เปิดระบบสุดโกงอัปสกิลหมอ - บทที่ 1685 ข่าวดี ข่าวดี!
คำพูดของเลขาดึงดูดความสนใจของทุกคน!
ฉีเหลียนซานเดินเข้ามาถามว่า “เกิดอะไรขึ้น”
อวี๋ชวงหย่งและจางมู่เองก็เดินเข้ามาดูแท็บเล็ตในมือของเลขาอย่างประหลาดใจ
เลขาจางพูดอย่างตื่นเต้น “ผู้อำนวยการ คุณดูข่าวนี้สิ! ครั้งนี้เรามีหวังแล้ว! ผมบอกแล้วว่าศาสตราจารย์เฉินมีความสามารถ เขาบอกว่าทำได้ก็ต้องทำให้ได้ เขาทำได้แล้วจริงๆ ศาสตราจารย์จาง พวกคุณ…ไม่ต้องไปแล้ว!”
ฉีเหลียนซานเห็นเลขาจางที่ปกตินิ่งมากตื่นเต้นขนาดนี้ก็หวั่นไหวขึ้นมา!
เขารับแท็บเล็ตมา หลังจากเห็นพาดหัวข่าวสีหน้าก็เปลี่ยนไปทันที “ผมขอแว่นของผมหน่อยครับ! เร็ว! เอาแว่นผมมา”
เลขารีบพยักหน้า ยื่นแว่นให้ผู้อำนวยการพร้อมรอยยิ้ม
แว่นที่พับอยู่ในมือเขาสั่นเทา ครู่ใหญ่ก็ยังเปิดไม่ออก
พาดหัวข่าวยังคงวนเวียนอยู่ในหัวของเขา!
‘ข่งเสียงหมิง ผู้นำมณฑลตงหยางเชิญศาสตราจารย์เฉินชางร่วมสร้างเขตพัฒนาเทคโนโลยีขั้นสูง เปิดเขตวิจัยและพัฒนายา นี่จะเป็นโครงการชุดแรกหลังจากก่อตั้งเขตเทคโนโลยีขั้นสูงของมณฑลตงหยาง!’
ฉีเหลียนซานตื่นเต้นมากจริงๆ เขาเสียแรงไปมากกว่าจะใส่แว่นสำเร็จและหยิบแท็บเล็ตขึ้นมาอ่านอย่างจริงจัง!
‘เมื่อเร็วๆ นี้ มณฑลตงหยางได้จัดการประชุมผู้นำเพื่ออภิปรายเชิงลึกเกี่ยวกับการวางแผนการพัฒนาเขตพัฒนาเทคโนโลยีขั้นสูง…หลังจากหารือและร่วมวางแผนอนาคตกับศาสตราจารย์เฉินชางผู้นำในอุตสาหกรรมการแพทย์ รัฐบาลมณฑลตงหยางตัดสินใจแบ่งอาคารสองหลังเพื่อการวิจัยและพัฒนายาใหม่ในอุตสาหกรรมการแพทย์ ทำให้เกิดสถาบันวิจัยวิทยาศาสตร์ระดับชาติขนาดใหญ่แห่งแรก!
ในเวลาเดียวกัน เราจะเปิดรับผู้มีความสามารถเข้ามาอย่างจริงจัง นำร่องกลยุทธ์การดูแลผู้มีความสามารถล้ำหน้า แบ่งที่อยู่อาศัยให้เช่าราคาถูกอย่างสมเหตุสมผล ให้บริการที่อยู่อาศัยฟรีสำหรับผู้มีความสามารถล้ำหน้า ชุมชนจะถูกแบ่งออกเป็นเขต สร้างชุมชนที่มีบรรยากาศทางวิชาการ มีการจัดตั้งโรงเรียนอนุบาล โรงเรียนประถมศึกษา และมัธยมศึกษาตอนต้นสองภาษาคุณภาพสูง ผู้เชี่ยวชาญและอาจารย์ในชุมชนจะได้รับเชิญให้เป็นอาจารย์พิเศษที่โรงเรียน เพื่อให้เด็กๆ ตระหนักถึงความสำคัญของการวิจัยทางวิทยาศาสตร์! ในขณะเดียวกัน เราจะจ้างงานผู้ปกครองของเด็กๆ…’
ในข่าวมีคลิปด้วย!
