เปลี่ยนอาชีพทั่วชาติ : เนโครแมนเซอร์ หายนะในคราบฉัน - #744มาตรา 744

#744มาตรา 744

บทที่ 744

หลินโมหยูกล่าวว่าเขาไม่เข้าใจ

อันทาเรสกล่าวว่า “ลูกปัดอาร์เรย์บรรจุอาร์เรย์ที่บันทึกไว้ ซึ่งสามารถเปิดใช้งานได้ด้วยพลังวิญญาณเพื่อตั้งค่าอาร์เรย์โดยตรง”

หลินโมหยูถามว่า “อาร์เรย์เชิงพื้นที่เมื่อกี้นี้เหรอ?”

“นี่มันระบบการจัดเรียงมิติแบบไหนกัน? มังกรลูกผสมแบบนั้นไม่คู่ควรกับระบบแบบนี้ด้วยซ้ำ!”

บทที่ 732 โลกอันกว้างใหญ่ไพศาล คุณกำลังพูดถึงเรื่องไร้สาระ

แอนทาเรสเต็มไปด้วยความดูถูกเหยียดหยาม

หลินโมหยูรู้สึกว่าเธอประเมินจักรพรรดิมังกรสูงเกินไปจริงๆ

คนที่ยังไม่ถึงขั้นเป็นเทพจะสามารถเข้าถึงกฎแห่งมิติสูงสุดได้อย่างไร?

แอนทาเรสกล่าวว่า “มันใช้เพียงแค่โครงสร้างภายในเม็ดบีดเพื่อทำให้พื้นที่แข็งตัว มีกฎหลายข้อที่สามารถทำให้เกิดผลในระดับนี้ได้ เช่น กฎของน้ำ กฎของแรงโน้มถ่วง และอื่นๆ”

“มันขัดกับกฎของอวกาศอย่างสิ้นเชิง”

“ยิ่งไปกว่านั้น ชายคนนี้ยังยืมลูกปัดเรียงแถวมาจากคนอื่นอีกด้วย”

หลินโมหยูถามด้วยความสงสัยว่า “ยืมมาจากใครเหรอ?”

“มันแปลกเหรอ?” อันทาเรสถามกลับ “ไม่เลย พวกมันก็แค่มังกรเลือดผสม เหมือนปีศาจจากห้วงลึก เป็นแค่ตัวประกอบ”

“ในฐานะที่เป็นแค่ตัวประกอบ ถ้าเราเอาชนะไม่ได้ การขอความช่วยเหลือจากผู้บังคับบัญชามันแปลกตรงไหน?”

หลินโมหยูถามว่า “ลิเลียนบอกว่าปีศาจแห่งห้วงลึกได้รับการสนับสนุนจากเผ่าปีศาจ จักรพรรดิมังกรก็น่าจะได้รับการสนับสนุนจากเผ่ามังกร ซึ่งก็คือเผ่าของคุณใช่ไหม?”

อันทาเรสโต้แย้งคำพูดของหลินโมหยูว่า “สิ่งที่คุณพูดไม่ถูกต้องนัก ที่จริงแล้ว ลิเลียนรู้เพียงแค่ส่วนน้อยของสิ่งที่เธอรู้เท่านั้น”

หลินโมหยูจ้องมองอันทาเรสอย่างตั้งใจ “ฉันอยากทราบรายละเอียดเพิ่มเติม”

“ในเมื่อเจ้าถามด้วยความจริงใจเช่นนี้ ข้าผู้เป็นมังกรจะบอกเจ้าด้วยความเมตตา เผ่าปีศาจมีสองสาขาหลัก คือ ปีศาจนรกและปีศาจเหว นอกจากนี้ยังมีสาขาย่อยอื่นๆ อีก แต่ข้าจะไม่เอ่ยถึง”

“ลิเลียนเป็นปีศาจจากห้วงลึก แต่เธอก็เป็นแค่ตัวประกอบไร้ค่า เกิดและเติบโตในโลกที่แตกแยก เธอมีเลือดมนุษย์ครึ่งหนึ่ง และถ้าหากปีศาจตัวจริงค้นพบเธอ เธอจะต้องตายอย่างแน่นอน”

