เปลี่ยนอาชีพทั่วชาติ : เนโครแมนเซอร์ หายนะในคราบฉัน - #953มาตรา 953

#953มาตรา 953

บทที่ 953

สิ่งที่นักพรตชิงเจี้ยนทำได้ก็คือถ่วงเวลาคู่ต่อสู้และซื้อเวลาให้กับตัวเอง

แต่คำพูดของเขาแสดงให้เห็นว่าเขาไม่ต้องการแบกรับภาระมากเกินไป

หลินโมหยูรู้สึกเศร้าใจเล็กน้อย และ (หวังจ้าว) ก็ตอบเสียงดังว่า “ใช่!”

“เอาล่ะ ฉันจะไปส่งเธออีกครั้ง!” ทันทีที่เขาพูดจบ ดาบแห่งธรรมใต้ฝ่าเท้าของหลินโมหยูก็เร่งความเร็วขึ้นทันที พาหลินโมหยูพุ่งไปข้างหน้า

“เจ้าคิดว่าจะไปไหน!” มังกรปีศาจคำรามพลางพ่นลมหายใจออกมา

แสงดาบพุ่งออกมาอย่างรุนแรง ตัดขาดลมหายใจของมังกร

เสียงหัวเราะอย่างบ้าคลั่งของนักพรตดาบฟ้าดังมาจากด้านหลังเขา “คู่ต่อสู้ของคุณคือข้า แล้วไงล่ะ ถ้าคุณจะเป็นเทพผู้ทรงอำนาจ วันนี้จงดูให้ข้าใช้ดาบฟ้าสังหารมังกร!”

หลินโมหยูสัมผัสได้ถึงออร่าของอาณาจักรแห่งกฎวิญญาณ แสงดาวนับไม่ถ้วนพุ่งออกมา ขณะที่ดาบสีฟ้าขนาดยาวนับหมื่นไมล์ตั้งตระหง่านอยู่บนท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาว

มังกรคำราม และดาบสีเขียวก็กระทบกันเสียงดัง

นักพรตดาบเขียวต่อสู้กับมังกรปีศาจยักษ์ท่ามกลางท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาว

หลินโมหยูขบฟันแน่น “ท่านรุ่นพี่ ข้าจะไม่มีวันลืมความเมตตานี้!”

เมื่อแสงดาบหายไป ปีกแห่งความตายก็ปรากฏขึ้นที่หลังของเขา ด้วยแรงสั่นสะเทือนอันทรงพลัง เขากลายร่างเป็นเส้นแสงและบินหายไป

หลังจากบินไปได้ไม่นาน กองทัพปีศาจก็ปรากฏขึ้นเบื้องหน้า

กองทัพแห่งเทพเจ้าที่แท้จริง

ด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความกระหายเลือด หลินโมหยูจึงหยิบซากของปีศาจออกมา

คาถาระดับดาวเคราะห์: ระเบิดศพ! ไม่ใช่.

บทที่ 991 การฆ่าเทพเจ้าที่แท้จริงก็เหมือนกับการฆ่าสุนัข

เบื้องหลังเขามีดาบสีฟ้าสูงเสียดฟ้า และเบื้องหน้าเขามีเสียงคำรามดังกึกก้อง

ก่อนที่กองทัพปีศาจจะทันได้ขยับตัว การระเบิดรุนแรงก็เกิดขึ้นใส่พวกมันแล้ว

การระเบิดคือดอกไม้ ความตายคือผลไม้

กองทัพปีศาจร้อยตนถูกกำจัดในพริบตาเดียว

หลินโมหยูบินผ่านศพเหล่านั้นไป เอื้อมมือไปคว้าศพที่มีตำแหน่งสูงสุดในกลุ่ม แล้วจึงบินต่อไปพร้อมกับศพเหล่านั้น

นี่คือสนามรบ และกองทัพปีศาจนั้นหนาแน่นอย่างยิ่ง

ระหว่างทาง หลินโมหยูได้พบกับปีศาจมากขึ้นเรื่อยๆ แต่ส่วนใหญ่ก็เป็นเพียงกลุ่มปีศาจขนาดเล็กที่มีระดับพลังเทพแท้จริงเท่านั้น

ในสนามรบ พวกเขาเป็นเหมือนพลปืนที่ถูกโยนลงไปเพื่อล่อให้คนตาย และพวกเขามีจำนวนมากที่สุด

