เปลี่ยนอาชีพทั่วชาติ : เนโครแมนเซอร์ หายนะในคราบฉัน - #961มาตรา 961

#961มาตรา 961

บทที่ 961

หลายสิ่งหลายอย่างมีทั้งด้านบวกและด้านลบ มีสีดำและสีขาว มีหยินและหยาง

เช่นเดียวกับที่กฎแห่งความเป็นอมตะนั้นประกอบไปด้วยแนวคิดขั้นสูงสุดของชีวิตและความตาย

กฎแห่งเวลาประกอบด้วยคุณลักษณะที่ตรงข้ามกันสองประการ ได้แก่ เร็วและช้า

ภายในโครงสร้างทั้งหมด เวลาเคลื่อนที่อย่างรวดเร็วมากภายในห้องกาลเวลา

แต่ภายนอกห้องควบคุมเวลา เวลาจะเคลื่อนที่ช้าลง

เวลาที่นี่เคลื่อนที่ช้ามาก จนส่งผลต่อความเร็วของตัวเราเองด้วย

ในชั่วขณะนั้น หลินโมหยูดูเหมือนจะได้รับความเข้าใจใหม่เกี่ยวกับกฎแห่งเวลาอย่างสิ้นเชิง

กฎแห่งเวลาช่างน่าทึ่ง และเขามีความปรารถนาที่จะพยายามทำความเข้าใจมัน

แต่คำเตือนของจูเทียนยังคงดังก้องอยู่ในหูของฉัน: อย่าพยายามทำความเข้าใจกฎเกณฑ์อื่นใดก่อนพระเจ้า

ละทิ้งกฎแห่งสายฟ้า และปล่อยให้กฎแห่งการสังหารระดับรองลงมาดำเนินไปตามธรรมชาติ

เชี่ยวชาญในกฎแห่งความเป็นอมตะข้อใดข้อหนึ่ง

หลินโมหยูเชื่อว่าจูเทียนจะไม่ทำร้ายเธอ และรู้ว่าต้องมีเหตุผลบางอย่างอยู่เบื้องหลังเรื่องนี้

เขาระงับความปรารถนาที่จะเข้าใจกฎแห่งเวลา และตัดสินใจที่จะทำความเข้าใจกฎเหล่านั้นก็ต่อเมื่อเขาได้กลายเป็นเทพเจ้าแล้วเท่านั้น

เมื่อมาถึงใจกลางของแนวหิน จะพบกับอาคารเก่าแก่และงดงามตระการตาตั้งตระหง่านอยู่

【ซีซือถัง】

มีแผ่นป้ายขนาดใหญ่แขวนอยู่เหนืออาคาร โดยมีตัวอักษรขนาดใหญ่สามตัวที่สลักไว้อย่างสวยงาม

Xishitang หมายถึงการหวงแหนเวลาใช่หรือไม่?

หลินโมหยูยิ้มเล็กน้อย แสดงให้เห็นว่าเข้าใจอย่างถ่องแท้

แม้ว่าผู้ปฏิบัติธรรมจะมีอายุยืนยาว แต่เส้นทางการปฏิบัติธรรมนั้นยาวนานกว่ามาก

ถ้าคุณอยากก้าวไปข้างหน้า คุณต้องให้ความสำคัญกับเวลาของคุณให้มาก

ในหอซีซือมีผู้คนไม่มากนัก น้อยกว่าสถานที่อย่างศูนย์เผยแพร่ศาสนาหรือย่านการค้าเสียอีก

คนจำนวนมากเลือกที่จะจ่ายเงินมากกว่า 10 เท่าเพื่อฝึกฝนในทะเลแห่งกฎเกณฑ์ ณ ลานฝึกฝนของจักรพรรดิมนุษย์

ในที่ที่มีกฎเกณฑ์ควบคุมดวงดาว ความเร็วในการทำความเข้าใจกฎเกณฑ์เหล่านั้นจะเร็วกว่าบนโลกหลายสิบหรือหลายร้อยเท่า

มีเพียงผู้ที่ใช้วิธีการที่แหวกแนวเท่านั้นที่จะมาที่นี่

หลินโมหยูเดินไปที่เคาน์เตอร์ตรงกลางห้องโถงแล้วพูดกับพนักงานที่อยู่ด้านหลังว่า “สวัสดีค่ะ ดิฉันต้องการห้องปรับเวลาค่ะ”

