เส้นทางดวงดาว - ตอนที่ 24 ดันเจี้ยน3
ตอนที่ 24 ดันเจี้ยน3
คำของเจมส์ทำให้เทพสะท้านฟ้าและผู้เล่นที่อยู่รอบๆนิ่งเงียบ ความคิดสร้างสรรค์นั้นเป็นสิ่งที่ดีแต่ก็ไม่ใช่ว่ามันจะก่อให้เกิดผลลัพธ์ที่ดีเสมอไป นั่นคือสิ่งที่ทุกคนคิด
แต่แม้ว่าพวกเขาจะรู้สึกลำบากใจแต่ก็ไม่สามารถพูดอะไรได้เพราะชายหนุ่มผู้นี้คือเพื่อนของนายจ้าง ผู้เล่นได้แต่หวังว่าเมื่อการสำรวจล้มเหลวนายจ้างของพวกเขาก็คงจะล้มเลิกความคิดในการนำเพื่อนที่ไม่ได้ความเข้าร่วมทีมในที่สุด
ในปัจจุบันมีเพียงมินาเสะเท่านั้นที่มองเจมส์ด้วยสายตาคาดหวัง แน่นอนเธอเป็นเพียงคนเดียวในที่นี้ที่รู้ว่าฝีมือการต่อสู้ของชายหนุ่มนั้นไม่ธรรมดาเลย
“ ไม่รู้ว่าในครั้งนี้ชายคนนี้จะแสดงอะไรให้ฉันประหลาดใจ ” มินาเสะคิด
ปาร์ตี้ถูกสร้างขึ้นอย่างรวดเร็วและเจมส์เป็นสมาชิกคนสุดท้ายที่ถูกเชิญชวนให้ร่วมปาร์ตี้
: จักรพรรดิดวงดาวได้เข้าร่วมปาร์ตี้ :
ทันทีที่มีสมาชิกเพิ่มเข้ามาในปาร์ตี้สายตาทั้งหมดของทุกคนก็จดจ้องไปยังหน้าจออินเตอร์เฟซของปาร์ตี้ มันแสดงให้เห็นถึงรายชื่อของสมาชิก ค่าพลังชีวิตในปัจจุบันและระดับร่างกายโคจร
สมาชิกในปาร์ตี้ส่วนใหญ่นั้นมีระดับร่างกายโคจรอยู่ที่ระดับ 11 มีเพียงเทพสะท้านฟ้า มินาเสะและผู้เล่นอีกสองคนเท่านั้นที่มีร่างกายโคจรถึงระดับที่ 12 ด้วยระดับร่างกายโคจรในปัจจุบันของพวกเขานั้นเรียกได้ว่าสูงกว่าค่าเฉลี่ย
ในส่วนของเทพสะท้านฟ้า มินาเสะและผู้เล่นอีกสองคนที่มีระดับร่างกายโคจรอยู่ที่ระดับ 12 พวกเขาสามารถเรียกตัวเองได้ว่าเป็นกลุ่มผู้นำ
แม้ว่าในปัจจุบันเส้นทางดวงดาวจะยังไม่มีระบบการตรวจสอบอันดับผู้เล่นแต่ทว่าในโลกของอินเตอร์เน็ตนั้นสามารถสรุปอันดับของผู้เล่นได้โดยคร่าวๆจากข่าวคราวของนักเล่นเกมมืออาชีพทั้งหลายที่มักจะอัพเดตความเคลื่อนไหวของพวกเขาอยู่เสมอๆ
ปัจจุบันข้อมูลล่าสุดจากผู้เล่นในประเทศไทย ผู้เล่นที่มีระดับร่างกายโคจรสูงที่สุดคือ “ ฟลายอิงดัตช์แมน ” ที่ซึ่งเป็นผู้เล่นอาชีพในสายเกม MMORPG เขาถูกจัดให้อยู่ในทำเนียบผู้เล่นอันดับ 2 ของประเทศ
เมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อนหน้านี้ฟลายอิงดัตช์แมนเพิ่งจะอัพเดตความเคลื่อนไหวของตนเอง ร่างกายโคจรของเขากำลังจะขึ้นสู่ระดับ 13 โดยเขาต้องการเพียงแค่ค่าสถานะอีกหนึ่งแต้มเพื่อยกระดับร่างกายโคจรขึ้นสู่ระดับใหม่
แน่นอนว่าข่าวนี้รู้ถึงหูของผู้เล่นในระดับสูงทุกๆคน สมาชิกทั้งหมดในปาร์ตี้ของเทพสะท้านฟ้าเองก็ทราบเช่นกันเพราะพวกเขาก็ล้วนแต่เป็นผู้เล่นที่มีอันดับในทำเนียบผู้เล่นของประเทศไทยใน 500 อันดับแรก
