เปิดระบบสุดโกงอัปสกิลหมอ - บทที่ 1493 อย่าได้ลืมเลือนแผลสิบเดือนคอยเตือนใจ

รุ่งเช้า แสงแดดสายหนึ่งส่องลอดหน้าต่างเข้ามา
แดดแสนอบอุ่นภายในห้องพักผู้ป่วยสีขาว ทำให้โลกสีขาวใบนี้มีความอบอุ่นเพิ่มขึ้นมาหลายส่วน ความเย็นชาเลือนลงไม่น้อย

ที่นี่คือห้องสังเกตอาการของแผนกศัลยกรรมตับและถุงน้ำดีในชั้นที่สิบสี่

บางทีอาจเป็นเพราะสัมผัสได้ถึงแสงแดดที่ส่องกระทบ หรืออาจเป็นเพราะรับรู้ถึงโลกอันอบอุ่นได้
ข้อนิ้วของซุนเจี้ยนขยับเล็กน้อย จากนั้น… สติสัมปชัญญะของเขาที่ล่องลอยอยู่ค่อยๆ กลับมารวมอยู่ที่สมอง

เขาเฝ้ารออย่างเงียบๆ
รอจนกระทั่งควบคุมกล้ามเนื้อได้
รอจนลืมตาขึ้นมาเห็นโลกใบนี้ได้ชัดเจน

เพื่อช่วงเวลานี้ เขาพยายามอยู่นานมาก เขาตกอยู่ในความฝัน
ความฝันยาวนานมากและห่างไกลเหลือเกิน เขาอยากจะตื่น เขาพยายามดิ้นรนสุดชีวิต เขาจะตายไม่ได้…
ลูกของเขา ภรรยาของเขา พ่อแม่ของเขาล้วนรอเขาอยู่…

ในที่สุดเขาก็ลืมตาขึ้นมา

ฉากแรกที่ปรากฏในครรลองสายตาคือแสงแดด
ฉากที่สองคือเทวดา
ถูกต้อง เขารู้ดีว่าตัวเองได้รับความช่วยเหลือแล้ว เป็นความช่วยเหลือจากเทวดาในชุดขาวเหล่านี้

สีสันภายในห้องคือสีขาว
เสียงข้างหูคือเสียงดังติ๊ดๆๆ
กลิ่นในจมูกคือกลิ่นอันเป็นเอกลักษณ์ของโรงพยาบาล
สัมผัสที่ปลายนิ้วคือเครื่องวัดค่าความอิ่มตัวของออกซิเจน

ดีจริงๆ ที่ยังมีการชีวิตอยู่! ตนยังมีชีวิตอยู่…

พอคิดมาถึงตรงนี้ ซุนเจี้ยนอดโล่งใจไม่ได้ แต่ก็ไม่รู้เลยว่าตนจะยืนหยัดได้อีกนานแค่ไหน
หาแหล่งตับได้หรือยังนะ

ในเวลานี้ ซุนเจี้ยนไม่ทราบเลยว่าผู้เป็นแม่ได้บริจาคตับให้ตนแล้ว
แต่ตอนนี้เอง พยาบาลคนหนึ่งสังเกตเห็นความผิดปกติของเขาจึงรีบเดินเข้ามาหาเขา เอ่ยด้วยรอยยิ้มดีใจ
“คุณฟื้นแล้วเหรอคะ”

ซุนเจี้ยนอ้าปาก ตอบครับคำหนึ่ง เสียงที่เปล่งออกมาค่อนข้างแหบพร่า
“ผม…”

เขาอยากพูดบางอย่าง แต่พยาบาลสาวเอ่ยอย่างดีใจว่า
“คุณรอสักครู่นะคะ ตอนนี้พวกผู้อำนวยการไปราวน์วอร์ดอยู่ ฉันจะไปตามผู้อำนวยการเดี๋ยวนี้เลยค่ะ!”

ซุนเจี้ยนรอดแล้ว เหล่าพยาบาลล้วนดีใจมาก!
หลายวันมานี้การผ่าตัดและการพยากรณ์อาการของซุนเจี้ยนกลายเป็นเคสที่ได้รับความสำคัญอย่างยิ่งของห้องสังเกตอาการ
ทุกคนล้วนคาดหวังให้ชายหนุ่มคนนี้ฟื้นขึ้นมาอย่างยิ่ง เพื่อไม่ให้ความรักของผู้เป็นแม่ต้องสูญเปล่า

ซุนเจี้ยนพยักหน้ารับ “ผม…ไอหยา…”

ซุนเจี้ยนขยับเล็กน้อย ความรู้สึกเจ็บปวดรุนแรงก็แล่นขึ้นมาจากช่องท้องขวาล่าง
เขาจับสัมผัสดูเล็กน้อย พลันตระหนักเรื่องหนึ่งได้ในทันใด
“ผม…ผมผ่าตัดแล้วเหรอ”

