เปิดระบบสุดโกงอัปสกิลหมอ - บทที่ 1741 ผู้อาวุโสจงจะเป็นผู้อำนวยการงั้นหรือ
เมื่อกลับมาที่ห้องทำงาน
ผู้อาวุโสจงยังอยู่
เฉินชางถึงนึกขึ้นได้ว่าดูเหมือนชายชราจะมาเพราะ
มีธุระบางอย่าง
“สมาชิกสภาวิทยาศาสตร์จงครับ ผมยุ่งตลอดทั้งเช้า
ไม่ได้ต้อนรับคุณดีๆ เลย ไปรับประทานมื้อเที่ยงง่ายๆ ด้วยกัน
เถอะครับ!”
จงหรานพยักหน้า “อืม ไปที่โรงอาหารเถอะ ฉันอยาก
เห็นว่าโรงอาหารของโรงพยาบาลเป็นยังไง”
เฉินชางได้ยินก็ขานรับ “ได้ครับ ผมจะพาคุณไป”
ช่วงเที่ยงกว่าๆ บริเวณทางเดินมีคนมากมาย พบเห็น
ชาวต่างชาติสองสามคนที่สื่อสารภาษาจีนตะกุกตะกัก
เป็นครั้งคราว
ผู้อาวุโสจงอดยิ้มไม่ได้ “เป็นรูปเป็นร่างขึ้นเรื่อยๆ แล้วนะ
”
เฉินชางอดเอ่ยไม่ได้ “ยังอีกไกลครับ”
“ผมทราบความสามารถของตัวเองดี ตอนนี้ถึงแม้จะ
เป็นผู้อำนวยการศูนย์ที่ดี แต่ว่า…ผมไม่มีความสามารถพอจะ
เป็นผู้อำนวยการโรงพยาบาลที่ดีได้”
“การพัฒนาโรงพยาบาลอันดับสองของมณฑล คือ
เส้นทางแสนยาวไกล จำเป็นต้องได้คนมีความสามารถ
มองการณ์ไกลและกล้าหาญมารับตำแหน่งผู้อำนวยการ
โรงพยาบาล”
“ขอพูดกับผู้อาวุโสตามตรงเลยนะครับ ช่วงนี้พวกเรา
กำลังวางแผนรับสมัครผู้อำนวยการโรงพยาบาลอยู่”
ผู้อาวุโสจงยิ้มอย่างมีเลศนัย “เธอคิดว่าฉันเป็นยังไงล่ะ”
เฉินชางได้ยินก็ยิ้มอย่างกระอักกระอ่วนทันที!
“ผู้อาวุโสมีคุณธรรมและบารมีสูงส่ง เป็นอดีต
ผู้อำนวยการโรงพยาบาลปักกิ่งยูเนี่ยน แถมยังเป็นผู้ก่อตั้ง
องค์กรกู้ชีพฉุกเฉินและโรควิกฤตในปัจจุบันด้วย…ผมไม่กล้า
อาจเอื้อม…”
พูดๆ ไปเฉินชางก็หยุดชะงัก ตะลึงงันในทันใด!
จู่ๆ เขาก็นึกถึงประโยคแรกที่ผู้อาวุโสจงเอ่ยหลังเจอกัน
วันนี้!
พอคิดมาถึงตรงนี้ เฉินชางหันหลังกลับมาทันที มอง
ผู้อาวุโสจงพลางเบิกตากว้าง มีสีหน้าตกใจ!
“ไม่ใช่มั้งครับ”
“ท่านสมาชิกสภาวิทยาศาสตร์จง คุณล้อผมเล่น
หรือเปล่าครับ”
“นี่มัน…ทำไมจู่ๆ ผมรู้สึกเหมือนฝันอยู่กันนะ!”
