เส้นทางดวงดาว - ตอนที่ 5 ใช้จ่าย
ตอนที่ 5 ใช้จ่าย
หลังจากที่พบว่าเงินถูกโอนเข้าบัญชีของเขาแล้วทั้งหมดสามสิบเอ็ดล้านบาท เจมส์ก็เริ่มต้นการใช้จ่ายด้วยการซื้อโทรศัพท์มือถือ
เขาซื้อสมาร์ทโฟนรุ่นล่าสุดยี่ห้อหนึ่งซึ่งมีราคาสูงถึงหกหมื่นบาท อย่างไรก็ตามเจมส์ไม่ได้ใส่ใจเรื่องราคาตัวเลข เขาซื้อสมาร์ทโฟนรุ่นดังกล่าวเพราะชอบรูปลักษณ์และการออกแบบที่สวยงามของมัน
ใช้เวลาอีกครึ่งชั่วโมงในการเลือกผู้ให้บริการเครือข่ายในที่สุดสมาร์ทโฟนของเจมส์ก็พร้อมที่จะใช้งาน ในทันทีเจมส์เชื่อมต่อกับสัญญาณอินเตอร์เน็ต การใช้จ่ายของเขาเพิ่งจะเริ่มต้นขึ้น
สิ่งแรกที่เจมส์ต้องการจะทำหลังจากที่เขามีเงินมากพอที่จะใช้จ่ายนั่นคือการปรับปรุงสภาพชีวิตความเป็นอยู่ คงไม่มีใครไม่ชอบความสะดวกสบายแม้แต่ตัวเขาเอง
ที่อยู่ใหม่คือสิ่งที่เจมส์กำลังมองหา เขาต้องการที่พักอาศัยที่มีความสะดวกสบายและกว้างขวาง ที่สำคัญคือมีความเป็นส่วนตัว
หลังจากที่ใช้เวลาเกือบสองชั่วโมงอยู่ภายในร้านกาแฟเล็กๆเจมส์ก็ได้แต่ส่ายหัวพร้อมกับบ่นพึมพำ “ ทำไมฉันถึงขอกู้แค่สามสิบล้าน . . . ถ้าฉันเพิ่มวงเงินเป็นห้าสิบล้านฉันคงไม่ต้องมานั่งเสียเวลาอยู่แบบนี้ ”
หากว่ามินาเสะได้ยินคำของเจมส์เธอคงจะโกรธจนเลือดขึ้นหน้า
นี่ฉันให้นายกู้สามสิบล้านโดยที่ไม่ต้องมีหลักค้ำประกัน แต่ตอนนี้นายกลับบ่นไม่พอใจอยากจะขอเพิ่มวงเงินเป็นห้าสิบล้าน นายฝัน ? ถ้านายไม่ใช่คนที่ช่วยฉันไว้จากมือสังหารคิดเหรอว่าจะมีนายทุนคนไหนปล่อยให้นายกู้เงินมากมายขนาดนี้ ?
สาเหตุที่เจมส์บ่นออกมาเช่นนั้นเป็นเพราะโครงการบ้านส่วนใหญ่ที่ตรงความต้องการของเขานั้นล้วนแต่มีราคาสูงลิบลิ่วแม้แต่ในเขตชานเมืองราคาต่ำสุดของบ้านที่เขาต้องการก็อยู่ที่ยี่สิบล้าน
แน่นอนว่าด้วยจำนวนเงินที่เจมส์ครอบครองอยู่นั้นเขาสามารถซื้อบ้านในราคาขั้นต่ำได้แต่เขาจะไม่มีเงินเหลือพอที่จะซื้อของบางอย่างที่เขาต้องการ
สุดท้ายแล้วในเมื่อไม่มีงบเพียงพอที่จะซื้อเจมส์จึงตัดสินใจที่จะหาบ้านเช่าชั่วคราว เขาเลือกหมู่บ้านแห่งหนึ่งที่ซึ่งมีทำเลที่ตั้งยอดเยี่ยมอยู่ใกล้กับตัวเมือง
หลังจากที่หาข้อมูลเพิ่มเติมแล้วเจมส์จึงออกเดินทางไปยังสถานที่ตั้งของโครงการหมู่บ้านในทันที
ใช้เวลาในการเดินทางไม่นานนัก ด้วยการเดินทางโดยรถไฟฟ้าเจมส์ถึงที่หมายในเวลาเพียงแค่ยี่สิบนาที ขณะนี้เขายืนอยู่หน้าทางเข้าโครงการหมู่บ้านแห่งหนึ่ง
