เปลี่ยนอาชีพทั่วชาติ : เนโครแมนเซอร์ หายนะในคราบฉัน - #906มาตรา 906

#906มาตรา 906

บทที่ 906

กู่ชิงซวนพยักหน้า “ใช่แล้ว ที่จริงแล้วเป็นชิงซวนกับอาจารย์ที่พาศิษย์น้องหลินมาที่นี่ในวันนั้น”

จูเทียนถามว่า “เล่าทุกอย่างที่คุณรู้เกี่ยวกับหลินโมหยูให้ฉันฟัง ยิ่งละเอียดมากเท่าไหร่ยิ่งดี”

เมื่อเผชิญกับคำถามของจูเทียน กู่ชิงซวนไม่กล้าปิดบังอะไร และเล่าขั้นตอนทั้งหมดโดยละเอียดในทันที

ตั้งแต่การพบกันครั้งแรกของเธอกับหลินโมหยู ไปจนถึงคำแนะนำและการประเมินศักยภาพที่เธอได้ดำเนินการให้กับหลินโมหยู และการประเมินหลินโมหยูโดยเทพแห่งสายลมราตรี

กู่ชิงซวนพูดอย่างระมัดระวัง และจูเทียนก็ตั้งใจฟังอย่างมากเช่นกัน

“งั้นโลกเล็กๆ ที่หลินโมหยูมาจากก็ดูแปลกๆ หน่อยสินะ?”

กู่ชิงซวนพยักหน้า “มันแปลกนิดหน่อย ท่านอาจารย์น่าจะรู้เรื่องนี้ แต่ท่านไม่ได้บอกฉัน”

“ในวันนั้น เจ้านายของฉันขอให้ฉันไปเอาชิ้นส่วนของแก่นโลกจากโลกเล็กๆ แต่ท่านสั่งฉันว่าไม่สำคัญว่าฉันจะเอามันออกมาได้หรือไม่”

“ฉันก้าวเข้าไปในโลกใบเล็ก แต่จริงๆ แล้วฉันไม่ได้เข้าไปในโลกใบเล็กนั้นหรอก”

พวกเขาได้ก้าวเข้าสู่โลกใบเล็ก ๆ นั้น แต่ไม่ได้เข้าไปอย่างแท้จริง

คำกล่าวนี้กระตุ้นความอยากรู้อยากเห็นของจูเทียน

อย่างไรก็ตาม กู่ชิงซวนรู้เพียงเท่านี้ หากต้องการรายละเอียดเพิ่มเติม เธออาจต้องไปสอบถามจากเทพแห่งสายลมยามค่ำคืน

อย่างไรก็ตาม เมื่อพิจารณาจากพฤติกรรมทั้งหมดของหลินโมหยูหลังจากมาถึงโลกอันยิ่งใหญ่แล้ว เขาเป็นอัจฉริยะที่มีอารมณ์สงบและเยือกเย็นอย่างยิ่ง

กู่ชิงซวนถามอย่างระมัดระวังว่า “น้องหลิน เกิดอะไรขึ้นเหรอ?”

จูเทียนส่ายหัว “ไม่เป็นไรหรอก เขาไม่เป็นอะไรแล้ว”

“เจ้านายของคุณกำลังจะตื่นแล้ว ผมอยากจะคุยกับเจ้านายของคุณสักครู่ คุณช่วยชงชาให้เราหน่อยได้ไหมครับ”

กู่ชิงซวนรู้สึกปลื้มใจและพยักหน้าเห็นด้วยอย่างรวดเร็ว

บทที่ 928 อดีตของโลกใบเล็ก

รัศมีของเทพแห่งสายลมราตรีสั่นสะเทือนอย่างรุนแรงขณะที่เขาตื่นขึ้นจากการบรรลุธรรม

“ท่านผู้เฒ่า ท่านรู้สึกอย่างไรบ้าง?” ใบหน้าของจูเทียนเต็มไปด้วยรอยยิ้ม เขารู้ดีถึงสรรพคุณของชาสวรรค์สีฟ้า

ดวงตาของเทพแห่งสายลมยามค่ำคืนค่อยๆ สว่างขึ้น “เหนือกว่าการฝึกฝนอย่างยากลำบากของข้าตลอดร้อยปี”

