เหนียงจื่อของคุณชายขี้โรค - ตอนที่ 105 ฆ่าฟัน ความโกรธเคืองของเซ่าชิง (4)

หลังจากมั่วเชียนเสวี่ยออกไป หนิงเซ่าชิงรู้สึกไม่สบายใจ
วันนี้ เป็นวันเกิดของเขา วันนี้เมื่อปีที่แล้วคือวันที่เขาร่วงหล่น
จากบรรดาศักดิ์สูงส่งสู่สามัญชน
วันนี้ เป็นวันครบรอบวันตายของมารดา
เขาจะมีสมาธิสอนหนังสือได้อย่างไร
ช่วงเช้าหลังจากสอนหนังสือเด็กๆ เสร็จ เขาอ้างว่าหิมะตก
อากาศหนาวเย็น สั่งการบ้านแล้วให้พวกนักเรียนกลับไปฝึกฝนด้วย
ตนเอง
หนิงเซ่าชิงไล่นักเรียนกลับไป อยู่ในเรือนทว่ากระวนกระวายใจ
ตำราก็ไม่อาจทำให้เขาจิตใจสงบลงได้ จึงให้อิ่งซานำทาง พาเขามา
บริเวณรอบนอกของเรือนตระกูลถง
อิ่งซาใช้กลยุทธ์ส่งเสียงบูรพาฝ่าตีประจิม[1]ล่อองครักษ์ตระกูล
ถงไป เขาเลือกกิ่งไม้ที่สูงใหญ่ รอมั่วเชียนเสวี่ยด้านบนนั้น
ไม่ได้เคลือบแคลง เพียงแค่สงสัย เพียงแค่ไม่วางใจ…
ในวันเช่นนี้ เขาเพียงอยากจะพบเจอนางให้เร็วขึ้น อยากรับนาง
กลับเรือน อยากสร้างความประหลาดใจให้นาง
เขาต้องการนาง!

https://novel-lk.blogspot.com/
สายมากแล้ว มั่วเชียนเสวี่ยจะกลับ ซูชีเอ่ยปากจะไปส่งนาง ทว่า
ถูกมั่วเชียนเสวี่ยปฏิเสธ
ด้านนอกมีอาอู่ ถ้าหากอาอู่เห็นคุณชายผู้นี้ส่งตนออกไป ไม่รู้ว่า
กลับไปจะพูดอะไรกับหนิงเซ่าชิง
แต่ว่า มั่วเชียนเสวี่ยปฏิเสธซูชีได้ แต่ไม่อาจปฏิเสธถงจื่อจิ้งได้
เพราะมั่วเชียนเสวี่ยเพิ่งสอนเขาว่าต้องกล้าพูดในสิ่งที่ตนอยาก
ทำ หากเขาไม่พูด ผู้อื่นจะไม่มีวันรู้ เช่นนั้นปรารถนาของเขาก็ไม่มี
วันเป็นจริง
นี่เป็นครั้งแรกที่ถงจื่อจิ้งร้องขอนาง แน่นอนว่านางไม่อาจปฏิเสธ
ได้
ด้วยเหตุนี้…
ทว่า เดินไปถึงครึ่งทาง มั่วเชียนเสวี่ยปล่อยมือเขา แล้วพูด
“ตอนนี้เจ้าโตแล้ว ควรรู้ว่าชายหญิงต้องวางตัวต่อกันอย่าง
ระมัดระวัง”
มีไหน ้าส้มสายชู[2]ขนาดใหญ่ในเรือน นางควรระมัดระวังไม่ให้
เกิดเรื่องขึ้น
บุรุษผู้นั้นเห็นนางจับมือสตรี ยังยอมไม่ได้ นับประสาอะไรกับจับ
มือบุรุษ จะไหวหรือ แม้บุรุษผู้นี้จะมีความคิดเหมือนเด็ก ทว่าก็เป็น
บุรุษ!

https://novel-lk.blogspot.com/
อีกทั้ง หลังจากอยู่ด้วยกันในวันนี้ มั่วเชียนเสวี่ยพบว่าความเป็น
จริงถงจื่อจิ้งคือคนที่ฉลาดมาก
แผนที่ฉบับน่ารักแม้นางจะวาดให้ตลก จำง่าย แต่ว่า หากเป็นคน
ที่โง่เขลา ย่อมเล่นเป็นเท่านั้น ไม่มีทางตั้งใจจดจำชื่อสถานที่พวกนั้น
อีกทั้งตลอดทางเมื่อครู่ นางทำเหมือนพูดคุยอย่างไม่ใส่ใจ ถาม
ตอบกับเขา แต่กลับพบว่า ถงจื่อจิ้งจำชื่อและตำแหน่งของสถานที่
เหล่านั้นได้แม่นยำ ไม่ผิดเพี้ยนแม้แต่น้อย
ดูเหมือนว่า เมื่อก่อนความคิดของถงจื่อจิ้งคนนี้ถูกจำกัดเอาไว้
สมองถูกบดบังด้วยเมฆ ปัดเมฆหมอกเหล่านั้นทิ้งไป ใช้เวลาในการ
คลายปมในใจ อนาคตไกลแน่นอน
ตอนนี้ สำหรับเขา ถือเป็นจุดเปลี่ยนสำคัญที่สุดของชีวิต
ถึงแม้ถงจื่อจิ้งจะไม่รู้ว่าชายหญิงวางตัวต่อกันอย่างระมัดระวัง
หมายความว่าอะไร แต่เขารู้ว่าหลังจากนี้มั่วเชียนเสวี่ยไม่ให้เขาจูงมือ
แล้ว ด้วยความน้อยอกน้อยใจจึงหงุดหงิดเล็กน้อย มั่วเชียนเสวี่ยจึง
อธิบายหลักการให้เขาฟัง
ทั้งสองพูดคุยกัน พลางเดินไปช้าๆ
มั่วเชียนเสวี่ยเหลือบเห็นบ่าวรับใช้สองคนด้านหลัง เป็นคนที่
สายตาหลักแหลม ก้าวเดินด้วยความรวดเร็ว ตามติดอยู่ด้านหลังไม่
ปล่อย คนหนึ่งแม้ก่อนหน้านี้จะตั้งใจเล่น แต่ว่ากลับหาวอย่างเบื่อ
หน่ายเล็กน้อย

