เผยตัวตนลับ จับหัวใจเธอ - ตอนที่ 609 ภาคการแตูนแห่งชาติ 9 ผู้ก่อตั้งการ์ตูน แห่งชาติ สูญสิ้นความสามารถ
- Home
- เผยตัวตนลับ จับหัวใจเธอ
- ตอนที่ 609 ภาคการแตูนแห่งชาติ 9 ผู้ก่อตั้งการ์ตูน แห่งชาติ สูญสิ้นความสามารถ
เข้าสู่ระบบเวยปอ
ฉินหร่านความจําดี ตอนแรกสุดที่เธอสมัครบัญชีเวยปอ ตอนนั้นเวยปอเพิ่งจะกลายเป็นที่นิยม บรรณาธิการเสิ่นให้ เธอเปิดเวยปอเพื่อแฟนคลับและเพิ่มยอดขายการแตูน
ในตอนนั้นเธอก็ขาดเงินเช่นกัน จึงลงทะเบียนเวยปอ และยืนยันตัวตน
ตอนที่โดดเรียนกับพานหมิงเย่วแ พานหมิงเย่วแชอบถ่าย ภาพวาดของสถาปใตยกรรมทั่วทุกหนแห่ง และฉินหร่านวาด ภาพ
ตอนเป็นเด็กฉินหร่านก็รู้แล้วว่าตัวเองไม่เหมือนคนอื่น เพื่อนของเธอคือเว่ยจื่อหังและพานหมิงเย่วแ ส่วนซ่งลี่วแถิงและ พานหมิงเซวียนมองว่าพวกเธอเป็นพวกแครอทน้อย
‘ซิริอุส’ เป็นต้นฉบับที่เก่าแก่ที่สุด
ในตอนแรกสุดที่เริ่มต้นของการแตูนภาคนี้ เป็นครั้งแรกที่ ฉินหร่านรู้ว่าหนิงเอ่อรแและเฉินซูหลานไม่ธรรมดา
‘ซิริอุส’ เป็นการแตูนแนวไซไฟ เริ่มต้นด้วยสงครามวัน ใกล้ถึงจุดจบของโลก ตัวเอกหวังรุ่ยเป็นคนธรรมดาที่สุดใน โลก อีกไม่นานแขกผู้มาเยือนจากต่างโลกก็จะทําลายความ สงบสุขของโลกใบนี้
เมืองขนาดเล็กอันสงบสุขได้แตกแยกเพราะการบุกรุก ของแขกผู้มาเยือนจากต่างโลกจํานวนมาก
หวังรุ่ยติดเชื้อโดยไม่ได้ตั้งใจและเฝูามองดูพ่อแม่ที่ละทิ้ง เขา พาน้องชายของเขาขึ้นเฮลิคอปเตอรแกู้ภัยหนีไปยังฐานทัพ ปูองกันที่ใหญ่ที่สุดในเมืองหลวง เขาถูกพ่อแม่ละทิ้งไว้ใน พื้นที่กักกัน
วันสุดท้ายของโลกมาถึง ทําให้โลกใบนี้จะต้องมีการแบ่ง ชนชั้นในไม่ช้า เริ่มหวนคืนสู่ยุคของการต่อสู้
แต่หวังรุ่ยที่ถูกทิ้งไว้กลับไม่ตาย และถูกดอกเตอรแที่ฐาน ทดลองของเมืองขนาดเล็กช่วยเหลือเอาไว้
ดอกเตอรแของที่นี่ได้คาดการณแภัยพิบัติไว้ล่วงหน้าอยู่แล้ว สถาบันวิจัยในประเทศได้ปกปูองคนของฐานทัพไว้ ขณะนี้ที่ ฐานทัพแห่งนี้กําลังเข้าสู่การเปลี่ยนแปลงทางสถาปใตยกรรม ครั้งใหญ่ที่สุด มนุษยแจะสามารถมีชีวิตอยู่ในฐานปูองกันได้
อย่างปลอดภัยหรือไม่ขึ้นอยู่กับผลการทดลองท้ายสุดของ ดอกเตอรแกลุ่มนี้
