เปลี่ยนอาชีพทั่วชาติ : เนโครแมนเซอร์ หายนะในคราบฉัน - #516มาตรา 516

#516มาตรา 516

บทที่ 516

“ศพของเทพเจ้า!”

ศพของเทพเจ้า เหมือนกับเทพเจ้าแห่งยาพิษ

ศพของเทพเจ้าสายฟ้า

เวลาผ่านไปนานนับไม่ถ้วน แต่ร่างกายของมันยังคงอยู่ในสภาพสมบูรณ์

สายฟ้าขนาดมหึมาพันรอบศพราวกับเกราะ

สายฟ้ากลายเป็นเหมือนเนื้อครีมข้น ไหลเอื่อยๆ

บริเวณเดียวบนร่างกายของเขาที่ไม่มีสายฟ้าแลบคือบริเวณระหว่างคิ้ว ซึ่งเว้นช่องว่างเล็กๆ ไว้

ด้านล่างบริเวณนี้ เหนือหน้าผาก มีรอยคล้ายใบหญ้าเล็กๆ อยู่

หลินโมหยูเข้าใจทันทีและหยิบหญ้าไฟฟ้าออกมาวางไว้ด้านบน

【หญ้าไฟฟ้า: สามารถใช้เพื่อปลุกพลังเทพสายฟ้าได้】

หญ้าไฟฟ้าถูกดูดซับโดยเทพเจ้าแห่งสายฟ้า และสายฟ้าก็พุ่งออกมาจากหน้าผากของมัน ผสานรวมกับสายฟ้าที่ห่อหุ้มทั่วทั้งตัวของมัน

ในชั่วพริบตา สายฟ้าก็แลบวาบขึ้น และหลินโมหยูรีบถอยหลังไปสองก้าว

ร่างของเทพเจ้าสายฟ้าค่อยๆ ฟื้นคืนสติท่ามกลางสายฟ้าฟาด

หลินโมหยูมองอีกฝ่ายด้วยความกังวลเล็กน้อย ไม่แน่ใจว่าสิ่งที่ตนทำนั้นถูกหรือผิด

หากเทพเจ้าสายฟ้ามีเจตนาร้ายต่อข้า ข้าก็คงต้องพบกับความหายนะ

เมื่อเผชิญหน้ากับเทพเจ้าที่แท้จริง เทคนิคการทำลายตัวเองของลิชอาจไม่ได้ผลเสมอไป

บางทีการระเบิดศพของเทพแห่งพิษอาจเป็นทางออกเดียว

ครั้งหนึ่งหลินโมหยูรู้สึกสงสารความโดดเดี่ยวของดาบธอร์ และให้สัญญากับมันว่าหากมีโอกาส เขาจะปลุกเจ้านายของมันให้ตื่นขึ้น

ตอนนี้เขาได้ทำตามสัญญาแล้ว

อย่างไรก็ตาม หลินโมหยูเองก็เตรียมพร้อมเช่นกัน

หากเทพเจ้าสายฟ้าเป็นศัตรูกับเขา เขาจะต่อสู้จนตายและลงมือสังหารเทพเจ้าองค์นั้น

ภายใต้สายตาที่จับจ้องของหลินโมหยู เทพสายฟ้าค่อยๆ ทะยานขึ้น และสายฟ้าจากทั่วทั้งร่างกายก็เริ่มรวมตัวกันที่หน้าผากของเขา

ในไม่ช้า สายฟ้าก็หายไป เผยให้เห็นร่างที่แท้จริงของเทพเจ้าแห่งสายฟ้า

“ผู้หญิงเหรอ?”

หลินโมหยูรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย เพราะไม่คาดคิดมาก่อนว่าเทพสายฟ้าจะเป็นผู้หญิง

มันสูงและดูไม่แตกต่างจากมนุษย์เลย

ปีกสายฟ้าสองคู่ของมันพลิ้วไหวช้าๆ อยู่บนหลัง ซึ่งงดงามมาก

นอกพระราชวังของธอร์ ดาบของธอร์พุ่งเข้ามาอย่างรวดเร็วราวสายฟ้าแลบและลงจอดในมือของมันในทันที

ในขณะนี้ หลินโมหยูระแวดระวังเป็นพิเศษ พร้อมที่จะลงมือทันทีที่พบสัญญาณของปัญหา

เทพสายฟ้าถือดาบเทพสายฟ้าไว้ในมือ ลูบไล้ดาบอย่างเบามือแล้วลืมตาขึ้น

หลินโมหยูตกตะลึง ดวงตาคู่นั้นเผยให้เห็นความเหงาที่ยากจะบรรยาย

มันเป็นความเหงาที่ยากจะบรรยายเป็นคำพูดได้

ราวกับว่าญาติและเพื่อนฝูงของฉันจากไปหมดแล้ว เหลือเพียงฉันอยู่คนเดียวในโลกนี้

ความรู้สึกโดดเดี่ยวแผ่กระจายไปทั่วพระราชวัง และส่งผลกระทบต่อหลินโมหยูด้วย

หลินโมหยูจึงตระหนักว่าความโดดเดี่ยวของดาบเทพสายฟ้ามีต้นกำเนิดมาจากสิ่งนี้

ตอนนี้ฉันเข้าใจแล้วว่าทำไมถึงไม่มีเสียงที่นี่

เนื่องจากเทพเจ้าแห่งสายฟ้าไม่ชอบพูดจา เสียงทั้งหมดจึงเงียบสงัดไปจนหมดสิ้น

ด้วยความรู้สึกโหยหาอดีต เทพแห่งสายฟ้าลูบไล้ดาบเทพสายฟ้าอย่างเบามือราวกับเป็นเพื่อนเก่า

“ขอบคุณนะ เด็กมนุษย์”

เสียงนั้นดังก้องอยู่ในความคิดของหลินโมหยูโดยตรง

เทพเจ้าสายฟ้าไม่ได้ตรัส แต่สื่อสารโดยตรงผ่านทางจิต

หลินโมหยูรู้สึกเช่นเดียวกัน โดยกล่าวว่า “ข้าให้สัญญากับดาบเทพสายฟ้าไว้ว่าจะปลุกพลังให้กับเจ้าของดาบ”

“นี่คือสหายร่วมรบที่สนิทที่สุดของผม การได้เห็นมันเป็นครั้งสุดท้ายก่อนตาย ผมไม่เสียใจเลย!”

หลินโมหยูตกใจ “คุณยังไม่ตายเหรอ?”

“ยังมีชีวิตอยู่หรือ?” เทพสายฟ้าค่อยๆ เงยหน้าขึ้นมองหลินโมหยู “นี่เป็นเพียงเศษเสี้ยววิญญาณของข้าที่ฝากไว้กับหญ้าไฟฟ้า วิญญาณของข้าถูกทำลายไปในศึกครั้งใหญ่เมื่อนานมาแล้ว”

หลินโมหยูถามขึ้นอย่างไม่ทันคิดว่า “ฟื้นคืนชีพไม่ได้เหรอ? ฉันรู้ว่าเทพนั้นฆ่ายากมาก”

เทพเจ้าสายฟ้าส่ายหัว “มันยากเกินไป ต่อให้ข้าฟื้นคืนชีพ ข้าก็จะไม่ใช่ตัวข้าเองอีกต่อไป การฟื้นคืนชีพจะมีประโยชน์อะไร?”

