เปิดระบบสุดโกงอัปสกิลหมอ - บทที่ 1729 คุณไม่เคารพอัมพาตแม้แต่น้อย!
ทุกคนทำตัวไม่ค่อยถูก!
นี่มาหาผิดคนหรือเปล่า
ทำไมถึงเข้าห้องน้ำได้ด้วยล่ะ!
ถ้าไม่ใช่เพราะใส่เฝือกคออยู่ พวกเขาต้องหมุนตัวเดิน
ออกไปแล้วแน่
นี่ต้องไม่ใช่อู๋จวินอย่างแน่นอน!
เพราะอย่างน้อยก็ต้องเคารพโรคอัมพาตหน่อยไหม!
แต่แม้เป็นเช่นนี้ บาร์ทรานฟิลด์ยังคงถาม “นี่คืออู๋จวิน
หรือ”
อวี๋หย่งกังพยักหน้าอย่างมั่นใจ “ใช่ ถูกต้องแล้วครับ!”
ทุกคนได้ยินดังนั้นก็ตกตะลึงจริงๆ แล้ว
ถึงแม้คนไข้อัมพาตไม่ได้เสียหายไปจนถึงแขนขา แต่
เพราะเส้นประสาทได้รับบาดเจ็บ จึงใช้ชีวิตได้จำ กัด!
นอกจากว่าเส้นประสาทฟื้นฟูสมบูรณ์แล้ว!
แต่เห็นชัดว่า…อู๋จวินไม่เป็นไรเลย!นี่ถ้าบอกว่าเขาเคยเป็นคนไข้อัมพาตเมื่อสัปดาห์ก่อน
จะต้องไม่มีใครเชื่อแน่
แต่…
เรื่องแบบนี้ดันเกิดขึ้นแล้ว!
แถมคนไข้ยังยืนอยู่ตรงหน้าพวกเขา
… ชั่ว
ขณะนั้น!
ทุกคนมองอู๋จวินด้วยสายตาโลภมาก เหมือนเห็น
ของเล่นที่สุดยอดอย่างไรอย่างนั้น!
ไม่มีอะไรดึงดูดความสนใจของพวกเขาไปกว่าคนไข้
อัมพาตที่ผ่าตัดสำ เร็จแล้ว
หนึ่งชั่วโมงถัดมา
อู๋จวินต้องยอมรับว่าเขาถูกผู้ชายเจ็ดแปดคนลูบคลำ
ถึงหนึ่งชั่วโมงเต็ม!
ตั้ง
แต่หัวจรดเท้า!
ถ้าไม่ใช่เพราะเขาคัดค้านหัวชนฝา พวกเขาคงยังอยากรู้
ว่าอวัยวะเพศชายของตัวเองยังอยู่ดีหรือเปล่า!โชคดีที่อู๋จวินไม่มีแฟน ไม่อย่างนั้น…คงเอาเรื่องชายชรา
ชั่วร้ายกลุ่มนี้อย่างถึงที่สุดแน่นอน!
หลังผ่านการตรวจหนึ่งรอบ!
ผู้เชี่ยวชาญทุกคนก็มีสีหน้าคร่ำเคร่ง พวกเขามองหน้า
สบตากัน ไม่พูดไม่จา!
ผลการตรวจอยู่นอกเหนือความคาดหมายของพวกเขา!
นี่มัน…น่ามหัศจรรย์เกินไปแล้วจริงๆ!
ฟื้นฟูดีแล้วหรือ
ไม่สิ!
ฟื้นฟูสมบูรณ์แล้ว!
การผ่าตัดแบบไหนกัน ถึงฟื้นฟูการทำงานเหล่านี้ได้
เส้นประสาทกะบังลมเหมือนไม่ได้รับผลกระทบเลย
การตอบสนองของข้อศอกก็ยังคงอยู่!
… สุด
ยอดเกินไปแล้ว!
เห็นทุกคนเงียบ อู๋จวินก็พลันกระแอมไอ “ทำไมเหรอ
เกิดอะไรขึ้นครับ”อืม ระดับภาษาอังกฤษของเขาจำ กัดอยู่แค่คำศัพท์ง่ายๆ
!
บาร์ทรานฟิลด์มองอู๋จวินอย่างจริงจังก่อนพูด “นอกจาก
เขา สวรรค์ก็ช่วยคุณไม่ได้แล้ว!”
อู๋จวินไม่เข้าใจ แต่ได้ยินคำว่าพระเจ้า
อู๋จวินจึงอดพูดไม่ได้ว่า “ใช่ครับ ศาสตราจารย์เฉินชางก็
คือพระเจ้า!”
