เปิดระบบสุดโกงอัปสกิลหมอ - บทที่ 1616 นี่คือ...ปัญหาใหญ่ครับ!
ทันทีที่เฉินชางเลือกใช้งาน [การวิเคราะห์เชิงลึก]
สิ่งที่ตามมาคือ เขารับรู้ได้ทันทีว่าสมองกำลังเริ่มประมวลผล
ใช่แล้ว!
ความรู้สึกนี้เหมือนตอนเหยียบคันเร่งรถยนต์ จากนั้นความเร็วก็พุ่งทะยานขึ้นมา!
เกิดแรงกระตุ้น!
แต่ความรู้สึกนี้คงอยู่ไม่นานนัก ต่อมาเฉินชางรับรู้ได้ว่าความรู้เกี่ยวกับโรคพาร์กินสันในสมองเขาสับสนวุ่นวายขึ้นมา
จากนั้นก็เริ่มถูกจัดเรียงแยกประเภทไปตามหมวดหมู่ต่างๆ เหมือนสาวไหมจากดักแด้
ความรู้สึกนี้ไม่สบายเอาเสียเลย!
แต่ว่า ความช่วยเหลือจากการวิเคราะห์เชิงลึกปรากฏผลแล้ว
นี่เป็นการสอนแนวทางวิเคราะห์ไปด้วยในตัว
ในกระบวนการเรียบเรียงความรู้ ช่วยให้ความเข้าใจที่เฉินชางมีต่อโรคพาร์กินสัน นิวเคลียสส่วนกลางปมประสาทฐานและการผ่าตัด…ร้อยเรียงเป็นระบบแบบแผนขึ้นมา!
เวลาดำเนินต่อไป
ในที่สุด เฉินชางได้ยินเสียงแจ้งเตือนระบบดังขึ้น
[ติ๊ง! แถบความคืบหน้าโรคพาร์กินสัน: 27%]
เฉินชางดีใจอย่างยิ่ง!
แถบความคืบหน้าแถบนี้ดูคุ้นตาจนน่าตกใจ
แถบนี้มีลักษณะเหมือนแถบความคือหน้าเทคนิคหัวใจไม่หยุดเต้นกับเทคนิคหัวใจไม่หยุดเต้นทุกประการ
ในเมื่อเป็นแบบนี้…
นี่ก็หมายความว่าขอเพียงเฉินชางบรรลุถึง 30% จะได้รับรางวัลบางอย่างที่เกิดความคาดหมายแน่นอน!
แต่ว่า…
จะทำให้เปอร์เซ็นแถบความคืบหน้าเพิ่มขึ้นได้อย่างไร
พอคิดมาถึงตรงนี้ เฉินชางตกอยู่ในภวังค์ความคิด
ใช่แล้ว!
ในเมื่อเป็นโรคพาร์กินสัน ถ้าอย่างนั้นวิธีที่จะทำให้ตนก้าวหน้าได้ก็คือการผ่าตัดแน่นอน!
ตอนนี้มีเพียงอย่างเดียวที่เฉินชางทำได้ดี นั่นก็คือการผ่าตัด!
ต่อสู้กับมอนส์เตอร์เพื่อเลื่อนระดับ!
แต่ว่า…
ไม่มีผู้ป่วยให้ตนลงมือน่ะสิ!
ทำอย่างไรดีนะ
ทันใดนั้นเฉินชางผุดไอเดียขึ้นมา
ใช่แล้ว…
ฉันไม่กล้าทดลองกับมนุษย์สองขา
แต่ว่า…
มีหนูทดลองสี่ขาตั้งเยอะนี่
เฉินชางคิดว่าถ้าผ่าตัดหนูตามตำราพาร์กินสันแบบดั้งเดิม แถบความคืบหน้าจะเพิ่มขึ้นไหมนะ
หลังจากคิดมาถึงตรงนี้
ราวกับเฉินชางได้พบเส้นทางประสบการณ์สุดเหวี่ยงสายหนึ่งที่หันหลังกลับไม่ได้แล้ว…
ศาสตราจารย์เฉินรีบลุกขึ้นมา หยิบมือถือโทรออกไปยังเบอร์ของเสี้ยวรุ่นฟาง
“รัฐมนตรีเสี้ยวครับ ผมต้องการหนูทดลองโรคพาร์กินสัน…”
ช่วงนี้เสี้ยวรุ่นฟางก็ครุ่นคิดถึงเรื่องนี้อยู่เช่นกัน ถึงอย่างไรนี่ก็เป็นการวิจัยโรคพาร์กินสัน เรื่องนี้ต้องเป็นแผนงานใหญ่อย่างหนึ่งแน่นอน!
ดังนั้น พอเฉินชางติดต่อมาหาตนก่อน เสี้ยวรุ่นฟางพลันเกิดความตื่นเต้นยินดีอยู่ในใจเช่นกัน!