“การรบครั้งนั้นโหดร้ายเกินไป และแผนสำรองที่ผมเตรียมไว้ทั้งหมดก็ไร้ผล”

“ผมไม่กลัวความตายหรอก เสียดายที่ผมตายช้าเกินไป”

“สหายของฉันจากไปแล้ว เพื่อนร่วมชาติของฉันตายหมดแล้ว และตอนนี้ฉันก็อยู่คนเดียว…”

“อย่างน้อยเราก็ได้เห็นดาบของธอร์ในตอนจบ แค่นั้นก็เพียงพอแล้ว”

ความเหงาเจือปนไปด้วยความเศร้า แต่ก็แฝงไปด้วยความเฉยเมยเล็กน้อย

เห็นได้ชัดว่าเทพเจ้าสายฟ้าไม่เกรงกลัวความตาย

หลินโมหยูถามอีกครั้งว่า “ราชาแห่งสัตว์ป่าเป็นคนฆ่าเจ้าหรือ?”

เทพเจ้าสายฟ้าหัวเราะเบาๆ “ก็อาจจะพูดอย่างนั้นได้ แต่ก็ไม่เชิงหรอก”

“เจ้าหนูน้อย โลกภายนอกเป็นอย่างไรบ้างตอนนี้?”

บทที่ 485 ภูมิคุ้มกันโดยสมบูรณ์ต่อองค์ประกอบทางไฟฟ้า

เทพเจ้าสายฟ้าพูดด้วยน้ำเสียงที่เป็นมิตรเล็กน้อย

ดูเหมือนว่ามันจะมีความสัมพันธ์ที่ดีกับเผ่าพันธุ์มนุษย์ โดยเรียกชื่อ “เด็กมนุษย์” ซ้ำๆ

สิ่งนี้ทำให้หลินโมหยูหวนนึกถึงเทพแห่งชีวิตในแดนศพ เทพแห่งชีวิตดูเหมือนจะคล้ายคลึงกัน และความสัมพันธ์ของพวกเขากับเผ่ามนุษย์ก็ถือว่าเป็นมิตร

แต่เทพแห่งพิษนั้นแตกต่างออกไปอย่างสิ้นเชิง

จากถ้อยคำที่ไม่ได้เอ่ยออกมาโดยตรงของหลิน เราสามารถอนุมานได้ว่าในหมู่เทพเจ้าเองก็ย่อมมีการแบ่งกลุ่มเช่นกัน

ถ้ามีเทพเจ้าที่ใกล้ชิดกับมนุษย์แล้ว ก็จะมีเทพเจ้าที่เป็นศัตรูกับมนุษย์และใกล้ชิดกับปีศาจจากนรกด้วยหรือไม่?

นั่นไม่ใช่เรื่องที่เป็นไปไม่ได้เสียทีเดียว

โลกของเหล่าเทพดูเหมือนจะซับซ้อนไม่น้อยเลยทีเดียว

หลินโมหยูได้กล่าวถึงสถานการณ์ปัจจุบันของเผ่าพันธุ์มนุษย์

หลังจากได้ยินเช่นนั้น เทพเจ้าสายฟ้าจึงกล่าวเบาๆ ว่า “ดูเหมือนพวกเขาจะล้มเหลว แอนทาเรสยังอยู่ที่นี่ใช่ไหม?”

หลินโมหยูพยักหน้า “มันอยู่ในบริเวณใจกลางของมิติเบื้องบนของสนามรบโบราณ”

เสียงของเทพเจ้าสายฟ้าค่อยๆอ่อนลง “ดีแล้วที่มันอยู่ที่นี่ เมื่อมีมันอยู่ โลกก็จะปลอดภัย”

หลินโมหยูถามว่า “แอนทาเรสเป็นผู้ปกป้องโลกใบนี้หรือ?”