การบรรลุธรรมใช้เวลาเพียงสิบนาที แต่กลับเหนือกว่าการบำเพ็ญเพียรอย่างยากลำบากนับศตวรรษของเทพแห่งสายลมราตรี สรรพคุณของชาชนิดนี้ช่างน่าอัศจรรย์อย่างแท้จริง

จูเทียนหัวเราะพลางกล่าวว่า “ได้ผลแค่แก้วแรกเท่านั้น หลังจากนั้นฤทธิ์ก็จะค่อยๆ หมดลง”

เทพแห่งสายลมยามค่ำคืนพ่นลมหายใจออกมา “เจ้าเป็นคนอิ่มหนำสำราญที่ไม่เข้าใจความหิวโหยของคนอดอยาก พูดมาสิ เจ้าต้องการอะไรจากข้า”

จูเทียนยิ้มและกล่าวว่า “ฉันรู้เรื่องราวส่วนใหญ่ที่เกิดขึ้นจากชิงซวนแล้ว แต่ก็ยังมีบางคำถามที่ฉันยังไม่รู้”

เทพแห่งสายลมยามค่ำคืนตกลงอย่างง่ายดาย “เพื่อเห็นแก่ชาแห่งการตรัสรู้สวรรค์สีคราม ข้าจะบอกทุกสิ่งที่ข้ารู้ให้ท่านฟัง”

จูเทียนยิ้มและพูดว่า “มีเรื่องราวบางอย่างเกี่ยวกับโลกเล็กๆ ที่หลินโมหยูมาจาก ช่วงทศวรรษ 1970 และ 1980”

สีหน้าของเทพแห่งสายลมยามค่ำคืนเปลี่ยนไปอย่างกะทันหัน

เมื่อเห็นเช่นนั้น จูเทียนจึงรู้ว่ามีบางอย่างผิดปกติ

สีหน้าของเทพแห่งสายลมยามค่ำคืนเปลี่ยนไปหลายครั้งก่อนจะกล่าวอย่างใจเย็นว่า “ชิงซวน รินชา!”

กู่ชิงซวนจึงรินชาให้ทั้งสองคนทันทีและด้วยความนอบน้อม

จากนั้น เทพแห่งสายลมราตรีก็แตะโต๊ะเบาๆ พลังธรรมก็แผ่ขยายออกไปอย่างแผ่วเบา ห่อหุ้มตัวเขาและจูเทียนไว้

ไม่มีใครได้ยินสิ่งที่ทั้งสองคนพูดคุยกัน แม้แต่กู่ชิงซวนที่ยืนอยู่ข้างๆ พวกเขาก็ตาม

จูเทียนตระหนักถึงความร้ายแรงของสถานการณ์ และสีหน้าของเขาก็เคร่งขรึมขึ้น

การที่เทพแห่งรัตติกาลและสายลมให้ความสำคัญกับเรื่องนี้มากถึงขนาดนี้ แสดงว่าต้องมีอะไรพิเศษอย่างแน่นอน

เทพแห่งสายลมยามค่ำคืนหยิบถ้วยชาขึ้นมาอย่างเบามือ แต่น้ำเสียงของเขากลับแตกต่างจากน้ำเสียงขณะยกมือขึ้นอย่างสิ้นเชิง ฟังดูง่วงเล็กน้อย “เจ้าทราบหรือไม่ว่าเมื่อประมาณสี่พันปีก่อน มีมนุษย์จากโลกเล็กๆ โลกหนึ่งถือกำเนิดขึ้น?”

ดวงตาของจูเทียนดูว่างเปล่าเล็กน้อย อาณาจักรจูนั้นกว้างใหญ่ไพศาล มีโลกเล็กๆ นับไม่ถ้วน ผู้คนจากโลกเล็กๆ เหล่านั้นออกมาทุกวัน เขาจะจำพวกเขาทั้งหมดได้อย่างไร?

อย่างไรก็ตาม สิ่งที่ทำให้เทพแห่งสายลมยามค่ำคืนก่อให้เกิดปฏิกิริยาเช่นนี้ได้ ย่อมไม่ใช่ปรากฏการณ์ธรรมดาอย่างแน่นอน

จูเทียนนึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ทันที “หมายถึงครั้งนั้นใช่ไหม?”

