เปิดระบบสุดโกงอัปสกิลหมอ - บทที่ 1374 ไรอันส์ตกใจจนฉี่แตก?
ไรอันส์มองเฉินชาง กะพริบตาพริบๆ เก๊กต่อไป!
ดูสิว่าคุณจะเก๊กได้อีกนานแค่ไหน!
สุดท้ายก็ต้องให้ผมเข้าไปช่วย
ตอนนี้เอง…
เฉินชางเริ่มแล้ว!
เขาหยิบมีดผ่าตัดขึ้นมา พร้อมกับหัวใจที่เต้นเบาๆ มีดกรีดลงเบาๆ ผ่าห้องหัวใจบนขวาออก!
รอยแผลไม่ใหญ่มาก!
ในเวลาเดียวกัน เฉินชางก็ได้ทำการ ‘ปรับตำแหน่งของไฟล่องหน’ ตามเอกลักษณ์ของเขา!
และตอนนี้เอง บริเวณลิ้นหัวใจไตรคัสปิดปรากฏขึ้นแล้ว
ชั่วขณะนี้ ทุกคนในงานต่างฮือฮา
‘ทักษะปรับไฟ’ แบบนี้อีกแล้ว
เก่งกาจเกินไปแล้ว
ไรอันส์ขมวดคิ้วกลืนน้ำลาย แอบยิ้มเยาะในใจ ฝืนต่อไป!
ทว่า…
ตอนที่เฉินชางรับคีมสำหรับจับเข็มเย็บแผลมา ได้ใช้พอลิเตตระฟลูออโรเอทิลีน[1]เย็บติดหลอดเลือดเวนาคาวาด้านบนอย่างต่อเนื่อง
จากนั้นก็กรีดตามยาวที่ด้านนอกส่วนต้นของหลอดเลือดเวนาคาวาด้านบน เชื่อมหลอดเลือดเวนาคาวาด้านบนกับขอบล่างของหลอดเลือดแดงปอดด้านขวาโดยเบี่ยงไปทางขวา
ตอนเชื่อม เฉินชางใช้เส้นด้ายพอลิโพรไพลีนเย็บติดอย่างต่อเนื่อง เย็บแบบเว้นระยะที่ขอบด้านหน้า…
มีการใช้เทคนิคการเย็บหลายเทคนิค!
นี่คือความภาคภูมิใจของไรอันส์ไม่ใช่หรือ
ทุกคนในงานฮือฮาขึ้นมาอีกครั้ง!
นี่แหละที่เรียกว่าฉากตบหน้า!
ไรอันส์เหงื่อไหลลงจากหน้าผาก
สีหน้าค่อยๆ ตึงเครียดขึ้นมา!
นี่…การผ่าตัดกึ่งฟอนแทนที่ตนปรับปรุงไม่ใช่หรือ
จุดสำคัญของการผ่าตัดก็คือการใช้พอลิเตตระฟลูออโรเอทิลีนเย็บปิดหลอดเลือดเวนาคาวาด้านบนอย่างต่อเนื่อง อีกทั้งการเย็บและการซ่อมยากมาก!
เฉินชางเอาการเย็บด้วยวิธีต่างๆ มารวมกัน และยังไวขึ้นกว่าเดิมด้วย!
ไม่ว่าจะยากแค่ไหน แต่จะยากเท่าการผ่าตัดโดยที่หัวใจไม่หยุดเต้นของเฉินชางหรือ
และตอนนี้ เฉินชางเปิดแผลตรงหัวใจเล็กกว่าคุณ!
ตอนเฉินชางดำเนินการ หัวใจยังเต้นอยู่!
การเย็บของเฉินชางไวกว่า!
การซ่อมด้วยแผ่นปะของเฉินชางใช้เวลาไม่ถึงห้าสิบวินาที!
เฉินชาง…
……
ศาสตราจารย์ไรอันส์รู้สึกถูกกระทบกระเทือนจิตใจ!
เหงื่อไหลจากศีรษะลงไปยังหลังและกางเกง
ไรอันส์หายใจถี่ขึ้น แรงขึ้นและยาวขึ้นเรื่อยๆ!
สีหน้าก็ซับซ้อนขึ้นเรื่อยๆ
ตอนนี้เอง พยาบาลอดเตือนไม่ได้
“คุณไรอันส์!”
หลังจากไรอันส์ถูกเตือนก็ตกใจ หันไปยิ้มอย่างสุภาพบุรุษกับพยาบาล “มีอะไรหรือเปล่าครับ!”
พยาบาลลังเลครู่หนึ่ง “คุณไรอันส์ กางเกงของคุณเปียก ให้ฉันเปลี่ยนกางเกงให้ไหมคะ”
ไรอันส์ไม่ได้เปลี่ยนชุดผ่าตัด ยังคงอยู่ในชุดสีเขียว!