พยาบาลได้ยินก็พยักหน้า
“ใช่ค่ะ คุณเข้ารับการผ่าตัดเมื่อสองวันก่อน วันนี้..ในที่สุดก็ฟื้นแล้ว”

พอพูดมาถึงตรงนี้ พยาบาลสาวอดถอนหายใจไม่ได้ มองไปที่เตียงผู้ป่วยถัดไป อึกอักแล้วเงียบไป
ซุนเจี้ยนดีใจขึ้นมาในทันที “ผม…ผมได้แหล่งตับแล้วเหรอครับ”

ในเวลานี้เอง จู่ๆ ซุนเจี้ยนก็มองตามสายตาของพยาบาลไปยังเตียงถัดไป
สิ่งที่เห็นทำให้เขาตะลึงงัน

เขามองเห็นเสี่ยวหน้าที่คุ้นเคยนอนอยู่บนเตียงผู้ป่วย ใบหน้านี้ มุมหน้าด้านข้างนี่…
เขามองมายี่สิบเก้าปีแล้ว จะไม่รู้เชียวเหรอว่าเป็นใคร

วินาทีนี้เอง! ซุนเจี้ยนพลันรู้สึกราวกับมีฟ้าผ่าลงที่หัวเปรี้ยงหนึ่ง! ทำให้เขาตะลึงตาค้างอ้าปากหวอ!
เวลานี้เขาจะไม่เข้าใจได้อย่างไรว่าเกิดอะไรขึ้น

เขามองไปที่ผู้เป็นแม่ ฝืนข่มความหวั่นวิตกและหวาดกลัวในใจไว้ เอ่ยถาม
“คุณครับ…นี่…นี่คือแม่ผมใช่ไหม หรือว่า…”

พยาบาลสาวเห็นแล้วอดถอนหายใจไม่ได้! ดูเหมือนซุนเจี้ยนจะยังไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น
ชั่วขณะนั้น พยาบาลสูดหายใจเข้าลึกๆ เฮือกหนึ่ง

ว่ากันตามจริง อยู่ในโรงพยาบาลมานานขนาดนี้ สำหรับสถานการณ์เสียสละตัวเองเพื่อช่วยลูกแบบนี้ก็เคยพบเห็นมาบ้าง
แต่คุณนายฟ่านชิงหัวทำให้พยาบาลตกตะลึงอย่างที่ไม่มีใครเทียบได้!
พวกเธอจะไปดูอาการคุณนายท่านนี้ทุกวัน หวังให้เธอฟื้นขึ้นมาเร็วๆ แต่น่าเสียดาย… เรื่องราวไม่ได้ง่ายดายขนาดนั้น

“แหล่งตับสำหรับคุณหาได้ยากมาก เพื่อช่วยคุณแล้ว แม่ของคุณยอมบริจาคตับออกมาถึง 55%
อันที่จริง… ถ้าเกิดว่าทำได้ เธออยากจะบริจาคทั้งหมดเลยด้วยซ้ำ!”

พอได้ยินประโยคนี้ ซุนเจี้ยนรู้สึกว่าร่างกายตนกำลังสั่นเทา!
เขาก็เดาได้แต่แรกแล้ว! เดาออกตั้งแต่แรกแล้ว ไม่คิดเลยว่าเป็นแบบนี้จริงๆ!
เขาสั่นสะท้านไปทั้งตัว สองมือกำแน่น เบ้าตาแทบจะระเบิดแล้ว!
ในที่สุดน้ำตาก็ทะลักออกมาจากดวงตาเขา!

เวลานี้ เขาทนไม่ไหวอีกต่อไปแล้ว
“ไม่นะ…ไม่…ไม่…” ซุนเจี้ยนเอ่ยคำหนึ่งซ้ำๆ ด้วยเสียงแผ่วหวิว นอนอยู่ตรงนั้นอย่างขมขื่น น้ำตาไหลเปียกหมอน
“แม่ครับ แม่…ทำไมแม่ถึงทำเรื่องโง่ๆ แบบนี้ละ! แม่…”

ซุนเจี้ยนหลับตาลงอย่างปวดร้าว
ผ่านไปนานพักหนึ่ง
“คุณพยาบาลครับ แม่ผมจะรอดไหม” จู่ๆ ซุนเจี้ยนก็ตั้งสติได้ รีบเอ่ยถาม

พยาบาลก็พลันหมดความมั่นใจ
“อันนี้ไม่ทราบค่ะ คุณนายฟ่านก็ไม่ต่างกับคุณ หลังผ่าตัดจนถึงตอนนี้ก็ยังไม่ฟื้นเลย”

พอได้ยินประโยคนี้ ซุนเจี้ยนเงียบไป แววตาอับจนหนทาง ละอายใจและโทษตัวเอง..
บุญคุณของแม่ ชั่วชีวิตนี้เขาไม่มีวันชดใช้ได้
แม่คนอื่นให้กำเนิดมอบชีวิตครั้งเดียว แต่แม่ของเขา มอบชีวิตให้เขาสองครั้งแล้ว
พระคุณนี้ ชาติหน้าหรือชาติไหนๆ ก็ทดแทนได้ไม่หมดสิ้น!