เทพแห่งสายลมยามค่ำคืนพยักหน้า “ถูกต้องแล้ว ในเวลานั้น สิ่งมีชีวิตเกือบทั้งหมดในโลกเล็กๆ นั้นได้จากไปสู่โลกใหญ่แล้ว ตามหลักเหตุผลแล้ว เมื่อสิ่งมีชีวิตทั้งหมดจากไป โลกเล็กๆ นั้นก็ควรจะถือกำเนิดใหม่และได้รับการชำระล้างโดยโลกใหญ่ กลายร่างเป็นดวงดาวและกลายเป็นระบบดาว”

“มันจะตกอยู่ในสภาวะเงียบสนิท หรือไม่ก็ตั้งครรภ์ในครรภ์”

สิ่งมีชีวิตเป็นรากฐานของโลกใบเล็กๆ เมื่อสิ่งมีชีวิตในโลกนี้หายไป ไม่ว่าจะหนีออกจากบ้านหรือตายไป โลกใบเล็กๆ นี้จะเผชิญกับผลลัพธ์ที่เป็นไปได้สองประการ

ไม่ว่าจะหลุดพ้นจากกรอบเดิมๆ และหลอมรวมเข้ากับโลกภายนอกที่กว้างขึ้น

อย่างไรก็ตาม เป็นเรื่องยากที่จะบอกได้ว่าโลกเล็กๆ ที่ปราศจากสิ่งมีชีวิตจะเป็นอย่างไรหลังจากรวมเข้ากับโลกที่ใหญ่กว่า

พวกมันอาจสูญเสียพลังชีวิตและติดอยู่ในครรภ์โดยไม่มีโอกาสแม้แต่จะออกมาจากรังไหม

จูเทียนเคยได้ยินเรื่องนั้นมาก่อนแล้ว สิ่งมีชีวิตทั้งหมดในโลกเล็กๆ นั้นต่างออกมากันหมด แทบไม่เหลืออะไรเลย

แต่สำหรับบุคคลที่มีตำแหน่งสูงเช่นเขา เรื่องนี้เป็นเรื่องเล็กน้อย และเขาไม่ได้ใส่ใจอีกต่อไป

เทพแห่งสายลมยามค่ำคืนกล่าวว่า “การเปลี่ยนแปลงครั้งที่สามได้เกิดขึ้นในโลกใบเล็กนี้ มันไม่ได้ฟักออกจากรังไหมหรือตายในครรภ์ แต่กลับให้กำเนิดชีวิตระลอกที่สอง”

จูเทียนขมวดคิ้ว “นี่มันเป็นไปได้อย่างไร?”

การเปลี่ยนแปลงนี้แตกต่างไปจากสิ่งที่เขารู้จักอย่างสิ้นเชิงและขัดกับกฎเกณฑ์ของโลก

เทพแห่งสายลมยามค่ำคืนกล่าวว่า “เมื่อครั้งที่พวกนั้นออกมา พวกเขาได้แย่งชิงร่องรอยจิตวิญญาณที่แท้จริงในต้นกำเนิดของโลกเล็กไปด้วย การกระทำนี้ได้สร้างความเสียหายอย่างร้ายแรงต่อรากฐานของโลกเล็ก”

“โลกใบเล็ก ๆ ที่กำเนิดถูกทำลายไปแล้วนั้น สูญเสียสิ่งมีชีวิตทั้งหมดและปราศจากพลังชีวิต ดังนั้นมันจึงควรตายตั้งแต่ยังอยู่ในครรภ์”

“แต่ด้วยเหตุผลบางอย่าง มันกลับก่อให้เกิดชีวิตใหม่ขึ้นมาอีกระลอก ไม่แปลกเหรอ?”

เว้นเสียแต่ว่า…

จูเทียนนึกถึงความเป็นไปได้หนึ่งและอดไม่ได้ที่จะตัวสั่น

เมื่อเห็นสีหน้าประหลาดใจของจูเทียน เทพแห่งสายลมราตรีจึงกล่าวว่า “เจ้าเดาถูกแล้ว ผู้เชี่ยวชาญไร้เทียมทานได้ลงมือแล้ว”

ฮิสส์~

จูเทียนถึงกับอ้าปากค้าง “ตระกูลเฉียนผู้ไร้เทียมทานและทรงพลังคงไม่ยอมลงมือง่ายๆ หรอก โลกเล็กๆ ใบนี้มันคุ้มค่าจริงๆ หรือ?”

