เปลี่ยนอาชีพทั่วชาติ : เนโครแมนเซอร์ หายนะในคราบฉัน - #759มาตรา 759

#759มาตรา 759

บทที่ 759

หลินโมหยูกล่าวว่า “ตกลง ฉันจะช่วยคุณ”

อันทาเรสตบหัวมังกรอย่างแรง “เอาล่ะ งานถลกหนังเป็นของคุณแล้ว”

…

ในห้วงอวกาศอันไร้ร่องรอย มังกรตัวหนึ่งจู่ๆ ก็จามออกมา

รู้สึกราวกับว่ามีเจตนาร้ายมุ่งเป้าไปที่สิ่งนั้นอย่างรุนแรง

บทที่ 750 การเป็นพยานในการกำเนิดของอสูรกาย

แอนทาเรสไม่มีเงินติดตัวเลยและไม่มีสิ่งของมีค่าใดๆ

ในที่สุดหลินโมหยูก็เข้าใจแล้วว่าทำไมชายคนนี้ถึงต้องใช้เกล็ดมังกรของตัวเองสร้างคทาแห่งการสร้างสรรค์ในตอนนั้น

นอกจากนั้น สิ่งที่เขามอบให้ตัวเองก็คือเกล็ดมังกรด้วย

ถึงแม้เกล็ดมังกรจะมีมูลค่าสูง แต่ก็แสดงให้เห็นว่าชายคนนี้ยากจนจริงๆ

พวกเขาดูถูกสิ่งต่างๆ จากโลกเล็กๆ และไม่ได้นำสิ่งใดๆ จากโลกใหญ่ติดตัวมาด้วย

ถ้าพวกเขาไม่ยากจนก็คงแปลกมาก

หลินโมหยูถามด้วยความสงสัยว่า “คนระดับคุณไม่มีห้องเก็บของส่วนตัวเหรอ?”

อันทาเรสกล่าวว่า “แน่นอน พวกเรามังกรก็มีพื้นที่เก็บของเหมือนกัน เพียงแต่รูปแบบการจัดเก็บมันแตกต่างออกไป”

“ของสะสมของผมแบ่งออกเป็นสองส่วน สมบัติล้ำค่าที่สุดเก็บไว้ในรังมังกร ส่วนที่เหลือผมพกติดตัวไปด้วย”

หลินโมหยูถามต่อว่า “แล้วเรื่องพวกนี้ล่ะ?”

“ในดราก้อนบอล” อันทาเรสพูดเสียงอู้อี้ ดูเหมือนจะไม่ค่อยพอใจนัก

พบดราก้อนบอลหลายลูกแล้ว แต่ยังมีอีกหลายลูกที่ยังหายไป

อันทาเรสยังหาดราก้อนบอลที่เขาเก็บไว้ในคอลเล็กชันของเขาไม่เจอ

หลินโมหยูฉวยโอกาสถามว่า “ฉันสงสัยมาตลอด ด้วยความสามารถของคุณ ทำไมคุณถึงหาไข่มุกมังกร 30 เม็ดไม่เจอ และต้องให้คนอื่นช่วย?”

อันทาเรสส่ายหัว “คิดว่าฉันไม่อยากทำอย่างนั้นเหรอ? ลูกแก้วมังกรของฉันถูกผนึกไว้โดยไอ้สารเลวนั่น และฉันแตะต้องมันไม่ได้ ผนึกจะถูกทำลายก็ต่อเมื่อมีคนอื่นแตะต้องมันเท่านั้น แล้วฉันถึงจะได้ลูกแก้วมังกรคืน”

“และ ‘บุคคลอื่น’ คนนี้ต้องเป็นมนุษย์จากโลกของคุณแน่ ไอ้สารเลวนั่นมันเจ้าเล่ห์เกินไป!”

หลินโมหยูพอเดาได้คร่าวๆ ว่าไอ้สารเลวอันทาเรสหมายถึงใคร

เป็นเวลานับพันปีแล้วที่อันทาเรสได้ใช้วิธีการต่างๆ เพื่อแย่งชิงดราก้อนบอลบางส่วนคืนจากเผ่าพันธุ์มนุษย์

เดิมทีมีลูกแก้วมังกรทั้งหมดสิบหกลูก ซึ่งได้รวบรวมกลับมาได้แล้วสิบสองลูก แต่ยังเหลืออีกสี่ลูกที่หายไป

หลินโมหยูกล่าวว่า “เจ้ารู้ไหมว่าดราก้อนบอลที่เหลืออยู่ของเจ้าอยู่ที่ไหน?”

