เทพยุทธ์เจ้าโลกา - บทที่ 65 ตำรับยาวิเศษ

บทที่ 65 ตำรับยาวิเศษ

หินวิญญาณสีน้ำตาลเป็นหินวิญญาณของมารสิงสู่ขั้นแข็งแกร่ง มีมูลค่าถึงร้อยหินวิญญาณ

อิ่นเป่าโหลวเป็นหนึ่งในสิบหอใหญ่ของแคว้นต้าเหลียง มีฐานหลังแน่นหนา ผู้จัดการวัยกลางคนผู้นี้มีนามว่าเฟิงเชียนอี้ แข็งแกร่งขั้นขอบเขตพลัง

เมื่อเห็นว่าหลี่ลี่สามารถนำหินวิญญาณระดับสูงเช่นนี้ออกมาได้ แสดงถึงฝีมือไม่ธรรมดา อีกทั้งท่าทางยโสโอหัง เห็นได้ชัดว่าเป็นคนไม่ธรรมดา การที่สามารถนำหินวิญญาณสีน้ำตาลออกมาได้ หากเป็นการล่ามาเอง ก็ต้องมีพลังไม่ธรรมดา หากเป็นของพระราชทานจากผู้อาวุโส ผู้อาวุโสผู้นั้นก็ต้องมีตำแหน่งไม่ต่ำ

เฟิงเชียนอี้ไม่กล้าประมาท รีบเดินยิ้มเข้าไปหาทันที กล่าวว่า “แขกผู้มีเกียรติมาเยือน ลูกน้องตาถั่วไม่รู้ว่าท่านต้องการสิ่งใด?”

“ข้ามีหินวิญญาณจำนวนมากจะขาย ได้ยินจากเจ้าของร้านยาว่าที่นี่รับซื้อหินวิญญาณจำนวนมากในราคายุติธรรม เป็นเช่นนั้นหรือไม่?” หลี่ลี่ขมวดคิ้วเล็กน้อย

“ถูกต้อง ถูกต้อง ที่นี่ไม่ใช่ที่พูดคุย เชิญแขกผู้มีเกียรติเข้าห้องรับรอง เราจะได้พูดคุยกันอย่างละเอียด” เฟิงเชียนอี้ยิ้มพาหลี่ลี่เข้าไปในห้องรับรองด้านใน

หลี่ลี่เดินนำหน้าเข้าไป ไม่รอให้เฟิงเชียนอี้พูด หลี่ลี่หยิบถุงเก็บของออกมาบังหน้า ใช้จิตสั่งการนำหินวิญญาณสีน้ำตาลร้อยก้อนออกมาจากวิหารแห่งราตรีวางบนโต๊ะก่อน

เมื่อเห็นถุงเก็บของและหินวิญญาณร้อยก้อน เฟิงเชียนอี้ยิ่งมั่นใจว่าหลี่ลี่มีฐานะไม่ธรรมดา รอยยิ้มบนใบหน้ายิ่งกว้างขึ้น รีบกล่าวว่า “ไม่ทราบว่าแขกผู้มีเกียรติต้องการขายในราคาเท่าใด?”

“ขอให้ท่านผู้จัดการตั้งราคาที่ยุติธรรมเถิด แต่ข้าต้องการนับให้ครบต่อหน้า” หลี่ลี่กล่าวเรียบ ๆ

“ไม่มีปัญหา ไม่มีปัญหา แต่หินวิญญาณมีจำนวนมาก พวกเราคงให้ราคาได้แค่หนึ่งร้อยหินวิญญาณต่อก้อนเท่านั้น” เฟิงเชียนอี้กล่าวอย่างระมัดระวัง

“ราคานี้ก็ยุติธรรมดี ตกลงตามนี้!” หลี่ลี่ยิ้มเล็กน้อย ตอนนี้เขามีหินวิญญาณหลายร้อยก้อน ไม่จำเป็นต้องเสียเวลากับหินวิญญาณไม่กี่ก้อนนี้

