เปลี่ยนอาชีพทั่วชาติ : เนโครแมนเซอร์ หายนะในคราบฉัน - #58มาตรา 58

#58มาตรา 58

บทที่ 58

ในไม่ช้า ท่ามกลางเหตุระเบิดรุนแรงหลายครั้ง ทั้งสองก็ได้รับประสบการณ์และวัสดุมากมาย

·· ······ขอรับบริการส่งดอกไม้··· ·····

แสงสีขาวเปล่งออกมาจากร่างของหนิงอี้อี้

“ฮ่าๆ ฉันเลเวลอัพแล้ว!”

“ในที่สุดก็ถึงเลเวล 20 แล้ว”

หนิงอี้อี้เหยียดตัวและถอนหายใจ

เมื่อ Lin Moyu พบกับ Ning Yiyi เป็นครั้งแรก Ning Yiyi ก็เลเวล 19 แล้ว

ในเวลานั้น หลินโมหยูมีเลเวลเพียง 10 เท่านั้น

เวลาผ่านไปนานแล้ว แต่นิงอี้อี้ก็ยังคงมีเลเวลแค่ 19 เท่านั้น

หลินโมหยูรู้แล้วว่าเด็กสาวคนนี้ขี้เกียจเรื่องการเพิ่มเลเวลแค่ไหน

ฉันคิดว่ามันคงเป็นสัตว์ประเภทที่พยายามหลีกเลี่ยงการเคลื่อนไหวด้วยตัวเองหากทำได้

แสงสีฟ้าสาดส่องลงมา และพระราชวังของราชินีเงือกก็เปิดออกอีกครั้ง

ราชินีเงือกผู้สวยงามและสูงส่งได้ปรากฏตัวออกมาจากพระราชวัง

ด้วยประสบการณ์ที่ผ่านมา หนิงอี้อี้จึงรีบหลบไปอยู่ด้านหลังหลินโมหยู

“ถ้าฉันไม่มองเธอ ฉันก็จะไม่ถูกเธอหลอกใช่ไหม?”

เมื่อมีหลินโมหยูเป็นโล่กำบัง พวกเขาจึงไม่ได้ถูกหลอกลวงอย่างแท้จริง

เมื่อราชินีเงือกเห็นว่าทหารของตนตายหมดแล้ว นางก็กรีดร้องด้วยความโกรธแค้น

ครั้งนี้ หลินโมหยูมีประสบการณ์และเตรียมตัวมาอย่างดี

เหล่านักรบโครงกระดูกล่าถอยไป โดยแบกศพของทหารเงือกชั้นยอดไปด้วย

………..

ร่างนั้นไม่ได้ถูกพัดพาไปโดยแรงสั่นสะเทือนจากเสียงกรีดร้อง

หลังจากเสียงกรีดร้องสงบลง นักรบโครงกระดูกก็กลับมาพร้อมกับศพ

หลินโมหยูจึงลงมือในเวลาเดียวกัน

ทักษะ: คำสาปชะลอความเร็ว!

ภายใต้โซ่ตรวนสีแดงฉาน ความเร็วของราชินีเงือกก็ลดลงทันที

นักรบโครงกระดูกแบกศพมากกว่าสิบศพกลับไปให้ราชินีโครงกระดูก

ทักษะ: ระเบิดศพ!

นี่เป็นกลยุทธ์คลาสสิกที่ไม่แปลกใหม่ แต่ได้ผลดีเยี่ยม

ยิ่งไปกว่านั้น ยังมีบางแง่มุมของเหตุการณ์นี้ที่หลินโมหยูสามารถนำไปใช้ประโยชน์ได้

ใครบอกให้เธอนำมอนสเตอร์ชั้นยอดที่ได้รับการพัฒนามากมายมาไว้หน้าพระราชวัง?

ซากศพของมอนสเตอร์ที่ตายในดันเจี้ยนจะมีอายุขัยจำกัด

ใช้เวลาทั้งหมดประมาณสองนาทีเท่านั้น

แต่ราชินีเงือกก็รีบออกมาในเวลาอันสั้นพอดี

หากเธอออกมาทีหลัง หลินโมหยูคงไม่สามารถใช้ศพเหล่านี้ได้

พลังโจมตีของท่าระเบิดศพขึ้นอยู่กับพลังชีวิตของศพนั้นๆ

หลังจากได้รับพลังจากพรสวรรค์แล้ว ความเสียหายจะเพิ่มขึ้นเป็น 300% ของพลังชีวิตของศพ

มันสร้างความเสียหายมากกว่าเดิมถึง 3 เท่า

ในฐานะบอสประจำดันเจี้ยน พลังชีวิตของราชินีเงือกนั้นมีเพียงยี่สิบถึงสามสิบเท่าของมอนสเตอร์ระดับสูงที่ได้รับการเสริมพลังเท่านั้น

