เปลี่ยนอาชีพทั่วชาติ : เนโครแมนเซอร์ หายนะในคราบฉัน - #970มาตรา 970

#970มาตรา 970

บทที่ 970

หลังจากค้นหาอยู่พักหนึ่ง หลินโมหยูก็หัวเราะเยาะตัวเองพลางพูดว่า “ฉันลืมภารกิจสองอย่างนี้ไปได้อย่างไรกัน!”

เขาเห็นงานที่ทำเสร็จแล้วสองงานในรายการงาน: งานท้าทาย

หลังจากผ่านไปนาน ทั้งสองงานได้รับการปรับปรุงใหม่และสามารถรับได้อีกครั้ง

ภารกิจท้าทายมีสองประเภท ได้แก่ ภารกิจท้าทายเดี่ยว และภารกิจท้าทายต่อเนื่อง

แต่ละภารกิจท้าทายสามารถรับได้เดือนละครั้ง

สามารถรับภารกิจท้าทายต่อเนื่องได้ทุกๆ สามเดือน

เมื่อเห็นภารกิจ หลินโมหยูรู้สึกตื่นเต้นอย่างกะทันหัน หัวใจเต้นแรงขึ้นอย่างรวดเร็ว

แก่นเพลิงปะทุขึ้นพร้อมกับเลือดปริมาณมากที่ปนเปื้อนสารแปลกประหลาด เสริมความแข็งแกร่งให้แก่ร่างกายของหลินโมหยู

โดยไม่ลังเลเลย หลินโมหยูจึงสมัครรับภารกิจทันที

“มาทดสอบประสิทธิภาพของเวอร์ชัน 3.7 กันเถอะ”

หลินโมหยูรู้ว่าเขาสามารถต่อสู้ข้ามระดับได้ แต่เขาไม่รู้แน่ชัดว่าเขาสามารถข้ามได้กี่ระดับ

หลังจากตกลงรับงานแล้ว ฉันได้รับข้อมูลรายละเอียดเกี่ยวกับงานนั้น

【เข้าสู่สนามประลองจักรพรรดิมนุษย์และท้าทายคู่ต่อสู้ที่มีระดับเดียวกันกับคุณ ผู้ชนะจะได้รับ 1000 คะแนน และผู้แพ้จะได้รับ 100 คะแนน】

【กำลังจับคู่กับคู่ต่อสู้ โปรดรอสักครู่…】

สำหรับภารกิจท้าทายการเข้าถึงระดับ 3 รางวัลพื้นฐานได้เพิ่มขึ้นจาก 100 คะแนนเป็น 1,000 คะแนน

แม้ว่าคุณจะสอบไม่ผ่าน คุณก็ยังจะได้รับคะแนน 100 คะแนนอย่างแน่นอน

มันมากกว่าภารกิจระดับ 2 ถึง 10 เท่า สำหรับผู้ฝึกฝนบางคน นี่คือคะแนนขั้นต่ำที่พวกเขาจะได้รับอย่างแน่นอนในแต่ละเดือน

เพียงห้านาทีต่อมา เครือข่ายจักรพรรดิมนุษย์ได้ส่งข้อความอีกฉบับหนึ่ง

【คุณได้จับคู่กับคู่ต่อสู้แล้ว การแข่งขันจะเริ่มในอีก 5 นาที】

【ผู้ท้าชิง โปรดหาตำแหน่งที่เหมาะสมเพื่อเข้าสู่เครือข่ายจักรพรรดิมนุษย์และเทเลพอร์ตไปยังสนามประลองจักรพรรดิมนุษย์】

บทที่ 1014 ไม่มีเรื่องให้ลุ้น มีแต่การฆ่าแบบทันทีทันใด

ฉันสุ่มเลือกห้องภารกิจ จ่ายแต้ม ปิดประตู และในวินาทีต่อมา ฉันก็เข้าไปอยู่ในเครือข่ายจักรพรรดิมนุษย์แล้ว

พวกเขาถูกส่งตัวไปยังสนามประลองจักรพรรดิมนุษย์โดยตรง ซึ่งยังคงมีฝูงชนจำนวนมากอยู่บริเวณนั้น

