เทพยุทธ์เจ้าโลกา - บทที่ 446 การข่มขู่หรือการเจรจา
บทที่ 446 การข่มขู่หรือการเจรจา
“คุณหญิงหยุนเหอ ข้าอยากพูดคุยกับท่านเป็นการส่วนตัว”
หลี่ลี่ยิ้มพลางเดินเข้ามาข้างหน้า ในมือถือจดหมายฉบับหนึ่ง แต่ส่วนใหญ่ของจดหมายถูกบังไว้ ทำให้ยากที่จะเห็นข้อความทั้งหมด
คุณหญิงหยุนเหอจำจดหมายฉบับนี้ได้ทันที หัวใจของนางสั่นสะท้าน จากนั้นก็โบกมือไล่คนรอบข้างออกไปทั้งหมด
“เจ้าเป็นใคร?”
ทันทีที่ประตูใหญ่ปิดลง คุณหญิงหยุนเหอไม่อาจควบคุมความตกใจในใจได้อีกต่อไป นางลุกพรวดขึ้นยืน
“คุณหญิง ว่าข้าเป็นใครนั้นไม่สำคัญ ท่านเพียงแค่ต้องรู้ว่าจดหมายเหล่านี้อยู่ในมือข้าก็พอ” หลี่ลี่ไม่พูดอ้อมค้อม กล่าวตรง ๆ
“กล้าดีนัก สาวใช้ตัวน้อย กล้าพูดกับข้าเช่นนี้ ข้าเห็นเจ้ายังเด็กแต่มีความกล้าเช่นนี้ จึงให้โอกาสเจ้าได้เข้าพบข้าตามลำพัง เจ้าอย่าได้ไม่รู้จักบุญคุณ ระวังจะหลุดหัว”
คุณหญิงหยุนเหอตื่นจากความตกใจแล้ว ค่อย ๆ นั่งลง มองลงมาจากที่สูงพลางกล่าว
“คุณหญิงอย่าขู่ข้าเลย แม้จะตัดหัวข้า การส่งกลับไปยังประเทศไฉลี่ก็คงต้องใช้เวลาสักระยะ!” หลี่ลี่ไม่หวั่นเกรงแม้แต่น้อย ยืนอย่างองอาจอยู่ตรงนั้น
“คิดจะข่มขู่ข้าหรือ? แม้ข้าไม่รู้ว่าเจ้ารู้อะไรบ้าง แต่เจ้าคิดว่าฝ่าบาทจะเชื่อข้าหรือเชื่อเจ้า?”
“หากข้าส่งจดหมายนี้ให้คน ๆ หนึ่ง ให้เขาพูดออกมาด้วยปากของเขาเอง ไม่ทราบว่าคำพูดของคุณหญิงจะศักดิ์สิทธิ์ หรือคำพูดขององค์ชายท่านนี้จะศักดิ์สิทธิ์กว่ากัน?”
หลี่ลี่ยิ้มบาง ๆ พูดเสียงต่ำ
“เจ้ากำลังข่มขู่ข้าหรือ?”
คุณหญิงหยุนเหอลุกขึ้นยืนอีกครั้ง แต่ชัดเจนว่านางใจเย็นลงมาก จากนั้นก็ค่อย ๆ นั่งลงอีกครั้ง
“ไม่กล้าเรียกว่าข่มขู่ เพียงแค่การแลกเปลี่ยนเท่านั้น ท่านให้ข้าในสิ่งที่ข้าต้องการ ข้าจะทำให้บางเรื่องจมหายไปตลอดกาล” หลี่ลี่ได้ปลอมตัวแล้ว จึงไม่กลัวว่าจะถูกจำได้
“ข้ามีสิทธิ์ปฏิเสธหรือไม่?”
คุณหญิงหยุนเหอยิ้มอย่างเย้ายวน
“พูดตรง ๆ เถอะ! ข้าไม่มีเวลามาเสียไปกับเจ้าที่นี่”
คุณหญิงหยุนเหอใจเย็นอย่างผิดปกติ แต่ หลี่ลี่รู้ว่าความสงบนี้เป็นเพียงความเงียบก่อนพายุจะมา
“ท่านไม่มี และข้าบอกท่านว่า อย่าคิดช่วยเหลือจักรวรรดิไฉลี่ ความแข็งแกร่งของยุคราชวงศ์เหลียงท่านก็เห็นแล้ว หากเสียจดหมายเหล่านี้ไป องค์ชายหลวนก็ไม่อาจถูกพวกท่านใช้งานได้อีก”
หลี่ลี่ยิ้มพลางกล่าว
“อย่าพูดเรื่องไร้สาระอีกเลย ข้ารู้ว่าเจ้าไม่ใช่คนที่ห่วงใยประเทศชาติ พูดมาเถอะ มีจุดประสงค์อะไร”
คุณหญิงหยุนเหอในใจแทบจะโกรธจนเสียสติ แต่บนใบหน้ายังคงแสร้งทำเป็นสงบพลางกล่าว
“ไม่มีอะไรมาก ข้าเพียงหวังให้ท่านสนใจสำนักบรรพบุรุษสักหน่อย องค์หญิงเหวินหนิงไร้ความผิด ให้พระสนมหย่งได้รับการลงโทษที่สมควร” หลี่ลี่พูดเรียบ ๆ
“แม้ข้าจะรู้ว่าเจ้าไม่ใช่สาวใช้ใกล้ชิดของเหวินหนิงแน่ ๆ น่าเสียดายที่ฝีมือปลอมตัวของเจ้าเก่งมาก ข้าดูไม่ออก ฮ่ะ ๆ ปัญหาที่เจ้าพูดถึงดูเหมือนจะไม่ยากสำหรับข้าเลย ตำหนักเฉินหนานอยู่ภายใต้การดูแลของข้า สิทธิ์ในการตัดสินสุดท้ายอยู่ที่ข้า นี่เป็นเพียงหน้าที่ของข้า ส่วนเรื่องช่วยเหลือประเทศไฉลี่ เจ้าคิดว่าหลังจากจดหมายเหล่านี้ตกอยู่ในมือเจ้าแล้ว ข้ายังจะทำอะไรได้อีกหรือ?”