ในขณะเดียวกัน หวังรุ่ยที่ถูกช่วยชีวิตเอาไว้และโดดเรียน ไปทะเลาะวิวาทจนเป็นกิจวัตรประจําวันซึ่งอยู่ในความดูแล ของดอกเตอรแกลับยังไม่ตายและพลังเหนือธรรมชาติได้ถูก ปลุกขึ้น
เขาออกไปพบโอวหยางหลานลูกนอกสมรสที่ถูกตระกูล ใหญ่ทอดทิ้งและเจียงเฟิงประธานนักเรียนมัธยมปลาย…
การแตูนมีความยาวมาก ส่วนใหญ่เป็นฉากการต่อสู้
ขั้นตอนแรกที่สิ้นสุดโดยดอกเตอรแและเหล่านักวิจัยของ ห้องปฏิบัติการได้มอบผลการทดลองให้พวกหวังรุ่ย
ให้ทั้งสามคนนําไปให้ผู้นําของฐานปูองกันของเมืองหลวง
มาถึงตรงนี้แล้วหยุดไปกะทันหัน ท้ายที่สุดดอกเตอรแตาย หรือไม่ เป็นคําถามที่ทุกคนกังวล
ในสายตาของนักอ่าน ดอกเตอรแเป็นคนใจดีผิดกับ รูปลักษณแ เป็นคนที่มีแฟนคลับมากที่สุดนอกจากตัวเอกทั้ง สามและมีแฟนคลับนับไม่ถ้วน
ยิ่งไปกว่านั้นนักอ่านหลายคนยังรอให้หวังรุ่ย โอวหยาง หลานกลับมาที่ฐานทัพเมืองหลักและสังหารให้สิ้นซาก
ต่อมา เพราะความนิยมของการแตูนภาคนี้ของเธอจึงได้มี คนติดตามเพิ่มขึ้นมากมาย
ฉินหร่านจับเมาสแ มองดูข้อความส่วนตัวและความ คิดเห็นในเวยปอแล้วนิ่งไป เวยปอของเธอตรวจสอบลิขสิทธิ์ แล้วและเปิดรับเพียงความคิดเห็นจากคนที่ติดตาม…
แต่คิดไม่ถึงว่าจะมีข้อความที่ยังไม่ได้อ่านอย่างล้นหลาม
ฉินหร่านมองดูข้อความส่วนตัวสีแดงแล้วนิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเปิด
ข้อความส่วนตัวบรรทัดแรกที่ดึงดูดสายตาเป็นของ บรรณาธิการเสิ่น…
[ตะเกียงวิเศษ กลับมาแล้วเหรอ] บรรทัดต่อมา…
[ท่านตะเกียงวิเศษ ทําไมไม่มีภาคสองแล้ว คุณวางมือ แล้วเหรอ (น้ําตาไหล) (น้ําตาไหล)] ทําไมไม่เขียนภาคที่สองแล้ว? ความคิดของฉินหร่านล่องลอยไป เพราะดอกเตอรแตายแล้ว ความศรัทธาพังทลาย
ฉินหร่านสูดหายใจเข้าลึกๆ ต้นแบบของดอกเตอรแคือหนิงเอ่อรแ ต้นแบบของ ห้องปฏิบัติการ ‘ซิริอุส’ ฐานทัพของหมู่บ้านที่หนิงไห่ หลายครั้งนับไม่ถ้วนที่เธออยากให้ทุกคนในจินตนาการมี ตอนจบที่ดี เพียงแต่ยังไม่ทันได้เริ่ม ความหวังก็พังทลาย ฉินหร่านมองดูด้านล่างถัดไป แม้ว่าเธอจะปิดความคิดเห็น แต่ก็ได้รับข้อความตอบ กลับส่วนตัวมากมายในทุกวันและแฟนคลับใหม่เพิ่มขึ้น และ ข้อความส่วนตัวจากแฟนคลับคนเก่า แฟนคลับเวยปอของเธอมีไม่มากนัก แค่ห้าล้านคน เมื่อเทียบกับตัวเลขแฟนคลับนับสิบล้านที่บัญชี QR ห้า ล้านจึงไม่มาก
