เทพยุทธ์เจ้าโลกา - บทที่ 442 ฝ่าวงล้อม

บทที่ 442 ฝ่าวงล้อม

ดั่งพายุบ้า เสมือนฝนกระหน่ำ หลี่ลี่ใช้ท่าฝนตกพรำทั่วฟ้า เงาฝ่ามือนับไม่ถ้วนปรากฏราวกับเมฆดำทะมึน รอยฝ่ามือแต่ละรอยหนาแน่นราวกับหยดฝน

“ทุกคนอย่ากลัว บุกเข้าไป เงาฝ่ามือพวกนี้เป็นของจริงไม่ได้ทั้งหมดหรอก”

“ยอมให้คนหนึ่งสองคนบาดเจ็บ ก็ต้องกำจัดเด็กหญิงคนนี้ให้ได้”

“ฆ่านาง ฆ่านางซะ”

“เรื่องสำคัญมาก อย่าได้ไว้หน้าเพราะนางเป็นสตรี”

“ฆ่า!”

หัวหน้าหน่วยเล็ก ๆ หลายคนตะโกนพร้อมกับพุ่งเข้ามาเป็นคนแรก ทันใดนั้น องครักษ์กว่ายี่สิบคนก็พุ่งเข้ามาพร้อมกัน แต่ละคนสีหน้าดุร้าย ไม่มีความปรานีต่อสตรีแม้แต่น้อย ท่าทางเหมือนจะสังหารหลี่ลี่ให้ตายในทีเดียว

“อย่านะ หลี่…เซี่ยเหอ รีบถอยเร็ว”

เมื่อเห็นองครักษ์กว่ายี่สิบคนพุ่งเข้ามา เจ้าหญิงเหวินหนิงก็ตกใจร้องออกมาทันที

“บุกเข้าไป!”

ในตอนนี้ องครักษ์หน่วยที่สามก็ได้รับแรงบันดาลใจจากความกล้าหาญของหลี่ลี่พวกเขาต่างพุ่งเข้าไปอย่างไม่คิดชีวิต

การปล่อยให้เด็กสาวคนหนึ่งนำหน้าบุกเข้าไป นั่นเป็นการทำลายศักดิ์ศรีความเป็นชายขององครักษ์เหล่านี้อย่างรุนแรง

มองดูองครักษ์กว่ายี่สิบคน หลี่ลี่มุมปากยกขึ้นเล็กน้อย เผยรอยยิ้มเหยียดหยาม แล้วแค่นเสียงเย็นชา มือทั้งสองเคลื่อนไหวเร็วขึ้นอย่างรวดเร็ว ปราณยุทธ์ถูกเติมเข้าไปในฝ่ามือทั้งสองอีกครั้ง เพิ่มพลังการโจมตี

“กบฏ ฆ่าทิ้งทันที ฆ่าให้หมด”

หย่งเฟยตะโกนเสียงแหลม ดวงตาของนางเต็มไปด้วยความตื่นเต้น ในที่สุดก็จับเหตุผลได้แล้ว นางย่อมต้องการสังหารองครักษ์ที่ไม่เชื่อฟังนางรวมถึงหลี่ลี่ด้วย

การฆ่าองครักษ์ยี่สิบกว่าคน สำหรับหย่งเฟยแล้วยังพอปกปิดได้ แต่ถ้าเรื่องที่นางถูกทำร้ายแพร่ออกไป สำนักบรรพบุรุษมาสอบสวน นางไม่พบพวกเขาไม่ได้ หากต้องพบ เรื่องก็จะใหญ่โต การทำร้ายพระสนมรอง นี่เป็นความผิดร้ายแรง ผลสุดท้ายแม้จะประหารเจ้าหญิงเหวินหนิง ก็ต้องผ่านสายตาของนางในวังหลังหลายคน และฮ่องเต้ต้าเหลียงต้องตรวจสอบด้วยตัวเอง

เมื่อเป็นเช่นนั้น ความพยายามทั้งหมดของหย่งเฟยก็จะสูญเปล่า และนางอาจถูกฮ่องเต้ต้าเหลียงเมินเฉย ถอดถอนตำแหน่งที่นางได้มาอย่างยากลำบาก

ปั้ก! ปั้กปั้ก!

“ไม่ดีแล้ว เงาฝ่ามือพวกนี้เป็นของจริงทั้งหมด”

“เป็นไปไม่ได้ เป็นไปไม่ได้ การโจมตีด้วยฝ่ามือมากมายขนาดนี้ในคราวเดียว แม้แต่ผู้ติดตามก็ทนรับไม่ไหว”

“อ๊าก! ขาทั้งสองข้างของข้าหัก มาช่วยข้าเร็ว มาช่วยข้าเร็ว”

“แรง…แรงเหลือเกิน ข้าหายใจไม่ออกแล้ว”

เสียงร้องโหยหวนดังขึ้นเป็นระลอก องครักษ์กว่ายี่สิบคน สิบกว่าคนลอยละล่องในอากาศราวกับคนบิน ร้องโหยหวนขณะถูกซัดกระเด็นไปไกลหลายจั้ง แม้หลี่ลี่จะไม่ได้ทำให้พวกเขาพิการด้วยฝ่ามือเดียว แต่ก็ทำให้พวกเขาไม่สามารถลุกขึ้นได้ในเวลาอันสั้น

องครักษ์ที่มีวรยุทธ์สูงกว่าเล็กน้อย แต่เป็นคนฉลาด ไม่ยอมเป็นเป้านิ่งให้โดนซัดอยู่งง ๆ ครู่หนึ่ง จากนั้นก็ไม่สนใจคำสั่ง รีบแตกกระเจิงหนีไปทันที

สายลมเย็นพัดผ่าน หลี่ลี่นำหน้า ไม่มีการหยุดชะงักแม้แต่น้อย วิชาตัวเบาเย่หมี่ถูกใช้อย่างเต็มที่ ราวกับควันสีเขียว นางพุ่งออกจากช่องโหว่นี้อย่างง่ายดาย

“บ้าเอ๊ย เซี่ยเหอเก่งขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่”

“น่าอายจริง ๆ น่าหงุดหงิดนัก รีบบุกเข้าไปเถอะ!”