“เผ่าพันธุ์มังกรของเรามีความซับซ้อนมากกว่านั้น เราถูกจัดประเภทตามความแข็งแกร่งของสายเลือดก่อน จากนั้นจึงแบ่งออกเป็นกลุ่มต่างๆ มังกรลูกผสมที่มาที่นี่เป็นของสายเลือดมังกรธาตุ”

“ถ้าเราพิจารณาในรายละเอียดเพิ่มเติม พวกมันอยู่ในตระกูลมังกรหิน”

“อย่างไรก็ตาม คุณจะได้เรียนรู้เกี่ยวกับสิ่งเหล่านี้เองเมื่อคุณก้าวออกไปสู่โลกภายนอก มันไม่ใช่ความลับอะไรหรอก”

เพียงแค่ฟัง หลินโมหยูก็สัมผัสได้ถึงความกว้างใหญ่ไพศาลของโลก

โลกแห่งมังกรซึ่งครอบคลุมพื้นที่หลายหมื่นกิโลเมตร และโลกแห่งเหวลึกนั้น อาจกล่าวได้ว่าเป็นโลกที่กระจัดกระจายเท่านั้น

โลกของตนเองอาจเป็นโลกที่สมบูรณ์แบบ แต่ก็เป็นเพียงโลกเล็กๆ เท่านั้น

ตามที่อันทาเรสกล่าว โลกของเขานั้นกว้างใหญ่กว่านี้มาก

เพราะเรายังไม่ได้ก้าวเข้าสู่โลกที่กว้างใหญ่ไพศาลอย่างแท้จริง และยังไม่ได้รับการบัพติศมาตามกฎเกณฑ์ของโลกนั้น

มันเปรียบเสมือนไข่ที่ยังไม่ฟัก หากมันได้ก้าวเข้าสู่โลกที่ใหญ่กว่าอย่างแท้จริง โครงสร้างทั้งหมดของโลกที่เล็กกว่าก็จะเปลี่ยนแปลงไปอย่างมาก

ถ้ามันเติบโตจากเล็กไปใหญ่ ปริมาตรของโลกทั้งใบจะเพิ่มขึ้นมากกว่าสิบเท่า

แน่นอนว่า ในขณะที่ยอมรับผลประโยชน์ต่างๆ เราก็ต้องยอมรับความเป็นจริงที่โหดร้ายของโลกด้วยเช่นกัน

ในโลกอันยิ่งใหญ่ มีโลกมากมายที่เผ่าพันธุ์ที่อ่อนแอเคยอาศัยอยู่ ซึ่งถูกทำลายไปเพราะสาเหตุต่างๆ นานา

เหตุผลเหล่านี้อาจเป็นการทดลองของบุคคลผู้ทรงอิทธิพล หรืออาจเป็นผลพวงจากการต่อสู้ระหว่างบุคคลผู้ทรงอิทธิพลหลายคน

โลกใบนี้ทั้งงดงามและอันตราย

หลังจากได้เรียนรู้เกี่ยวกับความโหดร้ายและความกว้างใหญ่ไพศาลของโลก หลินโมหยูจึงเต็มไปด้วยความคาดหวังที่จะได้สัมผัสกับมัน

ในอนาคต ฉันต้องออกไปดูโลกและชื่นชมทิวทัศน์ให้ได้

หลินโมหยูถามว่า “มีวิธีรับมือกับอาคมในมือของจักรพรรดิมังกรหรือไม่?”

“มันเป็นแค่แผนการเล่นที่แย่ มีหลายวิธีที่จะรับมือได้ ผมแค่ดีดนิ้วก็พอแล้ว…”

“หยุด! หยุด! หยุด!”

หลินโมหยูขัดจังหวะการโอ้อวดของอันทาเรส “ฉันแค่ถามเฉยๆ คุณทำได้จริงเหรอ?”