เทพแห่งรัตติกาลกล่าวว่า “ข้าได้ทำการสืบสวนเรื่องนี้มาบ้างแล้ว มีบางสิ่งบางอย่างซ่อนอยู่ในโลกใบเล็ก ๆ นี้”

“มีอะไรเหรอ? มันคืออะไร!” จูเทียนถามอย่างรีบร้อน

สิ่งที่สามารถทำให้ผู้ทรงอำนาจไร้เทียมทานยอมลงมือทำได้นั้น ต้องเป็นสิ่งที่พิเศษอย่างยิ่ง และต้องมีความสำคัญอย่างมาก

เทพแห่งสายลมราตรีไม่ได้ตอบโดยตรง แต่พูดกับตัวเองต่อไปว่า “ต่อมาข้าก็ค้นพบอีกสิ่งหนึ่ง: มีผู้ทรงพลังไร้เทียมทานมากกว่าหนึ่งคนที่เกี่ยวข้องกับเรื่องนี้”

“มีอย่างน้อยสามคน และอาจมีมากกว่านั้น”

“หลังจากรู้เรื่องทั้งหมดนี้แล้ว ผมไม่กล้าสืบสวนต่อ ผมกลัวว่าถ้าผมทำต่อไป ผมจะไปทำให้ผู้เชี่ยวชาญที่ไม่มีใครเอาชนะได้โกรธ และนำพาความตายมาสู่ตัวผม”

มือของจูเทียนที่ถือถ้วยชาสั่นเล็กน้อย

มหาอำนาจที่ไม่มีใครเอาชนะได้—นี่คือการดำรงอยู่แบบไหนกัน?

แม้แต่เขาเองก็ทำได้เพียงมองขึ้นไปที่พวกเขา…

เป็นเรื่องน่าสงสัยว่าทำไมโลกใบเล็ก ๆ เช่นนี้จึงดึงดูดมหาอำนาจที่ไร้เทียมทานมากมายขนาดนี้

ไม่น่าแปลกใจเลยที่ลอร์ดไนท์วินด์ไม่กล้าสืบสวนต่อ เพราะถ้าเป็นเขาเอง เขาก็คงไม่กล้าเหมือนกัน

เมื่อเห็นสีหน้าของจูเทียน เทพแห่งสายลมราตรีก็ยิ้มเล็กน้อย “ข้าได้ยุติการสืบสวนแล้ว และข้าไม่กล้าสอดแนมโลกเล็กๆ นั้นอีกต่อไป ข้าทำได้เพียงแวะดูเป็นครั้งคราวเท่านั้น”

“เมื่อประมาณสองพันปีก่อน ฉันได้ค้นพบสิ่งที่น่าสนใจอย่างหนึ่ง เผ่าสัตว์ร้ายและเผ่าแมลงต่างส่งคนเข้าไปในโลกเล็กๆ นั้น ต่อมา เผ่าปีศาจ สาขาหนึ่งของมังกรธาตุจากเผ่ามังกร และเผ่าแวมไพร์ก็เข้าไปด้วยเช่นกัน”

“นอกจากนี้ ยังมีต้นไม้ดวงดาวขนาดยักษ์ที่ดูเหมือนจะส่งเศษเสี้ยววิญญาณของมันเข้าไปข้างในด้วย”

จูเทียนถามด้วยความประหลาดใจว่า “พวกเขาเข้ามาได้อย่างไร?”