นี่คือโครงการหมู่บ้านของบริษัทรับเหมาชื่อดัง ตัวโครงการถูกสร้างขึ้นเพื่อตอบสนองความต้องการของผู้อยู่อาศัยที่ต้องการความเป็นส่วนตัว คนที่ต้องการหลีกหนีความวุ่นวายของเมืองใหญ่ ภายในโครงการมีตั้งแต่บ้านไปจนถึงคฤหาสน์ซึ่งแน่นอนว่ามันเป็นโครงการหรูที่ถูกสร้างขึ้นเพื่อขายให้กับผู้ที่มีทุนทรัพย์
ยืนอยู่หน้าหมู่บ้านเจมส์ไม่ได้เดินบู่มบ่ามเข้าไป ถึงแม้ว่าเขาจะมาจากอนาคตแต่เจมส์ก็ไม่ได้หลงยุคถึงขนาดที่จะไม่รู้ว่าระบบการรักษาความปลอดภัยของเขตที่อยู่อาศัยระดับหรูหรานี้มีความเข้มงวดเพียงใด
เจมส์เดินไปหาพนักงานรักษาความปลอดภัยที่ยืนตรวจตราคนเข้าออกอยู่บริเวณป้อมยามหน้าหมู่บ้าน ด้วยการแต่งตัวของเจมส์ที่มีเพียงกางเกงยีนส์และเสื้อยืดสีซีดทำให้ยามมองเขาด้วยสายตาระมัดระวัง
“ สวัสดีครับ ผมเห็นว่าที่โครงการนี้มีบ้านบางหลังปล่อยให้เช่า ไม่ทราบว่าผมสามารถติดต่อที่ไหนได้บ้าง ”
พนักงานรักษาความปลอดภัยซึ่งเป็นชายวัยกลางคนร่างกำยำใช้สายตาตรวจสอบเจมส์อีกครั้งราวกับเขาไม่เชื่อว่าชายหนุ่มคนนี้มีเงินมากพอที่จะอยู่อาศัยในโครงการหมู่บ้านสุดหรูหรานี้ แต่สุดท้ายแล้วเขาก็เอ่ยตอบ
“ ตามผมมา ” พนักงานรักษาความปลอดภัยเอ่ย
ภายในสำนักงานขายที่อยู่ไม่ห่างจากป้อมยามเท่าใดนัก เจมส์เดินตามพนักงานรักษาความปลอดภัยเข้ามาซึ่งทันทีที่มาถึงเขาก็กลายเป็นเป้าสายตาของหญิงสาวสองคน
ทั้งสองคือพนักงานขายที่ประจำอยู่ที่นี่ ด้วยความที่ว่าโครงการหมู่บ้านเพิ่งจะสร้างเสร็จได้ไม่กี่เดือนดังนั้นจึงมีบ้านและคฤหาสน์หลายหลังที่ยังว่างอยู่ซึ่งหมายความว่าในแต่ละวันนั้นพวกเธอจะต้องคอยหาลูกค้าจากในอินเตอร์เน็ตรวมไปถึงการต้อนรับลูกค้าที่เข้ามาดูโครงการอีกด้วย
เมื่อพนักงานรักษาความปลอดภัยนำชายหนุ่มเข้ามาภายใน สิ่งแรกที่พนักงานหญิงทั้งสองคนทำคือการตรวจสอบชายหนุ่มแปลกหน้า การแต่งตัวของชายหนุ่มนั้นไม่ต่างจากคนงานก่อสร้าง หนึ่งในนั้นมองดูชายหนุ่มด้วยความเหยียดหยันก่อนที่เธอจะเอ่ย
“ วิชัยนายพาใครเข้ามา ? ที่นี่ไม่มีข้าวฟรีให้กินหรอกนะ พาเขาออกไป ” พนักงานสาวเอ่ย เธอไม่แม้แต่จะชำเลืองมองชายหนุ่มเป็นครั้งที่สอง
เมื่อวิชัยผู้ซึ่งเป็นพนักงานรักษาความปลอดภัยได้ยินเช่นนั้นเขาก็ทำตัวไม่ถูก ทำได้แค่เพียงมองไปยังหญิงสาวอีกคนที่ซึ่งมองโต้ตอบทางสายตาราวกับจะถามว่าชายหนุ่มคนนี้คือใคร
“ ชายคนนี้บอกว่าเขาต้องการเช่าบ้านในโครงการครับ ผมเลยพาเขามาที่นี่ ” วิชัยเอ่ย
ในทันทีพนักงานสาวรีบลุกขึ้นพร้อมกับยกมือไหว้อย่างอ่อนช้อย “ ขออภัยด้วยนะคะที่พวกเราเสียมารยาทไป ทางเรามีบ้านและคฤหาสน์หลายหลังที่เปิดให้เช่า ไม่ทราบว่าคุณผู้ชายเลือกหลังไหนไว้ในใจรึยังคะ? ”