อันทาเรสส่ายหัว “ดูเหมือนจะเป็นไปไม่ได้ แต่ก็ไม่ใช่เรื่องที่เป็นไปไม่ได้ หากข้า มังกร ต้องการจะละเมิดข้อตกลง ข้าก็ยังสามารถใช้กำลังได้”

“งั้นเธอก็พูดเรื่องไร้สาระไปเรื่อย ฉันขอถามหน่อยได้ไหมว่าฉันมีวิธีจัดการกับรูปแบบการจัดทัพนี้หรือเปล่า?” หลินโมหยูเหลือบตาขึ้นมอง หลังจากพูดคุยกันมาตั้งนาน ก็ไร้ประโยชน์เสียแล้ว

อันทาเรสส่ายหัว “พลังของคุณยังขาดอยู่บ้าง ถ้าคุณมีพลังเทียบเท่าเทพครึ่งขั้น คุณก็สามารถใช้กฎต่างๆ ต่อสู้กับมันได้”

“ถึงแม้จะไม่สามารถลบล้างผลกระทบของรูปแบบการจัดทัพได้ทั้งหมด แต่มันก็เพียงพอแล้วที่จะทำให้คุณและจักรพรรดิมังกรต่อสู้กันได้อย่างสูสี”

“มันไม่ควรเป็นแบบนี้เลย ตอนนี้ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องหนีกลับไป”

นี่เป็นเพียงคำพูดไร้สาระอีกเรื่องหนึ่งเท่านั้น

ถ้าข้ามีฝีมือระดับเทพครึ่งขั้น ข้าคงไม่ต้องลำบากขนาดนี้ ข้าคงฆ่าจักรพรรดิมังกรไปนานแล้ว

ในบรรดาผู้ที่มีระดับเดียวกัน หลินโมหยูไม่เคยกลัวใคร และมักเลือกวิธีการกำจัดศัตรูในทันทีเสมอ

“ไม่มีวิธีอื่นแล้วเหรอ?” หลินโมหยูถาม

อันทาเรสเอียงศีรษะครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง “ไม่มีวิธีอื่นที่ดีกว่านี้แล้ว ท้ายที่สุดแล้ว รูปแบบการจัดวางนี้อยู่ในระดับเทพ เทียบได้กับขวานมังกรในมือของจักรพรรดิมังกร และมันก็เป็นวิธีรับมือที่สมบูรณ์แบบสำหรับคุณด้วย”

จักรพรรดิมังกรก้าวเข้าสู่ความเป็นเทพเพียงครึ่งขั้นเท่านั้น ดังนั้นแม้แต่สิ่งประดิษฐ์ระดับเทพก็สามารถทำงานได้ในระดับที่ใกล้เคียงกับความเป็นเทพอย่างไม่มีที่สิ้นสุดในมือของเขา

ตราบใดที่หลินโมหยูบรรลุระดับเทพครึ่งขั้น เขาก็สามารถต่อสู้กับเขาได้

หลินโมหยูครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง “ฉันอยากลองอีกครั้ง”

อันทาเรสถึงกับตะลึง “เจ้าช่างไม่ย่อท้อจริงๆ”

“ฉันมีไอเดีย: ลองอีกสักบรรทัดดูไหม ถ้าไม่ได้ผล ฉันก็จะยอมแพ้”

อันทาเรสถอนหายใจ “ก็ได้ งั้นลองใหม่อีกครั้ง”

มันไม่ได้กังวลเกี่ยวกับความปลอดภัยของหลินโมหยู เพราะด้วยเกล็ดมังกรของมันเอง รูปแบบการจัดทัพนี้ไม่สามารถดักจับหลินโมหยูได้

อันทาเรสได้ส่งหลินโมหยูเข้าไปในโลกมังกรอีกครั้ง

หลินโมหยูซ่อนพลังปราณของตน กางปีกแห่งความตาย และบินหายไปในระยะไกล

ไม่นานนัก เมืองก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า

มันเป็นเมืองขนาดกลาง ไม่ใหญ่หรือเล็กเกินไป และจำนวนมังกรที่อาศัยอยู่ในนั้นก็ไม่มากนัก

ระบบป้องกันของเมืองถูกเปิดใช้งานแล้ว และการหายตัวไปของหลินโมหยูไม่ได้หมายความว่าเขาจากไปแล้ว

จักรพรรดิมังกรทรงมีพระราชดำริให้ทุกเมืองเตรียมพร้อมรับมือ และให้ติดต่อพระองค์ทันทีหากพบเห็นหลินโมหยู