ภายในสนามประลอง มีการต่อสู้หลายระลอกกำลังดำเนินอยู่

คุณสามารถเลือกชมการแข่งขันคู่ใดจากภายนอกสนามได้

หากต้องการรับชมการแข่งขันในระดับต่างๆ คุณต้องชำระคะแนนตามจำนวนที่กำหนด

โดยทั่วไปแล้ว การต่อสู้ในระดับเทพมักไม่ค่อยได้รับความสนใจมากนัก

อย่างน้อยที่สุด ผู้คนก็อยากดูการต่อสู้ระหว่างเทพเจ้าที่แท้จริง แต่การต่อสู้ที่ได้รับความนิยมมากที่สุดคือการต่อสู้ระหว่างราชาเทพ

สำหรับอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์นั้น การต่อสู้เช่นนี้เกิดขึ้นได้ยากมาก แทบจะไม่มีใครเคยได้ยินมาก่อนเลย

หลินโมหยูเทเลพอร์ตเข้ามาในเวทีโดยตรง เขาไม่ได้มาเพื่อชมการแข่งขัน แต่มาเพื่อทำภารกิจท้าทาย

สนามประลองยังคงเหมือนเดิม เขายืนอยู่ที่ขอบสนาม ไม่สามารถขยับตัวได้นอกจากพูด

สนามแข่งขันจะเปิดอย่างแท้จริงก็ต่อเมื่อการแข่งขันเริ่มต้นขึ้นแล้วเท่านั้น

อัฒจันทร์รอบสนามกีฬายังคงว่างเปล่า

ไม่มีใครเต็มใจจ่ายเงินเพื่อชมการต่อสู้ในแดนเทพหรอก

หลินโมหยูเองก็ไม่สนใจเช่นกัน เธอคิดว่าถ้าไม่มีใครมาเยี่ยมก็คงดีที่สุด เพื่อให้ทุกอย่างสงบสุข

ไม่นานนัก แสงวาบหนึ่งก็ปรากฏขึ้นอีกด้านหนึ่งของสนามประลอง และผู้ท้าชิงที่จัดหาโดยเครือข่ายจักรพรรดิมนุษย์ก็ปรากฏตัวขึ้น

“เฮ้ นั่นเขาอีกแล้ว!”

หลินโมหยูรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย เพราะไม่คาดคิดว่าจะได้พบกับคนรู้จักเก่าอีกครั้ง

เมื่อชู 31 เห็นหลินโมหยู สีหน้าของเขาก็เปลี่ยนไปอย่างเห็นได้ชัด “แกอีกแล้วเหรอ!”

เสียงของเขาดุจฟ้าร้อง เต็มไปด้วยความโกรธแค้น

หลินโมหยูยิ้มและกล่าวว่า “สวัสดีครับ รุ่นพี่”

ชูซงพ่นลมหายใจออกมา “เรื่องผู้อาวุโสไร้สาระ ที่นี่ไม่มีผู้อาวุโส มีแต่คู่แข่งเท่านั้น”

“ครั้งที่แล้วแกดักทำร้ายฉัน ครั้งนี้ฉันจะเอาคืน!”

“คอยดูสิว่าคราวนี้ฉันจะทรมานแกยังไง เตรียมตัวไว้ให้ดี ฉันโหดเหี้ยมมาก!”

บุคคลนี้เสียงดัง และถึงแม้เขาจะดูโกรธ แต่แท้จริงแล้วเขาไม่มีเจตนาฆ่าใคร

หลินโมหยู ผู้ครอบครองกฎแห่งการสังหาร มีความไวต่อเจตนาฆ่าเป็นอย่างยิ่ง เธอสามารถรับรู้ได้ทันทีว่าอีกฝ่ายไม่ได้มีเจตนาฆ่าจริง ๆ เพียงแค่มีสีหน้าดุร้ายเท่านั้น

หลินโมหยูยิ้มและกล่าวว่า “รุ่นพี่ โปรดทุ่มสุดตัว อย่ายั้งมือเลย!”

“แกก็พูดเองนี่ อย่ามาเสียใจทีหลังสิ!” ชูซงพูดด้วยเสียงกัดฟัน

หลินโมหยูรู้สึกว่าคนคนนี้ค่อนข้างน่าขบขัน “เชิญตามสบายเลยค่ะ ท่านผู้อาวุโส!”

