เปิดระบบสุดโกงอัปสกิลหมอ - บทที่ 1594 อืม รู้สึกตัวดี!
สมัยเด็กๆ มีคำพูดที่ว่า ถ้าเก่งวิชาคณิตศาสตร์ ฟิสิกส์และเคมีแล้ว ไปไหนก็ไม่ต้องกลัว!
ตอนนี้หมอทุกคนในห้องผ่าตัดต่างปวดหัวขึ้นมา!
เฉินชางรายงานพิกัดเป็นระยะๆ “แกน X 14 มิลลิเมตร แกน Y 4-5 มิลลิเมตร แกน Z 0”
“เอาละ วัดระยะทางจากหน้าไปหลัง (แกน Y) จากบนลงล่าง (แกน Z) รวมถึงด้านในและนอก (แกน X) จากจุดเป้าหมายไปยังจุดกำเนิดของเครื่องมือหรือจุดรังสีกลาง!”
……
อู๋ฮุยรีบปรับสเตอริโอแทคติกเฟรม
พยาบาลเองก็ไม่ได้อยู่เฉย เฉินชางพูดอะไรก็จดลงบนไวท์บอร์ดที่อยู่ข้างหลัง
กระบวนการซับซ้อนมากจริงๆ
คำนวณ!
ตรวจวัด!
……
ทุกขั้นตอนล้วนทำให้เฉินชางปวดหัวมาก
ตอนนี้เอง เฉินชางได้ค้นพบความบกพร่องของตัวเอง นั่นคือความสามารถในการคำนวณยังไม่ดีพอ!
ความจำของตนดีขึ้นอย่างก้าวกระโดดเพราะพรสวรรค์ ‘เห็นผ่านตาไม่ลืม’!
แต่…ความสามารถในการคำนวณ อืม ยังอยู่ในระดับเดียวกับครูพลศึกษาในอดีต!
ไม่อย่างนั้นตอนปริญาณตรีตนคงสอบติดวิทยาลัยการแพทย์ปักกิ่งยูเนี่ยนไปแล้ว
เฉินชางถอนหายใจ!
ทว่าคนโกงก็ย่อมต้องมีวิธีโกง
อย่างเช่นความรู้สึกต่อพื้นที่ของแผนที่สี่มิติ!
ด้วยผลลัพธ์จากฟิล์ม สเตอริโอแทคติกเฟรมและอื่นๆ ทำให้เฉินชางรู้ตำแหน่งของ VIM[1] ได้อย่างชัดเจนและแม่นยำ!
ทว่า…
การผ่าตัดนี้แน่นอนว่าจะมีแค่ตนที่ทำเป็นไม่ได้
เฉินชางลังเลอยู่นานมาก ก็ยังรู้สึกว่าจะต้องปรับปรุงให้เครื่องมือสมบูรณ์ขึ้น
มิฉะนั้น ในระหว่างการผ่าตัดในอนาคต ยังต้องพานักคณิตศาสตร์เข้ามาคำนวณในห้องผ่าตัด
ตามคาด! มองดูตัวเลขบนไวท์บอร์ดที่ดูเหมือนสมการเรขาคณิต เฉินชางก็รู้สึกสับสนเล็กน้อย!
ยากเกินไปแล้ว!
เราเป็นศัลยแพทย์นะ ทำไมถึงมาวิจัยคณิตศาสตร์ได้ล่ะ
อู๋ถงฝู่ที่อยู่ข้างๆ ตกอยู่ในภวังค์ความคิด ในการประชุมสภาที่ปรึกษาทางการเมืองประชาชนจีนครั้งต่อไปตนควรจะเสนอการเพิ่มวิชาคณิตศาสตร์ให้หมอหรือไม่
อู๋ถงฝู่คิดถึงตรงนี้ก็รู้สึกขนลุกขึ้นมา กลัวว่าพวกนักศึกษาระดับบัณฑิตศึกษาของตนจะมาฆ่าตน
ถึงอย่างไรนักศึกษาแพทย์ก็เหนื่อยมากพอแล้ว ถ้าเพิ่มวิชาคณิตศาสตร์เข้าไปอีกจะต้องตายแน่!
และตอนนี้เอง เฉินชางได้บอกตำแหน่ง
เขาได้พิกัดของจุดเป้าหมายอย่างแม่นยำแล้ว
ตอนนี้อู๋ฮุยรีบปรับสเตอริโอแทคติกเฟรม
ปรับแกนพิกัดทั้งสามแกนของสเตอริโอแทคติกเฟรมตามข้อมูลพิกัดเป้าหมาย ซึ่งก็คือการย้ายพิกัดบนเครื่องมือไปด้านข้าง ด้านหน้า ด้านหลัง ขึ้นและลง
หลังจากปรับเสร็จ เฉินชางรีบพูดว่า “โอเคครับ! อย่าขยับ!”
