เปิดระบบสุดโกงอัปสกิลหมอ - บทที่ 1656 เซ็นหนังสือยินยอมการรักษา!
เฉินชางเห็นการแจ้งเตือนจากระบบแล้วอึ้งไป สถานะชี้แนะและช่วยเหลือการวิจัย? มันมีประโยชน์อะไร?
[ติง! คำอธิบายสถานะชี้แนะและช่วยเหลือการวิจัย: หลังจากกระตุ้นสถานะ ทำการวิจัยทางวิทยาศาสตร์ภายใต้คำแนะนำและความช่วยเหลืออย่างเป็นระบบ ขยายขอบเขตการวิจัย ปรับปรุงความสามารถในการวิจัย เพิ่มความเร็วและแรงบันดาลใจในการวิจัยทางวิทยาศาสตร์ คำอธิบายเพิ่มเติม: สถานะนี้มีค่ามาก โปรดควบคุมอย่างระมัดระวัง อย่าสิ้นเปลือง!]
หลังจากเฉินชางได้ยินการแจ้งเตือนก็นึกถึง “การชี้แนะจากอาจารย์ที่มีชื่อเสียง” ทันที มันทรงพลังมาก แม้แต่อิริยาบถการทำงานเล็กน้อยก็อธิบายอย่างชัดเจน!
ตอนนี้ความช่วยเหลือด้านการวิจัยทางวิทยาศาสตร์พร้อมคำแนะนำจะตัวต้องสุดยอดอย่างแน่นอน เฉินชางคิดถึงตรงนี้ก็ยิ่งรู้สึกว่าต้องรีบจัดการเคสเจ้าชายให้เสร็จ เพื่อที่จะได้เริ่มเส้นทางวิจัยโรคพาร์กินสัน ปิดจบทริปเมืองหลวงครั้งนี้ให้สมบูรณ์ก่อนกลับจะดีที่สุด เฉินชางมีความรู้สึกว่ารางวัลนี้จะทำให้เขาพิชิตโรคพาร์กินสันได้อย่างแน่นอน
วันผ่าตัดมาถึงอย่างไม่คาดคิด บริเวณศูนย์ฉุกเฉินมีรถตำรวจมากมาย ข่าวการเสด็จเยือนจีนของสมเด็จพระราชินีนาถอังกฤษทำให้เกิดความตื่นตัวไปทั้งประเทศ
ในช่วงเที่ยงของวันนั้น เลี่ยวรุนฟางและผู้นำได้พาทีมเยือนและสมเด็จพระราชินีนาถไปที่โรงพยาบาลศูนย์ฉุกเฉินเมืองหลวง ครั้งนี้เฉินชางได้เจอสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธ กษัตริย์ฟิลลิปส์ผู้เป็นพระชนกและพระชนนีของวิลเลียมอย่างเป็นทางการ
ผู้นำแนะนำเฉินชางด้วยตัวเอง สมเด็จพระราชินีนาถทอดพระเนตรเฉินชางด้วยสีหน้านิ่งสงบ พระนางทรงคิดอยู่นานว่าหลังจากพบเฉินชางจะทักทายอย่างไร แต่หลังจากเห็นเฉินชาง พระนางก็ยังไม่เข้าใจว่าทำไมชายหนุ่มคนนี้ถึงกล้าปฏิเสธคัมเชิญของพระองค์ หรือว่าเหรียญเกียรติยศของราชวงศ์ไม่น่าดึงดูดพอ?
เฉินชางเองก็เป็นฝ่ายคำนับทำความเคารพก่อน ไม่แข็งกร้าวจนดูเย่อหยิ่ง ถึงอย่างไรมารยาทที่ควรมีก็ขาดไม่ได้ ผู้เชี่ยวชาญและเจ้าหน้าที่ของอังกฤษก็มองดูเฉินชางด้วยความประหลาดใจเช่นกัน คนคนนี้แหละที่ปฏิเสธสมเด็จพระราชินีนาถ!
เมื่อเห็นเฉินชางมีมารยาท พระนางก็โล่งใจไปเปลาๆ เพราะพูดตามตรงพระนางกังวลว่าเฉินชางจะสร้างปัญหา สมเด็จพระราชินีนาถพยักหน้าพร้อมรอยยิ้ม:
“ยินดีที่ได้พบศาสตราจารย์เฉิน! ขอบใจมากที่คุณจะผ่าตัดให้วิลเลียม คุณจะได้รับมิตรภาพที่จริงใจที่สุดจากเรา”
เอลิซาเบธยิ้มอย่างมีไมตรีจิต หากคนส่วนใหญ่เห็นสมเด็จพระราชินีนาถทรงสุภาพต่อตนมากขนาดนี้คงจะตื่นเต้นมากอย่างแน่นอน ทว่า… เฉินชางนิ่งมาก นอกจากนี้ตอนที่ทุกคนประหลาดใจอยู่นั้นเอง เฉินชางก็หยิบปากกาด้ามหนึ่งออกจากกระเป๋าชุดกาวน์ การกระทำนี้ทำให้บอดี้การ์ดและทุกคนระมัดระวังขึ้นมาทันที! เขาจะทำอะไร!
เฉินชางยื่นปากกาให้พร้อมพูดบางสิ่งที่ทุกคนไม่มีวันลืมไปทั้งชีวิต:
“สวัสดีครับคุณเอลิซาเบธ ผมเป็นแพทย์ผู้นำทีมของวิลเลียม นี่คือหนังสือยินยอมการรักษาและนี่คือหนังสือแจ้งอาการ คุณเซ็นชื่อตรงนี้ก็พอครับ!”