“เหลือดราก้อนบอลอีกสี่ลูก ทั้งหมดอยู่ในห้วงอวกาศอันไกลโพ้น”

แอนทาเรสมีความเกี่ยวข้องบางอย่างกับดราก้อนบอลและสามารถระบุตำแหน่งที่ตั้งของพวกมันได้

แม้ว่าพลังของมันจะสามารถทะลุทะลวงไปถึงห้วงอวกาศได้ แต่ก็ไม่สามารถดึงดราก้อนบอลกลับมาด้วยมือเปล่าได้เนื่องจากมีข้อจำกัดอยู่

อันทาเรสกล่าวด้วยน้ำเสียงที่แฝงความไม่พอใจเล็กน้อยว่า “ในยุคก่อนหน้านี้ ฉันมีโอกาสที่จะนำดราก้อนบอลทั้งหมดกลับคืนมาได้ แต่พวกนั้นหยิ่งยโสและไร้ค่าเกินไป”

เห็นได้ชัดว่าอันทาเรสมีความแค้นฝังใจอย่างมาก และดราก้อนบอลทั้งสี่ลูกมีความสำคัญต่อมันเป็นอย่างยิ่ง

หลินโมหยูพูดเบาๆ ว่า “ไม่ต้องห่วง ฉันจะเอาดราก้อนบอลทั้งสี่ลูกกลับคืนมาให้ได้”

เสียงนั้นไม่ดังมาก แต่ก็หนักแน่น

อันทาเรสพยักหน้าเห็นด้วยและไม่ได้ถามต่อ “ถึงแม้ฉันจะไม่มีเงิน แต่ฉันก็ยังพอหาวัสดุมาได้”

ดูเหมือนมันจะคิดอะไรบางอย่างออก มันจึงเงยหน้าขึ้นสูง ทำให้หมอกหนาทึบหมุนวนและลอยขึ้นสู่ท้องฟ้า

หลินโมหยูราวกับได้ยินเสียงคำรามของมังกรดังลั่น และเห็นกรงเล็บมังกรขนาดมหึมาโผล่ออกมาจากหมอกหนาทึบ มุ่งหน้าไปยังสถานที่ที่ไม่รู้จัก

เพียงไม่กี่วินาทีต่อมา ซากสัตว์ขนาดมหึมาก็ถูกโยนลงมา

หลินโมหยูมองแวบเดียวก็รู้ได้ทันทีว่าเป็นศพของราชาแห่งสัตว์ป่า

และมันไม่ใช่ราชาแห่งสัตว์ป่าธรรมดา แม้แต่ในบรรดาราชาแห่งสัตว์ป่า มันก็ยังเป็นสิ่งมีชีวิตที่ทรงพลังอย่างยิ่ง

หลินโมหยูไม่ได้พูดอะไรมาก และเรียกเทพอมตะออกมาทันที

ลิชผีดิบมีต้นกำเนิดมาจากสัตว์ป่า แต่ไม่ใช่ทายาทที่แท้จริงของสัตว์ป่าเหล่านั้น

ฉันไม่แน่ใจว่าการนำซากศพของราชาแห่งสัตว์ป่ามาเป็นวัตถุดิบในการอัปเกรดนั้นเป็นไปได้หรือไม่

ผลลัพธ์ที่ได้ทำให้หลินโมหยูพอใจ ลิชอมตะแปลงร่างเป็นหมอกสีดำปกคลุมโครงกระดูกขนาดมหึมาของราชาอสูร และเริ่มกลืนกินมัน

ยานแอนทาเรสไม่ได้หยุดนิ่ง หมอกหนาทึบยังคงเคลื่อนตัวและปรากฏขึ้นอีกครั้ง

ครั้งนี้ต้องรอค่อนข้างนานทีเดียว ประมาณหนึ่งนาทีเต็ม

มีบางอย่างตกลงมาจากท้องฟ้าอีกแล้ว

นี่คือหินก้อนใหญ่ สูงกว่าสิบเมตร เหมือนภูเขาลูกเล็กๆ ลูกหนึ่ง

ก้อนหินขนาดมหึมาเท่าภูเขาลูกเล็กๆ ตกลงสู่พื้นอย่างแรง ส่งเสียงดังคล้ายโลหะกระทบกัน

