เปลี่ยนอาชีพทั่วชาติ : เนโครแมนเซอร์ หายนะในคราบฉัน - #624มาตรา 624

#624มาตรา 624

บทที่ 624

มังกรฟ้าเกิดความอยากต่อสู้กับหลินโมหยู แต่ไม่สามารถลงมือได้เนื่องจากกฎกติกา

หลินโมหยูไม่ได้ขยับตัวอีก และชิงหลงก็เช่นกัน

สองนาทีต่อมา ลมพายุสงบลง

ภาพของหลินโมหยูปรากฏขึ้นในดวงตายักษ์ของมังกรฟ้า มันจ้องมองหลินโมหยูโดยตรงและกล่าวว่า “เจ้าเก่งมาก เราจะได้พบกันอีกในภายหลัง”

“ผมหวังว่าเราจะได้สู้กันอย่างดุเดือดนะครับ ผมจะยั้งแรงไว้บ้าง แต่ผมก็จะไม่ยอมแพ้เด็ดขาด”

“ฉันหวังว่าคุณจะทุ่มเทอย่างเต็มที่ในครั้งนั้นและอย่าทำให้ฉันผิดหวังนะ”

หลินโมหยูวิเคราะห์คำพูดของชิงหลง ดูเหมือนว่าการประเมินจะไม่ใช่แค่นั้น เธอยิ้มเล็กน้อยแล้วพูดว่า “ฉันจะทำ”

ส่วนเรื่องว่าจะทุ่มสุดตัวหรือไม่นั้น ขึ้นอยู่กับคู่ต่อสู้และว่าคุ้มค่าที่จะทุ่มสุดตัวหรือไม่

หลินโมหยูไม่รู้ว่าพลังการต่อสู้ของเธอจะไปถึงระดับไหนหากเธอใช้พลังทั้งหมดที่มี

ฉันมั่นใจว่าฉันสามารถต่อสู้กับราชาปีศาจระดับกลางอย่างราชาปีศาจแห่งท้องฟ้าดำได้เป็นอย่างน้อย

ส่วนอะไรก็ตามที่ต่ำกว่าเลเวล 93 นั้น สามารถบดขยี้ได้อย่างง่ายดาย!

บทที่ 597 มังกรทุกตัวมีบุคลิกเฉพาะตัว

มังกรฟ้าและมังกรลมออกจากสนามประเมินผลแล้ว

เปลวไฟพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้าอย่างรุนแรง และมังกรแดงยักษ์พ่นไฟก็ร่วงลงมาจากสวรรค์

เสียงนั้นเปี่ยมไปด้วยความร้อนแรงและเด็ดขาด ชัดเจนว่า “รอบแรก การทดสอบที่สาม เอาชีวิตรอดจากการโจมตีของฉันให้ได้ภายในสามนาทีเพื่อผ่าน”

“ตามกฎแล้ว ระดับการโจมตีสูงสุดของฉันไม่สามารถเกิน 77 ได้”

“การประเมินจะเริ่มในอีกสิบวินาที”

บุคลิกของมันก็ดูเหมือนจะเหมือนเปลวไฟ ที่ร้อนแรงและเปี่ยมพลัง

คำพูดเหล่านั้นบ่งบอกว่ามันต้องการให้เรื่องจบลงอย่างรวดเร็วเพื่อจะได้กลับไปนอนหลับต่อ

ลำไยยักษ์ยังคงมีร่องรอยของการหลับใหลอยู่ แสดงให้เห็นอย่างชัดเจนว่ามันเพิ่งตื่นขึ้นมาไม่นาน

ดูเหมือนว่ามังกรทุกตัวชอบนอนหลับ แม้แต่แอนทาเรสก็ไม่มีข้อยกเว้น

สิบวินาทีต่อมา มันพ่นลมหายใจมังกรออกมาเหมือนมังกรสีน้ำเงินหรือมังกรสีเขียว

มันเพิ่มพลังโจมตีขึ้นไปถึงระดับ 77 โดยตรง ทำให้ไม่มีโอกาสผิดพลาดอีกต่อไป

ในแง่ของความยาก ดูเหมือนว่าจะยากกว่าเดิม

ห้องสอบทั้งหมดถูกไฟไหม้ล้อมรอบ ไม่มีทางหนีได้

การประเมินทั้งสามครั้งเป็นไปในลักษณะนี้ ผู้ที่ถูกประเมินไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องอดทนฝ่าฟันไปให้ได้

