เทพยุทธ์เจ้าโลกา - บทที่ 152 ตายร้อยครั้งก็ไม่ยอมแพ้
บทที่ 152 ตายร้อยครั้งก็ไม่ยอมแพ้
“แยกฟ้า” เมื่อเผชิญกับสถานการณ์อันตราย หลี่ลี่ก็ตะโกนด้วยความโกรธทันที จากนั้นก็มองกรงเล็บทุกอันของมังกรดินเกราะทองเขาคู่นี้เป็นศัตรู สองมือรวมนิ้วเป็นกรงเล็บ รวมพลังเป็นดาบเงา ฟันฉับๆ ออกไปเป็นสายๆ คอยต้านทานกรงเล็บที่ฟาดฟันเข้าใส่ตัวเองไม่หยุด
แต่ตอนนี้ หลี่ลี่ก็กระวนกระวายใจไม่น้อย กรงเล็บเหล่านี้ได้ก่อตัวเป็นกรงขังที่แข็งแกร่ง ตอนนี้หลี่ลี่ก็แค่ทนรับมือเท่านั้น ยังไม่พบช่องโหว่ใดๆ ที่จะบุกทะลวงออกไปได้
ในตอนนั้นเอง สุ้มเสียงแหลมใสของสุ่ยเซียนเหยียนที่กำลังถอยหลังอย่างรวดเร็วก็ดังขึ้น เท้าทั้งสองกระทืบพื้นอย่างแรง ทั้งร่างพุ่งเข้ามาอย่างรวดเร็ว พร้อมกับล้วงมือเข้าไปในอก โยนผ้าไหมแดงยาวหลายจั้งออกมา
“ทะเลไร้ขอบเขต” ท่ามกลางเสียงคำรามด้วยความโกรธ ผ้าไหมสีแดงก็ปล่อยแสงจ้าออกมาในทันใด เพียงชั่วพริบตาก็คลุมลงบนเขาคู่ของมังกรดินเกราะทองตัวนี้
ทันใดนั้นดวงตาทั้งสองถูกปิดบัง มังกรดินเกราะทองก็โกรธขึ้นมาในทันที ไม่สนใจ หลี่ลี่อีกต่อไปหางกระหวัดลงอย่างแรง ยันพื้นทั้งร่างลอยตัวขึ้นตรงๆ สูงถึงสิบกว่าจั้ง กรงเล็บทุกอันข่วนกระชากอย่างบ้าคลั่งดูสับสนอลหม่านยิ่งนัก
อาศัยโอกาสนี้ หลี่ลี่กระโดดลงจากหลังมัน จากนั้นก็ใช้วิชาตัวเบาเยี่ยมราตรี พุ่งกลับไปอยู่ข้างกายสุ่ยเซียนเหยียนในพริบตา
“ท่านผู้อาวุโส พวกเราออกไปจากที่นี่กันเถอะ” หลี่ลี่ยิ้มขื่นพลางกล่าว
ตะปูยาวทั้งสามอันที่เป็นอาวุธวิเศษหักขาดในพริบตา สิ่งนี้ก็ทำให้หลี่ลี่ได้รับผลกระทบอย่างใหญ่หลวง ทำให้เขาเกิดความคิดที่จะถอย “ไม่ได้ ข้าต้องได้เขาของมังกรดินเกราะทองนี่มาให้ได้” สุ่ยเซียนเหยียนพูดอย่างดื้อรั้น จากนั้นก็ใช้สองมือจับผ้าแพรแดงในมือแน่น พลังต่อสู้มหาศาลถูกเทเข้าไป ทันใดนั้นแสงบนผ้าแพรแดงก็สว่างวาบขึ้นอย่างรุนแรง
หลี่ลี่ในตอนนี้รู้สึกขำในใจอย่างต่อเนื่อง หากทั้งสองคนอยู่ด้วยกัน แม้จะหนีไป ด้วยการช่วยเหลือซึ่งกันและกันอาจจะยังมีความหวังอยู่บ้าง แต่ตอนนี้ถ้าหนีไป สุ่ยเซียนเหยียนจะต้องตายอย่างแน่นอน ไม่เพียงเท่านั้น หลี่ลี่จะสามารถหนีออกจากสนามรบโบราณแห่งนี้ภายใต้การไล่ล่าของมังกรดินเกราะทองที่มีความเร็วสูงได้หรือไม่ก็ยังเป็นปริศนา