คุณหญิงหยุนเหอยิ้ม “ข้าบอกแล้วว่าอย่าอ้อมค้อม”
“โอ้! ยังมีเรื่องเล็ก ๆ อีกเรื่อง ข้าอยากรู้ตำแหน่งที่พักของภิกษุณีตวนชิงในวังหลัง”
หลี่ลี่ทำเป็นนึกขึ้นได้ทันใด กล่าว
“ทางเหนือของวังหลัง ตำหนักชงหมิงนั่นแหละ”
คุณหญิงหยุนเหอตอบโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย
“ดีแล้ว นี่คือสิ่งที่ข้านึกออก ลาก่อน”
หลี่ลี่ได้สิ่งที่ต้องการแล้ว แน่นอนว่าไม่จำเป็นต้องอยู่ต่อ จึงหมุนตัวจะจากไป
“ช้าก่อน ตำหนักชงหมิงแม้จะเป็นตำหนักรอง หรือพูดได้ว่าเป็นโบสถ์พุทธ แต่การรักษาความปลอดภัยที่นั่นเข้มงวดอย่างยิ่ง แม้กระทั่งยิ่งกว่าการรักษาความปลอดภัยรอบฝ่าบาท แม้เจ้าจะเป็นขอบเขตสำนักสิบกว่าคนก็ไม่แน่ว่าจะบุกเข้าไปได้ โอ้! ข้าเข้าใจแล้ว เจ้าเป็นคนของหลงเหมิน เพื่อหญิงสาวที่ภิกษุณีตวนชิงจับมาใช่ไหม! อ้อมไปอ้อมมา สิ่งที่เจ้าสนใจที่สุดคือเรื่องนี้สินะ!”
คุณหญิงหยุนเหอคิดได้อย่างรวดเร็ว ในชั่วพริบตาก็มองออกถึงจุดประสงค์ที่แท้จริงของหลี่ลี่
“ฮึ! คิดอย่างไรก็ตามใจท่าน!”
หลี่ลี่แค่นเสียงเย็น ไม่หันกลับมามองแล้วเดินออกไป
ที่จริงในใจของหลี่ลี่ก็ตกใจมาก เขาไม่คิดว่าคุณหญิงหยุนเหอจะฉลาดถึงเพียงนี้ เดาถูกในครั้งเดียว
เหตุผลที่หลี่ลี่เข้าใกล้คุณหญิงหยุนเหอและองค์ชายหลวน เป็นเพราะหลังจากหลี่ลี่เข้าวังหลังแล้ว เขารู้ว่าด้วยกำลังของตนเอง แม้ภิกษุณีตวนชิงจะไม่อยู่ในวังหลัง การที่เขาจะช่วยสุ่ยชิงเยียนออกมาก็ยากเหมือนปีนขึ้นสวรรค์
ดังนั้นหลี่ลี่จึงจำเป็นต้องคิดหาวิธีอื่นเพื่อแก้ปัญหานี้ แม้หลี่ลี่จะกล้าหาญ แต่เรื่องที่เป็นการฆ่าตัวตาย เขาย่อมไม่ทำอย่างง่ายดาย
แม้แต่คุณหญิงหยุนเหอยังรู้ว่าภิกษุณีตวนชิงพาหญิงสาวคนหนึ่งกลับมา หลี่ลี่ยิ่งมั่นใจว่าสุ่ยชิงเยียนอยู่ในวังหลังนี้แน่นอน
ส่วนเรื่องการขอเข้าพบราชาแห่งต้าเหลียงหรือองค์ชายอื่น ๆ เพื่อช่วยเหลือสุ่ยชิงเยี่ยน หลี่ลี่ไม่เคยคิดถึงเลย เกรงว่าตอนนี้หากเขาโผล่หน้าออกไป จะถูกจับตัวทันที เรื่องนี้ไม่ต้องสงสัยเลย
สำหรับคนพวกนี้ หลี่ลี่รู้ดีว่า เฉพาะเมื่อมีหลักฐานอยู่ในมือของตนเองเท่านั้น เขาจึงจะกล้าเชื่อใจได้
เมื่อออกจากที่พักของหญิงเทพหยุนเหอ หลี่ลี่เดินตรงไปทางทิศเหนือของวังใน แต่ไม่นาน หลี่ลี่ก็พบความแตกต่าง
แม้จะเป็นสาวใช้คนเดิม ขันทีคนเดิม แต่เมื่อเข้าใกล้เขตวังใน เขารู้สึกถึงแรงกดดันอันมหาศาลทันที แม้กระทั่งในชั่วพริบตา ก็มีนักรบจากโถวถังและแม้กระทั่งผู้แข็งแกร่งจากขอบเขตสำนักหลายคนล็อกเป้าหมายที่ตัวเขาแล้ว หากหลี่ลี่มีพฤติกรรมขัดขืน เกรงว่าจะถูกสังหารในทันที
YOU MAY ALSO LIKE