เฉินชางค่อนข้างวางตัวไม่ถูกขึ้นมาชั่วขณะ
จงหรานต้องการรับตำแหน่งผู้อำนวยการโรงพยาบาล
อันดับสองของมณฑลตงหยาง นี่เป็นเรื่องดีเหมือนมีโชคหล่น
ลงมาจากฟ้าแน่อยู่แล้ว
แถมยังเป็นโชคทองสองชั้น เป็นโชคทองสุดประเสริฐ
แบบนี้ชวนให้ตื่นเต้นเหลือเกิน!
ผู้อาวุโสจงเห็นเฉินชางมีท่าทางแบบนี้ก็อดหยอกเล่น
ไม่ได้ “เธออยากให้ฉันพูดเล่นเหรอ”
เฉินชางรีบส่ายหน้า “แน่นอนว่าไม่อยากครับ!”
ผู้อาวุโสจงเอ่ยว่า “ถ้าอย่างนั้นเธอจะเลี้ยงดูปูเสื่อฉัน
อย่างดีสักมื้อหรือเปล่า”
เฉินชางหัวเราะฮ่าๆ ขึ้นมา “อย่าว่าแต่เลี้ยงสักมื้อเลย
ครับ ผมพร้อมจะปรนนิบัติให้อิ่มท้องไปตลอดชีวิต!”
ผู้อาวุโสจงจะเคยได้ยินคำพูดทะเล้นแบบนี้เสียที่ไหน
เขาขบขันจนหัวเราะออกมา
อยู่กับคนหนุ่มมีแต่ความคึกคัก
พอกินข้าวเสร็จ เฉินชางพาชายชรามาส่งที่ห้องทำงาน
ของตน ให้พักผ่อนรอ
จากนั้นรีบเอ่ยว่า “ตอนบ่ายผมจะไปคุยกับเขาสักหน่อย
ให้ยุติการประกาศรับสมัครนี้ โชคดีนะครับที่ยังไม่ได้เผยแพร่
ออกไป”
จงหรานส่ายหน้า “ประกาศรับสมัครไปตามเดิมเถอะ”
“ตอนฉันคุยกับเสี้ยวรุ่นฟางเมื่อวันก่อน ได้ยินเธอบอ
กว่าทางฝั่งพวกเธอกำลังมีปัญหาอยู่”
“อันที่จริง เธอพิจารณาได้สมเหตุสมผลมาก ตอนนั้นฉัน
ก็คุยกับรัฐมนตรีเสี้ยวไว้ว่าฉันจะมาดูสักหน่อย มาช่วยวาง
กลยุทธ์ให้พวกเธอด้วย”
“แต่อย่างมากฉันก็จะเป็นผู้อำนวยการกิตติมศักดิ์ให้
เท่านั้น มีภาระงานหลายอย่างมาก ขอพูดตามตรงว่าฉัน
ไม่มีกำลังวังชามากขนาดนั้นแล้ว”
“การพัฒนาและวางแผนในอนาคตของโรงพยาบาล
รวมถึงโรงพยาบาลอันดับสองจะประสานกับมณฑลตงหยาง
อย่างไรถึงจะกลายเป็นโรงพยาบาลชั้นนำที่ยอดเยี่ยม รวมถึง
เรื่องแนวทางพัฒนาการวิจัยทางวิทยาศาสตร์หรือทางคลินิก
ฉันก็ช่วยแนะนำพวกเธอได้”
“แต่จำเป็นต้องมีการขับเคลื่อนระบบบริหารโรงพยาบาล
ด้วย ในส่วนนี้ก็เหมือนที่เธอพูดไว้ จำเป็นต้องได้คนที่
มีศักยภาพและมองการณ์ไกลสักคนมารับตำแหน่ง
ผู้อำนวยการโรงพยาบาล”
เฉินชางพอจะเข้าใจเจตนาของผู้อาวุโสจงแล้ว
เขามาเพื่อวางกลยุทธ์ให้
ถึงอย่างไรเขาก็อายุมากแล้ว มีหลายเรื่องที่ลงแรง
จัดการเองไม่ได้แล้ว
ส่วนการพัฒนาโรงพยาบาลอันดับสองของมณฑล
จะต้องมุ่งเน้นไปที่ความก้าวหน้าทางการแพทย์ในอนาคตของ
มณฑลตงหยาง
เรื่องนี้จำเป็นต้องมีผู้อำนวยการโรงพยาบาลเป็นแกนนำ
หลัก
อีกอย่าง มีผู้อาวุโสจงอยู่ เรื่องพวกนี้ก็คุยกันง่ายทั้งนั้น
สุดท้ายจงหรานก็เอ่ยว่า “ดังนั้น รับสมัครผู้อำนวยการ
ตามเดิมเถอะ ส่วนฉันจะช่วยวางกลยุทธ์ให้เธอเอง”
เฉินชางรีบเอ่ยขอบคุณ
ผู้อาวุโสจงหวังดีมากจริงๆ
“รบกวนด้วยนะครับ สมาชิกสภาวิทยาศาสตร์จง!”
