เทพยุทธ์เจ้าโลกา - บทที่ 283 ไม่เลิกรา

บทที่ 283 ไม่เลิกรา

ฮู่!

พลังปราณยุทธ์ยังไม่ทันถึงตัว หลี่ลี่ก็รู้สึกถึงความร้อนแรงแล้ว ในชั่วพริบตา หลี่ลี่รู้สึกเหมือนพุ่งเข้าไปในทะเลเพลิง ในลาวา คลื่นความร้อนมหาศาลปกคลุมทั่วฟ้าดิน ราวกับจะเผาผลาญทุกสิ่ง แผ่นหินสีเขียวบนพื้นภายใต้อุณหภูมิที่ร้อนระอุนี้ถึงกับไม่ทันได้แตกร้าว แต่กลายเป็นผงละเอียดทันที

“น้องชายใช้พลังปราณยุทธ์อาถรรพ์ พี่ชายใช้พลังปราณยุทธ์ร้อนระอุ พี่น้องพวกนี้มีเอกลักษณ์จริง ๆ ”

เมื่อรู้สึกถึงอุณหภูมิที่ร้อนระอุ หลี่ลี่ไม่เพียงไม่ตกใจ แต่กลับมีรอยยิ้มเยาะหยันที่มุมปาก

เมื่อบรรลุถึงขอบเขตรูปลักษณ์สัตว์ ในสายตาของหลี่ลี่ต้วนรื่อเหยี่ยวที่อยู่ในขอบเขตรูปลักษณ์อาวุธนั้นไม่อาจต้านทานได้เลย การโจมตีนี้แม้จะรุนแรง แต่หลี่ลี่กลับรู้สึกว่าตนเองยังมีกำลังเหลือเฟือ

“ในเมื่อเจ้าชอบความร้อน ชอบความรู้สึกของการเผาไหม้ทุกสิ่ง ข้าจะให้เจ้าได้สัมผัสความรู้สึกของการถูกเผาไหม้ด้วยตัวเอง”

หลี่ลี่แค่นเสียงเย็นชา ใช้จิตสั่งการเปลี่ยนทิศทางการไหลเวียนของพลังปราณยุทธ์ในร่างทันที พร้อมกันนั้นก็ใช้วิชาจู่รื่อจิ้งจวี๋ และเสริมด้วยวิชาฤทธิ์เทพมังกรสวรรค์

วิชาทั้งสองไม่ขัดแย้งกัน ภายใต้การใช้งานของหลี่ลี่กลับหลอมรวมเข้าด้วยกัน ทั้งสองวิชาล้วนเป็นวิชาที่แข็งแกร่งและร้อนแรง และเช่นเดียวกับวิชาเย่เม่ยเจี่ยงโม่กง วิชาฤทธิ์เทพมังกรสวรรค์มีความสามารถในการต่อต้านสิ่งที่แข็งแกร่งดุดันและร้อนแรงโดยธรรมชาติ

ดาวระเบิด!

ข้าง ๆ ยังมีเหยี่ยวใหญ่อีกตัวที่มีวรยุทธ์ถึงขอบเขตรูปลักษณ์สัตว์ หลี่ลี่จึงไม่รีรอ เพื่อป้องกันไม่ให้คนทั้งสองที่เหลือรวมพลังโจมตี

ความเข้าใจกันระหว่างพี่น้องนั้นไม่ต้องสงสัย และพวกเขาเสริมจุดแข็งและปิดจุดอ่อนของกันและกัน ซ่อนข้อบกพร่องของตนเอง เหยี่ยวที่สองต้วนรื่อเหยี่ยวที่อยู่ในขอบเขตรูปลักษณ์อาวุธ ในการโจมตีร่วมกันอาจแสดงพลังที่เหนือกว่าคนส่วนใหญ่ในปัจจุบันอย่างแน่นอน