“ก็ได้! ในเมื่อเจ้าฉลาดหลักแหลมเช่นนี้ ข้าจะผ่อนปรนให้เจ้าทีหลัง!” ชูซงคำรามเสียงดังราวกับกำลังลับมีด ซึ่งดูน่าเกรงขามเป็นอย่างยิ่ง

การนับถอยหลังสิ้นสุดลงแล้ว และภารกิจได้เริ่มต้นขึ้นอย่างเป็นทางการ

ชูซงคำราม และดาบศึกขนาดมหึมาก็ปรากฏขึ้นข้างๆ เขา

ขอบเขตของกฎหมายขยายตัวอย่างฉับพลัน กวาดล้างไปทั่วทั้งสนามประลอง ในชั่วพริบตา ดาบต่อสู้หลายพันเล่มก็ปรากฏขึ้นบนสนามประลอง

ชูซงหัวเราะเบาๆ “เจ้าคงไม่คาดคิดมาก่อนใช่ไหม? เครือข่ายจักรพรรดิมนุษย์ได้กดดันพลังฝึกฝนของข้าไว้แค่ระดับที่เก้าของอาณาจักรเทพเหนือธรรมชาติ ที่ระดับที่เก้าของอาณาจักรเทพเหนือธรรมชาติ ก็สามารถใช้ขอบเขตแห่งกฎได้แล้ว”

“คุณก็เป็นเทพเหนือธรรมชาติระดับเก้าเหมือนกัน แต่ผมจะบอกคุณว่า มีความแตกต่างระหว่างผู้ที่อยู่ในระดับเทพเหนือธรรมชาติระดับเก้าด้วยกัน”

จู่ๆ ชูซงก็รู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติและขมวดคิ้ว “เจ้าถึงระดับเทพที่เก้าแล้วหรือ?”

หลินโมหยูหัวเราะเบาๆ หมอนี่ช่างน่าสนใจจริงๆ เพิ่งจะรู้ตัวว่าตัวเองเป็นเทพเหนือธรรมชาติระดับเก้านี่เอง

ฉันยังคงพูดถึงเรื่องนั้นอยู่ และเพิ่งจะนึกขึ้นได้ตอนนี้เอง

ชูซงตบหน้าผากตัวเอง “ครั้งสุดท้ายที่ฉันเห็นเจ้า เจ้ายังอยู่แค่ระดับเทพขั้นที่สามเอง ทำไมตอนนี้เจ้าถึงขึ้นมาถึงขั้นที่เก้าแล้วล่ะ ยังไม่ถึงปีเลยด้วยซ้ำ”

อย่าคิดว่ามันจะครบปีเลย จริงๆ แล้วมันแค่ประมาณครึ่งปีเท่านั้นเอง

การที่หลินโมหยูเลื่อนระดับจากเทพขั้นที่สามไปสู่เทพขั้นที่เก้าเป็นเรื่องน่าทึ่งอย่างแท้จริง

หลินโมหยูอธิบายว่า “ศิษย์รุ่นน้องคนนี้ไปที่ห้องกาลเวลามาแล้ว”

ชูซงกล่าวว่า “อ้อ” แล้วเสริมว่า “ไม่แปลกใจเลย นั่นทำให้ฉันตกใจแทบตาย ใครจะพัฒนาได้เร็วขนาดนี้”

“งั้นคุณก็ไปที่ห้องกาลเวลาสินะ เข้าใจแล้ว”

เมื่อมองไปยังกลุ่มดาบต่อสู้ที่เรียงรายหนาแน่นอยู่เหนือศีรษะ หลินโมหยูจึงถามด้วยความสงสัยว่า “ท่านผู้อาวุโส นี่เป็นกฎประเภทใดกัน มันค่อนข้างแปลกประหลาด”

ชูซงยิ้มกว้าง “นี่คือกฎแห่งพละกำลังของเหลาจื่อ เหลาจื่อได้ผนวกกฎนี้เข้ากับอาวุธ ก่อให้เกิดปรากฏการณ์แห่งกฎ”

“เป็นไงบ้าง? น่าประทับใจใช่ไหมล่ะ?”

