เปิดระบบสุดโกงอัปสกิลหมอ - บทที่ 1774 ไม่อย่างนั้น...ให้ผมลองดูไหมครับ
ณ สถานวิจัยยาใหม่เฉินชางในเขตพัฒนาเทคโนโลยี
ขั้นสูงของมณฑลตงหยาง
ที่นี่เปิดทำการอย่างเป็นทางการมาหลายเดือนแล้ว
ทุกคนล้วนวิจัยกันอย่างขยันขันแข็ง หวังเอาชนะโรค
พาร์กินสันให้ได้ในเร็ววัน
หลังจากเฉินชางชี้ให้เห็นถึงจุดร่วมระหว่างโรค
อัลไซเมอร์และโรคพาร์กินสันครั้งนั้น อัตราความก้าวหน้าของ
ทั้งสถานวิจัยก็ยกระดับขึ้นเป็นอย่างมาก!
แต่งานวิจัยวิทยาศาสตร์มักจะสร้างภาพลวงตาให้คน
เสมอ!
นั่นคือทุกครั้งที่มีความก้าวหน้า ล้วนทำให้คนรู้สึกว่าเป็น
ความก้าวหน้าครั้งหนึ่งของหน้าประวัติศาสตร์ ล้วนนึกว่า
จะบรรลุผลสำเร็จอันยอดเยี่ยมได้
แต่ผลลัพธ์กลับกลายเป็นว่า…ทุกครั้งที่ก้าวหน้าไปอีก
ขั้น จู่ๆ จะค้นพบว่าระดับความยากในเรื่องนี้เพิ่มขึ้นอีกแล้ว!
ถ้าอยากแก้ไขปัญหาให้ได้ จะมีปัจจัยและสาขาที่จำ
เป็นต้องพิจารณาและศึกษาเพิ่มเข้ามาอีก!
เดิมทีศาสตราจารย์จางมู่ก็ทำวิจัยโรคอัลไซเมอร์อยู่แล้ว
ดังนั้นเมื่อเฉินชางเสนอความเห็นว่าเอนไซม์ในหมวดแอ
สพาราจีน เอ็นโดแปปติเดส[1]มีฤทธิ์ปรับเปลี่ยนโปรตีน tau
ให้เหนียวหนืดและเป็นพิษมากขึ้น
เพราะเหตุนี้ ตัวยาที่มีฤทธิ์ยับยั้ง AEP จึงแสดง
คุณประโยชน์ที่แน่ชัดบางอย่างเมื่อใช้รักษาสัตว์ตัวแบบโรค
อัลไซเมอร์
เมื่อเป็นเช่นนี้ จะมีเอนไซม์ที่เพิ่มความเป็นพิษของ
แอลฟาซินนิวคลินที่ม้วนพับอยู่ด้วยหรือไม่
ปัญหานี้ซับซ้อนมากจริงๆ!
ถึงขั้นเรียกได้ว่าทำให้รู้สึกเหมือนงมเข็มในมหาสมุทร
ไม่ว่าใครก็ไม่มีวิธีค้นหา ‘เอนไซม์’ จากเนื้อเยื่อแสน
ซับซ้อนเพื่อพิสูจน์ว่าสิ่งนี้จะส่งผลทางพยาธิวิทยาต่อแอลฟา
ซินนิวคลินที่ม้วนพับหรือไม่
จำเป็นต้องใช้กระบวนการวิศวกรรมชีวภาพอันซับซ้อน
เพื่อจัดการเรื่องนี้!
การอภิปรายที่ดุเดือดตึงเครียดดำเนินอยู่ภายใน
ห้องทำงาน
ไททานีสมุ่นคิ้วนิดๆ เอ่ยขึ้นว่า “ความคืบหน้าของฝ่าย
วิศวกรรมเอนไซม์ในปัจจุบันช้าเกินไปแล้ว จนตอนนี้ผมก็ยัง
ไม่ได้รับคำตอบที่แน่ชัดจากศาสตราจารย์คอนซิดีนเลย!
