จนพ่ายแพ้อย่างรวดเร็ว

พวกเขาได้รับเกียรติทางทหารบางส่วนและถอดอุปกรณ์ของตนออกอย่างชำนาญ

นักรบมังกรเหล่านี้มีอุปกรณ์ที่ดีและสามารถนำไปรีไซเคิลเพื่อใช้เป็นวัสดุได้

หลินโมหยูหวนกลับไปสู่ช่วงเวลาที่เขาใช้ชีวิตอยู่ในโลกเบื้องบน ก่ออาชญากรรมฆาตกรรม ปล้น และขโมย

หลังจากทำภารกิจเหล่านี้เสร็จสิ้นอย่างมีประสิทธิภาพ หลินโมหยูจึงเดินทางต่อไปยังหุบเขาสายฟ้าฝังศพ

ทวีปแห่งลมและสายฟ้าสมกับชื่อเสียงที่เป็นโลกแห่งมังกรและปีศาจอย่างแท้จริง

กลุ่มทั้งสองแยกออกจากกันอย่างชัดเจน โดยมีใจกลางทวีปเป็นเส้นแบ่งเขต

ทางตอนใต้ของทวีปลมและสายฟ้าเป็นดินแดนของเผ่ามังกร ในขณะที่ทางตอนเหนือเป็นดินแดนของเผ่าปีศาจ

หุบเขาฝังศพสายฟ้าตั้งอยู่ทางตอนกลางของดินแดนซึ่งเป็นของเผ่ามังกร

บริเวณนี้เป็นที่ที่มังกรจำนวนมากมาเยือนบ่อยครั้ง

ระหว่างทาง หลินโมหยูได้พบกับฝูงมังกรอีกหลายฝูง และจัดการกับพวกมันได้อย่างราบรื่นและมีประสิทธิภาพ โดยแทบไม่ต้องเสียแรงเลย

หลังจากผ่านการต่อสู้มาหลายครั้ง หลินโมหยูจึงเข้าใจถึงความแข็งแกร่งของตนเองได้ชัดเจนยิ่งขึ้น

แม้แต่นักรบมังกรธรรมดาระดับ 80 ก็สามารถเอาชนะได้ง่ายๆ ด้วยความพยายามเพียงเล็กน้อย

ถ้าเป็นนักรบมังกรที่มีสายเลือดเหนือกว่า ก็จะยิ่งยุ่งยากขึ้นหน่อย แต่ก็แค่นั้นแหละ

ส่วนผู้ที่มีสายเลือดดั้งเดิมนั้น ยังไม่มีใครพบเห็นเลยสักคน

มังกรที่มีสายเลือดนี้หายากมาก

พวกเขาหายากพอๆ กับผู้เชี่ยวชาญระดับสูงในหมู่มนุษย์ โดยมีเพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่ปรากฏตัวในแต่ละรุ่น

จำนวนของอสูรระดับลอร์ดนั้นมีจำนวนมากกว่าเมื่อเทียบกับระดับอื่น แต่ก็ยังถือว่าหายากมากอยู่ดี

ครึ่งวันต่อมา ในที่สุดหลินโมหยูก็มาถึงหุบเขาฝังศพสายฟ้า

ระหว่างทาง มีนักรบมังกรอย่างน้อยหลายร้อยคนเสียชีวิตด้วยฝีมือของเขา

เขาคาดว่าตอนนี้มังกรคงโกรธจัดแล้ว

หลินโมหยูมองไปยังหุบเขาฝังศพสายฟ้า ซึ่งอยู่ห่างออกไปหลายร้อยเมตร

พื้นที่ที่มีความเสี่ยงสูงถูกทำเครื่องหมายไว้บนแผนที่

ที่นี่มีหัวหน้างานระดับโลกอยู่หลายคนเลยทีเดียว

แม้แต่ผู้เล่นระดับมืออาชีพที่มีเลเวล 80 ขึ้นไปก็เสี่ยงต่อการเสียชีวิตหากเข้าไปในพื้นที่ดังกล่าว