ไม่ใช่ว่าพวกมันทนความเจ็บปวดได้แต่บินไม่ได้ แต่พวกมันกระโดดได้

อาชีพประเภทนักรบสามารถกระโดดขึ้นไปในอากาศได้อย่างต่อเนื่อง ซึ่งช่วยลดเวลาที่ถูกโจมตีและบรรเทาความกดดันได้อย่างมาก

อย่างไรก็ตาม หลินโมหยูเชื่อว่าหากพวกเขากระโดดขึ้นไป มังกรเหล่านั้นก็จะมีวิธีรับมือกับมันได้อย่างแน่นอน

สิ่งเหล่านี้ไม่ได้มีไว้แค่โชว์เท่านั้น และไม่มีทางที่ใครจะเอาเปรียบได้

หลินโมหยูไม่ได้หลบหรือเลี่ยงเปลวไฟ เขาเพียงยืนอยู่ท่ามกลางพวกมัน เกราะโครงกระดูกของเขาส่องประกายขณะที่เขาทนต่อความร้อนระอุ

เพียงแค่มีเกราะโครงกระดูก ก็สามารถผ่านการทดสอบได้แล้ว

ครั้งนี้หลินโมหยูไม่ได้ตั้งใจจะลงมือ

หลังจากพ่นลมหายใจมังกรออกมา เรดก็หยุดเคลื่อนไหว ต่างจากหลินโมหยู มันขี้เกียจเกินกว่าจะขยับตัว

ดวงตาของเขาหรี่ลงเล็กน้อย ดูเหมือนว่าเขาอยากจะนอนต่อ

ชายหนึ่งคนกับมังกรหนึ่งตัว ดวงตาโตจ้องมองดวงตาเล็ก ทั้งคู่ไม่ขยับเขยื้อน

ภายใต้ความร้อนระอุอย่างต่อเนื่องของเปลวไฟ รอยแตกเริ่มปรากฏขึ้นบนเกราะโครงกระดูก

หลังจากต้านทานอยู่ได้ 30 วินาที เกราะโครงกระดูกก็พังทลายลงพร้อมเสียงแตกดังสนั่น

อย่างไรก็ตาม หลินโมหยูได้เสริมพลังให้ตัวเองอย่างรวดเร็วด้วยเกราะโครงกระดูก ทำให้เกิดการเชื่อมต่อที่แทบไร้รอยต่อ

ชุดเกราะโครงกระดูกที่เพิ่งเปิดตัวใหม่นี้เปล่งประกายแสงสีขาวเจิดจ้าอีกครั้ง ทำให้มันดูน่าดึงดูดใจเป็นอย่างยิ่ง

มังกรแดงเพียงแค่เหลือบมองหลินโมหยูอย่างไม่แยแส ไม่แสดงปฏิกิริยาใดๆ ต่อการกระทำของหลินโมหยูเลย

มันขี้เกียจมาก ขี้เกียจเกินกว่าจะขยับตัว

หลินโมหยูรู้สึกว่ามันเหมือนกับการปฏิบัติตามกฎระเบียบมากกว่า และไม่อยากทำอะไรเพิ่มเติมหรือพูดอะไรเพิ่มเติม

และแล้ว หลังจากที่หลินโมหยูเติมพลังเกราะโครงกระดูกไปหลายครั้ง เวลาสามนาทีก็หมดลง

เรดดูดซับเปลวไฟทั้งหมดกลับเข้าไปโดยไม่รอช้าแม้แต่วินาทีเดียว แล้วตะโกนว่า “เอาล่ะ คนต่อไป!”