ตอนที่ฉีเหลียนซานเห็นตึกสำนักงานขนาดใหญ่ทั้งสองตึกอยู่ตรงหน้า ก็ตื่นเต้นจนอธิบายเป็นคำพูดไม่ได้!
อาคารบ้านเช่าราคาถูกหลายสิบหลังที่ออกแบบเป็นพิเศษสำหรับผู้มีความสามารถยิ่งมีการจัดการอย่างเข้มงวด
อาชีพของผู้ใหญ่!
การศึกษาของเด็ก!
สร้างวิทยาเขตวิชาการคุณภาพ
พูดตามตรง แม้แต่ฉีเหลียนซานเห็นแล้วก็ยังหวั่นไหวเล็กน้อย
อวี๋ซวงหย่งและจางมู่เห็นตึกวิจัยทั้งสองตึกก็หวั่นไหวเช่นกัน!
เฉินชางทำได้แล้วจริงๆ!
อย่างน้อยเฉินชางได้มีที่ยืนให้พวกเขาแล้ว
ตึกวิจัยแบบนี้จะหาได้จากที่ไหน
การวางแผนด้านบุคลากรแบบนี้จะหาได้จากที่ไหน
โชคดีที่มีเฉินชาง
ถ้าไม่มีเฉินชางจะหาสภาพแวดล้อมที่ยอดเยี่ยมเช่นนี้ได้จากที่ไหน
อวี๋ชวงหย่งอดพูดไม่ได้ “นี่…ข่งเสียงหมิงเก่งมากจริงๆ ใช้ความพยายามมากขนาดนี้ในการสรรหาผู้มีความสามารถ ช่างเป็นผู้นำที่กล้าหาญและองอาจมากจริงๆ! ผู้นำแบบนี้หายากมาก!”
แม้จะเป็นระดับรัฐมนตรีเหมือนกัน ฉีเหลียนซานกับข่งเสียงหมิงต่างกันมาก
อย่าลืมว่ามณฑลตงหยางเป็นเขตบริหารระดับที่หนึ่ง[1]ที่ควบคุมเศรษฐกิจ เทคโนโลยี และการพัฒนาด้านอื่นๆ ของมณฑล
ฉีเหลียนซานได้ยินแบบนี้กลับส่ายหน้า “ทั้งใช่และไม่ใช่ ต้องยอมรับว่า ผู้นำข่งเสียงหมิงเป็นผู้นำที่มีความกล้าและมีความสามารถมาก แต่กุญแจสำคัญที่ทำให้เขาตัดสินใจทำเช่นนี้คือเฉินชาง ความจริงข่งเสียงหมิงกำลังเดิมพัน! เขาใช้เฉินชางในการเดิมพัน เขาคิดว่าช่วงที่เฉินชางอยู่ที่เมืองอันหยาง จะสร้างเมืองอันหยางให้เป็นเมืองที่มีความโดดเด่น เป็นผู้นำด้านการรักษาพยาบาลและการวิจัยทางวิทยาศาสตร์ที่ล้ำสมัย”
อวี๋ชวงหย่งได้ยินการวิเคราะห์ของฉีเหลียนซานก็เข้าใจกระจ่างแจ้งทันที แต่ก็ยังถามอย่างประหลาดใจ “ผู้อำนวยการฉี…การจะสร้างเมืองแบบนี้ คนคนเดียวคงทำไม่ได้ เฉินชาง…”
ฉีเหลียนซานส่ายหน้า ตัดบทเขา “ไม่ เฉินชางทำได้!”
อวี๋ชวงหย่งเห็นฉีเหลียนซานน้ำเสียงแน่วแน่ก็ไม่ได้เถียงอะไรอีก
ความจริงจางมู่ที่เงียบมาโดยตลอดเป็นผู้ที่มีส่วนเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้ที่สุด!
หลังจากเขาเห็นข่าวนี้ก็ออกจากห้องไป
เขาจะบอกข่าวนี้กับทุกคน
ให้ทุกคนรอหน่อย!
รออีกหน่อย!