ผู้อาวุโสจงยิ้มให้ “อย่ารีบร้อน ใจเย็นไว้ คนหนุ่มมัก
ไฟแรง!”
….
ทางด้านข่งเสียงหมิงก็เคลื่อนไหวเงียบๆ แต่รวดเร็วมาก
ภายในวันนั้น!
ทีมปฏิบัติการพิเศษเรียกประชุมด่วน จากนั้นก็บุก
ตรวจค้นโรงงานประทัดและดอกไม้ไฟสามสิบกว่าแห่งในเขต
มณฑลตงหยาง
เป็นการค้นพบที่น่าตกใจ เนื่องจากมีโรงงานมากกว่า
เจ็ดแห่งที่ใช้เมทานอลในการยึดประสานแทนเอทานอล!
ตัวเลขนี้ค่อนข้างน่าตกใจจริงๆ!
ด้วยเหตุนี้ ข่งเสียงหมิงจึงสั่งปิดโรงงานเพื่อดำเนินการ
ตรวจสอบอย่างเข้มงวด
ในเวลาเดียวกันนี้ ผู้นำสำนักงานพาณิชย์อุตสาหกรรม
และสำนักงานกำกับดูแลความปลอดภัยในสถานที่ทำงาน
ประจำมณฑลที่มีส่วนเกี่ยวข้องต่างถูกเชิญมาช่วยสอบสวน
ด้วย!
อีกทั้งเรื่องนี้ก็กลายเป็นข่าวที่ออกอากศภายในคืนนั้น!
ผู้ดูแลโรงงานเจ็ดแห่งนี้ล้วนถูกควบคุมตัวไว้ชั่วคราว
พนักงานที่รับผิดชอบงานที่เกี่ยวข้องกับสาร
ฟอร์มาลดีไฮด์เข้ารับการตรวจสอบความปลอดภัย!
พบคนที่มีกรดฟอร์มิกในร่างกายเกินกำหนดถึงสองร้อย
สิบเจ็ดคน ถึงขั้นที่บางส่วนเกิดรอยโรคในปมประสาทฐาน
สมองแล้ว!
พบว่าบางส่วนมีสายตาพร่าเลือนแล้ว แต่ไม่เคย
เฉลียวใจเลย!
พอเรื่องนี้แดงขึ้นมา ทั่วประเทศให้ความสนใจเรื่องนี้
อย่างยิ่ง หลายมณฑลเริ่มตรวจสอบอย่างละเอียด
สำนักงานกำกับดูแลความปลอดภัยแห่งชาติเรียก
ประชุม เน้นย้ำถึงการคุ้มครองความปลอดภัยของพนักงาน
และความปลอดภัยในขั้นตอนการผลิต...
ส่วนทางหวังซิ่วหลิง ในที่สุดก็ทราบถึงสาเหตุแท้จริงของ
โรคตนแล้ว
ณ ห้องพักผู้ป่วยในโรงพยาบาล
ครอบครัวหวังซิ่วหลิงก็ทราบสถานการณ์ของเธอแล้ว
เช่นกัน
เฉินชางสูดหายใจลึกๆ เฮือกหนึ่ง เอ่ยกับครอบครัวนี้ว่า
“ขอโทษด้วยนะครับ เรา…พวกเรา…”
“ผู้อำนวยการเฉิน คุณอย่าทำแบบนี้เลยครับ คุณ
พยายามเต็มที่แล้ว!”
