เปลี่ยนอาชีพทั่วชาติ : เนโครแมนเซอร์ หายนะในคราบฉัน - #533มาตรา 533

#533มาตรา 533

บทที่ 533

(cjai) ทาทาร์ไม่รู้ตัวเลยว่าในช่วงเวลาที่เขาและหลินโมหยูต่อสู้กันก่อนที่เขาจะออกเดินทาง กองทัพผีดิบได้ล้อมพวกเขาไว้แล้ว

ณ ขณะนั้น การเคลื่อนไหวของหลินโมหยูถือเป็นการตัดสินใจครั้งสำคัญ

แสงหกสีวาบขึ้น และทันใดนั้นเปลวไฟก็โหมกระหน่ำออกมาจากร่างของทาทาร์ ขณะที่สายฟ้าฟาดลงมาจากด้านบนราวกับพายุ

“นั่นอะไรกัน?!”

ทาทาร์ตกตะลึง การโจมตีมาจากไหน? ทำไมร่างกายของเขาถึงลุกเป็นไฟ? และสายฟ้าที่อยู่เหนือศีรษะของเขานั่นคืออะไร?

ถึงแม้ความเสียหายจะไม่มากนัก แต่ความรู้สึกแสบร้อนและชาจากฟ้าผ่าอย่างต่อเนื่องทำให้รู้สึกไม่สบายอย่างมาก

รัศมีปรากฏขึ้นใต้ฝ่าเท้าของกองทัพผีดิบ เผยให้เห็นสีสันที่เจิดจรัสตระการตาอย่างยิ่ง

โครงกระดูกนักรบคลั่งนั้นเร็วอยู่แล้ว แต่เมื่อได้รับพลังออร่าเสริม มันก็ยิ่งเร็วขึ้นไปอีก

พวกเขาล้อมและปิดล้อมชาวตาตาร์อย่างรวดเร็ว

ด้วยการเตรียมการอย่างรอบคอบของหลินโมหยู ทุกอย่างจึงสำเร็จลุล่วงในพริบตาเดียว

การโจมตีครั้งสำคัญได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว!

หลินโมหยูปฏิบัติต่อเขาเสมือนเป็นบอสระดับโลก ซึ่งถือเป็นการปฏิบัติต่อเขาในระดับสูงมากอยู่แล้ว

อย่างไรก็ตาม พลังชีวิตของมันด้อยกว่าบอสระดับโลกมาก

ที่ด้านหลังมือซ้าย ตัวอักษร 【ทหาร】 ถูกเปิดใช้งาน

ทักษะ 【ทหารแกร่ง】 ถูกเปิดใช้งานทันที

เมื่อเห็นเช่นนั้น ทาเชลซึ่งยืนอยู่ด้านหลังจึงตะโกนซ้ำๆ ว่า “ระวัง! เขาเปิดใช้งานรูนดึกดำบรรพ์แล้ว!”

ทาทาร์หัวเราะอย่างบ้าคลั่ง “อักษรรูนดึกดำบรรพ์ ข้า มังกร ก็มีเช่นกัน!”

แม้แต่หลังมือของมันก็ยังเรืองแสง

หลินโมหยูรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย เพราะไม่คิดว่าอีกฝ่ายก็มี 【อักขระดั้งเดิม】 เช่นกัน

ถ้าคิดดูดีๆ แล้ว อักษรรูนดั้งเดิมทั้งเก้าจะปรากฏขึ้นทุกๆ ร้อยปี

ไม่ใช่แค่มนุษย์เท่านั้นที่จะได้รับมัน แต่ปีศาจและมังกรก็สามารถได้รับมันเช่นกัน

ดังนั้น จึงเป็นเรื่องปกติที่มันจะมีอักษรรูนดั้งเดิมอยู่

หลินโมหยูไม่ทราบถึงฟังก์ชั่นของ 【อักขระดั้งเดิม】 ของอีกฝ่าย มันเป็นความลับของอีกฝ่ายและพวกเขาจะไม่บอกคนนอก