แม้ว่าจะเป็นเนินเขาที่แข็งแกร่งและน่าเกรงขาม แต่หลินโมหยูสัมผัสได้ถึงออร่าที่แหลมคมและรุนแรงแผ่ออกมาจากมัน

แค่เห็นก็รู้สึกเหมือนผิวหนังถูกกรีดด้วยใบมีดคมๆ แล้ว

อันทาเรสกล่าวว่า “มีกฎมากมายนับไม่ถ้วน และธาตุต่างๆ ก็ไม่มีข้อยกเว้น”

“หินก้อนนี้เรียกว่าหินทองคำ และมันมีคุณสมบัติตามกฎของธาตุทองคำ”

หลินโมหยูไม่เคยได้ยินเรื่องธาตุทองคำมาก่อน จึงถามด้วยสีหน้าสับสนว่า “มันเป็นทองคำชนิดหนึ่งหรือคะ?”

อันทาเรสหัวเราะเสียงดัง “ใช่ และไม่ทั้งหมดเสียทีเดียว พวกมนุษย์มีประเพณีมากมาย หนึ่งในนั้นคือการแบ่งอำนาจออกเป็นห้าธาตุ ได้แก่ โลหะ ไม้ น้ำ ไฟ และดิน โดยที่โลหะเป็นหนึ่งในนั้น”

หลินโมหยูมีความรู้เกี่ยวกับธาตุทั้งห้า ได้แก่ โลหะ ไม้ น้ำ ไฟ และดิน

ในชาติก่อน เขาเคยได้ยินเกี่ยวกับวิธีการจัดประเภทนี้มานับครั้งไม่ถ้วนแล้ว

ในโลกก่อนหน้านี้ อารยธรรมจีนได้รับการสืบทอดมานับพันปี โดยมีการบรรยายถึงธาตุทั้งห้าอย่างต่อเนื่อง ได้แก่ โลหะ ไม้ น้ำ ไฟ และดิน

คำว่า “ทอง” ไม่ได้หมายความถึงแค่ทองคำเท่านั้น แต่รวมถึงโลหะทุกชนิดในโลก และยังสื่อถึงความเฉียบคมและความไร้เทียมทานของฉันด้วย

แอนทาเรสกล่าวว่า “ทองคำชิ้นนี้เป็นวัสดุในตำนาน ในห้วงอวกาศอันไกลโพ้น นี่เป็นสิ่งเดียวที่คุณจะพบได้ในระดับนี้”

แอนทาเรสคงไม่แม้แต่จะมองอะไรแบบนั้นด้วยซ้ำ

ระดับเหนือธรรมชาติ กล่าวคือ สิ่งที่ใช้โดยสิ่งมีชีวิตที่มีพลังดุจเทพเจ้า

สำหรับระดับพลังของแอนทาเรสแล้ว เรื่องแบบนี้เหมือนเป็นแค่เรื่องเล็กน้อยเท่านั้นเอง

แต่สำหรับหลินโมหยูแล้ว มันคือสมบัติล้ำค่าอย่างยิ่ง

ครอบครัวลิชธาตุจะต้อนรับสมาชิกใหม่

หลินโมหยูใช้โลหะและหินเพื่ออัญเชิญลิชธาตุออกมา

ก้อนหินนั้นเปล่งแสงสีทองเจิดจ้าแล้วหายไป ตามด้วยลิชธาตุสีทองขนาดประมาณสองเมตร

ร่างกายทั้งหมดของมันผูกพันอยู่กับกฎของธาตุทองคำ และมันยังแผ่รัศมีอันเฉียบคมออกมาอีกด้วย

มันดูเหมือนดาบคมๆ เลย

【รุยจิน ลิช】

อันดับ: ต่ำ

ขีดจำกัดการเติบโต: ระดับเทพ (ระดับที่หก)

【ออร่าแห่งกฎ (ทอง): มอบออร่าแห่งกฎธาตุทองให้แก่ผู้ควบคุมและสิ่งมีชีวิตที่ถูกอัญเชิญทั้งหมด เพิ่มพลังโจมตีทางกายภาพ 100% และเพิกเฉยต่อการป้องกันของเป้าหมายในระดับหนึ่ง】