หุบเขานั้นเงียบสนิท ปราศจากเสียงใดๆ ทั้งสิ้น

ไม่มีเสียงฟ้าร้อง ไม่มีฟ้าผ่า ทุกอย่างเงียบสนิท

เริ่มต้นจากทะเลแห่งลมและฟ้าร้อง การเดินทางเต็มไปด้วยลม ฝน ฟ้าร้อง และฟ้าผ่าอย่างไม่หยุดยั้ง

ความเงียบในตอนนี้ยิ่งทำให้บรรยากาศดูน่าขนลุกมากขึ้น

ฉันนึกถึงการสาธิตของอันทาเรสขึ้นมาในใจ ผลึกขนาดยักษ์ที่อันทาเรสขอให้เขาหาตั้งอยู่ที่ส่วนที่ลึกที่สุดของหุบเขา

หลินโมหยูสูดหายใจเข้าลึกๆ แล้วบินเข้าไปในหุบเขา

ฉันได้เตรียมหินเทเลพอร์ตสู่ห้วงเหวไว้เรียบร้อยแล้ว พร้อมที่จะหายตัวไปทันทีหากเกิดอะไรผิดพลาด

เสียงนั้นหายไปแล้ว

ยิ่งเข้าใกล้หุบเขา Burial Thunder Canyon มากเท่าไหร่ เสียงที่คุณได้ยินก็จะยิ่งน้อยลงเท่านั้น

หัวใจของฉันเริ่มเต้นแรงขึ้นเรื่อยๆ

แม้แต่เสียงสายฟ้าแลบที่แลบออกมาจากปีกของเหล่าซอมบี้ก็ยังชัดเจนมาก

นอกจากนี้ยังมีกลิ่นที่แปลกประหลาดอีกด้วย

กลิ่นหอม…

หลินโมหยูรู้สึกตัวขึ้นมาทันทีว่ามีบางอย่างผิดปกติ

เขาเคยรู้สึกแบบนี้มาก่อน และเคยได้กลิ่นหอมนี้มาก่อนเช่นกัน

ม่านพลังปรากฏขึ้นในทันที ห่อหุ้มหลินโมหยูไว้ภายใน

เสียงหัวเราะหวานๆ ดังขึ้น และมินาก็ปรากฏตัวขึ้นกลางอากาศ

หูลี่ติดตามมินาไป และกองทัพปีศาจชั้นยอดที่เขานำก็ลงมาจากท้องฟ้า ล้อมรอบหลินโมหยูไว้

หลินโมหยูแอบตรวจสอบหินเทเลพอร์ตสู่ขุมนรกและพบว่ามันไม่ได้รับผลกระทบใดๆ

ความรู้สึกโล่งใจเล็กน้อยแล่นเข้ามาในใจเขาเมื่อมองไปที่มินา “เอาอีกแล้ว พร้อมที่จะตายแล้วเหรอ?”

มิน่ารู้ว่าเสน่ห์ของเธอไม่ได้ผลกับหลินโมหยู เธอจึงหยุดใช้เสน่ห์และมองไปที่หลินโมหยูด้วยรอยยิ้มพลางพูดว่า “จอมมารขอให้ข้าส่งสารไปยังแม่ทัพหลิน”

หลินโมหยูมองเธอด้วยความสงสัยว่าเธอกำลังทำอะไรอยู่

“จอมมารกล่าวว่าเขาชื่นชมคุณ และเงื่อนไขที่เขาเสนอให้คุณก่อนหน้านี้ยังคงใช้ได้อยู่”

“ถ้าเจ้าตกลง เจ้าก็สามารถเป็นคนรักของราชาปีศาจได้ทุกเมื่อ และราชาปีศาจก็มีซัคคิวบัสมากมายอยู่ภายใต้การบัญชาการของเขา ซึ่งทั้งหมดจะเป็นของเจ้า”

หลินโมหยูเยาะเย้ยว่า “ฉันเป็นมนุษย์ ไม่ใช่ลูกนอกสมรส”

ใบหน้าของมินาเย็นชาลงทันที

มันจะไม่เข้าใจได้อย่างไรว่าหลินโมหยูกำลังสาปแช่งมันอยู่?

