เทพยุทธ์เจ้าโลกา - บทที่ 74 พลังของการเตะ

บทที่ 74 พลังของการเตะ

หลังจากสังหารเสือทมิฬเขาคู่ ท้องฟ้าก็มืดลงแล้ว หลี่ลี่จึงใช้วิชาตัวเบาแห่งราตรีมุ่งหน้าสำรวจเข้าไปในป่าทึบ

ถ้ำของเสือทมิฬเขาคู่ซ่อนตัวอยู่อย่างแนบเนียนเหลือเกิน หลี่ลี่ค้นหาเกือบทั้งคืนก็ยังไม่พบเสือทมิฬเขาคู่แม้แต่ตัวเดียว จำใจต้องมุ่งหน้าไปยังหุบเขาที่มีจามรีหางยาวอาศัยอยู่ เพราะที่นั่นเสือทมิฬเขาคู่ปรากฏตัวบ่อยครั้ง

หลังจากเดินทางไปกลับ ท้องฟ้าก็สว่างแล้ว หลี่ลี่เพิ่งมาถึงหุบเขานี้พอดี

เดินหน้าอย่างระมัดระวังไปอีกสองสามหลี่ หลี่ลี่ก็พบที่ซ่อนตัวที่เตรียมไว้อย่างดีใกล้กับริมทะเลสาบ เขารีบซ่อนตัวเข้าไป อาศัยช่วงกลางวันที่เสือทมิฬเขาคู่ไม่ออกมา หลี่ลี่จึงงีบหลับพักผ่อนสักครู่

พักผ่อนจนหายเหนื่อย ฝึกฝนอีกสักพัก ท้องฟ้าก็มืดลงแล้ว หลี่ลี่รีบเบิกตากว้าง เริ่มสังเกตรอบ ๆ อย่างใกล้ชิด

ยามค่ำคืนหุบเขาเงียบสงัด แต่ในความเงียบสงัดนั้นก็แฝงไปด้วยอันตราย ไม่นานนัก รอบตัวหลี่ลี่ก็มีสัตว์อสูรนานาชนิดเดินผ่านไปมาไม่ต่ำกว่าร้อยตัว สัตว์อสูรเหล่านี้แต่ละตัวล้วนเคลื่อนไหวโดยไม่มีเสียงลมหายใจ

แต่เพื่อรับมือกับเสือทมิฬเขาคู่ที่มีสัญชาตญาณไวมาก ที่ซ่อนตัวทุกแห่งของหลี่ลี่ล้วนผ่านการจัดวางอย่างพิถีพิถัน รอบ ๆ ยังมีหญ้ารกที่มีกลิ่นฉุน หลี่ลี่จึงไม่กังวลว่าจะถูกค้นพบ

ค่ำคืนยิ่งลึก รอบด้านก็ยิ่งมืดมิด ราวกับม่านดำทึบผืนใหญ่คลุมท้องฟ้าทั้งหมดเอาไว้ บรรยากาศหดหู่อึดอัดจนหายใจไม่ออก

รอคอยอยู่หลายชั่วยาม ในที่สุดหลี่ลี่ก็เห็นเสือทมิฬเขาคู่ตัวหนึ่ง แต่โชคของหลี่ลี่ที่นี่ดูเหมือนจะไม่ดีนัก เสือทมิฬเขาคู่ตัวนี้เพียงแค่โผล่ร่างออกมาให้เห็นแวบเดียวก็ถูกกอหญ้าบังไว้ทันที

กว่าจะได้พบเสือทมิฬเขาคู่สักตัว หลี่ลี่จะยอมปล่อยไปง่าย ๆ ได้อย่างไร

สังเกตรอบ ๆ อย่างละเอียด ไม่พบอันตรายใด ๆ หลี่ลี่จึงพุ่งออกจากที่ซ่อน ใช้วิชาตัวเบาแห่งราตรี กลืนหายเข้าไปในความมืดโดยรอบในชั่วพริบตา ค่อย ๆ เคลื่อนเข้าไปใกล้อย่างระมัดระวัง