พนักงานบริการคนนั้นเป็นหญิงสาวสวยและอายุน้อย พลังของเธออยู่ในระดับขั้นแรกของระดับเทพ

“คุณต้องการเช่ามันนานแค่ไหนคะ คุณผู้อาวุโส?” เธอหรี่ตาลงเล็กน้อย รอยยิ้มของเธอสดใสและงดงามราวกับพระจันทร์เต็มดวง

เธอไม่เพียงแต่สวยเท่านั้น แต่เสียงของเธอยังไพเราะมากอีกด้วย

ที่จริงแล้ว หลังจากเข้าสู่โลกอันยิ่งใหญ่ หลินโมหยูดูเหมือนจะไม่เคยพบเห็นหญิงสาวที่ไม่สวยเลยสักคน

ถ้าพิจารณาจากมาตรฐานความงามของเขาแล้ว พวกเธอเหล่านั้นล้วนเป็นผู้หญิงสวยทั้งสิ้น

บางทีนี่อาจเป็นลักษณะเฉพาะที่ไม่เหมือนใครของโลกใบใหญ่ใบนี้ก็ได้

หลินโมหยูไม่ว่าอะไร “งั้นเราเช่าสัก 100 วันก่อนก็ได้”

ดวงตาของเด็กสาวเป็นประกาย 100 วัน เท่ากับ 10,000 คะแนน

มีข้อเสนอสุดคุ้มเข้ามาแล้ว!

บทที่ 1002 เป็นเพราะฉันแก่และสมองเสื่อมหรือเปล่า?

มีคนอยู่ในห้องกาลเวลาไม่มากนัก แม้ว่าราคาจะถูกกว่าสนามฝึกฝนของจักรพรรดิมนุษย์ถึงประมาณ 10 เท่าก็ตาม

อย่างไรก็ตาม การได้ 100 คะแนนต่อวันนั้นไม่ใช่เรื่องถูกสำหรับเกษตรกรหลายคน

ผู้ที่เชี่ยวชาญวิธีการนอกกรอบมักจะมีพละกำลังปานกลาง พบว่างานยาก และการทำคะแนนไม่ใช่เรื่องง่าย

นอกจากการบริโภคตามปกติและการซื้อยา อุปกรณ์ และวัสดุแล้ว ก็แทบไม่มีอะไรเหลืออยู่เลย

สำหรับคนทั่วไป การเช่าที่พักตั้งแต่สิบวันถึงครึ่งเดือนถือว่าค่อนข้างนาน

เป็นเรื่องหายากที่ใครสักคนจะมาพักอยู่นานถึง 100 วันติดต่อกัน

เด็กสาวชื่อจูเฉียวมองหลินโมหยูด้วยดวงตาเป็นประกายราวกับกำลังมองเศรษฐีใหม่ “รุ่นพี่คะ จะเช่า 100 วันจริง ๆ เหรอคะ?”

นั่นคือ 10,000 คะแนน! ตามกฎของห้องกาลเวลา เธอสามารถหักคะแนนได้ 1% ซึ่งก็คือ 100 คะแนน

100 คะแนนถือเป็นจำนวนมากสำหรับคนอย่างเธอที่เพิ่งผ่านพ้นระดับเทพขั้นแรกมาได้ และมีสิทธิ์เข้าถึงเพียงระดับหนึ่งเท่านั้น

หลินโมหยูรู้สึกว่าสายตาของจูเฉียวดูแปลกๆ ราวกับว่าเธอตื่นเต้นมากเกินไป “เช่า 100 วันก่อน แล้วถ้าไม่พอค่อยต่อเวลาเพิ่มก็ได้”

“เราต้องการมากกว่านี้!”

ดวงตาของจูเฉียวยิ่งเป็นประกายมากขึ้นไปอีก ชายผู้มั่งคั่งอย่างแท้จริงได้มาถึงแล้ว

แต่หลินโมหยูอยู่ในระดับเทพขั้นที่หกเท่านั้น มีอำนาจระดับสาม แล้วเธอได้คะแนนมากมายขนาดนั้นมาจากไหน?

