เทพยุทธ์เจ้าโลกา - บทที่ 207 ถูกโจมตีทั้งด้านหน้าและด้านหลัง
บทที่ 207 ถูกโจมตีทั้งด้านหน้าและด้านหลัง
หลี่ลี่ใช้คฑาในมือทั้งสองข้างฟาดฟันจนเกิดคมบาง ๆ กึ่งโปร่งใส เขาหมุนตัวหนึ่งรอบ คมดังกล่าวรวมตัวกันเป็นวงกลม
หลี่ลี่สะบัดมือทั้งสองข้าง ลมพายุพัดกระหน่ำ ก่อให้เกิดแรงกดดันราวกับจะทำลายฟ้าดิน ทันใดนั้นคมที่เกิดจากการฟาดคฑามังกรคู่ก็วาบขึ้นแล้วหายวับไป
“แย่แล้ว”
“หลบเร็ว… ”
“อ๊ะ”
บนชั้นยี่สิบเอ็ด ผู้ฝึกยุทธ์ขอบเขตพลังอ่อนทั้งสี่คนเห็นเงาร่างพุ่งออกมาอีกหนึ่ง ก็รู้ทันทีว่าไม่ดีแน่ ขณะนี้พวกเขาหมดพลังเก่าแล้วแต่พลังใหม่ยังไม่เกิด กำลังอยู่ในจังหวะเปลี่ยนท่า จึงร้องเตือนกันและกันพร้อมกัน
ทันใดนั้น เสียงร้องตกใจของทั้งสี่คนก็หยุดลงพร้อมกันอย่างผิดปกติ
ลมพายุพัดผ่าน พัดศีรษะทั้งสี่กระเด็นไปที่มุมห้องโถงของหอคอยในพริบตา
ศีรษะที่มีเคราเต็มหน้าหนึ่งในนั้น ดวงตายังกะพริบไปมา ราวกับไม่อยากเชื่อสิ่งที่เห็นตรงหน้า
พรวด
เลือดสดพุ่งออกมาราวกับน้ำพุสี่สาย ย้อมพื้นในรัศมีหลายจั้งให้แดงฉานในพริบตา กลิ่นคาวเลือดแผ่ไปทั่วชั้นยี่สิบเอ็ด
ตอนนี้หลี่ลี่ใช้พลังหมดแล้ว แต่ขณะลอยอยู่กลางอากาศยังฝืนบิดเอว ดึงร่างไปด้านข้าง เผชิญหน้ากับสายฝนเลือดที่โปรยปราย จากนั้นก็เตะออกไปหนึ่งที ถูกหน้าอกศพผู้ฝึกยุทธ์ที่ยังยืนอยู่
เสียงดังกรอบแกรบ กระดูกหน้าอกของศพไร้ศีรษะนี้แตกละเอียดในทันที พลังมหาศาลถ่ายเทเข้าไป ทำให้ศพทั้งร่างหมุนติ้ว พุ่งขึ้นที่สูงอย่างรวดเร็ว
แรงสะท้อนมหาศาลทำให้หลี่ลี่ร่วงลงพื้น เขาสูดหายใจลึก ไม่สนใจเลือดและกลิ่นคาวที่เข้าปาก ใช้วิชาเคลื่อนไหวเต็มกำลัง พุ่งทะยานราวสายฟ้าสีดำท่ามกลางฝนเลือด ถลาเข้าใส่ศพอีกร่างที่ยังไม่ล้มลงทันที
โครม
เตะออกไปอีกทีอย่างหนัก ศพนี้พุ่งราวกับลูกปืนใหญ่ ตรงไปยังทางขึ้นด้านบน แซงหน้าศพก่อนหน้า พุ่งตรงไปยังทางขึ้นบันได
ขณะที่เท้าขวาของหลี่ลี่ยังไม่ทันลงพื้น ทันใดนั้นท่ามกลางฝนเลือด สายฟ้าสีดำสองสายก็แลบขึ้นอีกครั้ง สายฟ้าผ่าฝนเลือดออกเป็นสอง แม้แต่หยดเลือดที่ขวางทางก็ถูกผ่าครึ่งในพริบตา มุมการโจมตีแปลกประหลาดอย่างยิ่ง พุ่งเข้าหมายขาทั้งสองข้างของหลี่ลี่