มันทำให้ฉันรู้สึกอยากทำสิ่งนี้ให้เสร็จเร็วๆ แล้วกลับบ้านไปนอนจริงๆ

หลินโมหยูหัวเราะเบาๆ กับตัวเอง ผมสีแดงนี้ดูน่าขบขันไม่น้อย

มังกรแต่ละตัวมีบุคลิกเฉพาะตัว มังกรพิษสีเขียวพูดจาไร้สาระมากมายและค่อนข้างเป็นศัตรูกับมนุษย์

มังกรลมสีน้ำเงินนั้นค่อนข้างชอบทำสงคราม แต่ไม่ได้มีเจตนาร้ายต่อมนุษย์แต่อย่างใด

ส่วนมังกรแดงนั้นกลับว่องไวและมีประสิทธิภาพ เห็นได้ชัดว่ามันต้องการทำภารกิจให้เสร็จเร็วๆ แล้วกลับไปนอนต่อ

นี่คือความประทับใจที่หลินโมหยูได้รับจากมังกรเหล่านี้ แต่ละตัวมีบุคลิกที่แตกต่างกันอย่างชัดเจน

ด้วยการยุยงของมังกรแดง มังกรน้ำแข็งสีน้ำเงินที่มีแสงสีน้ำเงินเรืองรองทั่วทั้งตัวและออร่าแห่งความเย็นยะเยือกได้ร่อนลงมาจากท้องฟ้า

มังกรแดงก็เคลื่อนตัวหนีไปในทันที หายไปในท้องฟ้าในพริบตาเดียว

หลินโมหยูเงยหน้ามองท้องฟ้า ดูเหมือนว่าฤทธิ์ต้านการบินที่นี่จะไม่มีผลต่อมังกรเลย

เมฆหนาทึบปกคลุมท้องฟ้า บดบังทัศนวิสัย ทำให้ไม่สามารถมองเห็นสิ่งที่อยู่ด้านหลังเมฆได้

ขณะที่มังกรน้ำแข็งสีน้ำเงินบินลงมา อุณหภูมิก็ลดลงอย่างรวดเร็ว

ก่อนหน้านี้ มังกรไฟได้เผาผลาญสวรรค์และโลก จนอุณหภูมิสูงขึ้นอย่างมาก

แต่ตอนนี้อุณหภูมิกลับลดลงอย่างกะทันหัน และการเปลี่ยนแปลงจากร้อนเป็นเย็นอย่างฉับพลันนั้นทำให้รู้สึกไม่สบายอย่างมาก

การเปลี่ยนแปลงอุณหภูมิอย่างฉับพลันทำให้หลินโมหยูรู้สึกไม่สบายใจ และคิ้วของเธอก็ขมวดเข้าหากันโดยไม่รู้ตัว

“เจ้าตัวน้อย รู้สึกไม่สบายหรือเปล่า?”

เสียงของมังกรน้ำแข็งสีน้ำเงินดังก้องออกมา

หลินโมหยูอุทานด้วยความประหลาดใจว่า “เป็นเสียงผู้หญิงนี่นา!”

นี่คือมังกรเพศเมีย…โอ้ ไม่นะ นี่คือมังกรแม่

เสียงนั้นนุ่มนวลและไพเราะ ไม่เหมือนกับเสียงคำรามที่ดังสนั่นหูของมังกรตัวก่อนๆ

หลินโมหยูกล่าวว่า “ขอบคุณสำหรับความห่วงใยของท่าน ท่านมังกรฟ้า”

จากข้อมูลที่เขาได้รวบรวมไว้ก่อนหน้านี้ หลินโมหยูจึงรู้วิธีตั้งชื่อพวกมันแล้ว

น่าเสียดายที่ดูเหมือนเขาจะทำผิดพลาดอีกแล้ว

มังกรสีน้ำเงินพูดเบาๆ ว่า “ฉันไม่ได้ชื่อมังกรสีน้ำเงิน คุณจะเรียกฉันว่ามังกรน้ำแข็ง หรือจะเรียกฉันด้วยชื่อของฉันก็ได้ นั่นก็คือ เอลลี่”

“ค่ะ คุณเอลลี่ผู้ทรงเกียรติ” หลินโมหยูไม่ได้คาดคิดว่าบทกวีคู่จะมีชื่อ เธอจึงต้องเปลี่ยนคำเรียกขานของเธอ

เอลลี่ส่ายหัวอีกครั้ง “ฉันไม่ใช่สุภาพสตรี ฉันยังไม่ได้แต่งงาน คุณต้องเรียกฉันว่าคุณค่ะ”