เขาหัวเราะอย่างเย่อหยิ่ง

หลินโมหยูรู้สึกว่าชูซงนั้นไม่ได้เจ้าเล่ห์อะไรนัก และดูเหมือนจะเป็นคนใจกว้างทีเดียว

“การนำกฎหมายมาผนวกเข้ากับอาวุธ? เป็นความคิดที่ดี!” หลินโมหยูครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วกล่าวกับชูซงว่า “ขอบคุณสำหรับคำแนะนำครับ ท่านผู้อาวุโส”

ชูซงโบกมือ “นี่ไม่ใช่ความลับนี่นา จะพูดกันทำไมว่าให้คำแนะนำกันน่ะ? พร้อมหรือยัง? ข้ากำลังจะลงมือแล้ว!”

“เด็กคนนี้พร้อมแล้ว รุ่นพี่ คุณสามารถลงมือได้ทุกเมื่อ!”

ชูซงหัวเราะเสียงดัง “เจ้าเด็กน้อย เตรียมตัวตายได้เลย!”

ดาบนับพันเล่มพุ่งเข้าหาหลินโมหยู

หลินโมหยูไม่สนใจสายฝนดาบที่โปรยปรายลงมา แม้ว่าชูซงจะใช้พลังแห่งกฎแห่งกรรม แต่มันก็ยังเป็นเพียงการโจมตีจากระดับเทพเหนือธรรมชาติเท่านั้น

ไม่ว่าจะแข็งแกร่งแค่ไหน การข้ามพรมแดนก็เป็นเรื่องยาก

แม้จะอยู่ข้ามพรมแดน หลินโมหยูก็ยังสามารถเพิกเฉยต่อการโจมตีจากเทพแท้ระดับหนึ่งได้

หลินโมหยูชี้ด้วยนิ้วเดียว เหมือนครั้งที่แล้ว

คาถาหลอมรวม: คำสาปแห่งกาลเวลา!

เทคนิคนี้มีประสิทธิภาพมากที่สุดเมื่อใช้กับคู่ต่อสู้เพียงคนเดียวที่มีระดับฝีมือเท่ากัน โดยไม่มีข้อโต้แย้งใดๆ

มันเร็ว เงียบ และทรงพลังอย่างยิ่ง

แต่…มันจะเจ็บนิดหน่อย!

เสียงกรีดร้องดังขึ้น ทำให้ดาบทั้งหมดหายไปในทันที

ชูซงก็หายตัวไปอย่างไร้ร่องรอยเช่นกัน

แม้จะตามหลังอยู่ แต่เวทมนตร์ของหลินโมหยูก็โจมตีได้ก่อน สังหารชูซงได้ในทันที

ครั้งนี้เด็ดขาดกว่าครั้งที่แล้วมาก

หลินโมหยูถอนหายใจเบาๆ “ฉันหวังว่าคุณจะไม่ตำหนิฉันนะ”

【ภารกิจเสร็จสมบูรณ์แล้ว ผู้เข้าร่วมภารกิจโปรดกลับไปยังศูนย์ภารกิจปัจจุบันเพื่อทำภารกิจให้เสร็จสมบูรณ์】

หลังจากได้รับการแจ้งเตือนจากเครือข่ายจักรพรรดิมนุษย์ หลินโมหยูจึงออกจากสนามประลองและกลับไปยังศูนย์ภารกิจ

…

ในวันที่ 10-1 หน้าหน้าผาน้ำตก จ้วงปี่กำลังเพลิดเพลินกับอาหารพลางชื่นชมทิวทัศน์อันงดงามของน้ำตกอย่างสบายๆ

ชูซงนั่งหลับตาอยู่ตรงหน้าเขา

ทั้งสองกำลังเพลิดเพลินกับการดื่มและสนทนากันอยู่ เมื่อชูซงได้รับภารกิจจากเครือข่ายจักรพรรดิมนุษย์ให้ไปรับคำท้า

ทั้งคู่คุ้นเคยกับความท้าทายแบบนี้อยู่แล้ว และใช้เวลาไม่นานก็ทำได้สำเร็จ

จ้วงปี่คำนวณเวลาและสรุปว่าการรบน่าจะใกล้จบลงแล้ว

“ฉันสงสัยจังว่าใครกันนะที่โชคดีได้มาเจอกับไอ้โง่นี่!”