แต่ในอุตสาหกรรมการแตูน ห้าล้านเป็นมาตรฐานขั้นต่ํา ของผู้เชี่ยวชาญแล้ว นอกจากมั่วเวิ่นแห่งท้องนภา ในขณะเดียวกัน ที่อพารแตเมนตแหนึ่งในเซี่ยงไฮ้
บรรณาธิการเสิ่นอาบน้ําก่อนแล้วถือกาแฟแก้วหนึ่ง ติดต่อโทรศัพทแกับใครบางคน หญิงสาวคนก่อนหน้านี้ “คุณ ตัดสินใจจะไม่แก้แล้วใช่ไหม อีอีจื่อหนิงเป็นนักเขียนจริงๆ ใน อินเทอรแเน็ตต่างบอกว่าเธอคือมั่วเวิ่นแห่งท้องนภาคนถัดไป ดาวคนต่อไปในความดูแลของคุณ การแตูนแห่งชาติกําลังจะ ลุกฮือขึ้นมา”
“ไม่ต้องมาโน้มน้าวฉัน ไม่เอาใครอีกแล้ว” บรรณาธิการ เสิ่นหัวเราะ “เดิมที่ฉันก็เป็นแค่บรรณาธิการฝึกหัด ตะเกียง วิเศษไม่สนใจฉัน ถ้าไม่มีเธอก็ไม่มีฉันในตอนนี้ ก็แค่นั้น”
ตะเกียงวิเศษในตอนแรกก็ถูกผู้คนเรียกว่าเป็นดาวของ โลกแห่งการแตูนคนต่อไป แต่ในตอนท้ายเป็นเพียงแค่สิ่ง ชั่วคราว
“ทําไมล่ะ เฮ้” หญิงสาวอุทาน เธอรู้อดีตของ บรรณาธิการเสิ่น ในปีนั้นแม่ของบรรณาธิการเสิ่นปุวยหนัก ตะเกียงวิเศษเคยช่วยเหลือเขา
ในตอนท้ายเธอไม่ได้โน้มน้าวอะไรอีก
ตอนนี้บรรณาธิการเสิ่นไม่มีลูกน้องในครอบครอง ทําแค่ กิจกรรมตรวจสอบต้นฉบับซ้ําอีกครั้งอันยุ่งเหยิง
เขาวางโทรศัพทแลงแล้วดื่มกาแฟอึกหนึ่ง ก่อนจะตรวจ ต้นฉบับซ้ํา เข้าสู่ระบบเวยปออย่างเคยชิน ถามไถ่ ชีวิตประจําวันกับบัญชีของตะเกียงวิเศษ
แต่วันนี้…
เขากดเข้าไปยังข้อความส่วนตัวของเวยปอ มือที่สัมผัส แปูนพิมพแกําลังจะพิมพแ
เมื่อมองเห็นข้อความในบรรทัดนั้นที่เขาส่งไปมีคําว่า ‘อ่านแล้ว’ อยู่ด้านหลัง บรรณาธิการเสิ่นตะลึงไปทั่วทั้ง ร่างกาย
ความตื้นตันใจเกิดอย่างกะทันหัน บรรณาธิการเสิ่นไม่ อยากจะเชื่อ…
มือที่สัมผัสกับแปูนพิมพแสีดําสั่นเล็กน้อย
สักพักเขาจึงกดแปูนพิมพแกลับไปที่ข้อความ…
[ตะเกียงวิเศษ คุณ…คุณกลับมาแล้วเหรอ]
ส่งไปแล้ว บรรณาธิการเสิ่นนั่งอยู่ที่ม้านั่ง ดวงตาแดงก่ํา เล็กน้อย นานมาแล้ว หลังจากในตอนแรกตะเกียงวิเศษส่ง ข้อความเพียง ‘ขอโทษ’ ก็หายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย เขาคิด ว่าตะเกียงวิเศษลาวงการไปแล้วจริงๆ และไม่เข้าบัญชีเวยปอ นี้อีกต่อไปแล้ว ‘ซิริอุส’ จะไม่มีภาคต่อไปอีกต่อไปแล้ว…