มาถึงหน้ากอหญ้า หลี่ลี่หยุดฝีเท้าทันที สำรวจหลังกอหญ้าอย่างละเอียด ทันใดนั้น กอหญ้าก็มีเสียงเบา ๆ เสือทมิฬเขาคู่ที่แท้ค้นพบร่องรอยของหลี่ลี่ตั้งแต่แรกแล้ว ซุ่มซ่อนอยู่หลังกอหญ้ามาตลอด บัดนี้จึงพุ่งออกมาอย่างเงียบกริบทันที

เสือทมิฬเขาคู่ร่างใหญ่ราวกับภูเขาลูกน้อย พุ่งเข้าใส่หลี่ลี่อย่างรวดเร็ว ปากกว้างที่อ้าออกใหญ่พอจะกลืนหัวหลี่ลี่ได้ทั้งหัวเข้ามาใกล้ในพริบตา กลิ่นคาวร้อน ๆ โชยมาปะทะใบหน้า หลี่ลี่ถึงกับเห็นหนามแหลมบนลิ้นสีแดงสดของเสือทมิฬเขาคู่

ไม่ทันหลบ ไม่ทันถอย หลี่ลี่จึงทิ้งตัวล้มหงายไปด้านหลังอย่างรวดเร็ว

ฉัว!

ปากกว้างปาดผ่านปลายจมูกของหลี่ลี่ไป หลี่ลี่ถึงกับรู้สึกถึงหนวดเสือที่ปัดผ่านใบหน้าจนรู้สึกคันยุบยิบ

พลาดการโจมตีครั้งแรก เท้าหลังทั้งคู่ของเสือทมิฬเขาคู่ก็ไม่ทันจะตะปบ แต่หางที่แข็งราวกับแส้เหล็กกลับฟาดเข้าใส่หลี่ลี่ตามแรงพุ่งไปข้างหน้า

หลบไม่พ้น หลี่ลี่กลับไม่หลบหนี

หลี่ลี่พับร่างกายกะทันหัน ท่อนบนนอนราบกับพื้น เอวและขาทั้งสองงอขึ้นมาชิดอก พร้อมกันนั้น สองมือก็ยันพื้นไปด้านหลังอย่างแรง

ทันใดนั้น อาศัยแรงยันนี้ ร่างของหลี่ลี่ก็พุ่งขึ้นไปราวกับสปริง หัวลงเท้าขึ้น พร้อมกันนั้นก็ปล่อยปราณยุทธ์อันเย็นเยียบเข้าสู่ขาทั้งสองข้าง หลี่ลี่ใช้ท่าไม้ตายของนางอย่างสุดกำลัง นั่นคือวิชาฝ่าเท้าเยือกแข็ง

ในยามคับขัน หลี่ลี่จะไม่ใช้สุดกำลังได้อย่างไร

ปัง!

เท้าข้างแรกถีบออกไป ถูกท้องอันนุ่มนิ่มของเสือเขาคู่พอดี ร่างของเสือเขาคู่ที่ลอยอยู่กลางอากาศสั่นสะท้านอย่างรุนแรง

เท้าที่สองถีบออกไป พลังเพิ่มขึ้นกว่าเท่าตัว ร่างอันใหญ่โตของเสือเขาคู่ถูกถีบลอยขึ้นไปสามนิ้ว หางที่เพิ่งจะกวัดแกว่งมาอย่างรวดเร็วก็อ่อนยวบลงทันที เสียงคำรามของเสือเขาคู่เพิ่งจะมาถึงลำคอ ก็ถูกเลือดที่พุ่งออกมาจากภายในปิดกั้นไว้ ไม่มีเสียงใด ๆ ดังออกมา

โครม!