ตอนนี้พิกัดตรงกับเป้าหมาย
แบบนี้เฉินชางก็จะทำการเจาะผ่านเครื่องมือผ่าตัดที่ตั้งไว้บนโครงรูปคันศร การแทงเข็มจากจุดใดก็เข้าถึงเป้าหมายได้อย่างแม่นยำแล้ว!
นี่คือเสน่ห์หลักของการผ่าตัดแบบกำหนดเป้าหมาย
ภายในกะโหลกศีรษะมีพื้นที่ต้องห้ามมากเกินไป
เป็นเรื่องยากมากที่จะไปถึงจุดนั้นได้อย่างราบรื่น ดังนั้นจึงเกิดการศัลยกรรมประสาทแบบกำหนดตำแหน่งที่ลดความเสียหายและควบคุมได้อย่างแม่นยำ
เฉินชางเงยหน้าขึ้นมองวิสัญญีแพทย์ “อาจารย์โจว อีกนานเท่าไหร่ครับ”
โจวเฮ่อพลันตอบว่า “ใกล้แล้วครับ อีกไม่กี่นาที!”
วิสัญญีแพทย์จำเป็นต้องมีความแม่นยำเกี่ยวกับการควบคุมปริมาณยา
โดยเฉพาะการดมยาสลบแบบจำกัดเวลาแบบนี้
การผ่าตัดจำนวนมากจำเป็นต้องมีการดมยาสลบเพื่อป้องกันคนไข้ทนไม่ได้ในระหว่างผ่าตัด!
เฉินชางพยักหน้า “เตรียมลงยาชาเฉพาะที่”
โจวเฮ่อพยักหน้า
เวลาผ่านไปเรื่อยๆ!
ผ่านไปประมาณสามนาที จู่ๆ โจวหงกวงก็ลืมตาขึ้น!
ฟื้นแล้ว!
เขาเบิกตาโพลงมองเฉินชาง “ผม…ผมหายแล้วเหรอครับ”
เฉินชางยิ้ม “การผ่าตัดเพิ่งจะเริ่มขึ้นเองครับ!”
โจวหงกวงพูดอย่างสะลึมสะลือ “ยาชานี้แรงมากจนผมรู้สึกเหมือนหลับมาทั้งวัน
วิสัญญีแพทย์โจวเฮ่อพูดอย่างจริงจัง “ผมให้คุณหลับนานเท่าไหร่ คุณก็ต้องหลับนานเท่านั้น ไม่อย่างนั้น…จะเท่ากับผมละเลยในหน้าที่”
เฉินชางอดขำไม่ได้
เป็นแบบนั้นจริงๆ
หลังจากลงยาชาเฉพาะที่ เฉินชางก็ทำการผ่าตัดต่อทันที!
เมื่อเข็มค่อยๆ เจาะเข้าไปถึงตำแหน่ง VIM ซึ่งเป็นจุดเป้าหมาย
จู่ๆ เฉินชางก็ถามว่า “หัวหน้าโจว เมื่อวานกินอาหารเช้าอะไร”
โจวหงกวงจนคำพูดทันที “ขนาดนี้แล้วคุณยังจะถามคำถามนี้กับผมอีก!”
ตอนนี้อู๋ถงฝู่เองก็ลนลานมาก!
หูฉวนปังและจ้าวฝูรุ่นที่อยู่ข้างหลังพูดพร้อมกันว่า “ผู้อำนวยการอู๋อย่าเพิ่งตื่นตระหนกครับ! เฉินชางกำลังทดสอบการทำงานของระบบประสาทของหัวหน้าโจว!”
อู๋ถงฝู่เข้าใจทันที!
โจวหงกวงอดพูดไม่ได้ “เต้าฮวย ปาท่องโก๋!”
เฉินชางถามต่อว่า “หวานหรือเค็ม”
โจวหงกวงรู้สึกเย็นวาบตรงศีรษะ!
ทว่ากะโหลกถูกเปิดออกขนาดนั้น ไม่เย็นก็แปลกแล้ว!
โจวหงกวงอดพูดไม่ได้ “เจ้าหมอนี่…นี่คำถามยั่วโมโหชัดๆ!”
อืม รู้สึกตัวดี การทำงานของระบบประสาทปกติ!
แยกแยะออกว่าเป็นคำถามยั่วโมโห
ไม่เลว!