“ไม่ทราบว่าแขกผู้มีเกียรติยังต้องการอะไรอีกหรือไม่? แม้อิ่นเป่าโหลวของเราจะไม่อาจกล่าวได้ว่ามีทุกสิ่ง แต่ก็มีครบครันทุกอย่าง” หลังจากสั่งให้ผู้จัดการในหอเตรียมหินวิญญาณ เฟิงเชียนอี้กลับมาถามหลี่ลี่

“ที่นี่มียาลูกกลอนหรือไม่?” หลี่ลี่ถาม

“มี เชิญแขกผู้มีเกียรติขึ้นชั้นสองเถิด” เฟิงเชียนอี้เดินนำออกจากห้องรับรอง พาหลี่ลี่ขึ้นไปชั้นสอง

เมื่อขึ้นมาถึงชั้นสอง กลิ่นหอมสดชื่นโชยมาปะทะใบหน้า กลิ่นหอมอ่อน ๆ ลอยอบอวล

รอบชั้นสองของที่นี่ เป็นชั้นหนังสือโบราณทำจากไม้จันทน์แดง บนชั้นวางกล่องสวยงามประณีตมากมาย วางในมุมต่าง ๆ กัน ฝากล่องเปิดออก ภายในบุด้วยผ้าไหมสีเหลือง ยาลูกกลอนหลากสีสันวางอยู่ในนั้น กลิ่นยาอบอวลทั่วทั้งห้อง ระหว่างนั้นมีขวดยาและปราณยุทธ์เป็นประกายเย็นวาววับแทรกอยู่บ้าง แต่ไม่รู้สึกยุ่งเหยิงแต่อย่างใด

ตรงกลาง โต๊ะแปดเเหลี่ยมแกะสลักจากไม้ท้อทั้งแผ่นวางอยู่ตรงกลาง รอบ ๆ เป็นเก้าอี้แกะสลักจากไม้ท้อทั้งแผ่นเช่นกัน นั่งตรงนี้สามารถมองเห็นยาลูกกลอนรอบ ๆ ได้อย่างง่ายดาย นับว่าออกแบบอย่างแยบยล

หลี่ลี่เดินไปเดินมาดูรอบ ๆ พบว่าที่นี่มียาลูกกลอนหลากหลายชนิดจริง ๆ

“น้องชายคนนี้ ไม่ทราบว่าท่านต้องการอะไร? อิ่นเป่าโหลวของข้าไม่กล้ากล่าวว่ามีทุกสิ่ง แต่ก็มีครบครันทุกอย่าง” ผู้จัดการเดินตามมากล่าว

“ผงสมานเนื้อไท่เหอนี้มีค่าเท่าใดกัน?” หลี่ลี่ชี้ไปที่ขวดกระเบื้องงดงามใบหนึ่งพลางถามอย่างไม่ใส่ใจนัก

“ผงสมานเนื้อไท่เหอนี้มีสรรพคุณวิเศษสามารถชุบชีวิตคนตายและทำให้กระดูกฟื้นคืนชีพได้ นับเป็นยารักษาบาดแผลชั้นเลิศ ราคาก็เพียงแค่สามพันหินวิญญาณเท่านั้น” ผู้ดูแลรีบแนะนำทันที

หลี่ลี่เคยค้นคว้าในหอหมื่นตำราว่า แม้เสือทมิฬเขาคู่จะดุร้าย แต่ก็เกรงกลัวยารักษาบาดแผลชั้นเลิศชนิดนี้ เมื่อสัมผัสถูกผิวหนังจะเน่าเปื่อยทันที ด้วยเหตุนี้หลี่ลี่จึงต้องการหามันไว้เตรียมพร้อมสำหรับการทดสอบในอีกไม่กี่วันข้างหน้า