พวกเขายังสาปแช่งเหล่าปีศาจทั้งหมดในเหวอีกด้วย

มินาเยาะเย้ยว่า “ถ้าอย่างนั้น แกก็ไปตายซะเถอะ”

จากนั้นมันก็พูดกับหูลี่ว่า “พี่หูลี่ ข้าขอฝากเรื่องนี้ไว้กับท่าน”

พอได้ยินเสียงหวานเลี่ยนของมินา หูลี่ก็ตัวสั่นและถึงจุดสุดยอดในทันที

“เอาล่ะ ฉันจะสับเขาเป็นชิ้นๆ แล้วเอาไปให้หมาปีศาจของฉันกิน”

ในขณะนั้น มินะได้บดหินเวทมนตร์จากห้วงลึกชิ้นหนึ่ง ซึ่งเปล่งแสงสว่างเจิดจ้าออกมา และบาเรียก็เปลี่ยนเป็นสีเขียวเหมือนผีในทันที

เปลวไฟแห่งห้วงลึกลุกโชนอย่างรุนแรงภายในกำแพงป้องกัน แผ่พลังอันน่าพิศวงออกมา

แรงนี้ได้ส่งผลต่อหลินโมหยู

มินะพูดอย่างเย็นชาว่า “นี่คือหินผนึกที่ออกแบบมาสำหรับผู้อัญเชิญที่เป็นมนุษย์โดยเฉพาะ เว้นแต่ว่าคุณจะเป็นผู้อัญเชิญระดับเทพ เวทมนตร์อัญเชิญของคุณจะถูกผนึกไว้โดยหลีกเลี่ยงไม่ได้…”

“ถ้าไม่มีเวทมนตร์อัญเชิญแล้ว เจ้าเหลือความสามารถอะไรอีกบ้าง?”

หลินโมหยูรู้สึกถึงพลังประหลาดบางอย่างแทรกซึมเข้าสู่ร่างกาย แต่พลังนั้นกลับไม่มีผลอะไร

ทักษะติดตัวของเขาคือ ภูมิคุ้มกันสถานะ ซึ่งทำให้เขามีภูมิคุ้มกันต่อสถานะผิดปกติทุกชนิด

เทคนิคการอัญเชิญและการผนึกนั้นไร้ประโยชน์โดยสิ้นเชิง

“ฆ่า!”

ขณะที่มินาเคลื่อนไหว หูลี่ก็คำราม และหอกสีดำสนิทก็ปรากฏขึ้นในมือ พุ่งเข้าใส่หลินโมหยู

หลินโมหยูชี้นิ้วไป แสงสีขาววาบขึ้นมา และคุกกระดูกก็ทำงานทันที

ปีศาจหลายตนพบว่าตัวเองถูกขังอยู่ในคุกโครงกระดูกพร้อมๆ กัน

หูลี่คำรามเสียงดัง พลังของเขาทวีคูณ และเขาก็ทะลวงผ่านคุกกระดูกได้ในพริบตาเดียว

ในฐานะอสูรระดับลอร์ดที่มีเลเวล 83 มันเทียบได้กับบอสระดับลอร์ดที่มีเลเวลเดียวกัน

นอกจากจะมีพลังชีวิตน้อยกว่าบอสระดับลอร์ดแล้ว ในด้านอื่นๆ ก็เก่งไม่แพ้กัน

จำนวนแอตทริบิวต์ทั้งหมดมีมากกว่า 3 ล้านรายการ

พลังมหาศาลได้ทะลุทะลวงคุกโครงกระดูกนั้นในทันที

“ไปลงนรกซะ!” หูลี่ตะโกนอย่างตื่นเต้นขณะพุ่งเข้าใส่หลินโมหยูอีกครั้ง

ในความคิดของเขา การฆ่าผู้เล่นเลเวล 52 นั้นเป็นเรื่องง่ายดาย

ทันใดนั้น ไฟสีแดงก็วาบขึ้น และหูลี่ก็พบว่าความเร็วของเขาลดลงอย่างกะทันหัน

“คำสาป!”