ในสายตาของอู๋จวิน เฉินชางช่วยชีวิตเขาอย่างไม่ต้อง
สงสัย แล้วก็ช่วยครอบครัวของเขาด้วย
พระเจ้าก็เป็นแบบนี้ล่ะมั้ง
บาร์ทรานฟิลด์ไม่อยากอยู่ที่นี่นานเกินไป ตอนนี้เขารอ
เจอศาสตราจารย์เฉินชางไม่ไหวแล้ว
สมาชิกของกลุ่มสำ รวจคนอื่นๆ ก็เป็นแบบเดียวกัน!
ในเวลาต่อมา พวกเขาเยี่ยมชมศูนย์ฉุกเฉินของ
เมืองหลวงเล็กน้อย
พวกเขานึกไม่ถึงว่าเพิ่งมาประเทศจีนก็เต็มไปด้วยความ
เซอร์ไพรส์การพัฒนาของศูนย์ฉุกเฉินเหนือกว่าการรักษา
ทางการแพทย์ของพวกเขาเสียอีก องค์ประกอบในการ
ช่วยเหลือฉุกเฉินไม่ด้อยไปกว่าประเทศไหนในระดับโลกเลย
มิหนำซ้ำ ที่สำ คัญที่สุดคือ นี่น่าจะเป็นโรงพยาบาลที่
บริการด้านฉุกเฉินโดยเฉพาะ ซึ่งมีน้อยมากในโลก
เจ้าหน้าที่องค์การอนามัยโลกชื่นชม อู๋ถงฝู่ย่อมดีใจมาก
แม้แต่เสี้ยวรุ่นฟางก็ไม่ต่างกัน
เดิมทียังอยากพากลุ่มองค์การอนามัยโลกไปเดินเล่นที่
วิทยาลัยการแพทย์ปักกิ่งยูเนี่ยนสักหน่อย
แต่ตอนนี้จิตใจของบาร์ทรานฟิลด์ถูกเฉินชางที่มองไม่
เห็นแย่งตัวไปนานแล้ว ไหนเลยจะมีใจอยากไปมหาวิทยาลัย
การแพทย์ปักกิ่งยูเนี่ยน!
แม้แต่การต้อนรับภาคค่ำ บาร์ทรานฟิลด์ก็ปฏิเสธตรงๆ
แล้วนั่งเครื่องบินเที่ยวบินกลางคืนไปเมืองอันหยางมณฑลตง
หยางทันที!
นั่งบนเครื่องบิน ตอนที่พวกเขาเห็นเมืองอันหยางขยาย
ใหญ่ไม่หยุด ความจริงความผิดหวังในใจก็ขยายมากขึ้นด้วย!อย่างไรเสีย อันหยางก็เทียบกับเมืองทันสมัยที่พัฒนา
แล้วไม่ได้จริงๆ
อันหยางที่ไม่มีอุตสาหกรรมสนับสนุน เคยอาศัย
อสังหาริมทรัพย์มาผลักดันการพัฒนาเมือง แต่การไหลเข้า
ของประชากรก็ยังคงมีไม่มากนัก
นอกจากถนนกว้างขวางน่าประทับใจ ทุกอย่างก็
ล้วนแล้วแต่ธรรมดา
หลังทีมสำ รวจเห็นก็มองหน้าสบตากัน
ความประทับใจแรกเริ่มของทุกคนไม่ดีนัก!
“ผมคิดว่าโตเกียวเหมาะสมกว่า!”
“ฟิลลิปส์ พวกเราไม่ได้เลือกเมือง!”
“ถ้าต้องอยู่ในประเทศจีนละก็ ผมคิดว่าเลือกฮ่องกง
ปักกิ่ง หรือเซี่ยงไฮ้ก็ไม่เลว” ชายผมทองที่ชอบพูดจ้ออด
พูดเจื้อยแจ้วไม่ได้
“เมืองนี้ ผมยากจะเห็นศักยภาพทางการแพทย์ของมัน
ถึงผมจะเลือกศาสตราจารย์เฉินชาง แต่ผมคิดว่าการพัฒนา
ของเมืองนี้ควบคู่ไปกับการพัฒนาทางการแพทย์ได้!”ฟิลลิปส์ก็ไม่ใช่คนธรรมดา เขาเป็นรองประธานของ
พันธมิตรริเริ่มการรักษาอัมพาตเช่นเดียวกัน หน้าที่หลักๆ ก็
คือการพัฒนาและสร้างโรงพยาบาล
ดังนั้นจึงกล่าวได้ว่าเขามีมุมมองที่พิเศษในด้านการ
เลือกสถานที่
ภายใต้การหารือกันหนึ่งรอบของฟิลลิปส์ ทุกคนบอก
ตามตรงว่าความประทับใจแรกต่ออันหยางซึ่งเป็นเมืองรอง
ไม่ค่อยดีนัก
เครื่องบินลงจอด คนทั้งกลุ่มเดินออกมาจากข้างในช้าๆ
และในเวลานี้ ข่งเสียงหมิงก็มาต้อนรับพวกเขา
ด้วยตัวเอง!