จูเฉียวเคยเห็นบรรพบุรุษของเธอที่มีสิทธิ์ระดับ 3 มาก่อน และแม้แต่ผู้ที่อยู่ในระดับเทพขั้นที่แปดหรือเก้าก็ยังใช้สิทธิ์นั้นอย่างประหยัด

เธอไม่รู้เลยว่าหลินโมหยูมีคะแนนมากถึง 720,000 คะแนน และ 10,000 คะแนนนั้นเป็นเพียงเศษเสี้ยวเล็กน้อยเท่านั้น การใช้คะแนนเพียงเล็กน้อยจึงไม่ใช่เรื่องใหญ่เลย

หลินโมหยูแค่ทดสอบผลของห้องกาลเวลาดูก่อน ถ้าได้ผลดี เธอก็จะเพิ่มปริมาณการใช้ห้องกาลเวลาเข้าไปอีกแน่นอน

100 วันนั้นสั้นเกินไปที่จะเข้าใจหลักการได้อย่างถ่องแท้

จูเฉียวลงทะเบียนหลินโมหยูอย่างกระตือรือร้น จากนั้นก็พาเธอไปยังห้องกาลเวลา

“ท่านอาวุโสหลิน ข้าได้เลือกห้องกาลเวลาหมายเลข 9 ให้ท่านแล้ว”

“ที่นี่มีห้องกาลเวลาอยู่พันห้อง ซึ่งห้องกาลเวลาที่เก้าเป็นห้องที่พิเศษที่สุดในบรรดาห้องทั้งหมด”

“มันคือจุดตัดของโหนดจำนวนมากในโครงสร้าง ซึ่งเป็นจุดที่ความเข้าใจในกฎของโลกทั้งใบชัดเจนที่สุดและเกิดผลลัพธ์ที่ดีที่สุด”

“ถึงแม้จะเทียบไม่ได้กับทะเลแห่งกฎหมาย แต่มันก็ดีที่สุดในบรรดาที่เหล่านี้แล้ว”

“ไม่ว่ารุ่นพี่หลินจะต้องการทำความเข้าใจกฎเกณฑ์ใด ห้องกาลเวลาหมายเลข 9 จะช่วยส่งเสริมได้อย่างแน่นอน”

ระหว่างทางไปห้องกาลเวลา จูเฉียวได้แนะนำสิ่งต่างๆ ภายในห้องกาลเวลาให้หลินโมหยูได้รู้จัก

แม้ว่าพวกมันจะอยู่ในกลุ่มเดียวกันและมีผลกระทบคล้ายคลึงกัน แต่ก็ยังมีความแตกต่างกันบ้างขึ้นอยู่กับตำแหน่งที่ตั้งของพวกมัน

การมีอยู่ของอาร์เรย์ตามเวลาจะส่งผลกระทบต่อความชัดเจนของกฎที่ควบคุมโลกโดยรวมไม่มากก็น้อย

ห้องกาลเวลาบางแห่งมีผลกระทบต่อกฎของโลกโดยรวมน้อยกว่า ในขณะที่บางแห่งมีผลกระทบมากกว่า

แม้ว่าความแตกต่างจะไม่มากนัก แต่การลดผลกระทบให้น้อยที่สุดย่อมดีกว่าเสมอ

จูเฉียวได้คัดเลือกห้องที่ดีที่สุดเป็นพิเศษสำหรับหลินโมหยู ลูกค้ารายใหญ่ เพราะลูกค้ารายใหญ่ย่อมสมควรได้รับการดูแลเป็นพิเศษ

เมื่อติดตามจุดเชื่อมต่อต่างๆ ในอาร์เรย์ ทั้งสองก็มาถึงห้องกาลเวลาหมายเลข 9 จูเฉียวเปิดประตูให้หลินโมหยูพลางกล่าวว่า “ไม่ต้องห่วงครับ รุ่นพี่ ไม่มีใครมารบกวนท่านหรอก”

หลินโมหยูสัมผัสได้ถึงออร่าของกฎแห่งกาลเวลาที่แผ่ออกมาจากห้องนั้น “ถ้าฉันไม่ออกมาภายใน 100 วัน คุณก็ไม่ต้องเรียกฉันแล้ว หักคะแนนอัตโนมัติไปเลย”

หลินโมหยูไม่รู้ว่าจะต้องใช้เวลานานแค่ไหนกว่าเขาจะเข้าใจ แต่ความคิดของเขาน่าจะคงอยู่ได้นานสูงสุด 7200 วัน