ผ่านไปหลายปี ความนิยมของตะเกียงวิเศษอาจไม่สูงเท่า ตอนแรก แต่ความฉลาดในความคิดสร้างสรรคแในภาคแรก ของตะเกียงวิเศษยังอยู่ ปฏิเสธไม่ได้ว่าตะเกียงวิเศษน่าจะ เป็นผู้ริเริ่มการแตูนประเภทนี้ ถึงแม้จะมีตอนที่สื่อมากมายใน อุตสาหกรรมการแตูนเอ่ยถึงมั่วเวิ่นแห่งท้องนภา ก็ยังเอ่ยถึง ตะเกียงวิเศษด้วย
แต่แค่หลายปีมานี้ มีข่าวลือจากโลกภายนอกว่าตะเกียง วิเศษสูญเสียความสามารถแล้ว เขียนภาคสองต่อไม่ออกแล้ว แอนตี้แฟนคลับได้กระหน่ําโจมตี มีแฟนพันธุแแท้อยู่เพียงไม่กี่คน สําหรับบรรณาธิการเสิ่นแล้วตะเกียงวิเศษเป็นคนที่ต้อง ยกขึ้นหิ้ง
ผ่านไปสักพัก อีกฝุายตอบเพียง ‘อา’ บรรณาธิการเสิ่นมีคําที่อยากพูดอยู่นับไม่ถ้วน แต่ท้ายที่สุดกลับกลายเป็นแค่คําว่า… [ยังสบายดีใช่ไหม] ครั้งนี้อีกฝุายตอบกลับอย่างรวดเร็ว [สบายดี] ในตอนท้ายจึงตอบอีกว่า [ขอบคุณ]
ตะเกียงวิเศษที่มักจะทําตัวเงียบเชียบ บรรณาธิการเสิ่น เข้าใจได้อย่างดี
เขาเอนพิงด้านหลัง คลี่มุมปากยิ้มออกมาในที่สุด วินาที ต่อมา แววตาก็เปล่งประกายออกมาแบบนับไม่ถ้วน …[ยัง วาดรูปอยู่ไหม]
ยังวาดรูปอยู่ไหม
คอมพิวเตอรแเครื่องนั้น ฉินหร่านไขว่ห้างมองหน้าต่าง วาดรูปอยู่ไหม
เธอไม่รู้
ชีวิตตอนก่อนอายุ 20 ปีน่าสับสนมากสําหรับเธอ ในตอนนี้ ไม่มีตําแหน่งแน่ชัด
ฉินหร่านไม่ได้ตอบกลับทันที เพียงแค่โทรศัพทแหาเฉิง เจวี้ยน
ช่วงนี้เฉิงเจวี้ยนทํางานล่วงเวลาที่สถาบันวิจัยทางการ แพทยแ ขณะนี้เขากําลังพูดคุยอย่างเข้มงวดกับนักเรียนหลาย คน เมื่อเห็นโทรศัพทแ เขาวางธุระในมือแล้วถอดแว่น จากนั้น จึงยื่นหลอดทดลองให้นักเรียนคนหนึ่ง
เขาเดินออกไปด้านนอก ด้านในพลางส่งเสียงเบา “เกิด อะไรขึ้น”
หลังจากเขาออกไป ท่าทางนักเรียนหลายคนราวกับตื่น ตระหนก “เกิดอะไรขึ้นกับเจ้าชาย…”
เฉิงเจวี้ยนทํางานอย่างตั้งใจอยู่เสมอ ในการรับมือกับ ธุระเข้มงวดกว่าคนบ้าคลั่งในแพทยศาสตรแอย่างกู้ซีฉืออีก นี่ ยังเป็นครั้งแรกที่เห็นเขาปล่อยคนไว้กลางทางระหว่างการ ทดลอง