เหตุนี้เองจึงทำให้ก่อนหน้านี้มีหลายคนที่พยายามจะเร่งเร้าให้เทพสะท้านฟ้าชะลอการสำรวจดันเจี้ยนเอาไว้ก่อน ความรู้สึกของการเป็นผู้ตามทำให้ผู้เล่นระดับสูงเหล่านี้หงุดหงิด พวกเขาต้องการที่จะแข่งขันเพื่อเกียรติยศและชื่อเสียง
อย่างไรก็ตามเรื่องกวนใจของผู้เล่นเหล่านี้ในที่สุดก็ถูกทำลายลงเพราะการปรากฏตัวของผู้เล่นที่มีนามว่า “ จักรพรรดิดวงดาว ”
เมื่อระบบแสดงข้อความการเข้าร่วมปาร์ตี้ของจักรพรรดิดวงดาวสายตาของผู้เล่นที่อยู่ในปาร์ตี้ทุกคนก็จดจ้องไปยังตัวเลขที่แสดงให้เห็นถึงระดับร่างกายโคจร
ทุกคนขยี้ตาตนเองด้วยความไม่เชื่อ มันเหมือนกับว่าตัวเลขที่พวกเขาเห็นอยู่นั้นเกิดจากความผิดพลาด
“ เห้ เกมบัคหรือเปล่า ? ”
“ โอ้พระเจ้า ! ระดับสิบห้า ฉันตาฝาดเหรอ ? ”
แม้แต่เทพสะท้านฟ้าก็ไม่สามารถหักห้ามความประหลาดใจ เขามองชายหนุ่มแปลกหน้าด้วยสายตาที่แตกต่างไปจากเดิม “ ชายคนนี้เป็นใครกันแน่. . . ”
เช่นเดียวกันกับมินาเสะเธอประหลาดใจมาก ต้องรู้ก่อนนะว่าการยกระดับร่างกายโคจรให้ถึงระดับ 15 นั้นจะต้องใช้ละอองดาวหลายหมื่นหน่วย
แม้แต่ตัวละครของเธอที่มีระดับร่างกายโคจรอยู่ที่ระดับ 13 จากการคำนวณมินาเสะจะต้องใช้ละอองดาวอีกสี่หมื่นหน่วยเป็นอย่างน้อยเพื่อยกระดับร่างกายโคจรให้ถึง 15 เธอจะต้องใช้เวลาอีกสองถึงสามวันแต่ทว่าชายคนนี้ได้มาถึงระดับ 15 แล้ว เขาใช้วิธีไหนในการเก็บระดับ ?
ในขณะนี้มุมมองของเหล่าผู้เล่นที่มีต่อเจมส์ได้รับการเปลี่ยนแปลงราวกับหน้ามือเป็นหลังมือ จากสายตาที่จ้องมองอย่างดูถูกกลายเป็นสายตาที่แสดงให้เห็นถึงการยอมรับ สิ่งนี้แสดงให้เห็นว่าผู้เล่นระดับสูงเหล่านี้ได้มองว่าเจมส์นั้นเป็นผู้เล่นที่อยู่ในระดับเดียวกับพวกเขาแล้ว
“ ไปกันเถอะ ” เทพสะท้านฟ้าเอ่ยขึ้น เสียงของเขาได้ทำลายความเงียบ
เมื่อผู้เล่นทั้งหมดยืนอยู่หน้าวังวนแสงสีแดงที่อยู่ภายในถ้ำ เทพสะท้านฟ้าที่ซึ่งเป็นหัวหน้าปาร์ตี้ก็เป็นคนแรกที่ก้าวเข้าไปในวังวน
วังวนสีแดงกระเพื่อมเล็กน้อยเมื่อมันถูกสัมผัสโดยร่างกายของเทพสะท้านฟ้า ในทันทีเมนูก็ปรากฏขึ้นโดยมีตัวเลือกสองตัวเลือกให้เทพสะท้านฟ้าตัดสินใจ
มันเป็นการเลือกระดับความยากของดันเจี้ยน โดยดันเจี้ยนแห่งแรกนี้มีความยากให้เลือกเพียงระดับทั่วไปและระดับยาก แน่นอนว่าความแตกต่างของระดับความยากนั้นเกี่ยวข้องกับความมั่งคั่งของรางวัลที่ได้รับจากการเคลียร์ดันเจี้ยนด้วยเช่นกัน
“ เลือกระดับยาก ” เสียงของชายหนุ่มดังขึ้นซึ่งเจ้าของเสียงไม่ใช่ใครอื่น เจมส์นั่นเอง
เทพสะท้านฟ้าหันหลังกลับเพื่อมองหาเจ้าของเสียง อย่างไรก็ตามก่อนที่เขาจะได้ทันเอ่ยผู้เล่นที่มีนามเรียกว่าไฟสวรรค์ก็ได้เอ่ยขึ้นเสียก่อน