แม้แต่ผู้นำยังอึ้งกับคำพูดนี้เกือบหลุดขำออกมา ฉากนี้ทำให้ทุกคนตะลึง! มองสีหน้าจริงจังของเฉินชางจึงพบว่าเจ้าหมอนี่… ไม่ได้ล้อเล่น หนังสือยินยอมการรักษางั้นหรือ? คิดไม่ถึงเลยจริงๆ! เลี่ยวรุนฟางอดเอามือปิดหน้าไม่ได้ เหล่าหมาที่อยู่ข้างหลังเห็นฉากนี้แล้วหนังหัวชาวาบ แอบด่าในใจ “เจ้าหมาเฉินชาง เก๊กทุกสถานการณ์เลยจริงๆ!”
ไม่มีปฏิกิริยาตอบโต้ใดๆ ต่อการแสดงความเป็นมิตรของพระราชินีนาถ แต่กลับหยิบหนังสือยินยอมการรักษาให้พระนางเซ็นแทน! เฉินชางพูดอย่างจริงจัง:
“นี่คือหนึ่งในขั้นตอนของการผ่าตัด โปรดประทานอภัยด้วยพะยะค่ะ ไม่มีหนังสือยินยอม กระหม่อมถวายการผ่าตัดให้ไม่ได้จริงๆ”
เลี่ยวรุนฟางพยักหน้าเพื่อยืนยันว่าเฉินชางไม่ได้จงใจหาเรื่อง ดังนั้นด้วยความช่วยเหลือจากผู้เชี่ยวชาญทางการแพทย์เจ็ดแปดคนที่อยู่ข้างหลัง สมเด็จพระราชินีนาถและกษัตริย์ฟิลลิปส์ใช้ความพยายามอย่างมากในการวิเคราะห์ทุกอย่าง จากนั้น… ทั้งสองก็เซ็นชื่อ
เฉินชางยิ้ม “ขอบคุณที่ให้ความร่วมมือพะยะค่ะ เตรียมเริ่มการผ่าตัด”
เหล่าหมาจอมเจ้าเล่ห์แฝงตัวเข้าไปอยู่ในทีมของเฉินชางแล้ว สมเด็จพระราชินีนาถส่งสายตาให้พวกผู้เชี่ยวชาญอังกฤษรีบตามเฉินชางเข้าห้องผ่าตัดเพื่อสังเกตการณ์
วิลเลียมปรากฏตัวในห้องผ่าตัด ผมของเขาถูกโกนไปหมดแล้ว ในช่วงสองวันที่อยู่ด้วยกันวิลเลียมและเฉินชางเริ่มพูดคุยกันถูกคอ เขาพบว่าเฉินชางเป็นคนดีมาก เป็นเพื่อนกันได้อย่างเท่าเทียม วิลเลียมยิ้มพูด:
“เฉิน ถ้าคุณรักษาผมหาย ผมจะยกคฤหาสน์ที่ฮ่องกงให้คุณ”
เฉินชางยิ้ม “พระองค์แน่ใจนะว่าไม่ใช่เพราะจ่ายค่าดูแลไม่ไหว”
วิลเลียมหัวเราะออกมาทันที จากนั้นมองเฉินชางด้วยสายตาจริงจังแฝงความอ้อนวอน “รบกวนด้วยนะเฉิน!”
เฉินชางยิ้ม “พะยะค่ะ วางพระทัยได้เลย”
สมเด็จพระราชินีนาถและกษัตริย์ฟิลลิปส์เห็นวิลเลียมคุยกับเฉินชางถูกคอก็โล่งใจ ตอนแรกพระนางกังวล แต่พอเห็นรอยยิ้มของทั้งคู่จึงเบาใจ การผ่าตัดเริ่มขึ้น โจวเฮอสัญญีแพทย์ถามย้ำ “ยาชาเฉพาะที่เหรอครับ?”
เฉินชางพยักหน้า “ใช่ครับ!”
พวกผู้เชี่ยวชาญอังกฤษที่อยู่ข้างหลังได้ยินคำพูดของเฉินชางแล้วสีหน้าเปลี่ยนไปทันที! นี่… คุณใช้ยาชาเฉพาะที่ผ่าตัดก้านสมองส่วนท้ายเหรอ! จู่ๆ พวกเขาก็วิพากษ์วิจารณ์เสียงเบาขึ้นมา ทันใดนั้นเฉินชางที่เตรียมจะเริ่มผ่าตัดพูดอย่างเคร่งขรึม:
“ดูเงียบๆ หรือไม่ก็ออกไปคุยกันข้างนอกนะครับ!”
บรรยากาศในห้องผ่าตัดเย็นเยียบลงทันที คำพูดของเฉินชางมีอำนาจที่ไม่อาจปฏิเสธได้ แม้แต่ศาสตราจารย์อาวุโสจากอังกฤษก็ยังต้องปิดปากเงียบสนิท กายวิภาคศาสตร์ของก้านสมองนั้นซับซ้อนดุจเขาวงกต เส้นประสาทสมองและเส้นเลือดใหญ่พันกันยุ่งเหยิง การผ่าตัดด้วยยาชาเฉพาะที่หมายความว่าคนไข้ยังมีสติ และต้องเผชิญกับความเจ็บปวดจากการเปิดกะโหลก แต่เฉินชางต้องการการตอบสนองของเส้นประสาทในทันที นี่คือขีดสุดของงานฝีมือ!
เฉินชางหยิบมีดผ่าตัดขึ้นมา แววตาของเขาเปลี่ยนไปเป็นเฉียบคมดุจใบมีด การผ่าตัดที่สั่นสะเทือนโลกกำลังจะเริ่มต้นขึ้นแล้ว!