เปิดระบบสุดโกงอัปสกิลหมอ - บทที่ 1340 คุณชายตระกูลไหน
เฉาอวี๋พูดต่อว่า “อยู่ในวงการวิชาการเหมือนกัน ทุกคนมารวมตัวกันก็จะได้พูดคุยกัน พวกเขาล้วนเป็นชนชั้นสูงจากทุกสาขาอาชีพ ทุกคนต่างอยากเห็นดาวดวงใหม่ของวงการการแพทย์ ผมเลยม มาถามคุณว่ามีเวลาไหม อ้อ! จริงสิ หัวหน้าเสี้ยวก็มานะ”
เฉินชางชะงักไปทันที!
จู่ๆ เขาก็นึกถึงอีกเรื่องหนึ่ง
งานเลี้ยงที่ไฉเกาผิงคงชวนเขาไปคงไม่ใช่งานนี้หรอกนะ
เฉินชางคิดถึงตรงนี้จึงลองถามหยั่งเชิงว่า “รัฐมนตรีเฉา ผมพาเพื่อนไปคนหนึ่งได้ไหมครับ”
เฉาอวี๋ได้ยินแบบนี้ก็ยิ้มทันที “ได้สิครับ งานเลี้ยงภายใน ทำไมจะพาเพื่อนมาไม่ได้! อีกอย่างจะได้ระดมความคิดกัน!”
เฉินชางรีบพูดว่า “ขอบคุณรัฐมนตรีเฉามากครับ คุณส่งที่อยู่ให้ผมนะครับ เดี๋ยวผมไป”
ตอนนี้เองเฉินชางจึงเข้าใจว่า น่าจะเป็นงานแลกเปลี่ยนความคิดเห็น ทุกคนมานั่งคุยกัน
และดูเหมือนคนเข้าร่วมไม่น้อยเลยทีเดียว
งานนี้ราคาหนึ่งล้านหยวนเลยหรือ
ไม่ถูกเลยนะ!
หัวหน้าเสี้ยวมีค่ามากเลยนะ
ต่อไปตนก็ทำแบบนี้ได้ใช่ไหม
พาคนไปพบหัวหน้าเสี้ยวแล้วได้เงินหนึ่งล้านหยวน
เป็นงานแลกเปลี่ยนความคิดเห็นตัวต่อตัวแบบนี้เหมือนกัน
เฉินชางส่ายหน้า หลังจากวางสาย ก็เตรียมโทรหาโฮเวิร์ด
คิดไม่ถึงว่าโฮเวิร์ดกลับติดสาย!
ไม่นานโฮเวิร์ดก็โทรกลับมา
“เฉิน! สองล้าน! ผมโอนให้เขาเดี๋ยวนี้เลย!”
น้ำเสียงของโฮเวิร์ดตื่นเต้นมาก
เฉินชางอึ้งงันไปทันที “คุณรีบอะไร!”
โฮเวิร์ดพูดอย่างตื่นเต้น “เฉิน! งานเลี้ยงคืนนี้ไม่ธรรมดาเลยนะ นอกจากหัวหน้าเสี้ยว ยังมีรัฐมนตรีเฉาจากกระทรวงวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี และเจ้าหน้าที่ด้านเทคโนโลยีระดับสูงคนอื่นๆ”
เฉินชางได้ยินคำพูดของโฮเวิร์ดก็มั่นใจว่าเป็นงานเลี้ยงเดียวกัน
สองล้านเหรอ!
ผมเก็บไว้กินของอร่อยๆ ดีกว่า!
เฉินชางจึงพูดว่า “คุณไม่ต้องจ่ายเงินแล้ว ถ้าเงินเยอะก็ให้ผม ผมจะเริ่มการทดลองทางคลินิกของเทคนิค x-pri โดยเร็วที่สุด ผมจะพาคุณไปร่วมงานเลี้ยงนี้”
โฮเวิร์ดอึ้ง “คุณ…คุณจะพาผมไปอย่างไรครับ”
เฉินชางพลันตอบว่า “เพราะผมก็ได้รับเชิญให้เข้าร่วม ผมพาเพื่อนไปได้”
หลังจากโฮเวิร์ดส่งเสียงอุทานว่า เชี่ย ก็รีบพูดว่า “ผมไปเดี๋ยวนี้เลย!”