คาดว่าแม้แต่ทาเชล น้องชายของมัน ก็คงไม่รู้เรื่องนี้เช่นกัน

เมื่อทาทาร์เปิดใช้งาน 【รูนดั้งเดิม】 ร่างกายของเขาทั้งหมดก็เปล่งแสงสว่างจ้า และขนาดตัวของเขาก็เพิ่มขึ้นในทันที

เดิมทีมันมีความสูงประมาณสามเมตร ซึ่งถือว่าสูงมากสำหรับมนุษย์แล้ว

แต่ตอนนี้เขาสูงถึง 30 เมตรแล้ว

ไม่เพียงแต่ตัวมันจะใหญ่ขึ้นเท่านั้น แต่พญางูเหลือมเกล็ดเหล็กที่อยู่ใต้เท้ามันก็ใหญ่ขึ้นด้วย

งูเหลือมเกล็ดเหล็กตัวนี้มีความยาวกว่า 200 เมตรแล้ว ซึ่งยาวกว่าขนาดเดิมถึงสิบเท่า

ทาทาร์หัวเราะอย่างบ้าคลั่ง “ขนาดตัวของข้าเพิ่มขึ้นสิบเท่า พลังโจมตีของข้าก็เพิ่มขึ้นสิบเท่าเช่นกัน เจ้าคิดว่าเจ้าจะใช้สิ่งใดมาต่อสู้กับข้าได้!”

“ไอ้พวกสารเลวหน้าด้านพวกนี้ไร้ค่าโดยสิ้นเชิง”

หลินโมหยูประเมินสติปัญญาของอีกฝ่ายต่ำไป แท้จริงแล้วมันกลับเผยให้เห็นถึงฝีมือของอีกฝ่ายต่างหาก

“สมองส่วนนี้ไม่สามารถรักษาได้แล้ว!”

หลินโมหยูไม่คิดจะพูดอะไรอีก เหล่านักรบโครงกระดูกคลั่งก็ปลดปล่อยทักษะออกมา ฟาดขวานใส่เขาอย่างแรง

ก่อนหน้านี้ เนื่องจากขนาดที่เล็ก ทำให้จำนวนโครงกระดูกคลั่งที่สามารถโจมตีพร้อมกันได้มีจำกัด

แต่เมื่อมันเติบโตจนมีขนาดใหญ่โตมโหฬารแล้ว โครงกระดูกนักรบคลั่งจึงสามารถโจมตีได้อย่างไร้ขีดจำกัด

ขวานฟาดลงมา เรืองแสงสีแดงด้วยพลังแห่งทักษะ

ทาทาร์เหวี่ยงดาบสองมือของเขาด้วยความดูถูกเหยียดหยาม ปลดปล่อยแสงดาบออกมาปะทะกับขวานของนักรบโครงกระดูกคลั่ง

ทาทาร์หัวเราะอย่างบ้าคลั่งและดูถูกเหยียดหยาม แต่เสียงหัวเราะของเขาก็หยุดลงทันทีที่เกิดการชนกัน

พลังของ Skeleton Berserker นั้นน่าทึ่งมาก แม้จะเพิ่มพลังโจมตีเป็นสิบเท่าแล้ว ก็ยังเอาชนะ Skeleton Berserker ได้อย่างหวุดหวิด

นักรบโครงกระดูกคลั่งถูกกำจัดไปบ้าง แต่ก็แค่นั้น

แต่มีเหล่านักรบโครงกระดูกคลั่งจำนวนมากเกินไป ล้อมรอบมันไว้เป็นฝูงหนาแน่น

มันช่วยป้องกันการโจมตีได้เพียงบางส่วนเท่านั้น ส่วนใหญ่ของขวานได้ฟาดลงไปโดนมันแล้ว

แนวป้องกันพังทลายลงในทันที และทาทาร์กรีดร้องด้วยความเจ็บปวด

ไม่เพียงเท่านั้น งูเหลือมเกล็ดเหล็กที่อยู่บนตัวมันยังถูกโจมตีโดยนักรบโครงกระดูกคลั่งอีกด้วย เลือดและเนื้อกระเด็นไปทั่ว และกระดูกก็ปรากฏให้เห็น