เท้าที่สามถีบออกไปอย่างรุนแรง ทันใดนั้นเหนือศีรษะของหลี่ลี่ก็โล่งโจ้ง เสือเขาคู่ตัวใหญ่โตถูกถีบกระเด็นออกไปด้วยเท้าสุดท้ายนี้ ตกลงบนพื้นดินอย่างดังสนั่น

เมื่อสูญเสียเป้าหมาย หลี่ลี่ก็รีบเกร็งเอวออกแรง พลิกตัวกลางอากาศลงสู่พื้น แต่แล้วก็เซไปเซมา เกือบจะล้มลง

การใช้วิชาฝ่าเท้าเยือกแข็งอย่างสุดกำลังนี้ ผลข้างเคียงก็ไม่น้อย อย่างน้อยตอนนี้ขาขวาของหลี่ลี่ก็ชาจนแทบไม่รู้สึก ในเวลาอันสั้นนี้ แม้แต่การหนีก็คงเป็นปัญหา

ไม่สนใจความเจ็บปวดรวดร้าวในขาขวา หลี่ลี่รีบหันกาย ค่อย ๆ ถอยหลังอย่างระมัดระวังพลางมองไปยังเสือเขาคู่ที่ถูกถีบกระเด็นออกไป

หลี่ลี่ถอยหลังไปเพียงสิบกว่าก้าวก็หยุดชะงัก ถอนหายใจยาว

เสือเขาคู่ที่ล้มลงบนพื้นไกลออกไปนั้นสิ้นลมหายใจไปนานแล้ว ดวงตาขนาดเท่ากำปั้นยังจ้องมองไปข้างหน้า ปากกว้างเต็มไปด้วยเลือดที่ยังไม่ปิด มีเลือดสดและเศษเนื้อภายในที่แตกละเอียดไหลออกมาไม่หยุด

หลี่ลี่เดินกะเผลกเข้าไปหาร่างของเสือเขาคู่ หยิบดาบสู้จักจั่นออกมาตัดเขาทั้งสองข้างใส่ลงในถุงเก็บของ จากนั้นก็รีบวิ่งไปยังที่กำบังอีกแห่งที่อยู่ห่างออกไปร้อยก้าวด้วยความเร็วสูงสุดที่ทำได้ในตอนนี้

ซ่อนตัวอยู่ในที่กำบัง หลี่ลี่รู้สึกตื่นเต้นยินดีอย่างยิ่ง เมื่อวานนี้นางสังหารเสือเขาคู่ที่บาดเจ็บสาหัสไปแล้วตัวหนึ่ง แต่ไม่สามารถทำให้นางเข้าใจพลังที่แท้จริงของวิชาฝ่าเท้าเยือกแข็งได้

แต่วันนี้วิชาฝ่าเท้าเยือกแข็งได้แสดงพลังที่แท้จริงออกมา เพียงสามเท้าก็สามารถสังหารเสือเขาคู่ได้ การล่าเสือเขาคู่ไม่ใช่เรื่องยากอีกต่อไป ทำให้หลี่ลี่มีความมั่นใจมากขึ้น

แต่เมื่อสงบสติอารมณ์ลงบ้าง หลี่ลี่ก็รู้สึกหวาดกลัวเล็กน้อย หากใช้วิชาฝ่าเท้าเยือกแข็งออกไปแล้วไม่สามารถสังหารเสือเขาคู่ได้ นางก็จะไม่มีความสามารถในการหลบหนีเลย แต่สถานการณ์ตอนนั้นอันตรายเกินไป ปากกว้างเต็มไปด้วยเลือดของเสือเขาคู่อยู่ห่างจากหลี่ลี่ไม่ถึงหนึ่งนิ้ว จะให้นางคิดอะไรมากได้อย่างไร

หลี่ลี่เริ่มใช้วิชายามราตรีปราบมาร ปราณยุทธ์อันเย็นเยียบมหาศาลพุ่งเข้าสู่ขาขวาของนางในทันที ปราณยุทธ์เข้าสู่กระดูกขา ไม่นานความรู้สึกเย็นเฉียบก็แล่นมา ความเจ็บปวดลดลงไปมากทันที