เขาไม่ได้โง่นะ
หลังจากวางสาย โฮเวิร์ดก็บอกไฉเกาผิงว่าเขาไม่เอาแล้ว
สุดท้ายหลังจากไฉเกาผิงได้ยินแบบนี้ก็อึ้งไปทันที!
ทำไมจู่ๆ ถึงไม่ต้องการแล้ว
คุณไม่ต้องการแต่ผมต้องการนะ!?
แต่…ด้วยความจนปัญญา เขาเองก็พูดอะไรมากไม่ได้
พูดมากไปจะหาว่าเขาอยากได้เงินสองล้านนั่น
เขาวางฟอร์มไว้สูงขนาดนั้น แน่นอนว่าจะทำแบบนั้นไม่ได้
แต่…
ก็ยังทำใจไม่ได้
ถึงอย่างไรพวกเขาก็ติดต่อโฮเวิร์ดมาช่วงหนึ่งแล้ว
คิดว่าจะได้ปลาตัวใหญ่
แต่ตอนนี้กำลังจะติดเบ็ดแล้วแท้ๆ จู่ๆ กลับหนีไป!
จะยอมให้เป็นแบบนี้ได้อย่างไร
อีกอย่าง คนในวงการนี้ เจอปลาตัวหนึ่งถือว่ากินได้นานมากนะ
โฮเวิร์ดจะเปิดบริษัท หลังจากนี้จะต้องตรวจสอบ ทำเรื่องเอกสาร เข้าสู่ขั้นตอนและอื่นๆ อีกมากมาย
ตอนนี้จู่ๆ ก็ถอนตัว จะให้ดีใจหรือไง
นอกจากนี้ ที่สำคัญที่สุดคือ พวกเขารับปากหลายเรื่องกับหัวหน้าเสี้ยวไว้แล้ว
ตอนนี้สิ่งที่รับปากไว้ล้วนทำไม่ได้…
นี่ต่างหากที่เป็นประเด็นสำคัญ!
แบบนี้ทุกอย่างจะยุ่งยากมาก!
ไฉเกาผิงเพียงแค่เผยรอยยิ้มบางๆ “ครับ สิทธิ์ในการเลือกอยู่กับคุณ แต่…โอกาสไม่เยอะ คุณอย่าพลาดนะ อีกอย่าง ผมช่วยคุณให้ได้นั่งคุยกับหัวหน้าเสี้ยวเป็นการส่วนตัวด้วย”
โฮเวิร์พยายามข่มกลั้นความยั่วยวนและความวู่วามในใจ เพียงแค่กล่าวขอบคุณ
หลังจากไฉเกาผิงวางสาย ก็พูดอะไรไม่ออกทันที
…
คืนนั้นเอง เฉินชางขับรถพาโฮเวิร์ดไปที่คลับเฮาส์แห่งหนึ่ง
ระหว่างทางโฮเวิร์ดถามเรื่องของหัวหน้าเสี้ยวจากเฉินชางไม่หยุด
เฉินชางเองก็ไม่ได้พูดอะไรมาก
ความจริงคลับเฮาส์พวกนี้ก็เพียงแค่สร้างในพื้นที่วิลล่าหรู พร้อมด้วยเชฟระดับมิชลินสตาร์ บาร์เทนเดอร์ รวมถึงการแสดงที่จัดขึ้นเฉพาะ
เฉินชางพาโฮเวิร์ดมา ถือว่าสะดุดตาเล็กน้อย
ในงานไม่ต้องมีบัตรเชิญ แต่ต้องยืนยันตัวตน
หลังจากเฉินชางเดินเข้าไป ก็เห็นว่าในห้องมีคนแล้ว ไม่นานก็เจอคนรู้จักคนหนึ่ง ซึ่งก็คือไฉเกาผิง!
ทั้งสามสบตากัน อึดอัดอย่างบอกไม่ถูก!