ท่ามกลางเสียงระเบิดดังสนั่น ราชินีเงือกทรุดลงกับพื้นพร้อมกับเสียงร้องโหยหวน

เธอไม่มีโอกาสได้ใช้ทักษะเลยด้วยซ้ำ มันแทบจะฆ่าเธอได้ในทันที

【เอาชนะราชินีเงือก รับค่าประสบการณ์ +200,000】

【ได้รับอาวุธระดับเงิน: มีดสั้นราชินีเงือก】

【ได้รับอาวุธระดับเงิน: ตำราเวทมนตร์ของราชินีเงือก】

【ได้รับน้ำตาของนางเงือก*1】

【มีดสั้นราชินีเงือก: เกรดเงิน, ความคล่องแคล่ว +50, ความแข็งแกร่ง +50, พลังสกิลประเภทนักฆ่าเพิ่มขึ้น 10%, ใช้งานได้หลังจากเลเวล 20】

【ตำราเวทมนตร์ของราชินีเงือก: ระดับเงิน, พลังวิญญาณ +100, เพิ่มพลังของทักษะเวทมนตร์ 10%, ใช้ได้หลังจากเลเวล 20】

ณ จุดนี้ เวลาผ่านไปไม่ถึง 10 นาทีนับตั้งแต่เข้าสู่ระบบ

ความเร็วนั้นเร็วมากจนน่าตกใจ

ประสิทธิภาพสูงจนน่าตกใจ

หนิงอี้อี้ปรบมืออย่างตื่นเต้น “เร็วเข้า เร็วเข้า ทำอีกรอบกันเถอะ!”

“รวบรวมน้ำตาของนางเงือกทั้งสามลูกให้ครบ”

บทที่ 71 สังหารชิกิงามิในทันที ทำให้แคว้นซากุระหวาดกลัวและหนีไป

ทั้งสองคนออกจากสถานที่นั้นไป

หนิงอี้อี้ใช้คาถาลดความร้อนทันที

ไม่กี่วินาทีต่อมา ทั้งสองก็กลับเข้าไปในอินสแตนซ์อีกครั้ง

พวกเขากำลังทำอะไรอยู่?

“ทำไมฉันถึงออกจากอินสแตนซ์ทันทีที่เข้าไป แล้วค่อยกลับเข้าไปใหม่หลังจากออกไปแล้ว?”

“นั่นไม่ใช่วิธีใช้เครื่องรางระบายความร้อนที่ถูกต้อง มันสิ้นเปลืองมาก”

“นี่คือความหมายของการเป็นคนรวยและดื้อรั้นใช่ไหม?”

ทั้งสองฝ่ายที่ยังคงเผชิญหน้ากันอยู่นอกที่เกิดเหตุต่างก็ตกตะลึง

ฉันไม่เข้าใจว่าหลินโมหยูและหนิงอี้อี้กำลังทำอะไรอยู่

ต่อให้พวกเขาคิดหนักแค่ไหน พวกเขาก็คงไม่เข้าใจอยู่ดีว่าทั้งสองคนกำลังฟาร์มดันเจี้ยนเงือกในระดับความยากฝันร้ายอยู่

และทั้งหมดนี้เสร็จสิ้นภายในเวลาเพียง 10 นาที

มีเพียงเจียงเถาเถาและอีกสองคนเท่านั้นที่รู้ความจริง

ทั้งสามคนมองหน้ากัน ดวงตาเต็มไปด้วยความตกใจ

พวกเขารู้ดีว่าหลินโมหยูมีความสามารถที่จะพิชิตด่านนางเงือกได้ด้วยตัวคนเดียวอย่างแน่นอน

เป็นเรื่องเหลือเชื่อที่ทำเสร็จได้ภายใน 10 นาที

แค่เดินไปเดินมาในดันเจี้ยนก็ใช้เวลาประมาณความเร็วนี้แล้ว

หลินโมหยูใช้วิธีเดียวกัน และนำหนิงอี้อี้ผ่านดันเจี้ยนได้สำเร็จอีกครั้ง

“เย้ ครั้งนี้ใช้เวลา 8 นาที 58 วินาที เร็วกว่าครั้งที่แล้วกว่า 30 วินาที”

หนิง อี้อี้ มองดูเวลาบนเครื่องสื่อสารและเห็นว่ามันกำลังนับถอยหลัง “สาม สี่ สาม”

หลินโมหยูหัวเราะเบาๆ กับตัวเอง เด็กสาวคนนี้ช่างน่าขบขันจริงๆ

ในขณะที่คนอื่นมองการทดสอบเป็นภารกิจ แต่นิง ยี่ยี่ดูเหมือนจะมองมันเป็นเกม

หลังจากออกจากดันเจี้ยนในครั้งนี้ ทั้งสองไม่ได้เข้าไปในดันเจี้ยนอีก แต่กลับไปเข้าร่วมทีมจักรวรรดิเซียนเซี่ย

“คุณใช้เครื่องรางลดคูลดาวน์หมดแล้วใช่ไหม?”