เทพสายฟ้าไม่ตอบ หลินโมหยูจึงรู้ว่ามันไม่ค่อยชอบพูดคุยเท่าไหร่

ก่อนหน้านี้ ฉันใช้เวลาส่วนใหญ่ไปกับการฟังตัวเองพูด

ขณะนี้ พลังออร่าที่แผ่ออกมาจากเทพเจ้าสายฟ้าเริ่มอ่อนลงแล้ว

ดูเหมือนว่าพวกเขากำลังจะออกเดินทางแล้ว

เสียงของเทพเจ้าสายฟ้าดังก้องอยู่ในใจเขาอีกครั้ง “ข้ากำลังจะจากไปแล้ว เจ้ามนุษย์น้อย จงมุ่งมั่นที่จะเป็นผู้ทรงคุณวุฒิเหนือระดับ เพราะมีเพียงการเป็นผู้ทรงคุณวุฒิเหนือระดับเท่านั้นที่จะทำให้เจ้ามีคุณสมบัติเหมาะสม”

หลังจากกล่าวเช่นนั้น เทพเจ้าสายฟ้าก็เงียบไป

ร่างของมันถูกสายฟ้าฟาดอีกครั้ง

หลินโมหยูจำประโยคสุดท้ายได้: มีเพียงผู้ที่กลายเป็นเทพชั้นยอดเท่านั้นที่มีคุณสมบัติเหมาะสม

มันสัมผัสดาบของธอร์เป็นครั้งสุดท้าย จากนั้นดาบของธอร์ก็สลายไปอย่างเงียบๆ

ดูเหมือนว่าทุกสิ่งทุกอย่างของเทพเจ้าสายฟ้าจะถูกสร้างขึ้นจากธาตุไฟฟ้า

หลักการเดียวกันนี้ใช้ได้กับดาบของธอร์ด้วยเช่นกัน

มันได้ยกระดับองค์ประกอบของไฟฟ้าไปสู่ระดับที่ไม่น่าเชื่อ

ธาตุไฟฟ้าในรูปแบบที่บริสุทธิ์ที่สุด ดูเหมือนจะสามารถแปรสภาพเป็นสิ่งต่างๆ ได้ทุกอย่าง

หลินโมหยูไม่เข้าใจว่าพลังระดับนี้คืออะไร

หลังจากสลายตัว ดาบเทพสายฟ้าได้แปรสภาพเป็นท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยแสงดาวปกคลุมหลินโมหยู และแสงดาวเหล่านั้นก็แปรเปลี่ยนเป็นกระแสไฟฟ้าที่แทรกซึมเข้าสู่ร่างกายของเขา

ข้อเท็จจริงที่ว่าเกราะโครงกระดูกไม่แสดงปฏิกิริยาใดๆ บ่งชี้ว่ากระแสไฟฟ้ามีประโยชน์และไม่เป็นอันตราย

【ขีดจำกัดภูมิคุ้มกันทางอิเล็กทรอนิกส์เพิ่มขึ้น 1%】

【เพิ่มภูมิคุ้มกันต่อกระแสไฟฟ้าอย่างถาวร 1%】

【ขีดจำกัดภูมิคุ้มกันทางอิเล็กทรอนิกส์เพิ่มขึ้น 1%】

【เพิ่มภูมิคุ้มกันต่อกระแสไฟฟ้าอย่างถาวร 1%】

…

ข้อความสองข้อความปรากฏขึ้นสลับกัน

ในชั่วพริบตาเดียว หลินโมหยูพบว่าภูมิคุ้มกันธาตุไฟฟ้าของเขาเพิ่มขึ้นถึง 100% แล้ว

นับจากนั้นเป็นต้นมา มันก็ทนทานต่อองค์ประกอบทางไฟฟ้าได้อย่างสมบูรณ์

ไม่มีอุปกรณ์ไฟฟ้าใดในโลกที่สามารถทำร้ายเขาได้

“นี่อะไรกันเนี่ย…?” หลินโมหยูอดถามด้วยความดีใจไม่ได้

“ของขวัญ!”