หลังจากเหงื่อไหลลงไป ทำให้กางเกงและแผ่นหลังเปียก
ดูเหมือน…ฉี่รดกางเกง
วิสัญญีแพทย์ได้ยินแบบนี้ก็หันไปดู พอเห็นกางเกงไรอันส์เปียกก็ส่ายหน้าทันที!
ศาสตราจารย์ไรอันส์ตกใจจนฉี่ใส่กางเกงงั้นหรือ!?
ทันใดนั้น จู่ๆ วิสัญญีแพทย์ก็อึ้งงันไป!
และตอนนี้เอง ทุกคนที่ดูการผ่าตัดอยู่ต่างเห็นกางเกงของอาจารย์ไรอันส์…
ทันใดนั้น ทุกคนต่างถอนหายใจ!
ศาสตราจารย์เฉินผ่าตัดได้ดีเกินไปแล้ว
ทำเอาอาจารย์ไรอันส์ตกใจจนฉี่รดกางเกง!
เกินไปหรือเปล่า
ทว่าพวกเขาก็ถือว่าเข้าใจศาสตราจารย์ไรอันส์ได้
ถึงอย่างไรใครเจอเรื่องแบบนี้ก็คงกังวล
ศาสตราจารย์เฉินดูการผ่าตัดเพียงแค่เคสเดียวก็เรียนวิธีการผ่าตัดมาสองวิธีแล้ว และเป็นการผ่าตัดที่ดำเนินพร้อมกันอีกด้วย
หลังจากนั้น อีกฝ่ายกลับไวกว่า เก่งมากแต่หัวไม่โล้น
จะไม่ให้กลัวได้อย่างไร
สุดท้ายจู่ๆ เฉินชางก็ชะลอความเร็วลง พร้อมพูดกับไรอันส์ว่า “ศาสตราจารย์ไรอันส์ ผมคิดว่า ตรงนี้ใช้ช่องว่างหลังการซ่อมแซมด้วยเยื่อหุ้มหัวใจเหมาะสมกว่าแผ่นแปะ คุณคิดว่าอย่างไรครับ”
ไรอันส์อึ้งไปทันที
ทำไมจู่ๆ เฉินชางถึงเลิกเก๊ก
ไรอันส์ตอบสนองไม่ทันนัก
“อ้อ…ครับ…ครับ! ดีครับ ดีครับ คุณพูดถูก!”
ไรอันส์ตอบอย่างเหนื่อยล้าเล็กน้อย
เฉินชางยิ้ม “ผมเองก็รู้สึกว่าศาสตราจารย์ไรอันส์เก่งมาก!”
สวีจื่อหมิงกระตุกมุมปาก!
ศาสตราจารย์เฉินนะศาสตราจารย์เฉิน!
คุณเป็นคนดีหน่อยเถอะ…
ไรอันส์ตกอยู่ในสภาพนี้แล้วคุณยังไม่ปล่อยเขาไปอีก
จิตใจอำมหิต!
เมิ่งซีเห็นฉากนี้ก็ใบหน้ากระตุก ส่วนหลี่เป่าซานทนดูไม่ได้จนต้องหันหน้าหนี
แต่ตอนนี้หัวสมองของไรอันส์สูญเสียความสามารถในการคิดวิเคราะห์ไปแล้ว ได้ยินเฉินชางชมตนเอง ก็ดีใจขึ้นมา
“ครับ เหอะๆ คุณก็เก่งมากครับ!”
ประธานซาบรีน่าขำจนน้ำตาไหล เจ้าไรอันส์นี่…
ทว่า ทุกคนในงานก็ไม่ได้แสดงปฏิกิริยามากนัก รู้สึกเพียงว่านี่คือบทสนทนาที่ปกติ
หลังจากเฉินชางเย็บรอยกรีดที่ห้องหัวใจบนเสร็จ การผ่าตัดก็ถือว่าเสร็จสิ้นแล้ว!
ซาบรีน่าหลับตา พยายามย้อนคิดถึงการกระทำของเฉินชาง แต่…นึกอย่างไรก็นึกออกไม่หมด
การผ่าตัดเคสนี้ยากมากจริงๆ!
เธอไม่เข้าใจเลยว่าเฉินชางดูการผ่าตัดของพวกเขาเพียงเคสเดียวแล้วทำเป็นได้อย่างไร!
นอกจากนี้…เฉินชางเพิ่งดูการผ่าตัดของพวกเขาเสร็จนานเท่าไรเองก็จำมาเป็นความรู้ของตนเองและรวมกับเทคโนโลยีการผ่าตัดโดยที่หัวใจไม่หยุดเต้น วิจัยกระบวนการผ่าตัดชุดใหม่ออกมา!