สภาพแวดล้อมปั่นป่วน และเกิดการระเบิดอย่างรุนแรง

ลูกศรจำนวนมากพุ่งลงมา ทำให้มันกลายเป็นเม่นในทันที

หลินโมหยูสังเกตว่า “พละกำลังและร่างกายของเขาแข็งแกร่งขึ้น แต่การป้องกันของเขายังคงเหมือนเดิม”

“รูนดั้งเดิมนี้ไม่ค่อยดีเท่าไหร่”

ทักษะที่ได้รับจาก 【รูนดั้งเดิม】 นั้นทรงพลังมาก ในสายตาของผู้อื่น แม้แต่การเพิ่มพลัง 10 เท่าก็ถือว่าเป็นทักษะที่ทรงพลังอย่างยิ่ง

อย่างที่สุภาษิตกล่าวไว้ พลังเพียงหนึ่งเดียวสามารถเอาชนะเทคนิคสิบอย่างได้ การโจมตี 10 เท่าก็เพียงพอที่จะทำให้ชาวตาตาร์มีอำนาจการต่อสู้ขั้นสุดยอด

ใครจะสนล่ะว่าการป้องกันจะเพิ่มขึ้นหรือไม่?

แต่ในสายตาของหลินโมหยู มันไม่ใช่เรื่องพิเศษอะไร

หลินโมหยูมีสัตว์อัญเชิญจำนวนมาก และ 【รูนดั้งเดิม】 ในมือของเขามีประสิทธิภาพมากกว่าของคลาสอื่นๆ มาก

หากทักษะ 【ทหารผู้แข็งแกร่ง】 ของเขาตกอยู่ในมือของผู้อัญเชิญคนอื่น ๆ มันจะเพิ่มพลังการต่อสู้ของพวกเขาขึ้นหลายเท่าตัวอย่างมากที่สุด

อย่างไรก็ตาม โดยปกติแล้วผู้เรียกอสูรจะมีอสูรที่เรียกมาอยู่ภายใต้การควบคุมของตนไม่เกินสามตัว

ต่างจากเขาที่มีกองทัพผีดิบเปรียบเสมือนกองทัพขนาดใหญ่ พลังการต่อสู้ของกองทัพผีดิบนี้เพิ่มขึ้นอย่างมหาศาล

หลินโมหยูรู้มาตลอดว่าไม่ใช่ 【อักขระดั้งเดิม】 ที่ทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงอย่างมากในอาชีพของเขา

แต่ความจริงแล้ว อาชีพของเขานั่นเองที่ทำให้ 【อักษรรูนดั้งเดิม】 ปลดปล่อยพลังอันเหนือจินตนาการออกมาได้

อาชีพของคุณคือรากฐานของทุกสิ่ง ส่วนสิ่งอื่นๆ เป็นเพียงส่วนเสริมเท่านั้น

“เป็นไปไม่ได้ นี่เป็นไปไม่ได้!”

ทาทาร์เหวี่ยงดาบใหญ่ของเขา ฟันเหล่าโครงกระดูกคลั่งกระส่ายกระเจิงไป

แต่ก็แค่นั้นแหละ

ไม่มีโครงกระดูกนักรบคลั่งตัวใดถูกฆ่าตาย แต่พวกมันกลับสร้างความเสียหายให้กับมันอย่างต่อเนื่อง

การโจมตีระยะไกลของจอมเวทโครงกระดูกและพลแม่นปืนนั้นรุนแรงและไม่หยุดยั้ง ทำให้มันได้รับความเจ็บปวดอย่างแสนสาหัส

งูเหลือมเกล็ดเหล็กที่อยู่ข้างใต้ยังคงคำรามอย่างต่อเนื่อง แสดงให้เห็นชัดเจนว่ามันเจ็บปวดมาก

พวกตาตาร์คลุ้มคลั่ง มันอยากจะบุกออกไปฆ่าหลินโมหยู

แต่พวกเขาก็ไม่สามารถฝ่าแนวป้องกันไปได้เลย!

“พลังชีวิตที่แข็งแกร่งเช่นนี้หรือ?”