หลี่ลี่บรรลุถึงขอบเขตรูปลักษณ์สัตว์แล้ว แต่ยังไม่มั่นคงนัก อาศัยวิชาเย่เม่ยเจี่ยงโม่กงและวิชาฤทธิ์เทพมังกรสวรรค์ยังสามารถต่อสู้กับเหยี่ยวใหญ่ได้ตัวต่อตัว แต่หากเพิ่มเหยี่ยวที่สองเข้ามา หลี่ลี่อาจเสียเปรียบ ดังนั้นเขาจึงโจมตีอย่างเต็มกำลัง เพื่อสังหารเหยี่ยวที่สองนี้ก่อน

หลี่ลี่ลงมือด้วยกระบวนท่าสังหารของวิชาซิวหลัวจื้อทันที

วิชาตัวเบาเย่เม่ยซิงถูกใช้งาน ในชั่วพริบตา หลี่ลี่ราวกับหายไปจากที่เดิม เมื่อปรากฏตัวอีกครั้ง เขาได้เคลื่อนที่ไปไกลหลายจั้งแล้ว

สองมือแบออกและยื่นไปข้างหน้า นิ้วทั้งสิบเหมือนใบมีดคม เปล่งประกายแสงจ้า พลังปราณยุทธ์ร้อนระอุที่ต้วนรื่อเหยี่ยวปล่อยออกมาเมื่อเจอกับมือทั้งสองของหลี่ลี่ก็เหมือนดินที่เจอคันไถ แตกกระจายออกไปทั้งสองด้าน ไม่สามารถรวมตัวกลับมาได้

เมื่อเห็นหลี่ลี่แข็งแกร่งเช่นนี้ ใบหน้าของต้วนรื่อหยิงก็แสดงความประหลาดใจออกมาทันที ไม่รอให้หลี่ลี่เข้าประชิดตัว ต้วนรื่อหยิงพลันยกพัดลายทองตั้งไว้ตรงหน้าอกของตน มือซ้ายที่กำหมัดรอโจมตีก็เปลี่ยนเป็นฝ่ามือทันที ฝ่ามือแนบลงบนพัดลายทอง จากนั้นออกแรงทั้งสองมือผลักไปข้างหน้า

มังกรไฟคลั่ง!

ต้วนรื่อหยิงคำรามออกมา ร่างกายชะงักไปชั่วขณะ แล้วพลังรูปลักษณ์ทั้งหมดในร่างก็พุ่งออกมา ผ่านพัดลายทอง พลังรูปลักษณ์นี้รวมตัวกันเป็นมังกรตัวหนึ่ง พร้อมพลังอันบ้าคลั่งไร้ใครต้านทานพุ่งตรงไปยังหลี่ลี่

“น้องรอง หลบเร็ว หลบเร็ว!”

ตอนนี้ต้วนหงหยิงเห็นพลังอันแข็งแกร่งของหลี่ลี่แต่ตอนนี้คิดจะขวางก็สายเกินไปแล้ว จึงรีบตะโกนเสียงดัง

“ฮึ!”

หลี่ลี่แค่นเสียงเย็นชา ท่าทางไม่เปลี่ยนแปลงแม้แต่น้อย ร่างกายวูบหายไปอีกครั้ง เมื่อปรากฏตัวอีกครั้ง ลำแสงไฟอันบ้าคลั่งเหมือนมังกรไฟกลับแยกออกเป็นสองส่วน กระจายออกไป

“เป็นไปได้อย่างไร? เป็นไปได้อย่างไร? เป็นไปไม่ได้ เป็นไปไม่ได้ เด็กหนุ่มที่มีพลังขอบเขตรูปลักษณ์เท่านั้น ไม่มีทางทำลายมังกรไฟคลั่งของข้าได้ เป็นไปไม่ได้ นี่มันเป็นไปไม่ได้เด็ดขาด”

เมื่อเห็นหลี่ลี่พุ่งมาตรงหน้าในพริบตา ต้วนรื่อหยิงก็เบิกตากว้างด้วยความไม่อยากเชื่อ พลางคำรามด้วยความโกรธ ในขณะเดียวกันเท้าก็ไม่หยุดนิ่ง ใช้วิชาตัวเบาอย่างสุดกำลัง ถอยหลังอย่างรวดเร็ว

“ไปตายซะ!”