นั่นหมายความว่าในความเป็นจริงแล้วจะมีระยะเวลา 720 วัน หรือประมาณสองปี ซึ่งน่าจะเพียงพอแล้ว

จูเฉียวส่งยิ้มสดใส “ศิษย์เข้าใจแล้ว รุ่นพี่สามารถมุ่งเน้นไปที่การฝึกฝนของเจ้าได้”

หลินโมหยูพยักหน้าและก้าวเข้าไปในห้องกาลเวลา

ประตูโบราณปิดลงพร้อมเสียงคำราม และห้องกาลเวลาที่มืดสนิทก่อนหน้านี้ก็สว่างขึ้นทันที

สภาพแวดล้อมรอบข้างกลายเป็นโปร่งใส หลินโมหยูรู้สึกราวกับว่าเขาอยู่ในความว่างเปล่า โดยมีพลังแห่งกฎของโลกอันยิ่งใหญ่พุ่งเข้าหาเขา

ความรู้สึกภายในแตกต่างจากภายนอกเล็กน้อย แต่ความแตกต่างนั้นไม่มากนัก

ถ้าพลังวิญญาณของเขาไม่สูงเท่าระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 เขาอาจจะไม่สามารถรับรู้ถึงสิ่งนั้นได้

กฎหมายทุกข้อเป็นเพียงหนึ่งในกฎหมายของโลกที่กว้างใหญ่กว่าเท่านั้น

แม้ว่าจะไม่มีกฎเกณฑ์ที่สอดคล้องกันในทะเลแห่งกฎเกณฑ์ แต่ก็ยังสามารถเข้าใจได้จากกฎเกณฑ์ของโลกอันยิ่งใหญ่ แต่ผลลัพธ์จะไม่ดีเท่าที่ควร

“กฎแห่งโลกอันยิ่งใหญ่…”

“ไม่มีประโยชน์สำหรับฉัน!”

หลินโมหยูไม่จำเป็นต้องเข้าใจกฎของโลกอันยิ่งใหญ่ เขาเข้าใจกฎอมตะที่เป็นของเขาแต่เพียงผู้เดียว

เขาไม่ต้องการดวงดาวแห่งกฎหมายท่ามกลางทะเลแห่งกฎหมายมากมาย เขามีสิ่งที่ดีกว่านั้น

ภายในโลกแห่งจิตวิญญาณของตนเอง ท่ามกลางเวทมนตร์แห่งดวงดาวมากมาย กฎแห่งความเป็นอมตะได้ปรากฏออกมาในรูปแบบที่จับต้องได้ โดยมีผลเหนือกว่ากฎแห่งดวงดาวอย่างมาก

เวทมนตร์หลายดาวประเภทโครงกระดูกนั้นประกอบด้วยพลังแห่งความตายจากกฎแห่งความเป็นอมตะ

เวทมนตร์อัญเชิญระดับหลายดาวนั้นบรรจุพลังชีวิตแห่งกฎแห่งความเป็นอมตะไว้

หลินโมหยูเพียงแค่ต้องเข้าใจพลังทั้งสองและผสานรวมกันเพื่อบรรลุวิชาอมตะอย่างสมบูรณ์

การเริ่มต้นจากศูนย์ไปสู่หนึ่งนั้นเป็นส่วนที่ยากที่สุด และหลินโมหยูใช้เวลามากกว่าสองปีจึงจะทำได้สำเร็จ

··· ·ขอรับบริการส่งดอกไม้··· ······

แต่เมื่อคุณถึงระดับ 1 แล้ว ส่วนที่เหลือก็จะเข้าใจได้ง่ายขึ้นมาก

หลินโมหยูนั่งเงียบๆ ในห้องกาลเวลา เริ่มทำความเข้าใจมันอย่างถ่องแท้

นี่เป็นการฝึกฝนอย่างเป็นทางการครั้งแรกของฉันนับตั้งแต่เข้ามาสู่โลกอันยิ่งใหญ่

เมื่อเวลาผ่านไป หลินโมหยูหมกมุ่นอยู่กับการฝึกฝนอย่างเต็มที่

…

จูฉู่หมายเลข 1 หรือที่รู้จักกันในชื่อดาวเจ้าแห่งอาณาจักร

คฤหาสน์ของเจ้าผู้ครองดินแดนตั้งอยู่ที่นี่

เจ้าเมืองจูเทียนมองดูข้อความที่เพิ่งได้รับ สีหน้าของเขาเคร่งขรึมเล็กน้อย “ข้อมูลนั้นเป็นความจริงหรือ?”