ทุกครั้งที่ผมพูดเรื่องขอความร่วมมือ อีกฝ่ายหาข้ออ้างสารพัด
อย่างเพื่อแก้ตัว เฮ้อ…”
ได้ยินไททานีสกล่าวด้วยความผิดหวังเช่นนี้ ทุกคนล้วน
ไม่รู้เลยว่าควรปลอบใจอย่างไรดี
คอนซิดีนและไททานีสเคยเป็นพันธมิตรที่เข้ากันได้
ดีมาก
แต่หลังจากไททานีสย้ายมายังประเทศจีน ชื่อเสียงของ
เขาดูเหมือนจะตกต่ำลงในบางแวดวง ทุกคนทยอย
ตีตัวออกหาก
กล่าวกันตามตรง ส่วนใหญ่แล้วการวิจัยวิทยาศาสตร์
ยังคงมีการแบ่งแยกชนชาติอยู่
แม้ว่าคนส่วนใหญ่จะไม่อยากยอมรับ แต่พวกเขาจะหา
เหตุผลสารพัดอย่างเพื่อโน้มน้าวตัวเองและผู้อื่น
อย่างเช่นตอนนี้ เฉินชางคือคนที่ก้าวหน้าเร็วที่สุดในด้าน
วิจัยโรคพาร์กินสัน แต่เพราะเหตุใดผู้เชี่ยวชาญแสนเก่งกาจ
เหล่านั้นถึงไม่เต็มใจจะมาร่วมด้วยกันล่ะ
เพราะพวกเขาโง่เขลาไม่รู้เรื่องงั้นหรือ
แน่นอนว่าไม่ใช่!
ไม่ใช่ว่าคุณเก่งแล้วทุกคนจะมาเข้าร่วมกับคุณ
มีปัญหาข้อหนึ่งที่เป็นความจริงอย่างยิ่ง นั่นคือการวิจัย
วิทยาศาสตร์เป็นความสัมพันธ์ในรูปแบบการแข่งขัน
ตราบใดที่คุณยังไม่ได้ผลลัพธ์จากการวิจัย ไม่ว่าจะก้าว
นำไปไกลแค่ไหนก็ไม่นับว่าประสบความสำเร็จ!
ก็เหมือนสถานการณ์ตอนนี้ สถานวิจัยต้องการ
ผู้เชี่ยวชาญด้านวิศวกรรมเอนไซม์
แต่ผู้เชี่ยวชาญชั้นแนวหน้าระดับนี้หายากมากจริงๆ
พันธมิตรหลายคนที่ไททานีสเคยร่วมงานด้วยตอนนี้
น้อยนักที่จะยอมมา!
ส่วนฐานวิศวกรรมชีวการแพทย์ภายในประเทศก็อยู่ใน
ช่วงตั้งไข่เท่านั้น การวิจัยเกี่ยวกับโปรตีเอส[2]มีอุปสรรคยาก
ในหลายขั้นตอนจริงๆ
แม้แต่การแยกเอนไซม์เพื่อนำมากลั่นใช้งานซึ่งเป็นขั้น
ตอนที่ง่ายที่สุดก็ยังใช้เทคโนโลยีแยกไบโอฟิล์มที่อเมริกาปลด
ทิ้งเมื่อห้าปีก่อนอยู่เลย
สิ่งเหล่านี้คือการวิจัยขั้นพื้นฐาน!
แค่การวิจัยขั้นพื้นฐานเหล่านี้ก็ตัดสินโครงสร้างขั้นต่อไป
ได้แล้ว
ไม่ว่าการวิจัยวิทยาศาสตร์ใดๆ ล้วนไม่ได้กำเนิดขึ้นจาก
ความว่างเปล่า
ในฐานะหัวหน้าผู้รับผิดชอบ จางมู่อดถอนหายใจไม่ได้
ความก้าวหน้าทางเภสัชกรรมของประเทศ อันที่จริง
ไม่ได้ล้าหลังแค่ในเรื่องเทคโนโลยีการผลิตยาเท่านั้น แต่เป็น
เพราะความก้าวหน้าด้านการแพทย์อันเป็นสาขาที่ต้อง
ใช้อนุมานควบคู่กัน!