เทพเจ้าสายฟ้ากล่าวคำสุดท้ายสองคำ จากนั้นร่างของเขาก็สลายไปในสายฟ้า

ระยะหนึ่ง หุบเขา Burial Thunder Canyon สั่นสะเทือนอย่างไม่หยุดหย่อน และเสียงฟ้าร้องดังกึกก้อง

เสียงฟ้าร้องดังสนั่นหวั่นไหวสะท้อนก้องอยู่ในหูฉัน

“เสียงกลับมาแล้ว!”

เมื่อได้ยินเสียงนั้น หลินโมหยูก็รู้ว่าเทพสายฟ้าได้จากไปแล้ว จากไปอย่างแท้จริง

เทพเจ้าสายฟ้าที่อยู่ตรงหน้าพวกเขาสลายไปอย่างสิ้นเชิง กลายเป็นสายฟ้าจำนวนนับไม่ถ้วน

ท่ามกลางสายฟ้าที่สาดส่องมากมาย ลำแสงสองลำพุ่งออกมาและหายเข้าไปในหัวของหลินโมหยู

【ได้รับคุณวุฒิระดับกลางด้านเทววิทยา】

【บรรลุถึงสถานะเทพเจ้าแห่งสายฟ้า】

【พลังเทพระดับกลาง: การดูดซับแก่นแท้แห่งเทพจะทำให้บุคคลสามารถกลายเป็นเทพได้ หรือเข้าใจพลังภายในแก่นแท้แห่งเทพเพื่อกลายเป็นผู้ทรงพลังระดับเทพ】

【ตำแหน่งเทพสายฟ้า: ด้วยการหลอมรวมกับตำแหน่งศักดิ์สิทธิ์ บุคคลหนึ่งสามารถกลายเป็นเทพสายฟ้าองค์ใหม่ได้】

หลินโมหยูเห็นแก่นแท้ศักดิ์สิทธิ์ของเทพเจ้าสายฟ้าในจิตใจของเขา

ดูเหมือนจะคล้ายกับสถานะศักดิ์สิทธิ์ของเทพแห่งพิษ แต่สถานะศักดิ์สิทธิ์ของเทพแห่งสายฟ้าดูจะประณีตและซับซ้อนกว่ามาก

ลวดลายและเส้นสายบนวัตถุศักดิ์สิทธิ์นั้นลึกลับเป็นพิเศษ และแผ่รัศมีที่ยากจะบรรยายออกมา

นอกจากรูปปั้นอันศักดิ์สิทธิ์ของเทพเจ้าสายฟ้าแล้ว ยังสามารถมองเห็นบัลลังก์ของเทพเจ้าได้อย่างชัดเจน

หลินโมหยูไม่เคยคาดคิดมาก่อนว่าเธอจะได้รับความเป็นเทพและตำแหน่งอันศักดิ์สิทธิ์อีกครั้ง

อย่างไรก็ตาม เขารู้ว่าสิ่งนี้ได้รับมาจากเทพเจ้าแห่งสายฟ้า

หลินโมหยูกล่าวเบาๆ ว่า “หากมีโอกาสในอนาคต ข้าจะหาผู้ที่เหมาะสมมาสืบทอดตำแหน่งเทพ และขึ้นเป็นเทพสายฟ้าองค์ใหม่”

แสงดาวหลังจากที่เทพสายฟ้าล่มสลายได้รวมตัวกันกลายเป็นสารคล้ายผลึกสิบชิ้น ซึ่งตกลงไปในมือของหลินโมหยูเช่นกัน

เมื่อหลินโมหยูรับสิ่งของเหล่านั้นมา เธอก็ตัวสั่นและแทบถือไว้ไม่อยู่

ผลึกทั้งสิบชิ้นนี้มีน้ำหนักมากอย่างเหลือเชื่อ แต่ละชิ้นหนักหลายหมื่นกิโลกรัม

วัตถุนั้นมีขนาดเล็กกว่าครึ่งหนึ่งของกำมือ แต่มีน้ำหนักหลายหมื่นกิโลกรัม ซึ่งทำให้หลินโมหยูตกใจมาก