เทพแห่งสายลมยามค่ำคืนหัวเราะอย่างสนุกสนาน “ดูเหมือนเจ้าจะแก่ลงมากจริงๆ เจ้าลืมสิ่งที่ข้าเพิ่งบอกไปแล้ว เมื่อสี่พันปีก่อน หลังจากที่กลุ่มคนเหล่านั้นจากโลกเล็กๆ ไป พวกเขาก็นำเครื่องหมายวิญญาณแท้ไปด้วย ทำให้ต้นกำเนิดของโลกเล็กๆ เสียหายอย่างหนัก”

“ยิ่งไปกว่านั้น การที่พวกเขาถูกบังคับจากไป ได้เปิดทางเชื่อมระหว่างกาลอวกาศที่ไม่สมบูรณ์บางส่วนระหว่างโลกเล็กกับโลกใหญ่”

“นี่ทำให้พวกเขามีโอกาสที่จะฉวยโอกาสจากสถานการณ์นี้”

หลังจากที่เทพแห่งสายลมยามค่ำคืนอธิบายแล้ว จูเทียนก็เข้าใจในที่สุด

เขารู้ว่าทำไมชายชราตรงหน้าถึงไปรับหลินโมหยู ไม่ใช่กู่ชิงซวนที่ขอให้ไป แต่เป็นตัวชายชราเองที่อยากไป

มิเช่นนั้นแล้ว ก็คงเป็นไปได้ยากมากที่เทพเจ้าผู้ทรงเกียรติจะเสด็จไปรับเด็กน้อยที่เพิ่งออกมาจากโลกใบเล็กด้วยพระองค์เอง

จูเทียนกล่าวด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำว่า “ดูเหมือนว่าหลินโมหยูจะอยู่ภายใต้การจับตามองของปรมาจารย์ผู้ไร้เทียมทานมาเป็นเวลานานแล้ว”

เทพแห่งสายลมราตรีส่ายหัว “พวกเขามีระดับพลังอะไรกัน? จะไปสนใจเด็กตัวเล็ก ๆ อย่างฉันได้ยังไง? ถึงแม้หลินโมหยูจะมีความสามารถสูงมาก แต่พวกเขาก็คงไม่สนใจเขาด้วยซ้ำ แต่เจ้าล่ะ ทำไมจู่ ๆ เจ้าถึงมาถามข้าเรื่องหลินโมหยู?”

จูเทียนกล่าวว่า “พรสวรรค์ของหลินโมหยูอาจเหนือจินตนาการของคุณ ผมวางแผนที่จะแนะนำเขาให้แก่เจ้าเมือง”

เทพแห่งสายลมยามค่ำคืนถึงกับตกตะลึง “ท่านต้องการให้หลินโมหยูเป็นศิษย์ของเจ้าเมืองงั้นหรือ?”

จูเทียนพยักหน้า “ฉันก็คิดแบบนั้นเหมือนกัน”

เทพแห่งสายลมยามค่ำคืนครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง “เราลองทำดูก็ได้”

เป็นที่รู้กันดีในหมู่ผู้มีอำนาจในเผ่าพันธุ์มนุษย์ว่าเจ้าเมืองแห่งเมืองศักดิ์สิทธิ์ต้องการรับศิษย์

ผู้คนจำนวนมากกำลังตามหาอัจฉริยะ โดยหวังจะแนะนำพวกเขาให้แก่เจ้าเมือง

หลินโมหยูมาจากสังคมชั้นต่ำ มีประวัติที่ดี และมีความสามารถพิเศษ ทำให้เธอเป็นผู้สมัครที่เหมาะสมอย่างแท้จริง

ความสำเร็จของเขาจะเป็นอย่างไรนั้น สุดท้ายแล้วก็ขึ้นอยู่กับชะตาของเขาเอง

บทที่ 929 เมื่อฉันประสบความสำเร็จ ฉันจะช่วยเหลือพี่ชายของฉัน

จูเทียนได้รับข้อมูลทั้งหมดเกี่ยวกับหลินโมหยูจากเทพแห่งสายลมราตรี

จากนั้นเขาจึงเดินทางมาถึงโลกเล็กๆ ที่หลินโมหยูเกิด และมองดูจากระยะไกล

นอกโลกเล็กๆ นั้น เขาได้พบเห็นบุคคลสำคัญจากหลากหลายเผ่าพันธุ์

ปีศาจ แวมไพร์ และเผ่าพันธุ์แห่งเงามืด ล้วนปรากฏอยู่ในเรื่องนี้

โลกใบเล็ก ๆ นี้ตั้งอยู่บนพรมแดนของอาณาเขตมนุษย์แล้ว

เป็นพื้นที่พิพาทที่ไม่ได้เป็นของมนุษยชาติทั้งหมด

เบื้องหลังการแข่งขันแต่ละครั้ง ดูเหมือนจะมีมหาอำนาจที่ไม่มีใครเอาชนะได้คอยอยู่เบื้องหลัง

โลกใบเล็ก ๆ นี้ดูเหมือนจะกลายเป็นของเล่นในมือของมหาอำนาจที่ไม่มีใครเอาชนะได้

“มันเป็นสมบัติจริงๆเหรอ?”