หลี่ลี่ได้ยินเสียงแหวกอากาศแหลมคมราวกับฉีกพื้นที่ออก จากนั้นกวาดตามอง พบว่าแมงมุมหน้ายิ้มห้อยหัวอยู่ที่ทางขึ้นบันได กรงเล็บทั้งสองข้างกวัดแกว่งเข้ามาแล้ว
เจี่ยงสยงเกาะอยู่บนหลังแมงมุมหน้ายิ้มราวกับติดกาว หัวห้อย เท้าชี้ฟ้า ยังคงยิ้มบิดเบี้ยว มองมาที่หลี่ลี่ เพียงแต่ในดวงตามีประกายวาบราวใบมีด
ในจังหวะวิกฤต หลี่ลี่คำรามเสียงต่ำ ไม่รอให้เท้าขวาลงพื้น ออกแรงเท้าซ้ายกระโดดขึ้นทันที
ฉึก
หลี่ลี่กระโดดขึ้นสูงถึงสามฉื่อ หลบหลีกกรงเล็บทั้งสองข้างของแมงมุมยิ้มได้อย่างหวุดหวิด
ฝ่าเท้าทั้งสองข้างของหลี่ลี่รู้สึกเย็นวาบ รองเท้าผ้าป่านบาง ๆ ที่สวมอยู่ถูกกรงเล็บคู่นั้นกรีดขาด
“ส่งข้าไปเลย” เสียงตะโกนดังก้อง ทันใดนั้นเท้าทั้งสองก็ตกลงมา เหยียบลงบนกรงเล็บของแมงมุมยิ้มพอดี แรงปะทะมหาศาลทำให้กรงเล็บของแมงมุมจมลงอย่างแรง
หลี่ลี่ใช้แรงนั้นเป็นฐาน พร้อมกับวรยุทธ์พุ่งขึ้นไปอย่างรวดเร็ว จนไล่ทันศพทั้งสอง
“หลี่ลี่ ไปตายซะ” เมื่อเห็นหลี่ลี่หลบการโจมตีของตนได้อีกครั้ง เจี่ยงสยงก็สีหน้าเยือกเย็น มือขวาตบลงบนแมงมุมยิ้มที่อยู่ใต้ร่าง แล้วคำรามอย่างโกรธเกรี้ยว
ฉึก
เมื่อได้รับคำสั่ง กรงเล็บของแมงมุมยิ้มที่เกาะอยู่ตรงช่องบันไดก็เหยียดตรง งอตัวอย่างแรง พุ่งร่างขึ้นไปไล่ตามหลี่ลี่
ขณะนั้น ศพแรกที่หลี่ลี่เตะขึ้นไปเพิ่งจะพุ่งผ่านช่องบันได
เช่นเดียวกับครั้งก่อน ที่ช่องบันไดมีประกายเย็นเยียบวาบขึ้น แต่คราวนี้แบ่งเป็นสองชั้น บนกับล่าง ศพแรกถูกสับเป็นชิ้น ๆ ในพริบตา ขณะที่ประกายเย็นสามสายพุ่งผ่านศพลงมาสังหาร
โครม
ศพที่สองยังไม่ทันถึงช่องบันไดก็แตกออกเป็นสี่ท่อน กระเด็นออกไป
ขณะเดียวกัน ประกายเย็นสามสายที่สับศพแรกก็พุ่งลงมา ประสานกับประกายเย็นสามสายด้านล่างอย่างกลมกลืนราวกับซ้อมมานับพันครั้ง ปิดช่องโหว่หลังการโจมตีได้อย่างสมบูรณ์
เบื้องหน้าคือการปิดกั้นของประกายเย็นสามสาย ปราณยุทธ์แวววาว หากสัมผัสถูกต้องถูกหั่นเป็นชิ้น ๆ แน่