“หญิงบ้านี่” หลี่ลี่แอบด่าในใจ แต่ก็ทำอะไรไม่ได้ แต่เมื่อมองดูมังกรดินเกราะทองที่กำลังใช้กรงเล็บขุดคุ้ยอย่างบ้าคลั่ง หลี่ลี่ก็เกิดความลังเลขึ้นมาบ้าง
การโจมตีที่ท้องน่าจะง่ายกว่าการโจมตีที่หลังมาก เพราะท้องของมังกรดินเกราะทองไม่มีเกราะป้องกันที่เป็นประกายทอง แต่รอบๆ นี้เต็มไปด้วยกรงเล็บ หากโดนโจมตีเข้าที่ร่างกายแม้แต่ครั้งเดียวก็จะถูกฟันทันที หลี่ลี่จะไม่พิจารณาให้ดีได้อย่างไร
ในขณะที่หลี่ลี่กำลังลังเล ทันใดนั้นมังกรดินเกราะทองก็ส่งเสียงคำรามด้วยความโกรธ จากนั้นร่างใหญ่โตก็ขยับอย่างรวดเร็ว ตามมาด้วยเสียงผ้าไหมฉีกขาดดังกรอบแกรบ
“เจ้ายังรออะไรอยู่” สุ่ยเซียนเหยียนตะโกนใส่ หลี่ลี่ด้วยความโกรธ จากนั้นก็ไม่สนใจผ้าแพรแดงที่เป็นอาวุธของตนที่ขาดไปเกือบครึ่ง ร่างทั้งร่างพุ่งเข้าชนมังกรดินเกราะทองในทันที
ตอนนี้มังกรดินเกราะทองหลุดพ้นจากการพันธนาการของผ้าแพรแดงแล้ว มันมองสุ่ยเซียนเหยียนแล้วส่งเสียงคำรามด้วยความโกรธ จากนั้นร่างทั้งร่างก็ล้มลงมาราวกับภูเขาลูกเล็กๆ เงาดำปกคลุม ครอบคลุมทั้งหลี่ลี่และสุ่ยเซียนเหยียนในพริบตา
“คลื่นเชี่ยวกราก” สุ่ยเซียนเหยียนไม่คิดว่ามังกรดินเกราะทองจะทำแบบนี้กะทันหัน เห็นว่าหลบไม่ทันแล้วจึงตะโกนทันที ร่างทั้งร่างลอยขึ้นกลางอากาศแล้วหมุนราวกับลูกข่าง
พลังต่อสู้อันบ้าคลั่งถูกปล่อยออกมา ภายใต้การหมุนของสุ่ยเซียนเหยียน มันกลายเป็นเสาน้ำพุ่งตรงเข้าใส่ร่างของมังกรดินเกราะทอง
“สู้ตายกันเลย”ในขณะนั้น หลี่ลี่ก็ไม่ลังเลอีกต่อไป เปล่งเสียงคำรามต่ำ แล้วตะโกนเสียงดังว่า “โจมตีจุดอ่อนของมัน ข้าจะป้องกันเอง”
เมื่อเสียงพูดจบลง ร่างทั้งร่างของหลี่ลี่ก็พุ่งเข้าไปอย่างรวดเร็ว ตอนนี้เขาไม่กล้าปิดบังความสามารถแม้แต่น้อย ใช้วิชายามราตรีปราบมารอย่างสุดกำลัง ปราณอันเย็นเยียบไหลเวียนทั่วร่าง ใช้ท่าไม้ตายอันดับหนึ่งของดาบร้อยเงาคือท่าฟ้าแยกในทันที
ในชั่วพริบตา รอบกายของหลี่ลี่ในรัศมีหลายจั้งเต็มไปด้วยเงาของกรงเล็บ คมดาบรูปจันทร์เสี้ยวขนาดฝ่ามือนับร้อยปรากฏเต็มพื้นที่หลายจั้ง
เมื่อเงาดาบมีจำนวนถึงร้อย มือขวาของหลี่ลี่ก็พลันเหวี่ยงขึ้นในแนวนอน ทันใดนั้นเงาดาบร้อยสายราวกับถูกดึงดูดโดยหลี่ลี่ก็เรียงตัวกันเป็นแถวในชั่วพริบตา กลายเป็นคมดาบขนาดมหึมา