ปีศาจระดับราชาเทพมีจำนวนค่อนข้างมาก

การก้าวจากสิ่งมีชีวิตที่เหมือนเทพเจ้าไปสู่เทพเจ้าที่แท้จริงนั้นไม่ใช่เรื่องยาก เกือบ 8 ใน 10 ของสิ่งมีชีวิตที่เหมือนเทพเจ้าสามารถบรรลุถึงระดับของเทพเจ้าที่แท้จริงได้

อย่างไรก็ตาม การเลื่อนขั้นจากระดับเทพแท้ไปสู่ระดับราชาเทพนั้นยากยิ่งนัก

แม้ในบรรดาเทพแท้ 1,000 องค์ อาจมีเพียงองค์เดียวเท่านั้นที่สามารถบรรลุถึงระดับราชาเทพได้

หลินโมหยูได้พบกับเทพแท้จำนวนมาก แต่ไม่พบเทพราชาแม้แต่องค์เดียว

ศพระเบิดเสียงดังสนั่นหวั่นไหวในท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาว และกองทัพปีศาจในระดับเทพแท้ก็ถูกสังหาร

ขณะที่หลินโมหยูเหาะเหินไป เธอได้ลากหางยาวที่ประกอบไปด้วยซากศพปีศาจนับสิบๆ ศพ

ถูกพันธนาการด้วยกฎหมาย มันแบกรับศพของปีศาจผ่านท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาว

บรรยากาศเบื้องหน้าเต็มไปด้วยความซับซ้อน ในที่สุดเราก็เข้ามาถึงเขตสนามรบแล้ว

ที่นี่ไม่มีกองทัพปีศาจอีกแล้ว กองทัพมนุษย์กำลังทำสงครามขนาดใหญ่กับกองทัพปีศาจอยู่

สนามรบแห่งแดนเทพแท้และแดนเทพราชาแต่ละแห่งมีคะแนน 0.63 คะแนน

จากนั้นหลินโมหยูจึงข้ามสนามรบและกลับไปยังดินแดนของมนุษย์

เขามองไปยังสนามรบด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความกระหายเลือด แล้วลากศพของปีศาจเข้าไปในสนามรบของเหล่าเทพแท้

เทพระดับหกผู้ไร้ค่า ต่ำช้ากว่าพลทหารรับจ้าง กลับบุกเข้ามาในสนามรบของเหล่าเทพที่แท้จริงอย่างอุกอาจ

เหตุการณ์เช่นนี้ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนในประวัติศาสตร์โลก

“คุณกำลังหาเรื่องใส่ตัว!”

“นักกีฬาฝีมือระดับเทพอย่างเขากล้ามาที่นี่เหรอ? อยากตายหรือไง?”

“รีบกลับไปเร็ว! เด็กคนนี้มาจากไหน!”

“ฮ่าๆ ฉันจะฆ่าแกก่อน!”

“ฉันสงสัยว่าการสังหารผู้เล่นที่มีฝีมือระดับเทพจะได้รับเกียรติทางทหารหรือไม่?”

นักรบมนุษย์รีบเข้ามาปกป้องหลินโมหยู ขณะที่เหล่าปีศาจก็รีบเข้ามาเพื่อฆ่าเธอเช่นกัน

ไม่มีใครสังเกตเห็นว่า หลินโมหยู ซึ่งเป็นเพียงเทพเหนือมนุษย์ กลับยังคงสงบและเยือกเย็นในสนามรบของเทพแท้ ท่ามกลางแรงสั่นสะเทือนอันปั่นป่วนของกฎต่างๆ

นี่เป็นเรื่องผิดปกติโดยเนื้อแท้

ถ้าเป็นยอดมนุษย์คนอื่น คงถูกแรงสั่นสะเทือนจากแผ่นดินไหวทำลายไปนานแล้ว

ร่างของหลินโมหยูเปล่งประกายด้วยแสงสีขาวบางๆ ซึ่งช่วยปกป้องเธอจากแรงสั่นสะเทือนทั้งหมด

วิญญาณของหลินโมหยูล็อกเป้าไปที่ปีศาจหลายสิบตัวที่อยู่ใกล้ที่สุด และระเบิดซากศพของปีศาจระดับเทพแท้ขั้นที่แปด

บูม!

ท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาวดูเหมือนจะสั่นสะเทือน และปีศาจที่เพิ่งตะโกนสั่งให้ฆ่าหลินโมหยูก็ตายคาที่

ฉากนี้ทำให้เทพเจ้ามนุษย์ที่กำลังต่อสู้กับปีศาจตกตะลึง

พวกเขายังคงไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ฝ่ายตรงข้ามเสียชีวิตอย่างกะทันหันได้อย่างไร

เกิดอะไรขึ้นหลังจากเกิดระเบิดขึ้นอย่างกะทันหัน?