แต่ยารักษาบาดแผลชั้นเลิศนี้ราคาแพงเกินไป การเตรียมไว้เพื่อล่าเสือทมิฬเขาคู่ก็ไม่คุ้มค่าเอาเสียเลย เขาก็ไม่ได้ร่ำรวยถึงขนาดนั้น

หลี่ลี่มองดูต่อไป ยาลูกกลอนส่วนใหญ่เขาไม่ค่อยรู้จัก แต่มียาลูกกลอนหนึ่งเม็ดที่หลี่ลี่รู้จัก ตำรับของมันเพียงแค่ใช้สมุนไพรธรรมดาไม่กี่อย่างผสมกับหินวิญญาณสีน้ำตาลของปีศาจร่างกายแข็งแกร่ง ไม่ได้มีค่ามากนัก แต่เมื่อหลอมเป็นยาลูกกลอนแล้ว ราคากลับเพิ่มขึ้นกว่าสิบเท่า

หลี่ลี่ตัดสินใจทันทีว่าจะไม่ขายหินวิญญาณที่เหลือ เมื่อกลับไปยังเขตชั้นในของสำนักหมิงเยว่แล้วจะหาโอกาสหลอมเป็นยาลูกกลอน จะมีค่ามากกว่า

“ท่านเฟิง หอสมบัติลับนี้ขายยาลูกกลอนเหล่านี้ แล้วรับซื้อยาลูกกลอนบ้างหรือไม่?” หลี่ลี่ถามอย่างเตรียมพร้อมไว้ก่อน

“แน่นอน หากท่านแขกมียาลูกกลอนต้องการขาย ก็สามารถนำมาที่หอสมบัติลับของข้าได้ ราคาแน่นอนยุติธรรม” เฟิงเชียนอี้กล่าวทันที

ขณะที่ทั้งสองสนทนากัน หลี่ลี่พบยาลูกกลอนอีกชนิดหนึ่ง ชื่อว่าผงมอมสติ ดังชื่อ เมื่อโปรยออกไปสามารถทำให้คนหมดสติในทันที อาจใช้ประโยชน์ได้บ้างในการล่าเสือทมิฬเขาคู่ และราคาก็เพียงแค่แปดสิบหินวิญญาณเท่านั้น

หลี่ลี่ซื้อมันทันที แต่ยาลูกกลอนอื่น ๆ ราคาแพงเกินไป หลี่ลี่จดชื่อทั้งหมดไว้ เก็บหินวิญญาณหนึ่งหมื่นเม็ดที่เพิ่งส่งมาและผงมอมสติเข้าไปในถุงเก็บของ แล้วหมุนตัวจากไป

เฟิงเชียนอี้ส่งหลี่ลี่ออกไปถึงประตูอย่างนอบน้อม

หลี่ลี่กลับไปยังร้านยา สมุนไพรต่าง ๆ เตรียมพร้อมแล้ว กองเต็มครึ่งห้อง

จ่ายหินวิญญาณแล้ว หลี่ลี่ก้าวไปข้างหน้าเก็บสมุนไพรทั้งหมดเข้าไปในถุงเก็บของ แล้วจากไปทันที

หลี่ลี่ไม่ได้เดินเล่นในเมืองหวันเจีย เดินตรงกลับไปยังโรงยาลูกกลอน ส่งมอบสมุนไพร ตรวจสอบจำนวนแล้ว หลี่ลี่รีบไปยังห้องหลอมยาเพื่อหาผู้อาวุโสเหมิงเหมิง

ผู้ผู้อาวุโสเหมิงชื่นชมหลี่ลี่ ตอบคำถามของหลี่ลี่อย่างไม่ปิดบังความรู้ใด ๆ อ้อมค้อมไปมา หลี่ลี่ก็ได้ถามตำรับยาลูกกลอนทั้งหมดที่เห็นในหอสมบัติลับออกมา จดจำไว้ในใจ