มีกฎระเบียบมากมาย แม้แต่รายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ ก็ต้องปฏิบัติตาม

ทันใดนั้น เสียงของมังกรแดงก็ดังมาจากท้องฟ้าว่า “เอลลี่ หยุดพูดเรื่องไร้สาระแล้วรีบทำแบบประเมินให้เสร็จเถอะ ฉันต้องกลับไปนอนแล้ว”

เอลลี่ถอนหายใจ “หมอนี่ใจร้อนจังเลย เอาล่ะ เอาล่ะ งั้นเรามาเริ่มประเมินกันเลยดีกว่า”

“เด็กน้อยมนุษย์ เจ้าต้องทนต่อการโจมตีของข้าเป็นเวลาสี่นาที”

“พลังโจมตีของผมจะไม่เกินระดับ 78”

“ถ้าคุณทนไม่ไหวอีกต่อไปแล้ว จงจำไว้ว่าต้องยอมแพ้ อย่าฝืนตัวเองจนบาดเจ็บ”

มันช่วยเตือนสติหลินโมหยูได้เป็นอย่างดี

เสียงทุ้มต่ำดังลั่นมาจากอากาศอีกครั้ง “พูดออกมาแล้วยอมแพ้ซะ! ถ้าแกยอมอ้าปากพูดสักนิดก็คงเป็นปาฏิหาริย์แล้ว!”

เอลลี่รู้สึกหงุดหงิดเล็กน้อยและเงยหน้าขึ้นเล็กน้อย “กรุณาหุบปากด้วย”

แม้จะดูไม่ค่อยพอใจนัก แต่น้ำเสียงของเธอยังคงอ่อนโยน

คำพูดนั้นฟังดูเหมือนเป็นการบ่นมากกว่าการตำหนิ

ท้องฟ้าไม่มีความเคลื่อนไหวใดๆ อีกเลย จากนั้นเอลลี่จึงพูดกับหลินโมหยูว่า “การประเมินจะเริ่มในอีกสิบวินาที เด็กมนุษย์ทั้งหลาย โปรดเตรียมตัวให้พร้อม”

เอลลี่ทำให้หลินโมหยูรู้สึกเหมือนเป็นพี่สาวใจดีที่อยู่ข้างบ้าน คอยห่วงใยเธออยู่บ้าง

สิบวินาทีต่อมา เอลลี่พูดอีกครั้งว่า “ฉันจะเริ่มแล้วนะ”

หลังจากรออีกสองวินาที มันก็เริ่มพ่นลมหายใจมังกรออกมา

แม้แต่ลมหายใจที่มังกรพ่นออกมาก็ยังอ่อนโยนมาก

ลมหายใจมังกรสีฟ้าอ่อนที่แผ่ความเย็นยะเยือกค่อยๆ ปกคลุมพื้นที่ทดสอบทั้งหมดอย่างช้าๆ

ขั้นตอนนี้เพียงอย่างเดียวก็ใช้เวลาไปเกือบครึ่งนาทีแล้ว

ระยะเวลาการประเมินผ่านไปแล้วหนึ่งในแปด

อาจกล่าวได้ว่าเอลลี่ปล่อยให้เกมนี้ผ่านไปโดยไม่ตอบโต้

ลมหายใจมังกรดูเหมือนจะไม่รุนแรงมากนัก อยู่ในระดับประมาณ 75 คล้ายกับลมหายใจมังกรพิษของมังกรเขียวในช่วงเริ่มต้น

เกราะโครงกระดูกเรืองแสง ป้องกันลมหายใจของมังกรได้อย่างง่ายดาย

พื้นที่ทดสอบอันกว้างใหญ่ถูกปกคลุมด้วยชั้นน้ำแข็งหนา เอลลี่ยังคงสูดลมหายใจมังกรอย่างแผ่วเบา พลังของเธอเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ขณะที่อุณหภูมิลดลง

การลงเขาเป็นไปอย่างราบรื่น ซึ่งแสดงให้เห็นถึงการควบคุมพละกำลังที่แม่นยำอย่างเหลือเชื่อของเอลลี่