พวกเขามองหลินโมหยูราวกับว่าเจ้าหนูตัวเล็กคนนี้เป็นคนทำ

หลินโมหยูไม่สนใจปฏิกิริยาของทุกคนและบินไปพร้อมกับลากศพไปด้วย

เมื่อนั้นเอง เหล่าเทพมนุษย์จึงสังเกตเห็นว่า ศพที่เรียงรายอยู่ด้านหลังหลินโมหยูล้วนเป็นปีศาจระดับเทพแท้ทั้งสิ้น

“เป็นไปได้ไหม…ว่าเขาฆ่าพวกเขาทั้งหมด?”

“มันจะเป็นไปได้อย่างไร? อย่าพูดเรื่องไร้สาระสิ”

“เทพระดับหกผู้เหนือกว่าจะฆ่าปีศาจระดับเทพแท้ได้มากมายขนาดนั้นได้อย่างไร?”

ฉันกำลังเห็นภาพหลอนอยู่หรือเปล่า?!

หลินโมหยูแสดงให้พวกเขาเห็นผ่านการกระทำของเธอว่าสิ่งที่พวกเขาเห็นนั้นไม่ใช่ภาพลวงตา

หลินโมหยูพุ่งเข้าสู่สนามรบ ร่างของเขาแตกกระจายและเบ่งบานท่ามกลางท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาว เหล่าปีศาจทั้งหมดก็พินาศไป

แทบไม่มีปีศาจตนใดในระดับเทพแท้สามารถทนทานต่อการระเบิดของซากศพของมันได้

ในพริบตาเดียว ปีศาจระดับเทพแท้เกือบพันตัวก็ถูกสังหาร

หลินโมหยูเปรียบเสมือนเทพแห่งความตาย เทพแห่งความตายในระดับเหนือธรรมชาติ

ทันใดนั้น หลินโมหยูรู้สึกหนาวสั่นไปทั่วทั้งตัว

เขาถูกจ้องมองด้วยเจตนาฆ่าที่น่าสะพรึงกลัว ไม่ใช่แค่ร่างกาย แต่รวมถึงจิตวิญญาณของเขาด้วย

นี่ไม่ใช่การล็อกวิญญาณธรรมดา แม้แต่ใช้ปีกแห่งความตายก็ไม่สามารถทำลายการล็อกนี้ได้

“ไปลงนรกซะ!”

หลินโมหยูเห็นปีศาจรูปร่างคล้ายสิงโตสีดำสนิทตัวมหึมากระโจนเข้าหาเขา

มันไม่ใช่ร่างปีศาจที่แท้จริง แต่เป็นวิญญาณของมันต่างหาก

การสำแดงของจิตวิญญาณ!

อสูรกายผู้ทรงพลังในระดับเทพแท้ได้ใช้พลังวิญญาณเพื่อพยายามสังหารหลินโมหยู

วิญญาณปรากฏตัวขึ้นและตรึงอยู่กับหลินโมหยู ทำให้หลินโมหยูไม่สามารถหลบหนีได้

“เขตอำนาจกฎหมายคู่!”

ขอบเขตของกฎคู่เปิดออก แม้จะด้อยกว่าการแสดงออกของจิตวิญญาณเล็กน้อย แต่ก็ยังสามารถสร้างความต้านทานได้บ้าง

ดวงดาวสีเทาขาวประหลาดผุดขึ้นมา และกฎแห่งการสังหารและความเป็นอมตะได้ผสานรวมกันก่อร่างสร้างมังกรศักดิ์สิทธิ์แห่งกฎ ซึ่งพุ่งเข้าใส่สิงโตปีศาจ

สิงโตปีศาจฉีกกระชากมังกรแห่งกฎเป็นชิ้นๆ แล้วคำรามด้วยเจตนาฆ่า

ไฟสีแดงปรากฏขึ้น

คาถาหลอมรวม: คำสาปแห่งกาลเวลา!

สิงโตปีศาจกรีดร้อง มันรู้สึกเจ็บปวด และความเร็วของมันก็ลดลงไปครึ่งจังหวะ

จากนั้นก็เกิดระเบิดหลายครั้งขึ้นที่นั่น

หลินโมหยูจุดระเบิดศพปีศาจสิบศพติดต่อกัน ซึ่งแต่ละศพล้วนเป็นเทพแท้ระดับแปด

คำสาปแห่งกาลเวลา สาปแช่งวิญญาณ เพิ่มพลังโจมตี

ร่างนั้นระเบิดขึ้น ทำให้เกิดความเสียหายอย่างมาก

สิงโตปีศาจกรีดร้องด้วยความเจ็บปวด ก่อนจะถูกระเบิดเป็นชิ้นๆ กลางท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาว

เกราะป้องกันทางกายภาพของจิตวิญญาณนั้นค่อนข้างแข็งแกร่ง แต่เมื่อได้รับความเสียหายแล้ว จะสร้างความเจ็บปวดอย่างแสนสาหัส

การปรากฏตัวของวิญญาณถูกทำลายลงอย่างรุนแรง และเจ้าของวิญญาณก็ปรากฏตัวขึ้น

อสูรกายในร่างสิงโต ขนสีดำสนิท สั่นสะท้านอยู่ท่ามกลางท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาว

ดวงตาของมันแดงก่ำ และสีหน้าของมันแสดงออกถึงความเจ็บปวดอย่างแสนสาหัส

การทำลายการสำแดงของจิตวิญญาณได้ก่อให้เกิดความเสียหายอย่างใหญ่หลวงต่อจิตวิญญาณนั้น

ดวงตาของมันเต็มไปด้วยความเกลียดชังขณะจ้องมองหลินโมหยู แต่หลินโมหยูกลับยิ้มอย่างเย็นชา รอยยิ้มของเธอแฝงด้วยเจตนาฆ่าอย่างรุนแรง

ในระดับที่เก้าของอาณาจักรเทพแท้ วิญญาณจะปรากฏขึ้นพร้อมพลังแห่งอาณาจักรเทพแท้ขั้นสูงสุด

แต่แล้วไงล่ะ?

เมื่อปีศาจสิงโตเห็นหลินโมหยูยกมือขึ้น มันพยายามหนีด้วยความหวาดกลัว แต่ก็สายเกินไปแล้ว

แรงระเบิดอันรุนแรงได้กลืนกินมันไปในทันที

การระเบิดซากศพของปีศาจในระดับที่แปดของเทพแท้ จะมอบพลังโจมตีเทียบเท่าเทพแท้ระดับที่เก้า

เกิดระเบิดต่อเนื่องกันสิบครั้ง ทำให้สถานที่นั้นถูกเผาไหม้จนหมดสิ้น

หลังจากการระเบิด เหลือเพียงศพที่บิดเบี้ยวอยู่ท่ามกลางท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาว

ด้วยเหตุนี้ อสูรกายที่อยู่ในจุดสูงสุดของความเป็นเทพจึงถูกลินโมหยูทำลายล้างลงได้

เหล่าเทพมนุษย์ที่อยู่รอบข้างต่างตกตะลึง

การกระทำของหลินโมหยูตั้งแต่เข้าสู่สนามรบได้พลิกความเข้าใจของพวกเขาไปอย่างสิ้นเชิง

นี่เป็นสิ่งที่แม้แต่สิ่งมีชีวิตที่มีพลังดุจเทพเจ้าก็ไม่สามารถทำได้

“เหล่าผู้เชี่ยวชาญในโลกเหนือธรรมชาติทุกคนน่ากลัวแบบนี้หมดเลยเหรอ?”

“ระดับเหนือธรรมชาติสามารถฆ่าผู้ฝึกฝนระดับเทพแท้ได้ราวกับเชือดสุนัข นี่คือระดับเหนือธรรมชาติจริงๆ หรือ?”

“นั่นมันน่ากลัวมาก โชคดีที่พวกเขาเป็นเผ่าพันธุ์เดียวกับเรา ถ้าพวกเขาเป็นเผ่าพันธุ์ปีศาจล่ะก็…”

ปีศาจจำนวนมากในระดับเทพแท้ถูกสังหารโดยที่ไม่เห็นหน้าหลินโมหยูด้วยซ้ำ

พวกเขาเสียชีวิตโดยไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตายอย่างไร

หลินโมหยูจัดการเคลียร์สนามรบได้อย่างรวดเร็ว

หลินโมหยูสังหารปีศาจนับพันด้วยตัวคนเดียว

หลินโมหยูไม่รอช้าและพุ่งเข้าสู่สนามรบอีกแห่งทันที

เขากำดาวแห่งกฎไว้ในมือ โดยมีศพปีศาจจำนวนมากเรียงรายอยู่ด้านหลัง ศพนับร้อยเรียงรายเหมือนเปลวไฟที่พวยพุ่งออกมาจากดาวตก งดงามและน่าสะพรึงกลัว

ศพที่แข็งแกร่งที่สุดคือศพระดับเทพแท้ระดับเก้า

แสงสีเทาในมือของหลินโมหยูสว่างขึ้นเรื่อยๆ

คาถาระดับดวงดาว: การชุบชีวิตคนตาย