“ถ้าไม่ได้คุณ ตอนนี้พวกเรา…คงไม่รู้ด้วยซ้ำต้นตอของ
โรคคืออะไรกันแน่!”
“เฮ้อ…ทั้งหมดนี้คือโชคชะตา”
ครอบครัวของหวังซิ่วหลิงได้รับเงินชดเชนก้อนโต ข่ง
เสียงหมิงก็มาเยี่ยมผู้ป่วยทุกคนด้วยตัวเอง
แต่เมื่อเทียบกับสุขภาพร่างกายแล้ว เงินก้อนนี้…เฮ้อ!
อธิบายอย่างรวบรัดได้ยาก
เฉินชางพบว่า
สิ่งที่จำเป็นต้องเผชิญในฐานะหมอ ไม่ใช่แค่โรคภัยที่
โหดร้ายเท่านั้น ยังรวมไปถึง…สันดานน่ารังเกียจของมนุษย์
ด้วย
นายทุนพวกนั้น เพื่อผลประโยชน์แล้วทำได้ทุกวิถีทาง
คนชั่วพวกนั้นก่อกรรมทำชั่วเพื่อผลกำไร!
ชีวิตคนเราก็ลำบากมากพอแล้ว
ทำไมต้องเป็นแบบนี้อีก
….
วันที่ยี่สิบเดือนหนึ่ง
ข่าวที่โรงพยาบาลอันดับสองของมณฑลตงหยางเปิด
รับสมัครผู้อำนวยการโรงพยาบาลรอบทั่วไปได้รับความสนใจ
จากชาวเน็ตนับไม่ถ้วนในชั่วพริบตา!
ที่ผ่านมา ความก้าวหน้าของโรงพยาบาลอันดับสองของ
มณฑลล้วนเป็นเป้าสนใจของสายการแพทย์ทั่วประเทศ
แต่หลังจากตำแหน่งผู้อำนวยการโรงพยาบาลอันดับ
สองว่างมานาน ในขณะที่ทุกคนนึกว่าเบื้องบนจะแต่งตั้งคน
ลงมา
จู่ๆ โรงพยาบาลอันดับสองของมณฑลก็เปิดรับสมัคร
ผู้อำนวยการโรงพยาบาล
ข่าวนี้ดึงดูดความสนใจผู้คนนับไม่ถ้วนในชั่วพริบตา
ตำแหน่งที่เต็มไปด้วยอนาคตแบบนี้ ใครบ้างจะไม่อยาก
ลองดู
โดยพื้นฐานแล้ว ขอแค่ได้ตำแหน่งผู้อำนวยการ
โรงพยาบาลนี้มา อนาคตจะต้องรุ่งโรจน์แน่นอน!
ถึงอย่างไรก็มีเฉินชางอยู่ นี่ก็คือที่พึ่งหลักไม่ใช่หรือ
ถึงแม้จะฟังดูน่าตลกไปหน่อย
แต่ในมุมมองของคนส่วนใหญ่ดูจะเป็นเช่นนี้จริงๆ
แต่ว่า…หลังจากพวกเขาเห็นรายได้ต่อปีก็ตะลึงงัน
ไปทันที!
รายได้ต่อปี สองล้านหยวนขึ้นไป!
รายได้ระดับนี้ภายในประเทศจีนยังไม่มีโรงพยาบาลไหน
เคยทำได้เลย!
รายได้ต่อปีระดับนี้ อย่าว่าแต่เมืองอันหยางเลย ทั้ง
ประเทศคงมีอยู่แค่ไม่กี่ที่เองมั้ง
YOU MAY ALSO LIKE
![Myth Online ฮีลเลอร์สายบู๊ [网游之奶个锤子]](https://novel-lucky.com/wp-content/uploads/2022/08/novel_5522_cover-75x106.jpg)