มังกรหรือปีศาจ ไม่สำคัญหรอก

แม้ว่าคุณสมบัติของมันจะไม่เลว แต่พลังชีวิตของมันด้อยกว่า BOSS อย่างมาก

เขาไม่คิดว่าทาทาร์จะอยู่รอดได้นานขนาดนี้ เขาคิดว่าเขาสามารถฆ่าทาทาร์ได้ในพริบตาเดียว

เปลวไฟลุกโชนอย่างรุนแรงในมือของเขา ขณะที่เปลวไฟแห่งจิตวิญญาณของเขากลับมอดไหม้อย่างเงียบงัน

ทันใดนั้นทาทาร์ก็กรีดร้องออกมาอย่างน่าขนลุก เกือบทำดาบใหญ่หล่น

ไม่เพียงเท่านั้น งูเหลือมเกล็ดเหล็กยังตัวสั่นและกรีดร้องด้วยความเจ็บปวดอย่างแสนสาหัสอีกด้วย

“ฉันเห็น!”

“สิ่งที่เรียกว่าสายเลือดบรรพบุรุษนั้น นอกเหนือจากคุณสมบัติที่เหนือกว่าแล้ว ก็ไม่มีอะไรพิเศษ!”

หลินโมหยูเข้าใจแล้วว่าทำไมเจ้านี่ถึงทนทานนัก ไม่ใช่เพราะมันมีพลังชีวิตสูง แต่เป็นเพราะงูเหลือมเกล็ดเหล็กช่วยรับความเสียหายส่วนใหญ่แทนมัน

ดังนั้น เมื่อเปลวไฟแห่งวิญญาณสร้างความเสียหาย งูเหลือมเกล็ดเหล็กจึงถูกโจมตีไปด้วยเช่นกัน

เมื่อเรารู้แล้ว ก็ไม่มีอะไรใหม่เกี่ยวกับเรื่องนี้

เล่นต่ออีกนิดเดียวก็พอ!

บทที่ 502 ฝ่ามือจักรพรรดิมังกร คริสตัลศักดิ์สิทธิ์แห่งธรรม

พลังชีวิตของงูเหลือมเกล็ดเหล็กนั้นแข็งแกร่งมากพอ ซึ่งทำให้พลังชีวิตของชาวทาทาร์แข็งแกร่งไปด้วยเช่นกัน

นอกจากการโจมตีอันทรงพลังของทาทาร์แล้ว ยังมีการโจมตี 10 เท่าจาก 【รูนดั้งเดิม】 อีกด้วย

ถ้าไม่ใช่เพราะหลินโมหยู อาชีพอื่นๆ คงยากที่จะปราบปรามมันได้

ตอนนี้หลินโมหยูมั่นใจในชัยชนะแล้ว สิ่งเดียวที่ต้องระวังคือการป้องกันไม่ให้มันหนีไปได้

ท้ายที่สุดแล้ว ระดับของพวกเขาก็เป็นไปตามนั้น หากพวกเขาต้องการหลบหนี ก็ไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะหยุดพวกเขาได้

เหตุการณ์ลักษณะนี้เคยเกิดขึ้นมาหลายครั้งแล้ว

ครั้งนี้หลินโมหยูต้องการทิ้งพวกเขาไว้ในสถานที่ลับแห่งนี้อย่างถาวร

ชาวตาตาร์กำลังต่อสู้อย่างดุเดือดและไม่มีโอกาสได้รับชัยชนะ

ด้วยความโกรธแค้น ในที่สุดมันก็ยอมรับความจริงได้

เขาคำรามว่า “พวกเจ้ามัวยืนอยู่ทำไมกัน? ลงมาช่วยสิ!”

ตอนนี้ทาเชลรู้สึกหวาดกลัวมาก

ไม่ใช่ว่ามันไม่อยากมา แต่ถ้ามันมาแล้วจะทำอะไรได้ล่ะ?