สุดยอดจริงๆ
หลังจากมอนเดแอลฟาผ่าตัดเสร็จมาเห็นฉากนี้จะคิดอย่างไร
บางทีสายตาของเขาอาจจะตะลึงกว่าไรอันส์ตอนนี้สะอีก!
การผ่าตัดสิ้นสุดลงแล้ว!
ทุกอย่างราบรื่นดี!
การผ่าตัดเคสนี้ทำให้ทุกคนตะลึงอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน!
ทุกคนต่างรู้สึกว่าวันนี้ตนได้เห็นปาฏิหาริย์การผ่าตัด
เฉินชางนะ เฉินชาง!
คุณช่างเป็นอัจฉริยะคนหนึ่ง ไม่สิ เป็นพวกวิปริต!
ในช่องสนทนาเต็มไปด้วยคำว่าวิปริต
หลังจากไรอันส์ดูการผ่าตัดเสร็จ ก็พอจะตั้งสติได้แล้ว
อดยิ้มไม่ได้
ถือว่าค่อนข้างนิ่ง!
ไรอันส์มองเฉินชางพร้อมพูดว่า “ศาสตราจารย์เฉิน คุณเป็นหมอที่มีพรสวรรค์ที่สุดเท่าที่ผมเคยเจอเลยครับ!”
เฉินชางยิ้ม “คุณชมเกินไปแล้วครับ”
ไรอันส์ส่ายหน้า “ผมไม่ได้ชมเกินไปครับ ตอนแรกผมคิดว่าจะแลกเปลี่ยนการผ่าตัดกับคุณสักหน่อย เอาการแบ่งหลอดเลือดแดงพัลโมนารีแบบสองทิศทางและการผ่าตัดกึ่งฟอนแทนฉบับปรับปรุงของเราไปแลกกับการผ่าตัดเปลี่ยนลิ้นหัวใจไมทรัลโดยที่หัวใจไม่หยุดเต้นของคุณ คิดไม่ถึงว่าคุณจะทำการผ่าตัดของเราเป็นแล้ว น่าทึ่งจริงๆ!”
เฉินชางยิ้ม รู้สึกเก้อเขินเล็กน้อย “ความจริงผมต้องขอบคุณศาสตราจารย์ไรอันส์และประธานซาบรีน่า การผ่าตัดของพวกคุณทำให้ผมได้รับประโยชน์อย่างมาก จริงๆ นะครับ! ถ้ามีเวลาพวกคุณมาประเทศจีนนะครับ ผมจะสอนเทคนิคการผ่าตัดโดยที่หัวใจไม่หยุดเต้นให้พวกคุณ”
เฉินชางพูดยิ้มๆ
ไรอันส์ได้ยินแล้วพยักหน้า “เราไม่คิดว่าการศัลยกรรมหัวใจของประเทศจีนจะพัฒนาไวขนาดนี้ เหนือความคาดหมายของผมเลย!”
เฉินชางกับไรอันส์เดินไปพลางพูดคุย ก่อนจะเริ่มล้างมือ!
ไรอันส์ตื่นเต้นมาก
ชื่นชมศูนย์วิจัยการผ่าตัดโดยที่หัวใจไม่หยุดเต้นที่เฉินชางพูดถึงอย่างมาก
ครู่หนึ่งหลังจากนั้น จู่ๆ ไรอันส์ก็ถามว่า “ศาสตราจารย์เฉิน ตั้งชื่อภาษาจีนให้ผมหน่อยสิครับ!”
เฉินชางอึ้งไปทันที!
เขามองไรอันส์ หลังจากลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ชื่อหนึ่งก็ผุดขึ้นในหัวโดยไม่รู้ตัว
“ถ้างั้น…เรียกคุณว่าหม่าไรอันส์ ดีไหมครับ”
ไรอันส์อ่านทวนเป็นภาษาจีน “แซ่หม่า มีความหมายว่าอย่างไรครับ”
เฉินชางพิจารณาครู่หนึ่งจึงพูดว่า “คนจีนมักจะพูดว่า ฝูงม้า[2]มาถึงก็จะประสบผลสำเร็จโดยพลัน ความหมายดีครับ!”
ไรอันส์ได้ยินแล้วเผยรอยยิ้มทันที “ขอบคุณครับศาสตราจารย์เฉิน! ผมชอบชื่อนี้ หม่าไรอันส์!”
เฉินชางนึกถึงเจ้าหม่าเซอะซะ คิดว่าพวกเขาเป็นเพื่อนกันได้!
[1] พอลิเตตระฟลูออโรเอทิลีน ใช้ในงานวิศวกรรมเนื้อเยื่อที่เกี่ยวข้องกับการสร้างใหม่หรือการเปลี่ยนเนื้อเยื่อที่เสียหายหรือเป็นโรค
[2] ม้า ในภาษาจีนคือคำว่า “หม่า” ซึ่งเป็นคำเดียวกับตัวอักษรแซ่หม่า