“ยินดีต้อนรับทุกท่านสู่อันหยางครับ! ผมเป็นผู้นำของ
มณฑลตงหยาง ชื่อข่งเสียงหมิง” ข่งเสียงหมิงเป็นฝ่าย
แนะนำตัวก่อน
บาร์ทรานฟิลด์ก็รีบขึ้นหน้า “ผู้นำข่ง สวัสดีครับ!”
เวลานี้ยังเร็วเกินไป เพิ่งผ่านบ่ายสามไปหมาดๆเดิมทีข่งเสียงหมิงอยากพาทุกคนไปพักผ่อนก่อน
จากนั้นก็ไปแลนด์มาร์กของเมืองเพื่อพักผ่อนหย่อนใจสักรอบ
แต่ฝ่ายตรงข้ามกลับตรงไปตรงมา ยิ้มบอกว่า “เรื่อง
เที่ยวเอาไว้ทีหลังแล้วกันครับ วันนี้ผมอยากไปดูโรงพยาบาล
ประชาชนอันดับสองของมณฑลตงหยาง แล้วก็เจอ
ศาสตราจารย์เฉินชางสักรอบครับ”
ข่งเสียงหมิงได้ยินดังนั้น แทนที่จะรู้สึกไม่พอใจ แต่กลับ
โล่งใจขึ้นมา
เขากลัวว่าจะมีเจ้าหน้าที่สำ รวจตัดสินจากรูปลักษณ์
ภายนอก
อย่างไรเสียเทียบกับเมืองอื่นๆ การพัฒนาของอันหยางก็
แย่กว่าอยู่บ้าง เงื่อนไขในการเลือกสถานที่ของพันธมิตรริเริ่ม
การรักษาอัมพาตระดับโลกนั้นสูงมาก!
หลายวันมานี้ ข่งเสียงหมิงได้สอบถามเพื่อนแล้ว
ยิ่งสอบถาม ในใจก็ยิ่งผิดหวัง!
อย่างไรเสียจากมาตรฐานการสำ รวจนี้ฝ่ายตรงข้ามมีเกณฑ์ประเมินอย่างการรักษาที่
ได้มาตรฐาน ปริมาณและคุณภาพของโรงพยาบาลในเมือง
การอาศัยความสามารถทางการวิจัยของหน่วยวิจัย…
หลังฟังจบ คนกลุ่มนี้ก็ยิ่งปวดใจและยิ่งผิดหวัง!
ของเหล่านี้ ในเมืองใหญ่ระดับนานาชาติถือว่าไม่สูงก็
จริง
แต่อันหยาง เหมือนจะหาให้ไม่ได้น่ะสิ!
ความสามารถในการวิจัยคืออะไร
หน่วยวิจัยยาของอันหยางมีแค่สองแห่ง
แห่งหนึ่งคือบริษัทว่านเหอเภสัชกรรม
อีกแห่งคือสถานวิจัยยาใหม่เฉินชาง
อืม!
คิดดูดีๆ ที่หนึ่งเฉินชางเป็นผู้ถือหุ้น อีกที่หนึ่งก็เป็น
หัวหน้าสถานีวิจัย
ส่วนถ้าเป็นมหาวิทยาลัย ก็เป็นมหาวิทยาลัยการแพทย์
แห่งมณฑลตงหยางกับมหาวิทยาลัยยาแพทย์แผนจีนตงหยางสองแห่งนี้ ทั้งไม่ใช่โครงการ 985[1] แล้วก็ไม่ใช่
โครงการ 211[2] อย่าว่าแต่ติดอันดับโลกเลย
ส่วนโรงพยาบาล…
ช่างเถอะ ไม่พูดถึงแล้ว!
บอกตามตรง!
เป็นผู้นำก็เหมือนเป็นหัวหน้าครอบครัว มีคนมาเยี่ยม
เป็นแขก เดินไปเจอแต่กำแพง ก็ดูยากจนข้นแค้นจริงๆ
แต่ถ้าพวกเขามาเจอคนก็ดี
อย่างไรเสียครอบครัวยาจกก็มีลูกสูงส่งได้
ในอันหยางเฉินชางก็คือคนสูงส่ง
“ได้ๆๆ!” ข่งเสียงหมิงรีบพูด “พวกเราไปโรงพยาบาล
อันดับสองกันก่อน”
บาร์ทรานฟิลด์พยักหน้า “ขอบคุณครับ!”
[1] โครงการ 985 โครงการที่ส่งเสริมมหาวิทยาลัยชั้นนำ
ในประเทศให้ก้าวไปสู่ระดับโลก ริ่เริ่มเมื่อปี 1998 มีจำ นวน
ทั้ง
หมด 39 มหาวิทยาลัย[2] โครงการ 211 โครงการพัฒนามหาวิทยาลัยชั้นนำ
ในประเทศ ริ่เริ่มเมื่อปี 1995 มีจำ นวนทั้งหมด 112
มหาวิทยาลัย