การแพทย์ไม่ใช่สาขาวิชาที่ง่ายดายเลย แถมยังเป็น
สาขาวิชาที่มีความซับซ้อนสูง
ประกอบด้วยฟิสิกข์ เคมี อณูชีววิทยา….วิชาพื้นฐาน
ต่างๆ นานา!
แม้แต่การกลั่นแยกที่ส่วนประกอบเล็กๆ ในวิศวกรรม
เอนไซม์ ก็ยังกลายเป็นเรื่องยากเย็นเข็ญใจในเวลานี้!
ชั่วขณะนั้น ทุกคนล้วนเงียบงัน
หยางหลานอดกล่าวไม่ได้ “หรือพวกเราจะติดต่อไปหา
เพื่อนเก่าที่สถาบันบัณฑิตวิทยาศาสตร์จีนดี”
จางมู่ส่ายหน้า “เทคนิคของเขาก็พอๆ กับอวี๋ซวงหย่ง
นั่นแหละ ไม่ต้องติดต่อไปหรอก ติดต่อไปก็ได้ผลลัพธ์ไม่
ชัดเจนอยู่ดี”
อวี๋ซวงหย่งได้ยินพลันหน้าแดงขึ้นมา
ถึงแม้จางมู่จะพูดจาไม่ไว้หน้าเป็นอย่างมาก แต่ก็เป็น
ความจริงที่ปฏิเสธไม่ได้!
การแยกชิ้นส่วนเอนไซม์เล็กจิ๋วเพื่อค้นหาแกนหลักกลาย
เป็นปัญหาไปแล้ว!
เวลานี้มีเสียงเปิดประตูแว่วขึ้นมา
ทุกคนที่จมอยู่ในห้วงความคิดพลันตกใจ ล้วนผงะ
ไปเล็กน้อย ถึงขั้นที่มีคนสะดุ้งขึ้นมา ล้วนไม่ค่อยสบอารมณ์ขึ้น
มาทันที!
ใครกันที่มาตอนกำลังประชุมอยู่
ทุกคนหันไปมอง พบว่าเฉินชางมาแล้ว!
ทุกคนต่างโล่งใจขึ้นมา
เฉินชางเห็นบรรยากาศค่อนข้างกดดัน อดตะลึงไม่ได้
“นี่มัน…อะไรกันครับ ทำไมบรรยากาศกดดันขนาดนี้”
ทุกคนได้ยินล้วนถอนหายใจ
แต่จางมู่กลับบอกไปตรงๆ “ศาสตราจารย์เฉิน กำลังจะ
ติดต่อไปหาคุณพอดี นั่งแล้วค่อยคุยเถอะ”
เฉินชางพยักหน้า นั่งลงในตำแหน่งหนึ่ง มองไปที่จางมู่
“เกิดอะไรขึ้นครับ”
จางมู่เอ่ยกับอวี๋ซวงหย่ง “เหล่าอวี๋ นายเล่าทีสิ”
อวี๋ซวงหย่งพยักหน้า หยิบข้อมูลที่มีขึ้นมา
“เรื่องเป็นแบบนี้ครับ พวกเราได้สกัด แยกและกลั่น
เอนไซม์จากระบบประสาทของหนูทดลอง อยากเริ่มดำเนิน
การวิจัยตามแนวคิดแรกเริ่มที่ศาสตราจารย์เฉินเสนอมา”
“แอสพาราจีน เอ็นโดแปปติเดสปรับเปลี่ยนโปรตีน tua
ในโรคอัลไซเมอร์ได้ ทำให้มันเป็นพิษและเหนียวหนืดยิ่งขึ้น
ตรงตามที่คุณพูดทั้งหมด โรคพาร์กินสันคือโรคที่เกิดจาก
การเสื่อมสภาพของระบบประสาท มีอัตราเกิดโรครองลงมา
จากอัลไซเมอร์ พวกเราจึงเริ่มดำเนินการแยกและกลั่น
เอนไซม์จากหนูทดลองโรคพาร์กินสันด้วย”
“แต่…ดูเหมือนพวกเราจะเผชิญปัญหาบางอย่างเข้าแล้ว
ไม่ทราบว่าเป็นสาเหตุจากปัจจัยทางเทคนิค หรือว่าปัจจัยอื่น
ใด ช่วงหนึ่งเดือนมานี้ พวกเราดำเนินการแยกส่วนมากกว่า
หกร้อยครั้ง ตรวจสอบดูเกินสามพันหน ลองทดสอบหลาย
หมื่นครั้ง แต่ไม่พบเอนไซม์ที่ส่งผลให้แอลฟานิวคลินที่พับม้วน
มีความเป็นพิษมากขึ้น!”