เบื้องหน้าเขามีชายคนหนึ่งสวมชุดคลุมสีดำมิดชิด ก้มศีรษะลง

“น่าจะเป็นเรื่องจริง”

เสียงของเขาก็แหบและเบาลงด้วย

ชื่อของเขาคือ นกกระจอกดำ และเขาเป็นสมาชิกของหน่วยลับภายใต้การนำของจูเทียน

………. 0

จูเทียนมีคนแบบนี้อยู่ใต้บังคับบัญชาหลายคน

คนที่เคยติดตามหลินโมหยูมาก่อนก็เป็นหนึ่งในนั้น

แบล็กสแปร์โรว์มีหน้าที่หลักในการรวบรวมข้อมูล ครั้งนี้เขาได้รับข้อมูลเกี่ยวกับหลินโมหยูและส่งต่อให้ทันที

จูเทียนกล่าวด้วยเสียงเบาว่า “เจ้าลงไปได้แล้ว คอยดูสถานการณ์ไว้ และถ้ามีอะไรผิดปกติก็บอกข้าด้วย”

แบล็กสแปร์โรว์กระซิบว่า “เราควรส่งใครไปคุ้มครองเขาดีไหม?”

จูเทียนครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง “ส่งคนสองคนไปติดตามเขาอย่างลับๆ ถ้าไม่จำเป็นจริงๆ ก็ไม่ต้องลงมือก็ได้ ข้าเชื่อว่าเขาจัดการเองได้”

“เข้าใจแล้วครับ” แบล็ก สแปร์โรว์ตอบ แล้วหันหลังเดินจากไป

หลังจากที่เขาจากไป จูเทียนได้เข้าร่วมเครือข่ายจักรพรรดิมนุษย์และติดต่อกับหลัวเฉียนคุน

“ลุงลั่ว ออกมานี่เร็ว!”

เขาไม่ได้สุภาพเลยสักนิด เขารู้จักหลัวเฉียนคุน ชายชราคนนั้นดีทุกอย่าง ดังนั้นจึงไม่จำเป็นต้องสุภาพเลย

แสงวาบหนึ่งปรากฏขึ้นตรงหน้า เผยให้เห็นร่างของหลัวเฉียนคุน

นี่คือข้อได้เปรียบของเครือข่ายจักรพรรดิมนุษย์: ไม่ว่าคุณจะอยู่ที่ไหน คุณก็สามารถนัดพบกันได้เพียงแค่คิดถึง

ลั่วเฉียนคุนจ้องมองจูเทียนด้วยท่าทีเป็นปรปักษ์ “ท่านจู เจ้าอยากจะสู้กับข้าหรือ?”

จูเทียนพูดอย่างหงุดหงิดว่า “ใครจะมีเวลามาสู้กับเจ้า? ข้าถามเจ้าอยู่นะ เจ้ารู้ไหมว่าหลินโมหยูติดอยู่ในรายชื่อสังหารปีศาจ?”

ลั่วเฉียนคุนไม่ได้พูดอะไร เขาเพียงแต่จ้องมองเขาอย่างเงียบๆ

สีหน้าของเขาทำให้จูเทียนยิ่งโกรธมากขึ้นไปอีก “อย่ามาแกล้งทำเป็นไม่รู้เรื่อง เจ้าต้องรู้แน่ๆ ด้วยเครือข่ายข่าวกรองของวัดเทพสงครามของเจ้า แม้แต่ข้าก็ยังรู้เรื่องเจ้า วัดเทพสงครามของเจ้าจะไม่รู้ได้อย่างไร?”

ลั่วเฉียนคุนเยาะเย้ยว่า “แล้วทำไมถึงถามล่ะ? แก่แล้วหรือไง?”

บทที่ 1003 คนเราไม่สามารถเติบโตขึ้นมาได้ในสภาพแวดล้อมที่สะดวกสบายเสมอไป

จูเทียนและหลัวเฉียนคุน สองชายชราที่ไม่ทราบอายุรวมกัน จ้องมองกันและกันโดยไม่มีใครยอมแพ้