กระบวนการทั้งหมดดำเนินไปอย่างไม่เป็นทางการและดูนุ่มนวลมาก

มีเพียงหลินโมหยู ผู้ซึ่งอยู่ท่ามกลางเหตุการณ์ทั้งหมดเท่านั้นที่รู้ว่าอันตรายซ่อนอยู่ภายใต้ท่าทีที่ดูสงบสุขนั้น

อุณหภูมิคงลดลงต่ำกว่า -100 องศาเซลเซียสแล้ว ซึ่งมากพอที่จะทำให้คนกลายเป็นก้อนน้ำแข็งได้ทันที

ในบรรดามังกรทั้งสี่ตัว การทดสอบของเอลลี่นั้นยากที่สุด

เขายังเข้าใจด้วยว่าทำไมมังกรแดงถึงบอกว่ามันจะเป็นปาฏิหาริย์หากใครสักคนจะสามารถขอความเมตตาได้

หากร่างกายแข็งทื่อ พวกเขาจะไม่สามารถพูดได้เลย

……

การขอความเมตตาเป็นเรื่องไร้สาระสิ้นดี

เกราะโครงกระดูกแตกเนื่องจากอุณหภูมิต่ำ และครั้งนี้มันใช้งานได้เพียงแค่ 15 วินาทีเท่านั้น

มันช่วยลดเวลาลงไปครึ่งหนึ่งเมื่อเทียบกับตอนที่มันอยู่ในเปลวไฟของมังกรแดง

แม้ว่าระดับ 77 กับระดับ 78 จะต่างกันเพียงระดับเดียว แต่ความเสียหายกลับเพิ่มขึ้นแบบทวีคูณ

ในขณะที่เกราะโครงกระดูกแตกกระจาย หลินโมหยูรู้สึกถึงความหนาวเย็นยะเยือกไปทั่วทั้งตัว

สกิลภูมิคุ้มกันของรัฐได้ผล และหลินโมหยูไม่ได้รับผลกระทบจากการแช่แข็งเลยแม้แต่น้อย

ความเสียหายทั้งหมดที่เกิดขึ้นทันทีถูกส่งต่อไปยังที่อื่น

หลินโมหยูรู้สึกถึงความหนาวเย็นเล็กน้อยและเข้าใจการโจมตีระดับ 78 ได้อย่างชัดเจน จากนั้นเขาก็คลายเกราะโครงกระดูกออกอีกครั้งเพื่อป้องกันตัวเองจากความหนาวเย็น

หลินโมหยูใช้สกิลเกราะโครงกระดูกได้อย่างราบรื่น ครั้งละ 15 วินาที

เอลลี่ไม่ยั้งมือ รักษาความเข้มข้นของลมหายใจมังกรไว้ที่ระดับ 78

ดวงตาของมันเต็มไปด้วยความอยากรู้อยากเห็น “มนุษย์ตัวน้อย เจ้าช่างน่าประทับใจเหลือเกิน”

หลินโมหยูกล่าวว่า “คุณเอลลี่ที่รัก คุณก็ยอดเยี่ยมมากเช่นกัน”

“ขอบคุณสำหรับคำชมนะคะ!” เอลลี่หัวเราะคิกคักอย่างน่ารัก ถ้าได้ยินแค่เสียงของเธอ คุณคงเดาไม่ออกเลยว่านั่นคือเสียงของมังกร คุณคงคิดว่าเธอเป็นหญิงสาวจากครอบครัวร่ำรวยเสียมากกว่า

สี่นาทีผ่านไปอย่างรวดเร็ว และเอลลี่ก็คลายความเย็นลงทันที

น้ำค้างแข็งบนพื้นที่ทดสอบหายไปในทันที กลับสู่สภาพปกติ

เอลลี่ไม่ได้จากไป แต่เธอกลับพูดกับหลินโมหยูว่า “ยินดีด้วย! คุณผ่านสี่รอบแรกของการประเมินรอบแรกแล้ว คุณเหลืออีกเพียงรอบเดียวก็จะผ่านรอบแรกแล้ว!”

“อย่างไรก็ตาม การทดสอบครั้งที่ห้าค่อนข้างยากและอันตรายเล็กน้อย ดังนั้นคุณต้องเตรียมตัวให้พร้อม”

“หากมีอันตรายใดๆ โปรดแจ้งหยุดรถทันที และเราจะหยุดรถทันที”