“ช่างเป็นการสิ้นเปลืองทรัพยากรจริงๆ”

“ทำไมคุณไม่เข้าไปล่ะ? ลองเข้าไปอีกครั้งสิ ถ้าคุณกล้าพอ”

ชาวญี่ปุ่นตะโกนเสียงดังอยู่ทางนั้น แต่ละคนมองด้วยสายตาดูถูกเหยียดหยาม

ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความริษยา ราวกับว่าเขาต้องการแย่งชิงเครื่องรางเย็นจากมือของหนิงอี้อี้ให้ได้มากที่สุด

หลังจากหลินโมหยูและหนิงอี้อี้กลับมา พวกเขาก็ร่วมทีมกับเจียงเถาเถาอีกครั้ง

เจียงเถาเถาถามว่า “เข้าใจแล้วใช่ไหม?”

หลินโมหยูมอบน้ำตาของนางเงือกให้แก่เจียงเถาเถา

พวกเขาอยู่รวมกันเป็นกลุ่มในการทดสอบครั้งนี้ โดยมีเจียงเถาเถาเป็นหัวหน้าทีม และเธอยังรับผิดชอบในการทำภารกิจสุดท้ายให้สำเร็จด้วย

ทันใดนั้นก็มีคนชี้ไปที่อินสแตนซ์แล้วตะโกนว่า “อินสแตนซ์หายไปแล้ว!”

เสียงนั้นดังราวกับฟ้าร้องจากท้องฟ้าที่แจ่มใส ทุกคนจึงหันไปมอง

กระแสน้ำวนบริเวณทางเข้าดันเจี้ยนสั่นไหวสองสามครั้งก่อนจะหายไปอย่างสมบูรณ์

“คุกใต้ดินหายไปได้อย่างไร?”

“นั่นเป็นไปไม่ได้ เหตุการณ์นี้จะหายไปก็ต่อเมื่อมีคนอื่นได้ครอบครองน้ำตาของนางเงือกทั้งสามหยดแล้วเท่านั้น”

“เมื่อกี้ คนนั้นเข้าไปสามครั้งใช่ไหม?”

“เป็นไปได้ไหมว่าเขาได้ครอบครองน้ำตาของนางเงือกแล้ว?”

“พวกเขาเอาชนะระดับความยาก Nightmare ได้ เป็นไปได้จริงเหรอ?”

ไม่ว่าจะเป็นไปได้หรือไม่ แต่ข้อเท็จจริงก็มีอยู่จริง

สำเนาหายไปจริงๆ แล้ว

ไม่สามารถหาหยาดน้ำตาของนางเงือกได้อีกแล้ว

“ไปกันเถอะ!” หลินโมหยูพูดเบาๆ

ฉันมีน้ำตาของนางเงือกอยู่แล้ว ไม่จำเป็นต้องเก็บไว้ที่นี่อีกต่อไป

“เราปล่อยให้พวกเขาไปไม่ได้”

“พวกเขาต้องได้น้ำตาของนางเงือกมาอยู่ในมือแน่ เราต้องบังคับให้พวกเขามอบมันให้เรา”

“ถอนคำพูดนั้นกลับไป!”

“ส่งน้ำตาของนางเงือกมาให้ ถ้าอย่างนั้นเจ้าจะไม่ได้ไป”

ประชาชนชาวญี่ปุ่นต่างโกรธแค้น และทุกคนต่างฉวยโอกาสเอาเปรียบตนเอง

แม้แต่จักรวรรดิเซี่ยเองก็งงงวย และมีคนถามว่า “เจียงเถาเถา ท่านได้น้ำตาของนางเงือกมาจริงๆ หรือ?”

เจียงเถาเถาไม่ได้ปฏิเสธ “น้ำตาของนางเงือกอยู่ในมือของข้าจริง ๆ”

ฟ่อ!

ทุกคนต่างตกใจจนอ้าปากค้าง

นั่นหมายความว่าพวกเขาเคลียร์ดันเจี้ยนเสร็จเรียบร้อยแล้วจริงๆ

โดยเฉพาะสองครั้งล่าสุด พวกเขาทั้งสองคนเคลียร์ดันเจี้ยนได้ด้วยตัวเอง

คุณทำแบบนั้นได้อย่างไร?

เกือบทุกคนมีแววตาที่เต็มไปด้วยความลังเล

หลิงเจิ้นร้องออกมาในใจว่า “เป็นไปไม่ได้ พวกเขาไม่มีทางเคลียร์ดันเจี้ยนได้หรอก”

ไม่ว่าพวกเขาจะสับสนแค่ไหน พวกเขาก็ถูกญี่ปุ่นกดดันอย่างหนัก

อาณาจักร Divine Xia, สถาบัน Xia Jing, สถาบัน Qianlong

กลุ่มนี้มีความสามัคคีกันอย่างมาก

ตั้งแถวพร้อมรบโดยทันที

“กลับไป”

“คนจากแคว้นซากุระเล็ก ๆ กล้าดียังไงมาทำเรื่องไม่เหมาะสมต่อหน้าจักรวรรดิเซี่ยอันศักดิ์สิทธิ์ของข้า”

“คิดจะขโมยน้ำตาของนางเงือกเหรอ? ไม่มีทาง!”

เสียงคำรามดังสนั่นหวั่นไหวไปทั่วอากาศ

สายลมพัดพาเมฆออกไป และชิกิงามิขนาดมหึมาสองตัวก็ปรากฏขึ้นกลางอากาศ