ด้วยท่วงท่าที่จะฟันทุกสิ่งให้ขาดสะบั้น คมดาบยักษ์พุ่งเข้าฟันมังกรดินเกราะทองเขาทองในทันที ความรุนแรงนั้นถึงกับเหนือกว่าสายน้ำเบาหมอก ออกทีหลังแต่ถึงก่อน แซงผ่านร่างของสายน้ำเบาหมอกไปในชั่วพริบตา มุ่งตรงไปยังมังกรดินเกราะทองเขาทอง
เมื่อเห็นหลี่ลี่ใช้การโจมตีอันรุนแรงเช่นนี้ ดวงตาของสายน้ำเบาหมอกก็เป็นประกาย แล้วเปลี่ยนท่าทางการโจมตีทันที พุ่งเข้าฟันไปที่ลำตัวปล้องที่สิบของมังกรดินเกราะทองเขาทอง
มังกรดินเกราะทองเขาทองก็รู้สึกถึงความแข็งแกร่งในการโจมตีของหลี่ลี่มันคำรามด้วยความโกรธ เขาทองคู่นั้นพลันลดต่ำลงในชั่วพริบตา ทันใดนั้นพลังปีศาจสีดำสองสายก็พุ่งออกมา ในชั่วขณะพลังปีศาจสองสายรวมเป็นหนึ่ง กลายเป็นคมดาบพลังปีศาจขนาดมหึมาพุ่งเข้าใส่การโจมตีของหลี่ลี่
เมื่อใช้ท่าฟ้าแยกออกไป หลี่ลี่ก็ถอยหลังอย่างรวดเร็ว ตอนนี้เขาไม่สามารถควบคุมท่าฟ้าแยกได้ จึงทำได้เพียงใช้เพื่อป้องกันเท่านั้น ไม่สามารถโจมตีได้อย่างแม่นยำ
โครม
คมดาบทั้งสองปะทะกัน เกิดเสียงดังกึกก้อง คลื่นกระแทกอันทรงพลังแผ่ขยายออกไป ทำให้กระดูกสีขาวรอบๆ กระเด็นขึ้นมา ราวกับดอกไม้ไฟ ลอยละล่องไปทั่วฟ้าการโจมตีอันรุนแรงของหลี่ลี่ไม่ได้สร้างความเสียหายใดๆ ให้กับมังกรดินเกราะทองเลย เพียงแค่ทำให้การล้มของมันช้าลงเล็กน้อยเท่านั้น
แต่การชะลอตัวเพียงเล็กน้อยนี้ก็เพียงพอแล้ว ร่างของน้ำเบาควันหมุนวนราวกับเสาน้ำที่โค้งงอ พุ่งตรงเข้าหาร่างของมังกรดินเกราะทอง
แต่ในขณะนั้นเอง มังกรดินเกราะทองที่กำลังล้มลงก็ชะงักกึก ทั้งร่างพลันขยายใหญ่ขึ้นอย่างฉับพลัน
โครม
เมื่อการโจมตีของน้ำเบาควันปะทะเข้ากับร่างของมัน พลังต่อสู้ที่เหมือนคลื่นน้ำก็รวมตัวกันเป็นคมดาบรูปครึ่งวงเดือนในชั่วพริบตา ฟันฉับลงไป
โอ๊ย
เสียงร้องโหยหวนดังขึ้น คราวนี้มังกรดินเกราะทองหลบไม่พ้น ร่างถูกคมดาบกวาดผ่าน ทำให้ขาดออกเป็นสองท่อนในทันที แต่ไม่ใช่จุดสำคัญในปล้องที่สิบ เนื่องจากร่างของมันขยายใหญ่ขึ้น น้ำเบาควันจึงไม่สามารถปรับเปลี่ยนได้ทัน ดังนั้นการฟันครั้งนี้จึงเป็นการตัดร่างของมังกรดินเกราะทองที่ปล้องที่สิบสาม
“ไม่ดีแล้ว ถอยเร็ว” หลี่ลี่ที่ถอยห่างออกไปหลายสิบจั้งแล้ว เมื่อเห็นสถานการณ์เช่นนี้ก็ตะโกนเสียงดังขึ้นทันที พร้อมกับใช้วิชาตัวเบาราตรีอสูร พุ่งทะยานเข้าไปอย่างรวดเร็ว
