เทพยุทธ์เจ้าโลกา - บทที่ 148 ลิงวิญญาณตาโต

บทที่ 148 ลิงวิญญาณตาโต

หลี่ลี่สังเกตการเปลี่ยนแปลงของหมอกวิญญาณ ค้นหาอยู่หลายชั่วยาม และพบร่องรอยการรวมตัวของพลังวิญญาณในระยะไกล จึงค่อยๆ ติดตามหมอกวิญญาณเข้าไปใกล้อย่างระมัดระวัง

ตรงหน้าหลี่ลี่ปรากฏป่าแห่งหนึ่ง ในป่ามีเถาวัลย์พันกันราวกับใยแมงมุมที่รอเหยื่อเข้ามาติด ระหว่างต้นไม้หนาทึบมีดอกไม้หลากสีกระจายอยู่ทั่ว แต่ส่วนใหญ่เป็นดอกเบญจมาศป่าและหญ้าหางนกยูง ซึ่งเป็นสมุนไพรที่มีค่าต่ำมาก

สมุนไพรระดับต่ำจำนวนมากแย่งชิงพลังวิญญาณ แสดงว่าแม้จะมีสมุนไพรวิเศษในป่านี้ ก็คงไม่ใช่ของล้ำค่ามาก อีกทั้งยังต้องค้นหาในวงกว้างไม่คุ้มค่าการลงทุน

ในถุงเก็บของของหลี่ลี่มีของวิเศษอยู่แล้วหลายชิ้น แน่นอนว่านางไม่สนใจสมุนไพรธรรมดาที่พบได้ทั่วไปภายนอกเหล่านี้ จึงหมุนตัวจะจากไป

ในตอนนั้นเอง ใบไม้บนต้นไม้ต้นหนึ่งในป่าสั่นไหวขึ้นมาทันที หลี่ลี่มองขึ้นไปอย่างระแวดระวัง และเห็นลิงวิญญาณตาโตตัวหนึ่ง มีขนาดเกือบเท่าคน ลำตัวปกคลุมด้วยขนฟู ดวงตาคู่ใหญ่ครอบครองเกือบครึ่งใบหน้า

เมื่อเห็นลิงวิญญาณตาโต หลี่ลี่หยุดฝีเท้าที่กำลังจะจากไปทันที ใบหน้าแสดงความตื่นเต้นออกมาในทันใด

ลิงวิญญาณตาโตสบตากับหลี่ลี่สองสามครั้ง ราวกับรับรู้ถึงความตื่นเต้นของหลี่ลี่ มันจึงรีบสั่นกิ่งไม้รอบตัวอย่างรวดเร็ว แล้วส่งเสียงร้องแหลมดังลั่น

ทันใดนั้น ป่าที่เงียบสงบก็เดือดพล่านขึ้นมา เสียงกรีดร้องแหลมดังไม่ขาดสาย ในพริบตาเงาดำหลายสายก็แกว่งไกวผ่านเถาวัลย์ พุ่งเข้ามาอย่างรวดเร็ว แล้วมาหยุดอยู่บนเรือนยอดไม้ริมป่า

หลี่ลี่มองดูอย่างถี่ถ้วน ปรากฏว่าเป็นลิงวิญญาณตาโตหลายตัว พวกมันแยกเขี้ยวคมกริบ ข่มขู่หลี่ลี่หลี่ลี่นับคร่าวๆ ดู ลิงตาโตที่พุ่งออกมาในชั่วพริบตานี้มีจำนวนมากถึงยี่สิบถึงสามสิบตัว

หลี่ลี่เคยสังเกตเห็นลิงตาโตเหล่านี้ตอนที่ค้นคว้าบันทึกสมบัติสวรรค์และสัตว์วิเศษแห่งพิภพ

ลิงตาโตไม่ได้มีพลังที่แข็งแกร่งนัก ศิษย์ธรรมดาที่มีขอบเขตพลังแข็งแกร่งก็สามารถต่อสู้หรือแม้กระทั่งสังหารมันได้ แต่ลิงตาโตอาศัยอยู่เป็นฝูง ฝูงเล็กมีหลายร้อยตัว ฝูงใหญ่อาจมีถึงพันตัว