ชั่วขณะนั้น ซุนเจี้ยนไม่รู้เลยจริงๆ ว่าควรจะพูดอะไรดี!
เขาได้แต่มองแม่อยู่แบบนี้ เขาสังเกตเห็นว่า…แม่แก่ลงแล้ว
จอนผมมีหงอกเพิ่มขึ้นมาก ดวงตาที่ปิดอยู่ก็มองเห็นรอยตีนกาแล้ว ผิวพรรณที่ไร้การแต่งแต้มมีฝ้าแล้ว…

เขาเฝ้ามองอยู่เงียบๆ แบบนี้ ดวงตาของเขาพรามัวด้วยน้ำตาที่หลั่งอย่างต่อเนื่อง
จนกระทั่งพวกเฉินชางมาถึงห้องทำงานแล้ว แววตาของซุนเจี้ยนก็ยังคงไร้ชีวิตชีวา

เกาหรงฮว่ารีบเรียกรวมตัวทุกคนแล้วเริ่มตรวจสอบด้านต่างๆ
เมื่อวานทรานสอะมิเนสพุ่งถึงขีดสูงสุดแล้ว แต่วันนี้กลับลดฮวบกลับเป็นปกติอย่างรวดเร็ว!
นี่หมายความว่าตับทำงานอย่างยอดเยี่ยม!
ซึ่งนี้ก็หมายความว่าการผ่าตัดปลูกถ่ายตับประสบความสำเร็จดี น้ำดีก็หลั่งเป็นปกติเช่นกัน

ชั่วขณะนั้น ทุกคนตื่นเต้นขึ้นมา
“สำเร็จแล้ว!”
“สำเร็จแล้วจริงๆ!”
“การผ่าตัดที่ยอดเยี่ยม!”

ช่วงที่ทุกคนพูดคุยกัน ซุนเจี้ยนกลับเงียบงันไม่เปล่งเสียง
เพราะชีวิตของตนคือสิ่งที่แม่ยอมเอาชีวิตเข้าแลก แบบนี้จะให้เขาดีใจได้อย่างไร

ผ่านไปนานพักใหญ่ เมื่อเห็นความคึกคักภายในห้อง ซุนเจี้ยนเอ่ยถามเสียงแหบพร่า
“ผู้อำนวยการครับ แม่ผมท่าน… ท่านเป็นอย่างไรบ้าง…”
ยังพูดไม่จบน้ำตาก็ไหลออกมาก่อน เกิดเสียงสะอื้นขึ้นมา!

เกาหรงฮว่าเห็นเหตุการณ์ก็เอ่ยปลอบว่า
“ศาสตราจารย์เฉินเป็นศัลยแพทย์หลักในการผ่าตัดด้วยตัวเอง อัตราความสำเร็จสูงมาก
แต่เหตุผลที่ตอนนี้แม่ของคุณยังไม่ฟื้นขึ้นมา อันที่จริงก็ใช่ว่าจะเป็นเรื่องเลวร้ายเสมอไปครับ

ในร่างเธอเหลือตับอยู่แค่ 45% พวกเราตั้งใจเข้าไปแทรกแซงเพื่อให้ภายในร่างกายปรับตัวกับสถานการณ์ภายในรูปแบบนี้โดยเร็วที่สุด
แต่พวกเราเคยตรวจสอบดูแล้ว สภาวะต่างๆ ภายในร่างกายเธอมั่นคงดีทุกอย่าง ดังนั้น คุณวางใจได้เลย!”

หลังจากได้ยินประโยคนี้ ในที่สุดซุนเจี้ยนก็โล่งใจแล้ว ยังมีโอกาส!
ตนยังมีโอกาสได้แสดงความกตัญญู! ขอแค่แม่ฟื้นขึ้นมา ในช่วงชีวิตนับจากนี้ไปเขาตั้งใจว่าจะดีกับแม่ กตัญญูต่อท่าน…

ยามเยาว์ไม่รู้คุณค่าเลี้ยงดู
ปล่อยผ่านไม่รู้ซึ้งครึ่งชีวิต
วันนี้เฉียดผ่านปรโลก
อย่าได้ลืมเลือนแผลสิบเดือนคอยเตือนใจ (สื่อถึงแผลแตกลายหรือแผลผ่าตัดจากการตั้งครรภ์)

ซุนเจี้ยนหันหน้าไป เฝ้ามองผู้เป็นแม่เงียบๆ เช่นนี้ นานมากแล้วที่เขาไม่ได้พินิจดูแม่ผู้ให้กำเนิดเขาคนนี้อย่างละเอียดจริงจัง