เล่ห์ร้ายพิชิตรัก - ตอนที่ 477 ต่อให้พ่อผมจากไปจริงๆ ผมก็จะไม่ปล่อยให้คุณลำบาก

เฉียวยวี่หว่านจึงกลับบ้าน ในตอนนั้นกู้เหอเองก็ได้รับโทรศัพท์จากพยาบาล
เช่นกัน

เธอดูตื่นตระหนกกว่าจี้ซ่าวมาก ตอนที่ได้ยินว่าพ่อของจี้ซ่าวอาการทรุดเธอ
ก็ลนลานไปหมด พลางรีบแหวกฝูงชนเพื่อไปยังชั้นล่าง

จี้ซ่าวได้รับโทรศัพท์ช้ากว่ากู้เหอ ตอนที่เขากำลังลงบันไดไปก็พบว่ากู้เห
อเดินนำลงไปก่อนหนึ่งชั้นแล้ว

จี้ซ่าวจึงรีบลงตามไป ขณะที่เขาไปถึงชั้นสองก็พอดีกับที่กู้เหอกำลังจะเดิน
เข้าลิฟต์ เธอแข้งขาอ่อนแรงไม่ได้ยืนให้ดี จี้ซ่าวรีบเข้าไปยังด้านหลังเธอ
พร้อมกับยื่นมือไปจับแขนเธอไว้อย่างแน่น
คนรอบข้างสังเกตเห็นว่ากู้เหอกำลังจะล้มลง จึงมองเธออย่างตกใจ

สีหน้าของกู้เหอซีดเผือด เหมือนเพิ่งเจอกับเหตุการณ์ที่ช็อคมา ริมฝีปากก็
ซีดดูไม่มีสีเลือด

“ตั้งสติหน่อย” มือที่จี้ซ่าวจับแขนเธอค่อนข้างแน่น กู้เหอหันไปมองเขา
ภายในดวงตาเปียกชื้นเล็กน้อย

“พ่อคุณเขา……” ริมฝีปากของกู้เหอสั่นเล็กน้อย จี้ซ่าวเองก็ไม่เคยเห็นเธอ
เครียดขนาดนี้มาก่อน
“ผมรู้เรื่องแล้ว เดี๋ยวผมขับรถเอง เราไปด้วยกัน” จี้ซ่าวรู้ว่ากู้เหอเป็นห่วง
พ่อเขามาก ถึงแม้ว่าเขาจะไม่รู้ว่าอาการเป็นห่วงของเธอมันมาจากความรู้สึก
แบบไหนหรือมาจากเรื่องผลประโยชน์ แต่เธอเป็นห่วงจริงๆ

“ก็ได้……” กู้เหอพยักหน้าอย่างเหม่อลอย เธอขบฟันพลางพูด “คุณขับ
……”

เธอรู้ตัวดีว่าสภาพเธอตอนนี้ไม่พร้อมที่จะขับรถ ถ้าเกิดไม่ได้ไปพร้อมเขา
เธออาจจะต้องนั่งแท็กซี่ไป

ตลอดทางกู้เหอมีแต่ความกังวล มือของเธอจับกระเป๋าถือแน่น จนเหมือนว่า
จะเอาเล็บจิกลงไปให้ได้……

จี้ซ่าวเห็นท่าทางของเธอเป็นแบบนั้นก็คิดว่าปลอบไปก็ไร้ประโยชน์ จึงใช้มือ
ข้างหนึ่งประคองพวงมาลัย ส่วนมืออีกข้างก็ไปกุมมือของเธอไว้
กู้เหอตกใจกับการกระทำของจี้ซ่าว เธอสะดุ้งเหมือนเพิ่งตื่นจากฝัน

เธอหันไปมองจี้ซ่าว จนลืมที่จะดึงมือตัวเองออก “จี้ซ่าว……ถ้าเกิดว่าพ่อคุณ
เป็นอะไรไป……”
“ไม่มีทาง” จี้ซ่าวกุมมือของเธอแน่นขึ้น

สิ่งที่กู้เหออยากจะบอกก็คือ ถ้าเกิดว่าพ่อของจี้ซ่าวจากไป เธออาจจะต้อง
ถูกไล่ออกจากบริษัท และก็อาจจะต้องไปจากบ้านของเขา

ไม่ต้องรอให้คนในตระกูลจี้ไล่ ลำพังแค่พวกผู้ถือหุ้นคงไม่ปล่อยให้เธออยู่ใน
สถานะคุณนายจี้ต่อไปแน่ๆ

คุณไม่ต้องปลอบใจฉัน ฉันรู้สถานการณ์ของพ่อคุณดี นับตั้งแต่ต้นปีเป็น
ต้นมา หมอก็ได้บอกว่าพ่อของจี้ซ่าวอยู่ได้มากสุดครึ่งปี ตอนนี้……ก็ประมาณ
ครึ่งปีได้แล้ว

“ต่อให้พ่อผมจากไปจริงๆ ผมก็จะไม่ปล่อยให้คุณลำบาก” คำพูดนี้ของจี้
ซ่าวเหมือนเป็นการรับปากเธอ
คำพูดแบบนี้ใครฟังก็ต้องรู้สึกอุ่นใจ กู้เหอเองก็เช่นกัน
เธอพยักหน้าตอบรับอย่างว่าง่าย ซึ่งมันเหนือความคาดหมายของจี้ซ๋าว
เพราะแต่ไหนแต่ไรเธอไม่เคยรับความปรารถนาดีของเขา……
*
ณ โรงพยาบาล
ด้านนอกห้องฉุกเฉิน

ขณะที่จี้ซ่าวกับกู้เหอมาถึงโรงพยาบาล หมอกำลังช่วยชีวิตพ่อของจี้ซ่าวอยู่
ด้านนอกมีแค่นางพยาบาลที่คอยดูแลรออยู่ ท่าทางของเธอดูร้อนรน พอเห็น
ว่าจี้ซ่าวมาแล้วจึงรีบเข้าไปหา

“คุณชายรองในที่สุดคุณก็มาแล้ว ทำไงดีคะ……คุณท่านอยู่ในนั้นหลาย
ชั่วโมงแล้วค่ะ”
“หมอว่าไงบ้างครับ”

จี้ซ่าวไม่ค่อยรู้เกี่ยวกับเรื่องไตมากนัก จึงต้องรอถามความเห็นจาก
ผู้เชี่ยวชาญ