เมื่อฝูงลิงตาโตหลายร้อยตัวที่มีพลังด้อยกว่าศิษย์ขอบเขตพลังแข็งแกร่งเล็กน้อยรุมโจมตี แม้แต่ผู้แข็งแกร่งระดับขอบเขตอาคมก็ต้องหลบเลี่ยงคมของพวกมันชั่วคราว

อย่างไรก็ตาม สิ่งที่ทำให้หลี่ลี่สนใจไม่ใช่ความแข็งแกร่งของฝูงลิงตาโต แต่เป็นความชำนาญในการหมักเหล้าลิงของพวกมัน

สมุนไพรอื่นๆ ส่วนใหญ่ต้องผ่านการปรุงก่อนจึงจะสามารถบริโภคได้ แต่เหล้าลิงที่ลิงตาโตเหล่านี้หมักเป็นยาดองที่ผ่านการทดลองนับพันนับหมื่นครั้งแล้ว

ยิ่งไปกว่านั้น ลิงตาโตเหล่านี้มีสายตาที่แหลมคมมาก พวกมันเลือกเฉพาะสมุนไพรล้ำค่ามาใช้ในการหมัก แม้ว่าเหล้าลิงที่หมักโดยฝูงลิงตาโตแต่ละฝูงจะมีสรรพคุณแตกต่างกันไป แต่มีจุดร่วมกันอย่างหนึ่ง นั่นคือรสชาติหอมหวานราวกับน้ำทิพย์ มีสรรพคุณพิเศษ มีค่ามากกว่ายาลูกกลอนล้ำค่าบางชนิดเสียอีกในขณะเดียวกัน สุราลิงนี้ก็เป็นหนึ่งในสมบัติล้ำค่าที่หลี่ลี่ต้องการจะได้มาครอบครอง เพราะหลี่ลี่ยังไม่สามารถปรุงยาได้ในตอนนี้ อีกทั้งสมุนไพรล้ำค่าและตำรายาก็ไม่อาจเปิดเผยได้ง่ายๆ มิเช่นนั้นไม่รู้ว่าจะก่อให้เกิดภัยพิบัติอะไรขึ้น สุรานี้สามารถดื่มได้โดยตรง จึงกลายเป็นตัวเลือกแรกของหลี่ลี่อย่างสมเหตุสมผล

เพื่อการนี้ หลี่ลี่ได้ศึกษาอย่างละเอียดและเตรียมการมามากพอสมควร

แต่ในตอนนี้ หลี่ลี่ทำได้เพียงรีบถอยออกมาอย่างรวดเร็ว ลิงตาโตหลายสิบตัวไม่ใช่สิ่งที่หลี่ลี่จะต่อกรได้

หลี่ลี่รีบถอยหลังอย่างรวดเร็ว ไกลออกไปหลายร้อยจั้ง จนกระทั่งพวกลิงตาโตมองไม่เห็นหลี่ลี่จึงซ่อนตัวในพุ่มหญ้าแล้วค่อยๆ ย่องเข้าไปอย่างรวดเร็ว

ลิงตาโตมีความหวงแหนอาณาเขตอย่างรุนแรง ปกติจะมีลิงคอยเฝ้าระวังรอบๆ อาณาเขต อีกทั้งลิงตาโตยังมีสายตาที่แหลมคมมาก การจะแอบเข้าไปใกล้โดยไม่ให้รู้ตัวต้องระมัดระวังอย่างที่สุด

หลี่ลี่ค่อยๆ เข้าไปในป่า จากนั้นใช้วิชาย่องเงียบยามราตรีอย่างเต็มที่ ราวกับกลืนหายเข้าไปในความมืดโดยรอบ แล้วค่อยๆ เคลื่อนเข้าไปใกล้อย่างระมัดระวัง