หลี่ลี่แค่นเสียงเย็นชา ความเร็วพลันเพิ่มขึ้นอีกครั้ง ร่างกายวูบไปและพุ่งเข้าไปข้างกายของต้วนรื่อหยิง วิชาสังหารนิ้วยมทูต ดาวระเบิด ได้แสดงพลังที่แท้จริงออกมาในตอนนี้

นิ้วทั้งสิบของหลี่ลี่ราวกับกำลังเต้นรำ สั่นไหวไม่หยุด และตามการสั่นไหวแต่ละครั้ง พลังรูปลักษณ์ก็พุ่งออกมาเป็นสาย ราวกับดาวตก มีหางแสงจ้าตา ปล่อยพลังร้อนแรงที่เผาไหม้ทุกสิ่ง พุ่งตรงไปข้างหน้า

ดาวตกวูบมาถึงในพริบตา ต้วนรื่อหยิงที่กำลังถอยหลังคิดจะหลบหลีกก็สายเกินไปแล้ว ดาวตกพลังรูปลักษณ์หลายดวงพุ่งเข้าสู่ร่างกายของเขาในพริบตา เข้าไปในจุดสำคัญต่าง ๆ

ในชั่วพริบตา ดาวตกพลังรูปลักษณ์หลายสิบดวงได้เข้าไปในร่างของต้วนรื่อหยิง ส่วนหลี่ลี่ในตอนนี้ร่างกายวูบไป วิชาเคลื่อนไหวในราตรีแสดงพลัง หายเข้าไปในความมืดโดยรอบในพริบตา

“น้องรอง!”

เสียงร้องอย่างเจ็บปวดดังขึ้น ต้วนหงหยิงพี่ใหญ่พุ่งมาถึงข้างกายของต้วนรื่อหยิงในเวลาเพียงไม่กี่ลมหายใจ แต่เมื่อเขาเข้าใกล้ สิ่งที่เขาได้ยินไม่ใช่คำสั่งเสียสุดท้ายของต้วนรื่อหยิง แต่เป็นเสียงร้องด้วยความทรมานและเสียงแตกดังเหมือนประทัด

ปัง ปัง ปัง!

เสียงดังกังวานขึ้น จุดสำคัญบนร่างกายของต้วนรื่อหยิงเริ่มระเบิดออก ลำเลือดพุ่งออกมาเป็นสาย

ราวกับถูกยิงด้วยปืนหลายนัด ในพริบตา บนร่างกายของต้วนรื่อหยิงก็ปรากฏรูลึกหลายสิบรู เลือดย้อมร่างของเขาแดงไปทั้งตัว

เบิกตากว้าง อ้าปากกว้าง สองมือเหยียดตรง เมื่อต้วนหงหยิงพุ่งมาถึงตรงหน้า ต้วนรื่อหยิงก็สิ้นลมหายใจอย่างสมบูรณ์แล้ว แต่ตอนนี้การระเบิดของจุดสำคัญบนร่างกายของเขายังไม่หยุด

“ไอ้หนุ่ม ข้าจะไม่เลิกรากับเจ้าจนกว่าจะตาย!”

เมื่อมองดูศพของต้วนรื่อหยิง ดวงตาของต้วนหงหยิงราวกับพ่นไฟออกมา กำหมัดแน่น เกิดเสียงดังกรอบแกรบ พร้อมกับแหงนหน้าขึ้นฟ้า คำรามด้วยความโกรธไปทั่วบริเวณ