ไฉเกาผิงขมวดคิ้วทันที ใครแย่งปลาของผม
เขาคิดได้แบบนี้ก็ดูเคืองใจอย่างเห็นได้ชัด
ไม่รักษากฎแบบนี้ได้อย่างไร
ทันใดนั้น ไฉเกาผิงก็ไม่ได้ไว้หน้าทั้งสอง ลุกขึ้นเดินจากไป
เฉินชางเห็นแบบนี้ก็อดยิ้มไม่ได้
ส่วนโฮเวิร์ดกังวลเล็กน้อย จึงกระซิบกับเฉินชาง “เขา…เขาจะพูดให้ร้ายเราต่อหน้าหัวหน้าเสี้ยวไหม”
เฉินชางยิ้ม “เอาเถอะ อย่าคิดมากครับ เดี๋ยวผมพาคุณไปพบหัวหน้าเสี้ยว”
โฮเวิร์ดเหลือบมองไฉเกาผิงแวบหนึ่ง “คุณอย่ามาคุยโวนะ! ไม่งั้นอีกหน่อยผมมีเรื่องขอความช่วยเหลือจากไฉเกาผิง เขาจะไม่สนใจผมนะครับ…”
เฉินชางยิ้มเยาะ
คนที่เอางานเลี้ยงแบบนี้มาเป็นตัวชี้วัด จะมีความสามารถสักแค่ไหน
อีกอย่างเฉินชางดูออกว่า ถ้าบอกว่าเมืองหลวงมีพวก ‘ผู้เชี่ยวชาญจอมปลอม’
ไฉเกาผิงคนนี้อาจจะมีความสามารถอยู่บ้าง แต่ไม่ใช่ตัวเด็ดอย่างแน่นอน ยังห่างจากคำว่าผู้ยิ่งใหญ่อีกไกล
คนในงานไม่มากและไม่น้อย ประมาณสิบกว่าคน นั่งล้อมโต๊ะใหญ่โต๊ะหนึ่งได้พอดี
ทุกคนดูเหมือนอยากทำความรู้จักกัน ต่างทักทายกัน
ส่วนไฉเกาผิงดูเหมือนเป็นที่รู้จักของทุกคน ผู้คนต่างเข้ามาทักทาย
เมื่อเทียบกันแล้ว เฉินชางกับโฮเวิร์ดเหมือนเด็กกำพร้าที่ถูกทอดทิ้ง
ทว่าตอนนี้ดูเหมือนงานยังไม่ได้เริ่มงานเลี้ยงอย่างเป็นทางการ เพราะบุคคลที่สำคัญที่สุดยังไม่มา
เฉินชางกับโฮเวิร์ดยืนอยู่ตรงนั้น ทุกคนก็ไม่ได้เข้ามาคุยด้วย
ไม่นานพนักงานก็พาคนสองคนเดินเข้ามา
ซึ่งก็คือเฉาอวี๋กับเสี้ยวรุ่นฟางนั่นเอง
การมาเยือนของทั้งสอง ทำให้บรรยากาศในงานคึกคักขึ้นมาทันที
หลังจากทั้งสองมาถึง ทุกคนต่างลุกขึ้นต้อนรับ
ทว่าตอนนี้เอง หลังจากเฉาอวี๋และเสี้ยวรุ่นฟางทักทายทุกคนเสร็จก็มองเฉินชางและเดินเข้าไปหา
“ศาสตราจารย์เฉินมาแล้ว!” เฉาอวี๋ตบไหล่เฉินชางพร้อมรอยยิ้ม ท่าทางดูสนิทสนมกันมาก
เฉินชางตอบกลับด้วยรอยยิ้ม
เสี้ยวรุ่นฟางยิ่งพยักหน้าเล็กน้อย “ท่านนี้คือเพื่อนของคุณเหรอคะ”
เฉินชางพยักหน้า “ใช่ครับหัวหน้าเสี้ยว ท่านนี้คือโฮเวิร์ดประธานบริษัท IKAS”
เขาคิดไม่ถึง…
คิดไม่ถึงเลยจริงๆ ว่าผู้ยิ่งใหญ่อย่างหัวหน้าเสี้ยวจะเข้ามาทักทายตนก่อน
เขาสับสนเล็กน้อย
แต่ตอนนี้คนที่สับสนที่สุดคือไฉเกาผิง
เขามองฉากนี้อย่างตกใจ ตั้งนานก็ยังตอบสนองไม่ทัน
เกิดอะไรขึ้นกันแน่
ชายหนุ่มที่ยืนอยู่ข้างๆ โฮเวิร์ดคือใครกันแน่
เป็นคุณชายตระกูลไหน
หรือตนตาถั่วดูไม่ออกเหรอ
ไฉเกาผิงคิดได้แบบนี้ในใจก็ลนลานขึ้นมา
ตอนนี้เอง ทุกคนรอบข้างต่างหันมองเฉินชางอย่างประหลาดใจ
YOU MAY ALSO LIKE