ต้องการหนูทดลองโรคพาร์กินสันงั้นเหรอ
ดูเหมือนในที่สุดเฉินชางก็จะลงมือแล้วสินะ!
พอคิดมาถึงตรงนี้ เสี้ยวรุ่นฟางรีบเอ่ยว่า “ได้เลย ไม่มีปัญหา ฉันจะให้คนติดต่อไปหาคุณ!”
หลังวางสาย เสี้ยวรุ่นฟางโทรติดต่อคนทันที
หาไปหามา สถานที่เหมาะสมที่สุดยังคงเป็นศูนย์ทดลองวิทยาลัยการแพทย์ปักกิ่งยูเนี่ยน
วิทยาลัยการแพทย์ปักกิ่งยูเนี่ยนเป็นสถาบันวิทยาศาสตร์การแพทย์แห่งชาติด้วย
ศูนย์ทดลองของวิทยาลัยการแพทย์ปักกิ่งยูเนี่ยนมีเขตทดลองแห่งหนึ่งตั้งอยู่ที่เขตฟางซาน ทำวิจัยและทดลองทางคลินิกกับสัตว์โดยเฉพาะ
ฉีข่ายคือผู้ดูแลฐานทดลองแห่งนี้ ซ้ำยังมีส่วนร่วมในงานวิจัยทางคลินิกด้วย
พอทราบว่าเฉินชางต้องการหนูทดลอง ฉีข่ายย่อมให้ความสำคัญกับเรื่องนี้อย่างยิ่ง
แถมรัฐมนตรีเสี้ยวยังกำชับไว้แบบนี้ด้วย ‘ไม่ต้องใส่ใจเรื่องงบประมาณ จงให้การสนับสนุนเต็มกำลัง ให้ความร่วมมืออย่างเต็มที่! ติดต่อมาได้ทุกเมื่อ!’
คำพูดประโยคนี้ทำให้ผู้ฟังรับรู้ถึงได้ทันทีว่ามีกำลังสนับสนุนเบื้องหลังมากขนาดไหน
ฉีข่ายคิดไปคิดมา ยังคงรู้สึกว่าไปคุยกันตรงๆ จะเหมาะสมกว่า เขาจึงโทรหาเฉินชางทันที
“สวัสดีครับ ศาสตราจารย์เฉิน ผมคือฉีข่าย ผู้อำนวยการศูนย์ทดลองของสถาบันวิทยาศาสตร์การแพทย์แห่งชาติเขตฟางซาน รัฐมนตรีเสี้ยวให้ผมติดต่อมาหาคุณครับ”
หลังเฉินชางทราบเรื่อง เขาตอบรับทันที “สวัสดีครับผู้อำนวยการฉี เรื่องครั้งนี้ต้องรบกวนคุณแล้วจริงๆ”
ฉีข่ายยิ้มออกมา “เกรงใจกันไปแล้วครับ ผมก็ได้ฟังเรื่องในครั้งนี้มาบางส่วนแล้ว โรคพาร์กินสันเป็นปัญหายากอย่างหนึ่ง ต่อให้เป็นสัตว์ทดลองที่สร้างโดยทางเราก็ต้องใช้ความพยายามไม่น้อยเหมือนกัน!
ถ้าคุณอธิบายอย่างละเอียดได้จะช่วยยกระดับการทำงานของพวกเราและมีส่วนช่วยในการวิจัยโรคพาร์กินสันอย่างมหาศาลครับ!”
เฉินชางได้ฟังก็ตาลุกวาวทันที!
ใช่แล้ว!
การสร้างสัตว์ทดลองโรคพาร์กินสัน!
การสร้างสัตว์ทดลองคืออะไร
ก็คือการทดลองแบบทั่วไป ยกตัวอย่างเช่นหนูขาววิสตาร์ที่พบเห็นได้ทั่วไป พอผ่านกระบวนการต่างๆ แล้วจะทำให้หนูชนิดกลายเป็นหนูที่มีอาการพาร์กินสัน!
นี่คือขั้นแรกในการทดลองสัตว์ สร้างตัวทดลอง!
อันที่จริง ต้นทุนในการสร้างหนูขาววิสตาร์เป็นสัตว์ทดลองไม่ใช่น้อยๆ เลย
หลังจากเฉินชางคิดมาถึงจุดนี้ จู่ๆ ก็มีแผนการผุดขึ้นในใจ!
กระบวนการสร้างสัตว์ทดลอง…จะเพิ่มเปอร์เซ็นต์ความคืบหน้าได้ไหมนะ
พอคิดได้แบบนี้ เฉินชางเอ่ยไปทันที “ผู้อำนวยการฉีครับ ผมจะไปหาเดี๋ยวนี้เลย ผมอยากสังเกตการณ์ขั้นตอนสร้างสัตว์ทดลองอย่างละเอียด สะดวกไหมครับ”
ฉีข่ายได้ฟังก็ไม่ได้ปฏิเสธ ว่ากันตามหลักแล้ว การสร้างสัตว์ทดลองเป็นขั้นตอนสำคัญจริงๆ
ยกตัวอย่างเช่น หนูธรรมดาตัวหนึ่งราคาไม่กี่หยวนเท่านั้น แต่ทันทีที่ดัดแปลงสำเร็จ อย่ามองเพียงว่ามันคือหนูพิการตัวหนึ่ง เพราะราคาของมันจะพุ่งกระฉูดทันที มีโอกาสที่ราคาจะพุ่งสูงถึงหลายร้อยหรือหลายพันหยวนได้!