อัตราความสำเร็จของการผ่าตัดสูงขึ้นอีก!
จากนั้นเฉินชางพูดกับอู๋ฮุยว่า “ตรวจดูการทำงานของระบบประสาท อันดับแรกตรวจดวงตาและรีเฟล็กซ์แสงก่อน”
ใช้เวลาตรวจประมาณห้านาที โจวหงกวงให้ความร่วมมือมาก!
“การทำงานของระบบประสาทปกติ!”
เฉินชางพยักหน้า “โอเคครับ!”
พูดจบเฉินชางก็จับเข็มเจาะสมอง
เตรียมปล่อยรังสี!
ตอนนี้เฉินชางอยากให้พรสวรรค์ดวงตาแห่งความงามของตนกลายเป็นดวงตามองทะลุจริงๆ เลย!
การลงมือโดยมองไม่เห็นแบบนี้…ยากเกินไปแล้ว!
“เตรียมพร้อมสำหรับการกระตุ้นไฟฟ้าครั้งแรก สังเกตการทำงานของระบบประสาท!”
“สังเกตอาการให้ดี!”
“พร้อมแล้ว เริ่มได้!” อู๋ฮุยรีบพูด
เฉินชางพยักหน้า ในมือควบคุมการเปิดปิดของเข็มเจาะสมอง จากนั้นเกิดการปล่อยไฟฟ้าทันที!
ในระหว่างการผ่าตัด ส่วนที่ยากที่สุดคือการกระตุ้นและทำลายรอยโรคที่เป็นเป้าหมายครั้งแล้วครั้งเล่า
ยากจะควบคุมความยาก!
เฉินชางไม่กล้าออกแรงเลย จะต้องควบคุมอย่างระมัดระวัง
นอกจากนี้ อู๋ฮุยยังต้องสังเกตการตอบสนองของผู้ป่วยและผลทางคลินิกอย่างต่อเนื่อง!
นี่เป็นสิ่งสำคัญอย่างยิ่งในการบรรลุผลลัพธ์ที่น่าพึงพอใจและป้องกันภาวะแทรกซ้อน
เข็มเจาะสมองอยู่ผิดตำแหน่งไม่ได้!
มิฉะนั้นอาการจะไม่บรรเทาลง ถึงขั้นที่…เกิดโรคแทรกซ้อนที่คาดไม่ถึงตามมาอีกมากมาย!
ฝ่ามือของเฉินชางเต็มไปด้วยเหงื่อ!
เข็มสำหรับเจาะสมองนิ่งไม่ขยับ!
พวกอู๋ถงฝู่เห็นอาการของเฉินชางก็กังวลเล็กน้อย!
เริ่มอธิษฐานอย่างเงียบๆ!
“สู้ๆ!”
แต่! ตอนนี้เอง จู่ๆ โจวหวงกงก็กระตุกมุมปาก!
พยาบาลที่อยู่ข้างๆ เบิกตาโพลง
แม้แต่พวกอู๋ถงฝู่ยังสีหน้าเคร่งขรึม!
ถ้าเกิดปัญหาขึ้นตอนนี้จะยุ่งยากมาก!
หูฉวนปังและจ้าวฝูรุ่นจับมือกันโดยไม่รู้ตัว
ตื่นเต้นเกินไปแล้ว!
อู๋ฮุยกลับสงบอย่างน่าประหลาดใจ เพราะก่อนผ่าตัดศาสตราจารย์เฉินได้บอกทุกอย่างกับเขาไว้อย่างชัดเจนแล้ว รู้อาการแทรกซ้อนหลายอย่างเป็นอย่างดี จากนั้นเขารีบพูดว่า “ศาสตราจารย์เฉิน มุมปากกระตุกแล้ว!”
เฉินชางได้ยินแบบนี้ก็รีบพูดว่า “เตรียมยากล่อมประสาท! สังเกตการณ์รับรู้!”
ในระหว่างผ่าตัดไม่ใช้ยากล่อมประสาทจะดีที่สุด หรือหากต้องใช้ก็ควรใช้ในปริมาณน้อย เพื่อให้คนไข้ตื่นตัวและให้ความร่วมมือ
แต่หลังจากเกิดสถานการณ์แบบนี้ขึ้น ก็จะต้องควบคุม!
[1] VIM (ventral intermediate nucleus) เป็นส่วนหนึ่งของทาลามัส เป็นบริเวณที่มุ่งเน้นการรักษาโรคมือสั่น (essential tremor) ซึ่งเป็นอาการเบื้องต้องของโรคพาร์กินสันได้อย่างมีประสิทธิภาพ
YOU MAY ALSO LIKE