ลมพัดแรงจากเบื้องล่าง พาความเย็นยะเยือกมาด้วย คมกริบราวใบมีด ทิ่มแทงฝ่าเท้าหลี่ลี่จนเจ็บปวด
หลี่ลี่ไม่จำเป็นต้องหันไปมองก็รู้ว่าแมงมุมยิ้มไล่ตามมาติด ๆ หากชักช้าแม้แต่น้อยอาจกลายเป็นเหยื่อใต้กรงเล็บ
ชั่วพริบตา หลี่ลี่ถูกบีบเข้าสู่ทางตัน
“สู้ตาย” หลี่ลี่ตะโกนลั่น
ในจังหวะสำคัญ หลี่ลี่หมุนควงอาวุธอย่างแรง ปราณยุทธ์หกสายพุ่งออกมาดุจงูวิเศษ เลื้อยพุ่งขึ้นไปอย่างรวดเร็ว จมหายเข้าไปในพื้นชั้นบน
ก่อนหน้านี้ศพทั้งสองที่ส่งไปสำรวจทำให้หลี่ลี่รู้ตำแหน่งที่ซ่อนตัวของผู้ฝึกยุทธ์ทั้งหกคนแล้ว
การโจมตีกะทันหัน แสงบนคู่คฑาแทบจะดับสนิท นี่คือการโจมตีมากที่สุดเท่าที่หลี่ลี่จะแบ่งได้
ปราณยุทธ์ทั้งหกสายเจาะรูขนาดเท่ากำปั้นบนพื้น จากนั้นเลือดก็ไหลทะลักลงมาเป็นสาย ในสายเลือดนั้นมีเศษอวัยวะภายในปรากฏให้เห็นราง ๆ
ทันใดนั้น ราวกับมีคนสะกด ดาบ กระบี่ และง้าว สามอาวุธที่กำลังฟันฉับเข้ามาช้าลงมาก แสงปราณยุทธ์บนอาวุธหายวับไปในพริบตา
พอดีกับที่หลี่ลี่พุ่งผ่าน แม้รู้ว่าจะได้รับบาดเจ็บ แต่เขาไม่มีเวลาแม้แต่จะปัดอาวุธทั้งสามออก
ดาบปาดผ่านปลายจมูกหลี่ลี่จนสัมผัสได้ถึงความเย็นเยียบ
ปลายกระบี่ตั้งตรง ฉีกเสื้อผ้าหลี่ลี่เป็นรอยขาดใหญ่ แต่เฉียดผ่านตัวไปอย่างหวุดหวิด
สิ่งที่อันตรายที่สุดคืออาวุธสามง่ามที่มีด้ามยาว มีปลายแหลมสามแฉก และมีส่วนยื่นออกมามากมายตรงกลาง หลี่ลี่สามารถหลบอาวุธอื่นอีกสองอย่างได้ แต่ไม่สามารถหลบพ้นปลายแหลมยาวนี้ได้
ฉึก
ปลายง่ามเฉือนผ่านซี่โครงหลี่ลี่ ฉีกอาภรณ์ที่เปื้อนเลือดของเขาอีกครั้ง หลี่ลี่รู้สึกเย็นวาบที่ร่างกาย ตามด้วยความเจ็บแปลบที่ซี่โครง แต่ตอนนี้ร่างกายของเขาเต็มไปด้วยคราบเลือด จึงไม่อาจเห็นว่าบาดแผลเป็นอย่างไร
ในขณะนั้น แสงวาบเย็นเยียบก็ปรากฏขึ้นที่เท้า
เมื่อรู้สึกถึงความเจ็บปวดแสบร้อน หลี่ลี่ไม่กล้าชักช้าอีก เขาพุ่งผ่านช่องบันได พลิกร่างกายอย่างรุนแรง เท้าทั้งสองถีบขอบบันได ร่างทั้งร่างราวกับกำลังไถลบนพื้นน้ำแข็ง พุ่งไปทางด้านข้างสู่ใจกลางห้องโถง