จูเทียนมีความลังเลอยู่ในใจ แต่เขารู้ว่ามันไม่ใช่ระดับที่เขาจะสำรวจได้

เขาไม่กล้าอยู่นาน จึงแค่เหลือบมองจากระยะไกลก่อนจะจากไป

…

บนเรือเหาะของเทพแห่งสายลมยามค่ำคืน หลังจากที่จูเทียนจากไป เทพแห่งสายลมยามค่ำคืนได้กล่าวกับกู่ชิงซวนว่า “ชิงซวน ดื่มชาสักหน่อยสิ”

กู่ชิงซวนไม่ได้รู้สึกเสียใจกับสิ่งที่เพิ่งเกิดขึ้น และนั่งลงต่อหน้าเทพแห่งสายลมอย่างนอบน้อม

เธอรู้ดีว่ามีบางเรื่องที่เธอไม่สามารถเข้าไปเกี่ยวข้องได้

ดังนั้นเธอจึงไม่ได้ถามคำถามแม้แต่คำเดียว

“ท่านอาจารย์ ชาชนิดนี้คืออะไร ทำไมมีใบชาเพียงใบเดียว และทำไมถึงใช้น้ำพุใสสะอาดเช่นนี้” กู่ชิงซวนสงสัยเรื่องนี้มากตั้งแต่แรกแล้ว

ใบชาใบนี้ต้องมีค่ามหาศาลอย่างแน่นอน มิเช่นนั้นเทพแห่งรัตติกาลคงไม่นำชาโย่วฉวนปี้ซุยที่ท่านเก็บรักษาไว้เป็นอย่างดีมานานหลายปีออกมา

เทพแห่งสายลมยามค่ำคืนกล่าวว่า “นี่คือชาแห่งการตรัสรู้จากสวรรค์สีฟ้า”

กู่ชิงซวนอุทานด้วยความประหลาดใจ “นี่คือชาสวรรค์สีฟ้าในตำนาน ที่ทำจากต้นไม้สวรรค์สีฟ้า พันธุ์อายุพันปี ใบพันใบใช่ไหม?”

เทพแห่งสายลมยามค่ำคืนพยักหน้า “ไม่เลวเลย เจ้าจูเทียนผู้เฒ่าทุ่มเทเต็มที่จริงๆ คราวนี้ ดื่มซะ ถึงเวลาที่เจ้าจะทะลุระดับเทพแท้แล้ว”

ชาแห่งการตรัสรู้สามารถช่วยให้ผู้คนเข้าใจมหาเต๋า และเป็นประโยชน์อย่างยิ่งต่อการฝึกฝนของกู่ชิงซวน

เธอติดอยู่ที่ระดับสูงสุดของเทพเหนือมนุษย์แล้ว เหลืออีกเพียงก้าวเดียวก็จะก้าวไปสู่การเป็นเทพที่แท้จริง

หลังจากดื่มชาถ้วยนี้แล้ว คุณจะประสบความสำเร็จอย่างแน่นอน

หลังจากดื่มเข้าไป กู่ชิงซวนก็เข้าสู่สภาวะตรัสรู้แทบจะในทันที เพียงไม่กี่ลมหายใจต่อมา พลังแห่งกฎในร่างกายของเธอก็พลุ่งพล่าน และเธอก็ทะลุระดับเทพแท้ได้แล้ว

เทพแห่งสายลมราตรีรู้สึกพึงพอใจมาก สายตาของเขามองไปยังท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาวอันไกลโพ้น “หลินโมหยูเป็นเด็กน้อยที่น่าสนใจจริงๆ”

…

ระดับการเข้าถึงของหลินโมหยูได้รับการยกระดับเป็นระดับสามแล้ว