ท้องฟ้ามืดสนิทเมื่อกองทัพผีดิบที่แผ่รัศมีแห่งการทำลายล้างพุ่งเข้าใส่เมือง

เสียงสัญญาณเตือนภัยดังสนั่นไปทั่วเมือง เมื่อเหล่ามังกรทั้งหมดได้เห็นกองทัพผีดิบจำนวนมหาศาลกำลังบุกเข้ามาหาพวกมัน

สีหน้าของพวกเขาเปลี่ยนไปอย่างเห็นได้ชัด เต็มไปด้วยความหวาดกลัว

กองทัพซอมบี้จำนวนมหาศาลได้บุกโจมตีแนวป้องกันของเมือง

แนวป้องกันถูกทะลวงเพียงหนึ่งนาทีต่อมา

สิ่งที่ตามมาคือการสังหารหมู่ที่นองเลือด

สองนาทีต่อมา จักรพรรดิมังกรก็ปรากฏตัวขึ้นในระยะไกล

ลูกปัดอาร์เรย์ในมือของเขากะพริบ และอาร์เรย์ก็ถูกเปิดใช้งานในทันที ครอบคลุมพื้นที่รัศมีหลายร้อยกิโลเมตร

พื้นที่นั้นกลายเป็นเหนียวหนืด และดูเหมือนว่าทุกคนและทุกสิ่งจะติดอยู่ในโคลน ขยับเขยื้อนไม่ได้

จักรพรรดิมังกรตกตะลึง เพราะมองไม่เห็นหลินโมหยู

ที่นี่มีแต่กองทัพผีดิบ ไม่มีวี่แววของหลินโมหยูเลย

ขณะที่มันกำลังงุนงง กองทัพผีดิบก็หายไปเช่นกัน

จักรพรรดิมังกรยืนอยู่กลางอากาศด้วยท่าทีลังเลและงุนงงเล็กน้อย

แม้ว่าเมืองจะถูกโจมตี แต่ก็ไม่ได้ถูกทำลายไปทั้งหมด

มังกรเกือบครึ่งหนึ่งที่อยู่ข้างในรอดชีวิตมาได้

ถึงแม้พวกเขาจะได้รับบาดเจ็บสาหัสทั้งหมด แต่การบาดเจ็บนั้นไม่ใช่เรื่องที่น่ากังวล ตราบใดที่พวกเขายังไม่ตาย แม้แต่การบาดเจ็บที่ร้ายแรงที่สุดก็สามารถรักษาได้

ไม่กี่นาทีต่อมา ก็ได้รับข้อความอีกฉบับ: หลินโมหยูปรากฏตัวในเมืองใหญ่แห่งหนึ่งซึ่งอยู่ห่างออกไปหลายพันกิโลเมตร และกำลังโจมตีเมืองนั้น

โดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย จักรพรรดิมังกรรีบวิ่งไปทันที

เมื่อมันมาถึงที่นั่น รูปแบบการจัดทัพก็แตกสลาย อาคารหลายแห่งในเมืองพังทลายลง และมังกรโครงกระดูกก็พ่นลมหายใจมังกรออกมาอย่างไม่ยั้งคิด

มังกรต่างกรีดร้องด้วยความเจ็บปวดขณะที่พวกมันตายไปทีละตัว

ลูกปัดอาร์เรย์ทำงานอีกครั้ง ดักจับกองทัพผีดิบอีกครั้งและหยุดการต่อสู้ลง

แต่หลินโมหยูยังไม่มาที่นี่

เพียงไม่กี่วินาทีต่อมา กองทัพซอมบี้ก็หายไปจากสายตาของเขา เหลือไว้เพียงเมืองที่พังทลาย

“หลินโมหยู!!!”