หลี่ลี่หลีกเลี่ยงไม่ได้ที่จะชนเข้ากับศพของผู้ฝึกยุทธ์ที่ถูกปราณยุทธ์สังหารไปเมื่อครู่ แต่เมื่อชน ร่างนั้นก็แยกออกเป็นสองส่วนล้มไปคนละทาง เลือดพุ่งกระจายราวกับน้ำตก ทำให้พื้นลื่น กลับช่วยเพิ่มความเร็วให้หลี่ลี่เล็กน้อย
หลังจากไถลไปสิบกว่าจั้ง หลี่ลี่ก็ออกแรงที่เอวและท้อง มือทั้งสองที่กำคฑาคู่แตะพื้น ตีลังกากลับหลัง ลงสู่พื้นกลางห้องโถงอย่างมั่นคง
ตอนนี้คฑาคู่เปล่งแสงปราณยุทธ์วูบวาบอีกครั้ง หลี่ลี่กำคฑาแน่น ปลายคฑาชี้พื้น หอบหายใจถี่ ๆ อย่างควบคุมไม่ได้
การหลบหลีก โจมตีและหลบหนีติดต่อกัน ทำให้ร่างกายหลี่ลี่ถูกปรับจนถึงขีดจำกัด แม้ทุกอย่างจะเกิดขึ้นในเวลาเพียงสองสามลมหายใจ แต่หลี่ลี่ก็เฉียดตายหลายครั้ง นับว่าอันตรายอย่างยิ่ง
ตึง
พร้อมกับที่หลี่ลี่ลุกขึ้น แมงมุมหน้ายิ้มก็กระโดดขึ้นมาด้วย ตอนนี้ชุดขาวของเจี่ยงสยงเปื้อนเลือดจนกลายเป็นสีแดงฉาน
แมงมุมหน้ายิ้มพุ่งเข้ามาอย่างรวดเร็วโดยไม่หยุดพัก ชั่วพริบตาก็เข้ามาใกล้ระยะสิบจั้ง หลี่ลี่แทบมองเห็นประกายชั่วร้ายน่าขนลุกในดวงตาที่เต็มไปด้วยปราณยุทธ์ของแมงมุมหน้ายิ้ม
“อยากสู้กับข้า ไล่ตามข้าให้ทันก่อน” หลี่ลี่หัวเราะ ไม่มีทีท่าจะต่อสู้ ยกคฑาคู่ในมือขึ้นเหนือศีรษะ
หลี่ลี่ใช้กระบวนท่าที่รวมความเร็วและความคมกริบเข้าด้วยกันอีกครั้ง
หลี่ลี่แยกเท้า บิดร่างอย่างแรง คฑาคู่หมุนตามร่างกาย ปราณยุทธ์สองสายพุ่งออกมา พันกันขึ้นสู่เบื้องบน พร้อมพลังกดดันมหาศาล ราวกับจะทะลุฟ้า
ในขณะเดียวกัน หลี่ลี่ก็เปล่งเสียงร้องใส ร่างทั้งร่างหมุนราวกับลูกข่าง พุ่งขึ้นตรงไปข้างบน
หมุนทะยานฟ้า
เมื่อเห็นหลี่ลี่จะหนีไปต่อหน้าต่อตาอีกครั้ง ใบหน้าของเจี่ยงสยงไม่เหลือรอยยิ้มเยาะหยันอีกต่อไป มีเพียงความโกรธเกรี้ยวบิดเบี้ยว ยิ่งมีเลือดเปรอะเต็มหน้า ยิ่งดูน่ากลัวราวกับปีศาจ
เขาตบลงบนตัวแมงมุมหน้ายิ้มอย่างแรง ทันใดนั้นแมงมุมก็ส่งเสียงแหลมเหมือนเล็บขูดกระจกออกมา ขาทั้งแปดออกแรงทะลุพื้น ยืดหดตัว กระโดดพุ่งขึ้นไปหาหลี่ลี่ที่อยู่กลางอากาศ