เฉิงเจวี้ยนรับโทรศัพทแเสร็จจึงกลับมา
เขาหยิบแว่นตาแต่ไม่ได้สวม กู้ซีฉือถือรายงานฉบับหนึ่ง กลับมาพูดคุยกับเขา
เฉิงเจวี้ยนปลดกระดุมเสื้อคลุมสีขาวแล้วมองเขา เล็กน้อย “ไม่ได้ เหลืออยู่ในห้องทดลองไม่มากแล้ว ลําบาก คุณและอาจารยแไปหน่อย ฉันต้องไปแล้ว”
คําพูดของเขา ไม่มีใครในห้องปฏิบัติการกล้าขัด โปร เจกตแนี้กู้ซีฉือและคุณพ่อหลินให้เฉิงเจวี้ยนมาช่วย
จนกระทั่งเฉิงเจวี้ยนจากไป นักเรียนหลายคนจึงค่อยพูด กับกู้ซีฉือ “ดอกเตอรแเฉิงไม่ได้ไปวันหลังหรอกเหรอ ทําไมรับ โทรศัพทแแล้วถึงไปเลย…”
กู้ซีฉือไม่ตอบ ไม่ไกลนัก เจียงตงเยี่ยหาวอย่างเกียจคร้าน แล้วยิ้ม “ยังต้องคิดอยู่อีก ก็โทรศัพทแจากภรรยาของเจ้าชาย ยังไงล่ะ”
คนในห้องปฏิบัติการฟใงจบจึงไม่พูดอะไรต่ออีก
**
เซี่ยงไฮ้
เกือบห้าทุ่ม
ตอนเช้าฉินหร่านเข้านอนดึก คืนนี้มีเรื่องเศร้าใจจึงยังไม่ นอนและนั่งอยู่ข้างคอมพิวเตอรแ
เธอพูดคุยกับบรรณาธิการเสิ่นสักพัก
ท้ายที่สุด ที่คอมพิวเตอรแอีกฝใ่งบรรณาธิการเสิ่นมองดู หน้าจอ เห็นว่านานแล้วที่ตะเกียงวิเศษไม่ได้พูดถึงภาคที่สอง เขาจึงพูดขึ้นอย่างสงสัย…
[ไม่ว่าจะกลับมาหรือไม่ ถ้าคุณสูญเสียความสามารถไป แล้วจริงๆ คุณบอกฉัน ฉันจะยอมรับว่าคุณไม่วาดแล้ว เพราะ ฉันหวังไว้ว่าคุณจะเป็นนักวาดที่รุ่งโรจนแที่สุด]
บรรณาธิการเสิ่นไม่รู้ว่าทําไมตะเกียงวิเศษไม่อัปเดตแล้ว แต่เวลาผ่านไปหลายปี ตะเกียงวิเศษไม่วาดรูปเลย
เขารู้ว่าตะเกียงวิเศษอาจมีปใจจัยที่ห้ามไม่ได้…
เพื่อนชาวอินเทอรแเน็ตอาจเดาถูก ตะเกียงวิเศษสูญเสีย ความสามารถไปแล้วจริงๆ
ฉินหร่านมองดูประโยคนี้แล้วไม่ได้ตอบไป เธอหงุดหงิด เล็กน้อย จึงเล่นเกมกับหลินซือหราน พวกหลินซือหรานและ เฉียวเซิงถูกเฉิงเจวี้ยนไต่ไปถึงสิบเก้าดาวแล้ว
ระดับสิบเก้าดาว สองคนกําลังพอดี พาไปสี่คน ฉินหร่าน ไม่ค่อยมีแรงดังนั้นจึงไม่ได้นําคนอื่นในกลุ่ม
ในรอบสอง ออดประตูดังขึ้น ฉินหร่านมองดูด่านที่เพิ่งเปิดใหม่แล้วพูดเบาๆ “รอก่อน ฉันจะไปเปิดประตู” “ไปเลย ไปเลย อีกสักพักพวกเราจะตบมือให้เธออยู่ ด้านข้าง” เฉียวเซิงและหลินซือหรานประจบประแจงสุดๆ เพื่อนร่วมทีมคนอื่นอีกสองคน “…?”