เล่ห์ร้ายพิชิตรัก - ตอนที่ 456 นำยเจอผู้หญิงที่สวยทั้งรูปทั้งฉลำดหลักแหลมแล้วเหรอไง

ตอนที่จี้ซ่ำวเข้ำไปในงำนเป็นเวลำ 6 โมง 25 นำที อีกห้ำนำทีจะเริ่มงำนพอดี

“มำได้ซะทีนะ ถ้ำนำยไม่มำเพื่อนเจ้ำบ่ำวก็จะน้อยกว่ำเพื่อนเจ้ำสำวหนึ่งคน มัน
ก็หมำยควำมว่ำ นำยเกือบจะท ำลำยงำนแต่งของผำงเหยำแล้วน่ะสิ!” เพื่อน
เจ้ำบ่ำวคนหนึ่งที่เป็นเพื่อนสมัยมหำลัยของจี้ซ่ำวพูดแซวขึ้น พลำงตีเขำหนึ่งที

“ฉันจะสำยได้ยังไง นี่ก็มำพอดีไม่ใช่เหรอ” จี้ซ่ำวหรี่ตำมอง “วันนี้เพื่อนเจ้ำสำว
มีสวยๆ ไหม”

เรื่องควำมเจ้ำชู้ของจี้ซ่ำวเป็นที่โจษจันในมหำวิทยำลัย แต่บำงครั้งเขำก็แค่
ล้อเล่นเพื่อสร้ำงบรรยำกำศ อย่ำงเช่นตอนนี้

เพื่อนเจ้ำบ่ำวคนนี้ขยับเข้ำใกล้จี้ซ่ำวมำกขึ้น พลำงพูดเสียงเบำ “มีสิ ดำวมหำ
ลัยที่นำยตำมจีบตอนนั้นมำเป็นเพื่อนเจ้ำสำวด้วย เฮ้อ ตอนนั้นนำยตำมมำเจ็ดปี
เลยนะ”

จี้ซ่ำวเบ้ปำก ทันใดนั้นเขำก็รู้สึกได้ว่ำมีสำยตำคู่หนึ่งก ำลังจับจ้องเขำอยู่ไม่ไกล
ซึ่งก็คือดำวมหำลัยคนนั้นเอง…….

ในควำมเป็นจริงตอนนั้นจี้ซ่ำวแค่สนใจดำวมหำลัยคนนี้แค่พักเดียวเท่ำนั้น เขำ
ตำมจีบอยู่ปีหนึ่งแต่ก็ไม่มีวี่แววว่ำเธอจะเล่นด้วย ท่ำทำงหยิ่งมำก จี้ซ่ำวรู้สึก
ล้มเหลวแต่ก็ไม่ยอมแพ้ จึงตำมจีบต่ออีกหนึ่งปี สุดท้ำยก็ล้มเลิกควำมตั้งใจ แต่
ภำยในมหำวิทยำลัยกลับยังลือกันว่ำเขำยังตำมจีบเธออยู่……
เขำเองก็รู้สึกจนปัญญำ

จี้ซ่ำวหันไปยิ้มให้ดำวมหำลัยคนนั้น เธอยังคงสวยเหมือนเมื่อก่อน แต่จี้ซ่ำว
ไม่ได้สนใจในตัวเธออีกแล้ว

เขำหันกลับไปพูดกับเพื่อนเบำๆ “ตอนนั้นโลกแคบไปหน่อย ตอนนี้ดูๆ ไปก็งั้นๆ
แหละ”

เพื่อนของเขำหัวเรำะออกมำ “จะบอกว่ำหลำยปีมำนี้เจอสำวสวยมำเยอะแยะ
สำยตำเฉียบคมกว่ำแต่ก่อนงั้นสิ”
“ก็ประมำณนั้น” จี้ซ่ำวเลิกคิ้วขึ้น “ผู้หญิงที่สวยแต่รูปน่ำสนใจตรงไหน”

“จุ๊ๆๆๆ นี่นำยเจอผู้หญิงที่สวยทั้งรูปทั้งฉลำดหลักแหลมแล้วเหรอไง” จี้ซ่ำว
โดนเพื่อนคนนี้แซวย้อนขึ้นมำ

ทันใดนั้นใบหน้ำหนึ่งก็ผุดขึ้นมำในสมองของจี้ซ่ำว แม้แต่ตัวเขำเองยังนึกไม่ถึง
ว่ำจะเป็นใบหน้ำของผู้หญิงคนนี้……
เขำพูดขึ้น “เปล่ำ ถ้ำเจอก็คงแต่งงำนเลย”
“นี่ ดำวมหำลัยมองนำยตลอดเลยนะ” เพื่อนเจ้ำบ่ำวคนนี้สะกิดจี้ซ่ำวหนึ่งที

“มองนำยแหละ” จี้ซ่ำวไม่ได้สนใจ เขำยื่นมือไปติดกระดุมเสื้อสูท เตรียมจะไป
หำเจ้ำบ่ำว
เขำเดินออกไปได้ไม่กี่ก้ำวก็เห็นเงำของซ่งฉำงเฟิงเดินมำอยู่ไม่ไกล

“คุณชำยรอง” ถึงแม้ว่ำซ่งฉำงเฟิงจะไม่รู้ว่ำท ำไมถึงเจอจี้ซ่ำวที่นี่ แต่เขำก็ไม่
ถำมอะไรมำก เพรำะผำงเซิ่งกรุ๊ปถือเป็นบริษัทยักษ์ใหญ่ ในเมื่อลูกชำยคนรอง
แต่งงำนทั้งที ก็ไม่ใช่เรื่องแปลกอะไรที่คนฐำนะอย่ำงจี้ซ่ำวจะมำปรำกฏตัวที่นี่

คุณซ่ง มำคนเดียวเหรอครับ พอเห็นซ่งฉำงเฟิงควำมคิดแรกของจี้ซ่ำวก็คือ
เขำมำเป็นเพื่อนกู้เหอแน่ๆ
เพรำะเมื่อครู่ผำงเหยำบอกว่ำกู้เหอก็มำ
“เหอเหออยู่ในห้องน้ ำครับ”
ว่ำแล้วไหมล่ะ

จี้ซ่ำวขยับเข้ำไปใกล้ซ่งฉำงเฟิง “พวกคุณมำในฐำนะอะไรเหรอ ฐำนะผู้บริหำร
ของบริษัท หรือมำในฐำนะออกงำนคู่กันแบบชำยหญิง”

“แน่นอนว่ำเป็นอย่ำงแรกครับ” ซ่งฉำงเฟิงพูดด้วยน้ ำเสียงรำบเรียบ พร้อมกับ
หัวเรำะเล็กน้อย
จี้ซ่ำวคิดว่ำเสียงหัวเรำะของซ่งฉำงเฟิงให้ควำมรู้สึกเย้ยหยัน

ยังไม่ทันได้พูดจบกู้เหอก็ออกมำจำกห้องน้ ำพอดี วันนี้เธอสวมชุดเดรสเปิดหลังสี
ด ำ ดูกล้ำแต่งตัวเปิดเผยมำกกว่ำตอนปกติที่แต่งค่อนข้ำงมิดชิด

กู้เหอเป็นคนหุ่นดี โดยเฉพำะแผ่นหลังของเธอที่กระดูกเรียงตัวกันสวยได้รูป พอ
เธอออกมำจำกห้องน้ ำสำยตำของผู้ชำยหลำยคนต่ำงก็จับจ้องไปที่ตัวเธออย่ำงไม่
วำงตำ นั่นท ำให้จี้ซ่ำวรู้สึกหงุดหงิดขึ้นมำ