นี่คือออร่าที่เพิ่มพลังโจมตีโดยตรง ดังนั้นผลกระทบจึงดูไม่เลวร้ายนัก

ในขณะนี้ ลิชผีดิบก็ทำการกลืนกินเสร็จสิ้นเช่นกัน และออร่าของมันก็เพิ่มขึ้นถึงระดับ 94

อย่างไรก็ตาม รูปลักษณ์ภายนอกของมันยังคงไม่เปลี่ยนแปลงมากนัก

มันยังดูเล็กอยู่ดี

【ลิชผีดิบ】

อันดับ: ต่ำ

ขีดจำกัดการเติบโต: ระดับเทพ (ระดับ 1)

【ออร่าอมตะ: มอบออร่าอมตะให้แก่ผู้ควบคุมและสิ่งมีชีวิตที่ถูกเรียกออกมาทั้งหมด ออร่านี้สามารถดูดซับความเสียหายร้ายแรงสำหรับผู้ควบคุมหรือสิ่งมีชีวิตที่ถูกเรียกออกมา และฟื้นฟูพลังชีวิตจนเต็ม ระยะเวลาคูลดาวน์ของออร่า: หนึ่งนาที】

คุณสมบัติของรัศมีนั้นมีทั้งส่วนที่คาดการณ์ได้และส่วนที่คาดไม่ถึง

หลังจากการอัปเกรดนี้ ระยะเวลาคูลดาวน์ของวงแหวนแสงลดลงจาก 24 ชั่วโมงเหลือเพียงหนึ่งนาที

เมื่อพิจารณาถึงความสามารถในการฟื้นฟูร่างกายของราชาแห่งสัตว์ป่าแล้ว นี่ดูเหมือนจะเป็นเรื่องปกติ

กล่าวได้เพียงว่าราชาแห่งสัตว์ป่านั้นทรงพลังมากเกินไป ซึ่งทำให้ลิชผีดิบนั้นทรงพลังไม่แพ้กัน

เมื่อได้ยินเช่นนั้น อันทาเรสก็อดไม่ได้ที่จะอุทานว่า “เยี่ยมไปเลย”

หลินโมหยูรู้สึกว่าทักษะการเอาตัวรอดของเธอได้รับการพัฒนาขึ้นอีกครั้ง

การที่คนอื่นจะฆ่าคุณนั้นจะยากขึ้น

หลังจากเก็บลิชธาตุไปแล้ว หลินโมหยูสัมผัสได้ว่ามีบางสิ่งปรากฏขึ้นในดาวเวทมนตร์ที่แทน 【อัญเชิญลิชธาตุ】 ซึ่งก็คือลิชธาตุที่เขาเรียกกลับมานั่นเอง

เหล่าลิชธาตุทั้งหลายไม่ได้อาศัยอยู่ในอาณาจักรลิชอีกต่อไปแล้ว แต่ได้เข้าไปอยู่ในดวงดาวแห่งเวทมนตร์แล้ว

ด้วยการรับรู้ทางจิตวิญญาณ เหล่าลิชเหล่านี้จึงลดขนาดลงเหลือเพียงจุดเล็กๆ ที่ไร้ความสำคัญ ราวกับกำลังหลับใหล รอคอยการเรียกตัวในทุกขณะ

วิญญาณได้กลับไปเยือนพื้นที่ฝึกฝนอีกครั้ง และด้วยพลังวิญญาณที่ยังคงเหลืออยู่บ้าง หลินโมหยูจึงทำการถ่ายโอนแก่นดาวทักษะต่อไป

พลังวิญญาณพุ่งเข้ามาอย่างรวดเร็ว โอบล้อมแกนดาวทักษะที่อยู่ใกล้ที่สุด และดึงมันออกไปด้านนอกด้วยพลังทั้งหมดที่มี

แกนดาวทักษะแต่ละอัน เมื่อแปลงเป็นดาวเวทมนตร์แล้ว จะช่วยเพิ่มพลังโจมตีได้อย่างมาก ซึ่งหลินโมหยูรู้สึกว่าเป็นการรังแกอย่างเหลือเชื่อ

อันทาเรสจ้องมองหลินโมหยูด้วยสีหน้าซับซ้อนอย่างเหลือเชื่อ และพึมพำว่า “ฉันรู้สึกราวกับว่ากำลังได้เห็นการกำเนิดของอสูรกาย”