ฟันของจักรพรรดิมังกรกัดจนเลือดไหล

มันเดาได้อยู่แล้วว่าหลินโมหยูกำลังทำอะไรอยู่

หลินโมหยูซ่อนตัวอยู่ ปล่อยให้กองทัพผีดิบโจมตีเขาก่อน

เห็นได้ชัดว่าพวกเขากำลังหลีกเลี่ยงฉัน

ในขณะที่จักรพรรดิมังกรกำลังครุ่นคิดหาทางออกอยู่นั้น ก็ได้รับข้อความอีกฉบับหนึ่ง

หลินโมหยูปรากฏตัวอีกครั้งและโจมตีเมืองเล็กๆ ที่ถูกบุกทะลวงไปแล้ว

เมื่อจักรพรรดิมังกรเสด็จมาถึง เมืองเล็กๆ ที่เคยถูกทำลายเพียงบางส่วนก็ถูกทำลายล้างไปอย่างสิ้นเชิงแล้ว

มังกรที่รอดชีวิตมาได้นั้นถูกสังหารจนหมดสิ้นแล้ว

บทที่ 733 ยุทธวิธีแบบกองโจร พลังแห่งความเชื่อ

อันทาเรสจ้องมองหลินโมหยู มองทะลุเจตนาของหลินโมหยูได้

หลินโมหยูอยู่ห่างออกไปหลายร้อยกิโลเมตร ควบคุมกองทัพผีดิบจากระยะไกลมาก และสั่งให้พวกมันโจมตี

พวกเขาหลบหลีกจักรพรรดิมังกรได้อย่างสมบูรณ์แบบและไม่ได้เผชิญหน้ากับเขาโดยตรง

ยิ่งไปกว่านั้น หลังจากยึดครองเมืองอื่นได้แล้ว พวกเขาก็จะหันกลับมา ราวกับกำลังเก็บกวาดขยะที่เหลืออยู่ ทำให้ผู้คนงงงวย

หลินโมหยูไม่มีเป้าหมายที่แน่ชัด เขาทำตามใจชอบ ต่อสู้ทุกครั้งที่มีโอกาส

เมื่อเกิดความอยากเดินทางขึ้นมา บางคนอาจเดินทางไกลหลายหมื่นกิโลเมตร หรืออาจแค่สองหรือสามพันกิโลเมตรก็ได้

หลินโมหยูโจมตีเมืองแล้วเมืองเล่า

ปราการป้องกันอันแข็งแกร่งภายในเมืองมังกรคงต้านทานกองทัพผีดิบของหลินโมหยูได้ไม่นานนัก

เมื่อแนวรบแตกแล้ว การสังหารหมู่ก็จะเกิดขึ้น

อย่างไรก็ตาม อาจารย์หลินโมหยูกลับไม่ปรากฏตัว

ในชั่วพริบตา โลกของมังกรก็เต็มไปด้วยความหวาดกลัวและความตื่นตระหนก

“คนทั้งโลกหวาดกลัวเพราะคนๆ เดียว มังกรลูกผสมก็แค่มังกรลูกผสม เป็นแค่ขยะ!”

“เด็กคนนี้สนุกกับการฆ่าคน แต่เราปล่อยให้เรื่องนี้ผ่านไปโดยไม่สนใจไม่ได้”

“ความเชื่อ ซึ่งเป็นหนึ่งในจุดแข็งพื้นฐานของมนุษยชาติ อาจเป็นประโยชน์ต่อคุณได้บ้าง!”

แอนทาเรสยกอุ้งเท้าขึ้นราวกับกำลังจาม แล้วพ่นกระแสแห่งกฎหมายออกมา

กฎต่างๆ ผสานเข้ากับสวรรค์และโลก แล้วก็หายไป

ในวินาทีต่อมา ภาพจำนวนมากก็ปรากฏขึ้นในโลกของมนุษย์อย่างฉับพลัน

ภาพเหล่านี้ปรากฏขึ้นบนท้องฟ้าเหมือนภาพฉาย

มันครอบคลุมเกือบทุกมุมของโลกมนุษย์

โลกของมนุษย์นั้นกว้างใหญ่ไพศาล มีประชากรมากกว่าหนึ่งพันล้านคน

อย่างไรก็ตาม พื้นที่ดินที่มนุษย์อาศัยอยู่จริง ๆ แล้วมีสัดส่วนน้อยกว่า 10% ของพื้นที่โลกทั้งหมด

อย่างน้อย 90 เปอร์เซ็นต์ของพื้นที่เป็นมหาสมุทร

ขณะนี้ อันทาเรสกำลังใช้เทคนิคลับในการส่งต่อการกระทำของหลินโมหยูไปยังโลกมนุษย์