ขณะเดินหน้า หลี่ลี่แทบจะกลั้นหายใจ กลัวว่าจะเกิดเสียงแม้เพียงเล็กน้อยให้พวกลิงตาโตรู้ตัว แม้แต่เมื่อมีสัตว์ป่าอย่างกระต่ายป่าปรากฏขึ้นตรงหน้าอย่างกะทันหัน หลี่ลี่ก็ต้องก้มตัวลงทันที ไม่กล้าขยับเขยื้อนแม้แต่น้อย เกรงว่าจะทำให้กระต่ายตกใจและทำให้ลิงตาโตระแวง

อย่างช้าๆ หลี่ลี่ใช้เวลาเกือบครึ่งชั่วยาม กว่าจะค่อยๆ เข้าใกล้ใจกลางอาณาเขตของฝูงลิง

ที่อยู่อาศัยของฝูงลิงคือหน้าผาแห่งหนึ่ง ป่าสิ้นสุดลงตรงนี้อย่างฉับพลัน บนหน้าผาเต็มไปด้วยเถาวัลย์ อาศัยเถาวัลย์เหล่านี้นี่เองที่ทำให้ลิงตาโตสามารถเข้าไปในถ้ำต่างๆ ใต้หน้าผาได้

เมื่อเข้าใกล้ หลี่ลี่ก็ได้กลิ่นสุราอ่อนๆ กลิ่นสุรานั้นหอมฟุ้ง เพียงแค่สูดดมก็ซึมเข้าสู่ปอด ทำให้รู้สึกสดชื่นอย่างบอกไม่ถูกหลี่ลี่รู้ว่าตนเองพบสถานที่แล้ว จึงค่อยๆ เข้าใกล้อย่างระมัดระวังยิ่งขึ้น

ขณะนี้ลิงตาโตเหล่านี้กำลังยุ่งอยู่ ลิงตาโตแต่ละตัวหยิบสมุนไพรล้ำค่าหลากหลายชนิดออกมาจากถ้ำแห่งหนึ่งอย่างต่อเนื่อง จากนั้นก็นำไปส่งยังอีกถ้ำหนึ่งที่มีกลิ่นสุราลอยออกมา พวกมันไปๆ มาๆ อย่างยุ่งเหยิง เห็นได้ชัดว่ากำลังเตรียมหมักเหล้าอยู่

ทุกๆ สองสามวัน ลิงตาโตจะรวมตัวกันดื่มเหล้าลิงเล็กน้อยเพื่อเสริมสร้างร่างกาย ส่วนหลี่ลี่มีผงมอมเมาอยู่ในถุงเก็บของ หากสามารถเข้าใกล้ถ้ำเก็บเหล้านี้ได้ แล้วโรยผงมอมเมาลงในเหล้าลิง พวกลิงเหล่านี้ก็จะถูกมอมยาอย่างรวดเร็ว

แผนการของหลี่ลี่นั้นดี แต่นางประเมินความระแวดระวังของลิงตาโตต่ำเกินไป ขณะที่หลี่ลี่กำลังจะเข้าใกล้ต่อไป ทันใดนั้นเสียงกรีดร้องแหลมพร้อมกับเสียงกิ่งไม้สั่นไหวก็ดังเข้าหูของหลี่ลี่พร้อมกัน

เมื่อมองไปตามเสียง ปรากฏว่าเป็นลิงตาโตตัวหนึ่งที่ซ่อนอยู่บนเรือนยอดไม้ ไม่ถูกค้นพบ บัดนี้มันพบหลี่ลี่แล้ว จึงส่งสัญญาณเตือนภัยทันที

“แย่แล้ว” หลี่ลี่ร้องตกใจทันที จากนั้นก็หันหลังกลับ ใช้วิชาตัวเบาราตรีอสูรอย่างสุดกำลัง วิ่งออกจากป่าอย่างรวดเร็ว

เมื่อได้ยินเสียงสัญญาณเตือนภัย ลิงตาโตทั้งหมดที่อยู่ใต้หน้าผาก็โยนสิ่งของในมือทิ้งทันที แล้วรีบปีนขึ้นมาอย่างรวดเร็ว ทั้งป่าก็เดือดพล่านขึ้นมาในพริบตา มองไปทั่วทั้งป่า ไม่ว่าจะเป็นพื้นดิน เรือนยอดไม้ หรือแม้แต่ระหว่างเถาวัลย์ก็เต็มไปด้วยเงาของลิงตาโต