อย่างไรก็ตามพนักงานขายอีกคนที่ดูถูกเหยียดหยามไม่ได้เอ่ยคำขอโทษใดๆ มิหนำซ้ำเธอยังสบถพึมพำด้วยความหยาบคาย “ เหอะ แต่งตัวแบบนี้นะเหรอมาหาเช่าบ้านในโครงการ ”
เจมส์ไม่ได้ใส่ใจกับหญิงสาวที่ดูถูกเขาในทางกลับกันเขารับไหว้พนักงานสาวที่ต้อนรับเขาพร้อมกับมอบรอยยิ้มอ่อนๆ “ ใช่ครับ ผมได้ดูในอินเตอร์เน็ตมาบ้าง เลยจะขอมาดูสถานที่จริงก่อนตัดสินใจ ”
“ ถ้างั้นเชิญนั่งก่อนนะคะ เดี๋ยวฉันจะให้คุณดูว่ามีคฤหาสน์หลังไหนบ้างที่เปิดให้เช่าอยู่อาศัยได้ หลังจากนั้นเราค่อยไปดูสถานที่จริงกันค่ะ ” หญิงสาวเอ่ยพร้อมกับลุกขึ้นมาเชื้อเชิญอย่างมีมารยาท
จริงอยู่ที่ว่าในโครงการหมู่บ้านสุดหรูหรานี้จะเปิดขายเพียงเท่านั้นแต่ก็มีเศรษฐีบางคนที่ซื้อที่อยู่อาศัยไว้เพียงเพื่อแปลงเงินให้เป็นสินทรัพย์ บางคนก็จะปล่อยคฤหาสน์และบ้านที่ซื้อไว้ให้เช่า ส่วนใหญ่ไม่มีเวลามากพอที่จะจัดการกับเรื่องเล็กๆเหล่านี้ดังนั้นพวกเขาก็จะฝากการทำสัญญาเช่าไว้กับพนักงานขายที่ประจำอยู่ที่นี่
เมื่อวิชัยเห็นว่าหมดหน้าที่ของตนแล้วเขาจึงตัดสินใจกลับไปทำหน้าที่ของตนต่อ แต่ทว่าเสียงของหญิงสาวอีกคนก็ได้ดังขึ้นเสียก่อน
“ วิชัยนายจะไปไหน อยู่ที่นี่ก่อน เกิดชายคนนี้คลั่งขึ้นมาฆ่าพวกฉันจะทำยังไง ? ”
แม้วิชัยจะไม่เห็นด้วยกับทัศนคติที่พนักงานสาวคนนี้มีต่อชายหนุ่มแต่เขาก็ไม่สามารถว่ากล่าวหรือตักเตือนเธอได้ นั่นเป็นเพราะด้วยงานปัจจุบันที่เขาทำอยู่นั้นต้องทำงานร่วมกับพนักงานสาวทั้งสองไปอีกสักพักดังนั้นเขาจึงไม่อยากขัดข้องขวางใจเธอ
อย่างไรก็ตามในวินาทีต่อมาก็มีเสียงเสียงหนึ่งดังขึ้น “ เธอจะรู้จักควรให้เกียรติผู้อื่นนะกนกพร คุณค่าของคนไม่ได้อยู่ที่การแต่งตัว ถ้าเธอยังดูถูกคุณผู้ชายคนนี้อีกฉันจะรายงานไปยังผู้จัดการ ”
ได้ยินเช่นนั้นหญิงสาวที่ชื่อกนกพรก็มองตาขวางมายังเจ้าของเสียง เป้าของสายตาคือเพื่อนร่วมงานของเธอนั่นเอง
“ จ้า ถ้าเกิดอะไรขึ้นกับเธอก็อย่าหาว่าฉันไม่เตือนแล้วกัน ” เอ่ยสิ้นกนกพรก็คว้ากระเป๋าของเธอก่อนที่จะเดินกระทืบเท้าออกจากสำนักงานไป
“ นายไปเถอะวิชัย มีอะไรเดี๋ยวฉันเรียกนายเอง ”
หลังจากที่พนักงานปากร้ายออกไปแล้วเจมส์ก็รู้สึกว่าบรรยากาศของที่นี่ดูสงบสุขขึ้นในทันที ในส่วนของพนักงานหญิงที่เหลืออยู่เธอมองมายังเจมส์ด้วยสายตาขอโทษ
“ ขอโทษอีกครั้งนะคะสำหรับมารยาทของเธอ ฉันชื่อว่าอิงอร เป็นเกียรติที่ได้ให้บริการคุณผู้ชายนะคะ เรามาเริ่มกันเลยดีกว่าค่ะ ”
YOU MAY ALSO LIKE