เมื่อได้ยินเสียงตะโกนของหลี่ลี่ น้ำเบาควันก็รู้สึกได้ถึงความไม่ชอบมาพากลทันที จากนั้นร่างก็หมุนกลับ เท้าทั้งสองกระทืบลงบนหน้าอกและท้องของมังกรดินเกราะทองอย่างแรง โดยไม่สนใจที่จะโจมตีเป็นครั้งที่สอง ทั้งร่างพุ่งถอยหลังออกไปอย่างรวดเร็วราวกับสายฟ้า
ในขณะที่เสียงตะโกนของหลี่ลี่ดังขึ้นและน้ำเบาควันกำลังถอยหลัง มังกรดินเกราะทองก็คำรามด้วยความโกรธ ทันใดนั้นกรงเล็บทั้งหลายสิบอันของมันก็หลุดออกจากร่างในพริบตา หมุนวนพุ่งเข้าใส่น้ำเบาควันเล็บเท้าสูงเท่าครึ่งตัวคน ส่วนที่หนาเทียบเท่าแขน เมื่อหมุนวนมีพลังโจมตีแรงกว่าท่อนเหล็กสามส่วน ส่วนปลายแหลมคมราวกับเข็มเหล็ก หากถูกกวาดโดน เบาสุดก็ฉีกเนื้อ หนักสุดก็ตายคาที่ นี่คือวิธีโจมตีที่ถนัดของมังกรดินเกราะทองเขาทอง
การโจมตีของมังกรดินเกราะทองเขาทองช่างแปลกพิสดารเหลือเกิน สุ่ยเซียนเหยียนไม่อาจคาดเดาได้จึงตกอยู่ในสภาพตั้งตัวไม่ทัน
ในตอนนี้ หลี่ลี่ก็พุ่งเข้ามา ดาบร้อยเงาออกโรงช่วยเหลือสุ่ยเซียนเหยียน แต่มุมโจมตีของเล็บเท้าเหล่านี้ช่างแปลกประหลาดเหลือเกิน ชั่วพริบตาร่างของหลี่ลี่ก็มีบาดแผลใหญ่เพิ่มขึ้นหลายแห่ง กลับกันสุ่ยเซียนเหยียนนอกจากดูอเนจอนาถไปบ้างก็ไม่ได้รับบาดเจ็บแต่อย่างใด
โครม
ในตอนนั้นเอง มังกรดินเกราะทองเขาทองก็ร่วงลงสู่พื้นอย่างหนัก ร่างทั้งร่างถูกแบ่งออกเป็นสองส่วน
“ดูเหมือนมังกรดินเขาทองนี้จะมีจุดอ่อนอยู่ที่ท้องด้วย คราวนี้ดีแล้ว” เมื่อเห็นมังกรดินเกราะทองเขาทองที่ถูกตัดขาดเป็นสองท่อน สุ่ยเซียนเหยียนก็กล่าวอย่างหอบแฮ่ก การโจมตีติดต่อกันหลายครั้งเมื่อครู่ทำให้นางสูญเสียพลังไปกว่าครึ่ง หากต้องโจมตีอีกครั้งในตอนนี้ คงไม่มีแรงเหลือแล้ว
ตอนนี้สุ่ยเซียนเหยียนถึงได้เห็นบาดแผลบนแผ่นหลังและแขนของหลี่ลี่ เมื่อเห็นบาดแผลขนาดใหญ่สุ่ยเซียนเหยียนก็รู้สึกสะเทือนใจเล็กน้อย จึงรีบหยิบยารักษาแผลและผ้าพันแผลออกมาจากถุงเก็บของของตน
“ขอบคุณ” สุ่ยเซียนเหยียนก้มหน้าช่วยหลี่ลี่พันแผล
แม้จะเป็นเพียงสองคำ แต่ในใจของสุ่ยเซียนเหยียนกลับปั่นป่วนดั่งคลื่นซัดสาด นี่เป็นครั้งแรกที่มีบุรุษยอมเสี่ยงชีวิตเพื่อนาง
“ท่านผู้อาวุโส ตอนนี้ไม่ต้องพันแผลแล้ว เดี๋ยวอาการบาดเจ็บคงจะมากกว่านี้” หลี่ลี่ยิ้มขื่นในตอนนี้ แล้วเอียงศีรษะเล็กน้อยตามสายตาของหลี่ลี่มองไป สีหน้าของสุ่ยเซียนเหยียนก็เปลี่ยนไปทันที มือของนางสั่นเทาโดยไม่รู้ตัว ทำให้หลี่ลี่เจ็บจนต้องอ้าปากครางออกมาเบาๆ