วิชายามราตรีปราบมารได้บรรลุถึงขอบเขตปราณ ระดับแปรผันกระดูก หลี่ลี่สามารถหลอมรวมกระดูกของตนได้ดียิ่งขึ้น ทำให้อาการบาดเจ็บของเขาฟื้นตัวได้เร็วขึ้น

ผ่านไปสักครู่ ขาขวาของหลี่ลี่ก็ฟื้นตัวอย่างสมบูรณ์ เขาจึงค่อย ๆ ออกจากที่ซ่อนและมุ่งหน้าไปสำรวจที่ไกลออกไป

เนื่องจากวิชายามราตรีปราบมารได้ยกระดับถึงขอบเขตปราณระดับแปรผันกระดูก ปราณยุทธ์เย็นยะเยือกในเส้นลมปราณของหลี่ลี่จึงเพิ่มพูนขึ้นมาก อีกทั้งวิชาตัวเบาแห่งราตรียังพัฒนาขึ้นตามไปด้วย ประกอบกับการวางกลอุบายซ่อนตัวอย่างแยบยล ตลอดทั้งคืน หลี่ลี่อาศัยการโจมตีแบบซุ่มและท่าไม้ตายถีบมารเย็นยะเยือก ล่าเสือทมิฬเขาคู่ได้อย่างยากลำบากอีกสองตัว

ท่าถีบมารเย็นยะเยือกมีพลังทำลายล้างมหาศาล ทำให้หลี่ลี่มีความมั่นใจเพิ่มขึ้นอย่างมาก

แต่หลี่ลี่ต้องใช้พลังทั้งหมดในการโจมตีทุกครั้ง ไม่กล้าประมาทแม้แต่น้อย ทุกครั้งต้องทนความเจ็บปวดที่ขาขวา แต่หลี่ลี่กลับถือว่านี่เป็นการฝึกฝนอย่างหนึ่ง

เมื่อฟ้าสาง หลี่ลี่หาที่ซ่อนตัวที่ปลอดภัยกว่าเดิม แล้วงีบหลับไปสักพัก จากนั้นก็ฝึกฝนต่อ

หุบเขานี้กลายเป็นสถานที่อันเป็นมงคลของหลี่ลี่ ช่วยประหยัดเวลาในการหาเขาจึงไม่อยากจากไป

ในระหว่างการฝึกฝน รักษาอาการบาดเจ็บที่ขา และฝึกฝนเพิ่มเติม ต้นขาของเขาก็ฟื้นตัวเกือบสมบูรณ์

หลังจากผ่านการต่อสู้อันยากลำบากหลายครั้ง เขาก็รู้จุดอ่อนของเสือทมิฬเขาคู่

เสือทมิฬเขาคู่รู้สึกว่าเขามีพลังเพียงขอบเขตพลัง จึงคิดว่าเขาอ่อนแอมาก ตอนแรกจึงไม่ส่งเสียงขอความช่วยเหลือ พอเขาใช้ท่าไม้ตาย มันจะร้องขอความช่วยเหลือก็สายเกินไปแล้ว ช่วยประหยัดความยุ่งยากไปได้มาก

เวลาหนึ่งวันผ่านไปในพริบตา เมื่อใกล้ค่ำ หลี่ลี่ก็ตื่นตัวขึ้น มุ่งหน้าไปยังริมทะเลสาบอีกครั้งด้วยความมั่นใจเต็มเปี่ยม

วันสุดท้าย หลี่ลี่ตื่นตัว เมื่อพบเสือทมิฬเขาคู่ก็ค่อย ๆ เข้าไปใกล้อย่างระมัดระวัง หากซุ่มโจมตีไม่สำเร็จ ก็จะแกล้งทำเป็นอ่อนแอ ใช้ตัวเองเป็นเหยื่อล่อ อาศัยวิชาตัวเบาแห่งราตรีหลบหลีกในทันที แล้วใช้ท่าถีบมารเย็นยะเยือกสังหารทันที วิธีนี้ใช้ได้ผลทุกครั้ง