จ้วงปี่รู้จักนิสัยของฉู่ซงเป็นอย่างดี ในฐานะคู่ต่อสู้ของเขา ฉ้วงปี่คงจะทรมานเขาอย่างแน่นอน

ทันใดนั้นก็มีเสียงกรีดร้องดังขึ้น

ชูซงฟื้นคืนสติ กุมศีรษะและร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด 147 ครั้ง “เจ็บ เจ็บ เจ็บจริงๆ!”

กฎแห่งร่างกายของเขาทวีความรุนแรงขึ้น ส่งผลกระทบต่อแม้กระทั่งน้ำตก ทำให้มันหมุนวนกลับและระเบิดออกเป็นสายฝนอันหอมหวานในอากาศ

ชูซงหยิบเหยือกเหล้าขึ้นมาแล้วดื่มไปหลายอึก ก่อนจะรู้สึกดีขึ้นเล็กน้อย

จ้วงปี่ถามด้วยความสงสัยว่า “เกิดอะไรขึ้น? เจ้าแพ้หรือ?”

ชูซงตะโกนด้วยความโกรธว่า “ไอ้เด็กนั่นอีกแล้ว! ครั้งที่สองแล้ว! ไอ้เด็กนั่นทำเกินไปแล้ว!”

ดวงตาของจ้วงปี่เหลือบมองไปรอบๆ “ใช่ชายหนุ่มชื่อหลินโมหยูหรือเปล่า?”

ชูซงพ่นลมหายใจออกมา “จะเป็นใครไปได้นอกจากเขา? ฉันเพิ่งเปิดอาณาเขตแห่งกฎเกณฑ์ได้ไม่นาน เจ้าเด็กนั่นก็ใช้วิชาอะไรสักอย่างฆ่าฉันตายในพริบตา”

จ้วงปี่ถามว่า “เขาบรรลุถึงระดับที่เก้าของขอบเขตเทพเหนือธรรมชาติแล้วหรือ?”

“ไร้สาระ ไม่อย่างนั้นฉันจะสนับสนุนอาณาจักรแห่งกฎหมายได้อย่างไร” ชูซงดื่มไวน์อึกใหญ่ด้วยสีหน้าสิ้นหวังอย่างที่สุด

แม้จะเปิดใช้งานขอบเขตแห่งกฎหมายแล้ว พวกเขาก็ยังถูกสังหารทันทีอยู่ดี

ฉันจะไปขอความเป็นธรรมได้ที่ไหน?

จ้วงปี่ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วจึงกล่าวเบาๆ ว่า “ดูเหมือนว่าเขาจะสามารถต่อสู้ข้ามพรมแดนได้”

ชูซงร้องออกมาอย่างประหลาด “อย่าทำให้ฉันกลัว สงครามข้ามพรมแดนไม่ใช่เรื่องง่ายขนาดนั้น!”

จ้วงปี่ส่งยิ้มอย่างมีเลศนัย “ถ้าไม่เชื่อก็ลองดูเอง ผมว่าเขาจะเริ่มการท้าทายต่างๆ ขึ้นมา แล้วเครือข่ายจักรพรรดิมนุษย์ก็จะจัดการให้ผมรับคำท้าเหล่านั้นตามปกติ”

ชูซงกล่าวว่า “ถ้าเจ้าได้รับมอบหมายงานนี้จริงๆ จงสั่งสอนเด็กคนนี้และแสดงให้เขาเห็นว่าการเคารพผู้ใหญ่หมายความว่าอย่างไร”

จ้วงปี่เยาะเย้ยและไม่สนใจเขา

กำลังรับมือกับหลินโมหยูอยู่เหรอ? ด้วยพลังมหาศาลขนาดนั้น นับว่าเป็นปาฏิหาริย์ที่พวกเขายังไม่ถูกจัดการไปซะเอง!

บทที่ 1015 ยุ่งยากกว่าเม่น

และแล้วเพียงสิบนาทีต่อมา จ้วงปี่ก็ได้รับข้อความจากเครือข่ายจักรพรรดิมนุษย์

หากใครต้องการรับภารกิจท้าทายหลายอย่าง ก็ให้เขาตอบรับไปเถอะ