“นี่คือข้อมูลโดยละเอียด หมวดหมู่เอนไซม์ที่พวกเรา
ค้นพบในปัจจุบันมีเพียง 671 ชนิด ที่เหลือดำเนินการต่อไม่ได้
แล้วครับ!”
หลังจากอวี๋ซวงหย่งเล่าจบ ทุกคนล้วนถอนหายใจ
ไททานีสอดกล่าวไม่ได้ “ผมติดต่อไปหาศาสตราจารย์
คอนซิดีนเพื่อนเก่าของผม แต่…ดูเหมือนอีกฝ่ายจะไม่ยินดีให้
ความช่วยเหลือพวกเรา!”
จางมู่พลันเสนอว่า “ศาสตราจารย์เฉิน ไม่อย่างนั้น
…พวกเราจะเปลี่ยนแนวทางดีไหมครับ”
ทุกคนต่างพยักหน้ารับ
ในเมื่อเจาะลึกด้านเอนไซม์เพื่อศึกษาแอสพาราจีน เอ็น
โดแปปติเดสของโรคอัลไซเมอร์ไม่ได้ ถ้าอย่างนั้นพวกเราควร
เปลี่ยนแนวทางกันดีหรือไม่
ถึงอย่างไร…วิศวกรรมเอนไซม์ก็เปลืองเงินมากจริงๆ
หนึ่งเดือนมานี้ จางมู่คำนวณดูแล้วว่ามีการลงทุนกับ
ด้านนี้ไปเกือบสามสิบล้านหยวนแล้ว ไม่เคยพบผลลัพธ์ใดๆ
เลย เสียเงินเปล่า!
นี่ก็คือการวิจัยวิทยาศาสตร์ เป็นความจริงที่แสน
โหดร้าย!
ขณะที่ทุกคนค่อนข้างสิ้นหวัง
จู่ๆ เฉินชางก็เอ่ยว่า “ไม่อย่างนั้น…ให้ผมลองดูไหมครับ”
ทันทีที่เอ่ยเช่นนี้ ทุกคนในห้องเงียบงันลงทันที
[1] เอ็นโดแปปติเดส (Asparagine endopeptidase: AEP) เป็น
เอนไซม์ย่อยโปรตีน เอนไซม์นี้มีความเกี่ยวข้องกับโรคต่างๆ
ของมนุษย์ เช่นมะเร็งหลอดเลือดแดงแข็งและการอักเสบ
สามารถตรวจพบได้ในม้าม ตับ สมอง เนื้อเยื่ออัณฑะ และ
หัวใจ
[2] โปรตีเอส (protease) เป็นเอนไซม์ที่เร่งปฏิกิริยาโปรตีโอไล
ซิส สลายโปรตีนให้เป็นโพลีเปปไทด์หรือกรดอะมิโนเดี่ยวที่
มีขนาดเล็กลง และกระตุ้นการสร้างผลิตภัณฑ์โปรตีนใหม่ ซึ่ง
โปรตีเอสเกี่ยวข้องกับวิถีทางชีวภาพหลายอย่าง
YOU MAY ALSO LIKE