บทที่ 751 เกราะโครงกระดูก เวทมนตร์สามดาว

การเปลี่ยนแปลงจากทักษะไปสู่เวทมนตร์เป็นสิ่งที่หลายเผ่าพันธุ์ต้องเผชิญ

วิธีการนับไม่ถ้วนล้วนนำไปสู่เป้าหมายเดียวกัน

ท้ายที่สุดแล้ว ทุกคนจะต้องเดินบนเส้นทางนี้

จุดเริ่มต้นของกระบวนการอาจแตกต่างกัน แต่จุดหมายปลายทางนั้นแทบจะเหมือนกันสำหรับทุกคน

มันก็เหมือนกับยศถาบรรดาศักดิ์นั่นแหละ ไม่ว่าคุณจะเรียกมันว่าอะไรมาก่อน มันก็มีชื่อเรียกที่แตกต่างกันไปมากมาย

หลังจากบรรลุถึงขั้นเป็นเทพแล้ว บุคคลนั้นก็จะเป็นเทพที่แท้จริง นี่คือคำที่ใช้เรียกโดยรวมของทุกเผ่าพันธุ์ในโลกอันกว้างใหญ่ไพศาล

เวทมนตร์แห่งดาวเคราะห์… เวทมนตร์แห่งดาวเคราะห์

เวทมนตร์ระดับดวงดาว… เวทมนตร์ระดับดวงดาว

แอนทาเรสรู้ดีว่าคนส่วนใหญ่ครอบครองดาวเคราะห์เวทมนตร์มากที่สุด และจำนวนดาวเคราะห์เวทมนตร์ของพวกเขามีจำกัด

ทุกคนอาจได้รับทักษะมากมายระหว่างการเติบโต แต่เป็นไปไม่ได้ที่จะเปลี่ยนทักษะทั้งหมดให้กลายเป็นเวทมนตร์

เทพเจ้าผู้ยิ่งใหญ่หลายองค์ครอบครองดาวเคราะห์เวทมนตร์เพียงสามถึงห้าดวงเท่านั้น และผู้ที่สามารถแปลงร่างดาวเคราะห์เวทมนตร์ได้ถึงสิบดวงนั้นหายากยิ่งนัก

ส่วนดาววิเศษนั้น อาจจะไม่มีแม้แต่ดวงเดียวด้วยซ้ำ

เทคนิคมหัศจรรย์ที่ใช้ได้ผลกับดวงดาว—นั่นเป็นเรื่องของอัจฉริยะเท่านั้น

อย่างไรก็ตาม โดยปกติแล้วจะมีนักมายากลอัจฉริยะเพียงสองหรือสามคนเท่านั้น

แอนทาเรสไม่รู้เลยว่าโลกอันยิ่งใหญ่ได้เปลี่ยนแปลงไปอย่างไร ในความทรงจำของมัน การมีดาววิเศษสองดวงก็เพียงพอแล้วที่จะถือว่าเป็นอัจฉริยะ

ดาววิเศษทั้งห้าดวงคือความภาคภูมิใจของโลก

คาดว่าคนอย่างหลินโมหยูน่าจะมีดาวเวทมนตร์อยู่ประมาณสิบสองหรือยี่สิบดวง

เวทมนตร์ระดับหลายดาวก็จะปรากฏขึ้นด้วย

เรื่องแบบนี้ไม่สามารถเรียกได้ว่าเป็นเรื่องผิดปกติอีกต่อไปแล้ว

ในความทรงจำของแอนทาเรส ไม่มีอัจฉริยะคนใดในโลกอันยิ่งใหญ่เป็นเช่นนี้ บางทีการเรียกพวกเขาว่าอสูรกายอาจจะเหมาะสมกว่า

“ฉันสงสัยว่ามันจะเป็นภาพที่น่าตื่นตาตื่นใจแค่ไหน ถ้าวันหนึ่งเวทมนตร์ทั้งหมดของเจ้าเด็กเหลือขอนั่นกลายเป็นเวทมนตร์ระดับดวงดาว”

อันทาเรสคิดในใจ ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความคาดหวัง

อย่างไรก็ตาม ความคิดเรื่องการปราบปรามโดยอักษรรูนโลกอันยิ่งใหญ่ยังคงก่อให้เกิดความรู้สึกไม่สบายใจอยู่ดี