“ยอดฝีมือ นี่แหละคือยอดฝีมือ ยอดฝีมือที่ซ่อนเร้นความสามารถไว้อย่างลึกซึ้ง”

ตามหลังหลี่ลี่พวกองครักษ์เหล่านี้ต่างส่ายหน้าด้วยความทึ่ง เมื่อครู่ยังบุกเข้ามาอย่างเกรี้ยวกราด แต่เพียงชั่วพริบตากลับไม่สามารถแตะต้องศัตรูได้แม้แต่คนเดียว ทำให้พวกองครักษ์ที่กระหายจะพิสูจน์ตัวเองรู้สึกหงุดหงิดอย่างยิ่ง แต่ทุกคนต่างรู้ดีว่า หากยังคงอยู่ที่นี่ต่อไป ต้องตายแน่นอน มีเพียงการวิ่งไปยังกรมราชสกุลและติดตามหญิงสาวชื่อเสี่ยเหอผู้นี้ บางทีอาจจะมีทางรอดสักเส้น

การวางแผนก่อกบฏเป็นความผิดร้ายแรงที่ต้องถูกประหารทั้งเก้าตระกูล สังหารสามชั่วอายุคน หากอยู่ในเฉินหนานหยวนนี้ หย่งเฟยมีอำนาจเด็ดขาดที่จะสังหารพวกองครักษ์เหล่านี้ได้ทันที พวกเขาไม่อยากตายเปล่าที่นี่

ส่วนองค์หญิงเหวินหนิง ไม่ว่าอย่างไร นางก็คือองค์หญิง องค์หญิงแห่งยุคราชวงศ์เหลียงธิดาของราชาแห่งต้าเหลียง ถึงแม้หย่งเฟยจะเลวร้ายเพียงใด ก็ไม่กล้าทำร้ายองค์หญิงเหวินหนิงอย่างแท้จริง ยิ่งไม่ต้องพูดถึงการฆ่า มิเช่นนั้นหากราชาแห่งต้าเหลียงรู้เรื่อง และลงโทษมา ไม่เพียงแต่พวกสาวใช้เหล่านี้ แม้แต่พวกองครักษ์ก็จะต้องถูกตัดศีรษะ หย่งเฟยเองก็จะได้แต่นั่งเหม่อบนเตียงของตัวเอง รอคอยการลงโทษที่รุนแรงที่สุด

“ตามไป ตามพวกมันให้ทัน ฆ่า ฆ่าพวกมันให้หมด”

หย่งเฟยที่รู้ถึงเจตนาของหลี่ลี่แล้ว ตะโกนด้วยความโกรธแค้นสุดขีด แต่ตอนนี้สายเกินไปแล้ว หลี่ลี่นำองครักษ์กว่ายี่สิบคนวิ่งอย่างบ้าคลั่ง มุ่งตรงไปยังสำนักลงทัณฑ์ในเขตวังใน

สำนักลงทัณฑ์เป็นสำนักภายนอกของกรมราชวงศ์ เป็นหน่วยงานอิสระภายในวังหลวง และเป็นสถานที่พิจารณาคดีและลงโทษภายในวังหลวง

กรมราชวงศ์ขึ้นตรงต่อราชาแห่งต้าเหลียงและพระราชินีโดยตรง ผู้อาวุโสภายในล้วนเป็นญาติผู้สูงอายุของราชวงศ์

ปกติแล้วประตูกรมราชวงศ์จะปิดสนิท หากไม่มีเรื่องสำคัญในวังหลวงก็จะไม่เปิดโดยง่าย ที่นี่ยังเป็นที่พักผ่อนรวมของเหล่าองค์ชายผู้เฒ่าที่เคยดูแลความลับของประเทศต้าเหลียงอีกด้วย

หลี่ลี่และคนอื่น ๆ เร่งรีบเดินทางมาอย่างรวดเร็ว ท่าทางดุดัน แต่ไม่มีใครกล้าขัดขวาง หย่งเฟยถูกควบคุมตัวแล้ว ไม่มีใครกล้าสั่งให้โจมตีองครักษ์

แต่การที่องครักษ์กว่ายี่สิบคนบุกเข้ามาพร้อมกันอย่างรวดเร็วก็ก่อให้เกิดความโกลาหล ฝ่ายพระสนมและองค์หญิงบางส่วนพร้อมด้วยสาวใช้ รวมถึงองครักษ์ต่างมองขบวนที่เคลื่อนไปอย่างรวดเร็วราวกับสายลมด้วยความสงสัย

เกิดอะไรขึ้น ไม่มีใครรู้ชัด แต่ทุกคนรู้ว่าต้องเกิดเรื่องใหญ่แน่ ไม่เช่นนั้นจะอนุญาตให้องครักษ์วิ่งพล่านในวังหลวงเช่นนี้ได้อย่างไร

กรมราชวงศ์เป็นหน่วยงานอิสระและพิเศษภายในวังหลวง หลี่ลี่และคนอื่น ๆ บุกเข้ามาอย่างรวดเร็ว หลี่ลี่ไม่ลังเลแม้แต่น้อย เดินหน้าไปทุบประตูทันที

โครม! โครม! โครม!