หนึ่งตัว สองตัว สามตัว…

ลิงตาโตที่ไล่ตามมาด้านหลังวิ่งไม่เร็วเท่าหลี่ชง แต่ด้านหน้าและด้านข้างของหลี่ชงกลับมีลิงตาโตพุ่งเข้ามาอย่างบ้าคลั่งทีละตัวๆ กรงเล็บคมกริบโจมตีร่างของหลี่ลี่อย่างต่อเนื่อง

“หนี” ในใจของหลี่ชงตอนนี้มีเพียงความคิดเดียว แม้ว่าลิงตาโตเหล่านี้จะใช้กรงเล็บโจมตีเข้ามา หลี่ลี่ก็เพียงแค่ใช้พลังต่อสู้ปกป้องร่างกายของตนเองเท่านั้นหลี่ลี่แน่นอนว่ารู้ดีว่าหากถูกล้อมไว้ ลิงตาโตหลายร้อยตัวโจมตีอย่างบ้าคลั่งพร้อมกัน ตนเองจะต้องตายอย่างแน่นอน

วิ่งอย่างบ้าคลั่ง หลี่ลี่ใช้เวลาเพียงชั่วดื่มน้ำชาก็วิ่งออกจากป่าได้แล้ว

หลี่ลี่วิ่งไปจนมองไม่เห็นป่าแล้ว พวกลิงตาโตเหล่านั้นจึงจากไปอย่างไม่พอใจ ก่อนจะไปยังแยกเขี้ยวข่มขู่ หลี่ลี่

หยุดร่างกาย หอบหายใจ หลี่ลี่ตอนนี้จึงสังเกตเห็นร่างกายของตนเอง อดไม่ได้ที่จะยิ้มขมขื่นซ้ำแล้วซ้ำเล่า

“โชคดี โชคดี ถ้าช้ากว่านี้อีกนิด คงถูกฉีกร่างเป็นชิ้นๆแล้ว พวกลิงตาโตมีจำนวนมากเกินไป น่ากลัวจริงๆ”

ตอนนี้เสื้อผ้าบนร่างของ หลี่ลี่กลายเป็นริ้วๆไปแล้ว พอจะปกปิดส่วนที่น่าอายได้ก็นับว่าดีแล้ว บนผิวสีน้ำตาลอ่อนที่แข็งแรงยังมีรอยข่วนอีกหลายรอย เลือดซึมออกมาแล้ว

หลี่ลี่พันแผลให้ตัวเองอย่างง่ายๆ รีบเปลี่ยนเสื้อผ้าบนร่างกายอย่างรวดเร็ว ตอนนี้ไม่เพียงแต่ไม่ท้อแท้ แต่กลับมีรอยยิ้มมั่นใจปรากฏบนใบหน้า

แม้จะหนีออกมาอย่างทุลักทุเล แต่หลี่ลี่กลับสืบทราบว่าพวกลิงตาโตเหล่านี้กำลังจะหมักเหล้าลิง นี่ทำให้เขามีวิธีใหม่

“ฮึ กล้าฉีกเสื้อผ้าข้าหนึ่งชุด เดี๋ยวพวกเจ้าก็ใช้เหล้าลิงมาชดใช้แล้วกัน” หลี่ลี่ยิ้มอย่างมั่นใจ จากนั้นก็ใช้วิชาตัวเบาราตรีพุ่งเข้าไปในป่าอีกครั้ง

ครั้งนี้หลี่ลี่ไม่ได้บุ่มบ่าม มาถึงชายป่า จากนั้นก็ล้วงมือเข้าไปในอก หยิบผลไม้สีแดงสดขนาดเท่ากำปั้นที่เตรียมไว้แล้วออกมาจากถุงเก็บของ แล้วโยนไปที่ลิงตาโตตัวหนึ่ง