หลังจากต่อสู้อย่างหนักตลอดทั้งคืน โชคของหลี่ลี่ก็ไม่เลวนัก เขาสามารถล่าเสือทมิฬเขาคู่ได้ตัว

ตอนนี้ในถุงเก็บของของหลี่ลี่มีเขาเสือแปดคู่ เสือทมิฬเขาคู่แข็งแกร่งมาก หายากและล่ายาก หลี่ลี่คิดว่าจำนวนนี้น่าจะเอาชนะหูอี้ได้ แต่เมื่อนึกถึงว่าหูอี้มีท่านพ่อหูหยุนซานผู้ฝึกฝนขั้นขอบเขตรูปลักษณ์คอยช่วยเหลือ หลี่ลี่ก็รู้สึกกังวลขึ้นมาทันที

ฟ้าเริ่มสาง หลี่ลี่ยังคงซ่อนตัวอยู่ในที่กำบังอย่างเงียบ ๆ หวังว่าจะได้พบเสือทมิฬเขาคู่ที่กำลังกลับถ้ำ แต่ผ่านไปหลายชั่วยาม เขาเห็นหมาป่าหลังดำและสัตว์ร้ายอื่น ๆ มากมาย แต่ไม่พบเสือทมิฬเขาคู่เลยสักตัว

เวลาไม่เช้าแล้ว หลี่ลี่ค่อย ๆ ถอยออกจากหุบเขา มุ่งหน้ากลับไปตามเส้นทางเดิม

ตอนนี้ศิษย์ภายในระดับพลังแข็งกร้าวทยอยกลับมากันแล้ว ระหว่างทาง หลี่ลี่พบศิษย์ภายในสิบกว่าคน ศิษย์เหล่านี้ล้วนถือเถาวัลย์ร้อยเขาเสือที่ตนล่ามาได้ มีน้อยคนที่มือเปล่า ในจำนวนนั้นมีศิษย์คนหนึ่งมีเขาเสือถึงสามคู่บนเถาวัลย์ ทำให้ศิษย์คนอื่น ๆ ชื่นชมยกย่อง

แต่เมื่อเห็นหลี่ลี่มือเปล่า ศิษย์เหล่านั้นก็แสดงรอยยิ้มเยาะหยันออกมา

หลี่ลี่เพียงแค่ยิ้มบาง ๆ ไม่สนใจ

เมื่อออกจากเขาเสือคำรามอย่างสมบูรณ์ ความตึงเครียดของศิษย์ทั้งหมดก็ผ่อนคลายลง ตลอดทางในทุ่งหญ้าสูงระดับคน ก็ได้ยินเสียงสนทนาของศิษย์บางคนเป็นระยะ

เมื่อใกล้ถึงต้นไม้แห้ง หลี่ลี่เห็นศิษย์คนหนึ่งโผล่ออกมาจากพุ่มหญ้าสูงเท่าคนไม่ไกลนัก เขาสวมเสื้อคลุมยาวสีขาวที่ยังคงสะอาดไร้ฝุ่น เมื่อมองดูใกล้ ๆ ก็พบว่าเป็นหูอี้นั่นเอง

บัดนี้หูอี้มีสีหน้าภาคภูมิใจอยู่บ้าง เดินอย่างเบาสบายมากขึ้น ในมือถือเถาวัลย์ยาวที่มีเขาแหลมของเสือทมิฬเขาคู่ห้อยอยู่เกลื่อนกลาด

หลี่ลี่หยุดยืน มองดูเงาร่างของหูอี้ที่เดินจากไป แล้วนับเขาแหลมของเสือทมิฬเขาคู่บนเถาวัลย์ในมือเขาอย่างละเอียด ปรากฏว่ามีถึงเจ็ดคู่

ในตอนนี้ หลี่ลี่รู้สึกโล่งใจลงบ้าง แต่ก็ยังกังวลอยู่บ้างว่าหูอี้อาจใช้วิธีการที่ไม่ชอบมาพากลไปขโมยซื้อเขาแหลมของศิษย์คนอื่น