มีคนคนหนึ่งกำลังพยายามเพื่อพวกเขา
แม้เฉินชางไม่ได้พูดถึงแม้แต่คำเดียว แต่จางมู่รู้ว่า ถ้าอยากได้ผลประโยชน์ก็ต้องยอมแลก เฉินชางเสียสละไปเท่าไรแล้ว
จางมู่คิดถึงตรงนี้ก็หน้าแดงเล็กน้อย
ศาสตราจารย์เฉินที่พูดได้ว่าเป็นคนแปลกหน้าคนหนึ่งยังพยายามเพื่อพวกเขาขนาดนี้
แต่เขากลับหนี
ครั้งนี้จางมู่ตัดสินใจว่าเขาจะรับใช้เฉินชาง พาพี่ๆ น้องๆ กลุ่มนี้ทำสิ่งที่ยิ่งใหญ่
ความพยายามของศาสตราจารย์เฉินจะได้ไม่เสียเปล่า
จะทำให้ประชาชนมณฑลตงหยางเสียใจไม่ได้
จางมู่โทรหาเฉินชาง พูดด้วยน้ำเสียงจริงใจ “ขอบคุณนะครับศาสตราจารย์เฉิน!”
เฉินชางรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น เขายิ้ม “ผู้อำนวยการจาง คุณใจเย็นๆ ก่อนครับ ยังไม่ถึงหนึ่งสัปดาห์ตามที่นัดกันเลยครับ! อีกไม่กี่วัน ผมจะให้คำอธิบายที่น่าพอใจพร้อมของขวัญที่จริงใจที่สุด!”
จางมู่อึ้งไป!
นี่…ยังไม่พอหรือ
เวลาหนึ่งสัปดาห์ที่นัดกัน
ตอนนี้เป็นวันที่ห้าแล้ว
ศาสตราจารย์เฉินคิดจะทำอะไรกันแน่
หรือเขายังมีไพ่ไม้ตายอะไรซ่อนอยู่
จางมู่คิดถึงตรงนี้ ในใจเต็มไปด้วยความประหลาดใจ
แต่ไม่ว่าอย่างไรเขายังคงตัดสินใจแบ่งปันข่าวดีกับทุกคนในสถาบัน
สร้างขวัญกำลังใจให้พวกเขา
ทว่าเรื่องราวหลังจากนี้ ทำให้จางมู่อึ้งไปอย่างแท้จริง!
……
……
หลังจากจางมู่กลับมาก็ให้ทุกคนมาประชุมที่ห้องประชุมใหญ่
นัดทุกคนให้มาถึงตอนบ่ายสาม แต่ไม่ถึงบ่ายสอง ห้องประชุมก็เต็มไปด้วยผู้คนแล้ว
ทุกคนต่างมองจางมู่อย่างตื่นเต้น
กลับทำให้จางมู่ตกใจเล็กน้อย
หรือว่า…ทุกคนรู้ข่าวดีนี้แล้ว
จางมู่คิดได้แบบนี้ก็เข้าใจกระจ่างแจ้งทันที
หลายวันก่อนเขาบอกเรื่องการนัดหมายหนึ่งสัปดาห์กับทุกคน
ทุกคนต่างกำลังรอ!
จางมู่เดินขึ้นเวทีอย่างช้าๆ
เขาหยิบไมโครโฟนขึ้นมาและโค้งคำนับให้ทุกคนเล็กน้อย เขามองผู้คนห้าร้อยกว่าคนนี้แล้วคาดหวังเล็กน้อย…
ถ้า…ถ้าไม่ต้องแยกจากกันจะดีแค่ไหน
ครู่หนึ่งหลังจากนั้น จางมู่พูดเรียบๆ “จากท่าทีของทุกคน ทุกคนคงเห็นข่าวแล้วใช่ไหม”
ทุกคนได้ยินแบบนี้ก็ฮือฮาขึ้นมาทันที!
“ครับ!”
“เห็นแล้วครับ!”
“ศาสตราจารย์เฉินเก่งมาก!”
“เราไม่อยากไปต่างประเทศแล้ว”
……
เห็นทุกคนตื่นเต้นขนาดนี้ จางมู่อึ้งไปทันที
[1] เขตบริหารระดับที่หนึ่ง หมายถึง ฝ่ายบริหารสูงสุดโดยตรงภายใต้เขตอำนาจโดยตรงของรัฐบาลกลาง