รู้สึกว่าแม้จะเสริมกำลังเข้าไปแล้ว ก็คงสู้หลินโมหยูไม่ได้อยู่ดี

มันรู้ดีว่าชาวตาตาร์มีอำนาจมากเพียงใด

แม้แต่ชาวตาตาร์เองก็อยู่ในสภาพที่ย่ำแย่ขนาดนี้ แล้วฉันจะไปที่นั่นทำไมกัน?

แต่ในเมื่อมีเสียงเรียกร้องจากชาวทาทาร์แล้ว พวกเขาก็ไม่อาจปฏิเสธได้

มันชักดาบคมกริบออกมา ปลดปล่อยพลังทั้งหมด และพุ่งเข้าใส่

หลินโมหยูสังเกตเห็นว่าพลังออร่าของมันอ่อนแอลงมากเมื่อเทียบกับครั้งสุดท้ายที่เธอเห็น ซึ่งน่าจะเป็นเพราะความเสียหายที่เกิดจากการปะทุอย่างต่อเนื่องของสายเลือดบรรพบุรุษในครั้งก่อน

ความเสียหายประเภทนี้ยากที่จะฟื้นฟูได้

ทาเชอร์พุ่งเข้าโจมตี แต่หลินโมหยูโจมตีเพียงเล็กน้อย ทำให้ทาเชอร์สามารถฝ่าแนวป้องกันไปได้อย่างง่ายดาย

กว่าที่ทาเชลจะรู้ตัวว่ามีบางอย่างผิดปกติ เขาก็ถูกล้อมรอบไปแล้ว

หลินโมหยูรู้สึกว่าการรับมือกับมังกรดูเหมือนจะง่ายกว่าการรับมือกับปีศาจเสียอีก

พวกนี้ไม่ค่อยฉลาดเท่าไหร่

ทักษะ 【ทหารแกร่ง】 สามารถคงอยู่ได้เพียงช่วงเวลาสั้นๆ เท่านั้น คือ 30 วินาที

เหลือเวลาอีก 15 วินาที เราไม่สามารถล่าช้าไปกว่านี้ได้อีกแล้ว

เหล่าโครงกระดูกนักรบคลั่งที่เหลืออยู่ซึ่งยังไม่ได้ปลดปล่อยทักษะของตน พุ่งเข้าใส่พร้อมเพรียง ปลดปล่อยความสามารถที่เหลือทั้งหมดโดยไม่ลังเล

ทักษะบางอย่างได้รับการออกแบบมาสำหรับผู้ที่เพิ่งมาถึงทาชีร์

ในขณะเดียวกัน จอมเวทโครงกระดูกและพลธนูโครงกระดูกก็มุ่งโจมตีไปที่มัน

หากปราศจากความช่วยเหลือจากงูเหลือมเหล็กตัวใหญ่ที่แข็งแกร่งเพื่อช่วยแบ่งเบาภาระ มันจึงได้รับบาดเจ็บสาหัสในทันที

“ฉันทนไม่ไหวแล้ว ฉันทนต่อไปไม่ไหวแล้ว!”

ทาชร้องออกมาด้วยความตกใจ

ทาทาร์ขมวดคิ้ว “ไอ้โง่ไร้ประโยชน์! มาปลดปล่อยพลังสายเลือดบรรพบุรุษของเราแล้วแหกคุกกันเถอะ แกไปก่อนเลย!”

ทาชเหลือบมองมันพลางสงสัยว่าทำไมมันต้องเป็นอันที่ปะทุขึ้นก่อน

เมื่อไม่กี่วันก่อน ฉันเพิ่งประสบกับการระเบิดของพลังสายเลือดบรรพบุรุษไปสองครั้ง หากเกิดการระเบิดขึ้นอีกครั้ง มันจะทำลายรากฐานของฉัน

แต่พวกเขาก็ไม่กล้าขัดคำสั่งของชาวตาตาร์

ฉันคุ้นชินกับการได้ยินเรื่องนี้มาหลายปีแล้ว

เสียงคำรามของมังกรดังก้องไปทั่วท้องฟ้า และร่างอวตารของมังกรศักดิ์สิทธิ์ก็ปรากฏขึ้น ฟาดฟันเหล่าโครงกระดูกคลั่งทั้งหมดจนกระเด็นไปไกล