“ เอาระดับทั่วไปให้ผ่านก่อนไหม ? ”
แม้ว่าในปัจจุบันไฟสวรรค์จะให้การยอมรับในตัวตนของเจมส์แต่มันก็ยังไม่ถึงขั้นที่ว่าเชื่อมั่นอย่างไร้เหตุผล ไฟสวรรค์นั้นใช้เวลาอยู่กับดันเจี้ยนแห่งนี้มาเป็นเวลาหนึ่งวันแล้วดังนั้นเขาจึงมีโอกาสได้สัมผัสกับความโหดหินของมอนสเตอร์ภายในไม่ต่ำกว่าสิบครั้งซึ่งมันทำให้ไฟสวรรค์เลือกที่จะคัดค้านคำพูดของเจมส์
แม้ว่าชายหนุ่มแปลกหน้าคนนี้จะมีระดับร่างกายโคจรอยู่ที่ระดับ 15 แต่มันก็คงไม่แตกต่างจากร่างกายโคจรระดับ 13 หรือ 14 มากนัก นี่คือความคิดของไฟสวรรค์และผู้เล่นหลายๆคน
สาเหตุที่เจมส์เลือกระดับยากไม่ใช่เพราะว่าเขาต้องการแสดงความสามารถของตนเองให้คนอื่นๆตกตะลึงแต่มันเป็นเพราะเขาอยู่ที่นี่เพื่อช่วยเหลือมินาเสะและกองกำลังของเธอ ดันเจี้ยนระดับยากนั้นคือสถานที่ที่เหมาะสมที่สุดที่จะเปิดโลกทัศน์ให้กับพวกเขา
เจมส์ไม่ได้ใส่ใจกับเสียงคัดค้านของไฟสวรรค์ เขาเพียงแค่จ้องมองไปยังมินาเสะราวกับว่าเธอเป็นคนเดียวในที่นี้ที่มีสิทธิ์เลือก ไม่ว่าเธอจะเลือกอะไรนี่จะเป็นโอกาสเพียงครั้งเดียว
ดวงตาสีน้ำตาลคู่นั้นจ้องมองไปยังมินาเสะราวกับกำลังรอการตัดสินใจครั้งสุดท้าย มันเป็นสายตาที่ให้ความรู้สึกลึกลับและไม่แยแส ราวกับว่าการตัดสินใจในครั้งนี้ไม่มีผลใดๆต่อตัวเขาแต่มันมีผลกับเธอ
ในทีแรกมินาเสะนั้นกำลังจะบอกให้ทดสอบระดับทั่วไปก่อนแต่เมื่อได้พบกับสายตาของชายหนุ่มที่จ้องมองมาก็ทำให้เธอต้องคิดทบทวนใหม่อีกครั้ง
“ แปลก ทำไมฉันรู้สึกว่าการตัดสินใจครั้งนี้สำคัญมาก. . . ” ความรู้สึกจากสัญชาตญาณกระตุ้นความคิดของมินาเสะ
เมื่อเวลาผ่านไปครู่หนึ่งมินาเสะก็ตัดสินใจ เธอเอ่ยขึ้นเพียงสั้นๆ “ แค่ลอง ”
ได้ยินเช่นนั้นเทพสะท้านฟ้าก็พยักหน้า นิ้วของเขาสัมผัสที่ตัวเลือก “ ระดับยาก ” ในวินาทีต่อมาร่างของผู้เล่นทั้งสิบก็กลายเป็นดวงแสงพุ่งหายเข้าไปในวังวนสีแดง
ในวินาทีต่อมาทุกคนก็ปรากฏตัวขึ้นภายในถ้ำที่มืดสลัว กลิ่นอับและสภาพบรรยากาศของถ้ำที่ดูวังเวงทำให้สถานที่แห่งนี้ดูน่ากลัวราวกับว่าจะมีสิ่งที่น่าเกลียดน่ากลัวโผล่ออกมาได้ทุกเมื่อ
ผู้เล่นสามถึงสี่คนจุดคบไฟขึ้นซึ่งทำให้บริเวณที่พวกเขาอยู่นั้นสว่างขึ้นทันตาเห็น แสงสว่างของคบไฟทำให้พวกเขาสามารถมองเห็นอุโมงค์ทางเดินขนาดใหญ่ที่คดเคี้ยวทอดยาวหายไปในความมืด สำหรับเทพสะท้านฟ้าและผู้เล่นคนอื่นๆทั้งหมดต่างก็คุ้นเคยกับสภาพแวดล้อมภายในถ้ำเป็นอย่างดี
“ มันนานแค่ไหนแล้ว ฉันเกือบจะจำไม่ได้ ” เจมส์พึมพำ เขามองดูสภาพแวดล้อมโดยรอบราวกับว่าสิ่งเหล่านี้ดูเหมือนกับภาพที่อยู่ในความทรงจำของเขา