ยาลูกกลอนรวมพลัง ยาลูกกลอนสร้างเส้นลมปราณ ยาลูกกลอนหล่อหลอมร่างกาย ยาลูกกลอนระดับเสริมแกร่งจิตวิญญาณ ยาลูกกลอนรวมพลัง เหล่านี้ล้วนเป็นยาลูกกลอนที่จำเป็นสำหรับผู้ฝึกฝน ราคาตั้งแต่สิบกว่าหินวิญญาณไปจนถึงพันหินวิญญาณ และยังหายากยิ่ง หากหลอมออกมาได้ก็จะเป็นวิธีหาเงินที่ดี

หลี่ลี่ตอนนี้บรรลุถึงขั้นผู้ฝึกยุทธ์แล้ว การก้าวขึ้นไปอีกขั้นไม่ใช่เรื่องง่าย จำเป็นต้องอาศัยยาลูกกลอนช่วย หากอาศัยเพียงเงินเดือนของศิษย์ ชั่วชีวิตก็คงยากที่จะซื้อยาลูกกลอนได้สักเม็ด แม้หลี่ลี่จะมีหินวิญญาณอยู่หลายร้อยเม็ด แต่ก็ไม่อาจใช้จนหมด ยิ่งไปกว่านั้นอาวุธวิเศษในอนาคตล้วนเป็นสิ่งที่ต้องใช้เงินมหาศาล

เขาเดินทางไปกลับหมู่บ้านหมื่นครัวเรือนใช้เวลาเกือบทั้งวัน บัดนี้ฟ้าใกล้พลบค่ำแล้ว ข้าได้ขอคำแนะนำจากผู้ผู้อาวุโสเหมิง ทั้งยังประจบเอาใจอย่างแนบเนียน ยืมตำราวิเศษเล่มหนึ่งมา เมื่อได้สิ่งที่ต้องการแล้ว หลี่ลี่ก็รีบกลับที่พักทันที

หลี่ลี่อ่านสูตรปรุงยาในตำราจบแล้ว จึงนั่งขัดสมาธิ หลับตาลง แล้วนำสูตรยาที่ได้จากผู้ผู้อาวุโสเหมิงมาเปรียบเทียบกับตำรากาญจน์ศิลาในความทรงจำ

เมื่อเปรียบเทียบกัน หลี่ลี่ ก็พบว่าในสูตรของผู้ผู้อาวุโสเหมิงมักมีสมุนไพรล้ำค่าหนึ่งหรือสองชนิด เพื่อรักษาสรรพคุณพิเศษของยา ส่วนในตำรากาญจน์ศิลามีสูตรหลากหลาย มักเปลี่ยนส่วนผสมเป็นสมุนไพรธรรมดา หรือบางครั้งใช้เพียงสมุนไพรทั่วไปก็สามารถปรุงยาชนิดเดียวกันได้

สมุนไพรชนิดเดียวกัน ราคาต่างกันเป็นร้อยเท่า หากสรรพคุณเหมือนกัน ราคาก็ย่อมแตกต่างกันมาก

สูตรยาหลายขนานในตำรากาญจน์ศิลา ผสมสมุนไพรอย่างแยบยลและแปลกประหลาด คำอธิบายหลักการก็ลึกซึ้งยิ่งนัก

หลี่ลี่ ยังมีข้อกังขาเกี่ยวกับตำรากาญจน์ศิลานี้ เขาไม่แน่ใจว่าการไม่ใช้สมุนไพรล้ำค่า เพียงอาศัยการผสมผสานอย่างชาญฉลาด จะทำให้ยาที่ปรุงขึ้นมีสรรพคุณเพียงพอหรือไม่ ด้วยความรู้ของเขา ยังไม่อาจเข้าใจได้

แต่หลี่ลี่จะมีการทดสอบในอีกไม่กี่วัน เขาไม่อาจเสียเวลากับเรื่องยา จึงต้องเก็บไว้ก่อน ตอนนี้ ฝึกฝน เพิ่มพูนพลังความสามารถสำคัญกว่า