อีกทั้งกระบวนการหลักในการสร้างสัตว์ทดลองถือเป็นความลับสำคัญ!
แม้เฉินชางจะเอ่ยขอเช่นนี้ ฉีข่ายก็ไม่ได้ปฏิเสธ
“ได้ครับ ถ้าคุณมา ผมจะสร้างสัตว์ทดลองให้คุณดูเอง!”
ก็อย่างที่เสี้ยวรุ่นฟางพูดไว้ ไม่จำเป็นต้องคำนึงถึงเงินทุน ไม่ต้องสนว่าจะเสียเงินเท่าไร ให้ความร่วมมือและให้การสนับสนุนอย่างเต็มที่ก็พอ!
เฉินชางก็คาดไม่ถึงเช่นกันว่าอีกฝ่ายจะตอบตกลงอย่างเด็ดเดี่ยวขนาดนี้
เขาดีใจอย่างยิ่ง ตื่นเต้นสุดขีด!
“แบบนั้น…ออกจะรบกวนเกินไปจริงๆ ขอบคุณมากครับผู้อำนวยการฉี! ผมจะออกเดินทางเดี๋ยวนี้เลย”
หลังจากวางสายแล้ว เฉินชางแอดวีแชทของฉีข่าย
ออกเดินทางไปยังพิกัดที่อีกฝ่ายแชร์มาทันที!
นี่คือฐานทดลองที่มีพื้นที่สี่ร้อยกว่าไร่
อาคารรอบข้างใหม่มาก มองปราดเดียวก็รู้ว่าเพิ่งสร้างเสร็จไม่นาน
เมื่อเฉินชางมาถึงทางเข้า ฉีข่ายยืนรออยู่หน้าทางเข้าแล้ว
หลังผ่านประตูรักษาความปลอดภัยเข้าไป เฉินชางก็มาถึงฐานชั้นในของเขตทดลอง
นี่คือฐานทดลองแสนทันสมัยแห่งหนึ่ง
เฉินชางเอ่ยกับฉีข่ายว่า “ผู้อำนวยการฉี รบกวนคุณมากจริงๆ แถมยังต้องการความลับแสนล้ำค่าของคุณอีก...ขออภัยอย่างยิ่งครับ!”
ฉีข่ายยิ้มให้ “เป็นการสร้างคุณูปการต่อประเทศชาติเหมือนกัน จะแบ่งพรรคแบ่งพวกไปทำไมล่ะครับ
อีกอย่าง สุดท้ายแล้วเป้าหมายที่ทำการทดลองในสัตว์ก็เพื่อช่วยให้มนุษย์เอาชนะโรคภัยได้
ดังนั้น นี่คือเรื่องที่ผมสมควรทำอยู่แล้ว ใช้คำพูดห่างเหินแบบนั้น เกรงใจกันเกินไปแล้วครับ!”
ทั้งสองเดินไปด้วยกันจนมาถึงฐานทดลองหนูพาร์กินสัน
ฉีข่ายเอ่ยแนะนำ “คุณดูสิครับ หนูพวกนี้ล้วนเป็นหนูพาร์กินสันที่ดัดแปลงให้มีอาการสั่นเกร็งได้สำเร็จ!”
เฉินชาง…มองเหล่าหนูที่ท่าเดินผิดปกติไปอย่างเห็นได้ชัด เคลื่อนไหวเชื่องช้า บางตัวก็มีอาการขาสั่นร่วมด้วย!
หลังจากได้เห็นหนูพวกนี้แล้ว เฉินชางแสดงความสนใจออกมาอย่างเต็มที่!
ทำได้ยังไงกันนะ
ทันใดนั้น เฉินชางถามขึ้นมา “ผู้อำนวยการฉีครับ อาการหลักของพาร์กินสันคือ สั่นเมื่อหยุดนิ่ง กล้ามเนื้อเกร็งตัว เคลื่อนไหวเชื่องช้า อาการหลักพวกนี้เกิดจากการที่ร่างกายเสียสมดุลและมีการทรงตัวผิดเพี้ยนไป
พอจะตรวจจับอาการจากหนูทดลองอย่างแม่นยำได้ไหมครับ”
คำถามนี้ทำเอาฉีข่ายตะลึงงันทันที
เขายิ้มอย่างกระอักกระอ่วน “นี่…คือปัญหาใหญ่ครับ!”