https://novel-lk.blogspot.com/
นางครุ่นคิด ขมวดคิ้วเล็กน้อย บอกกับถงจื่อจิ้ง “จื่อจิ้ง หลังจาก
นี้เจ้าต้องการสิ่งใด สั่งพวกเขาได้เลย”
“พี่เชียนเสวี่ย หากพวกเขาไม่ฟังข้าเล่า”
ไม่ใช่ว่าถงจื่อจิ้งไม่พูด เพียงแค่ไม่ได้พูดมานาน ดังนั้นวันก่อน
จึงพูดทีละคำ สองวันนี้พูดมากขึ้น โดยเฉพาะวันนี้ขณะเล่นเขาพูด
มากโดยไม่รู้ตัว ตอนนี้พูดคล่องไม่น้อยแล้ว แค่ว่าสีหน้ายังคงมีความ
หวาดกลัวเล็กน้อย
มั่วเชียนเสวี่ยทำหน้าเหี้ยม “หากพวกเขาไม่เชื่อฟัง เช่นนั้นเจ้าก็
ทุบตีและฆ่าทิ้ง”
จากสีหน้าของถงจื่อจิ้งที่มีต่อบ่าวรับใช้ในอดีตและบ่าวรับใช้ปัจ
จุบัร นางมองเห็นเงื่อนงำมานานแล้ว เวลานี้คือช่วงเวลาสำคัญ นาง
จะไม่มีวันปล่อยให้เหตุการณ์บ่าวรังแกเจ้านายเกิดขึ้นกับถงจื่อจิ้งอีก
มั่วเชียนเสวี่ยกลัวว่าคำพูดนี้จะทำให้ถงจื่อจิ้งตกใจ นางจึงพูด
แผ่วเบาด้วยรอยยิ้ม หากไม่ได้ยินพูดของนาง ไม่ว่าผู้ใดก็คิดไม่ถึงว่า
ใบหน้ายิ้มแย้มเช่นนั้น คำพูดแผ่วเบาเช่นนั้น สิ่งที่พูดออกมากลับ
เป็นทุบตีและฆ่าทิ้ง
ถงจื่อจิ้งตกตะลึงครู่หนึ่ง บอกกับบ่าวรับใช้ด้านหลังด้วยสีหน้า
จริงจัง “คำพูดของพี่เชียนเสวี่ย พวกเจ้าได้ยินแล้วใช่ไหม ต่อไปนี้
หากพวกเจ้าไม่เชื่อฟังคำพูดของข้า ข้าจะทุบตีและฆ่าพวกเจ้าทิ้ง”

https://novel-lk.blogspot.com/
บ่าวรับใช้ทั้งสองมีไหวพริบ คุกเข่าลง “คำพูดของคุณชายคือ
บัญชาสวรรค์ ข้าน้อยไม่กล้าขัดคำสั่งขอรับ”
เดิมทีท่านผู้เฒ่าถงเพียงยืนพูดปลอบตนเองตามลำพังในป่าสน
สวรรค์ คิดไม่ถึงว่าจะได้ยินคำพูดเช่นนี้จากปากนาง เขาอยู่ในเมือง
หลวงมาหลายปี ย่อมไม่โง่เขลา ครุ่นคิดปล้วรู้ทันทีว่ามั่วเชียนเสวี่ย
ไม่ได้พูดโดยไร้จุดประสงค์ เหลือบมองพ่อบ้านที่อยู่ไม่ไกล
พ่อบ้านถงรับใช้เจ้านายมาหลายปี ไม่จำเป็นต้องพูดก็เข้าใจ
เขาเดินถอยออกไป สิ่งแรกที่ทำก็คือจับตัวบ่าวรับใช้ที่ดูแลคุณชาย
มาเจ็ดแปดปี
เมื่อไต่ถาม ตกตะลึงยิ่งนัก
บ่าวรับใช้ทั้งสี่ไม่อาจทนต่อการทรมานของพ่อบ้านถง จึง
สารภาพว่าตลอดเจ็ดแปดปีที่ผ่านมานี้พวกเขาร่วมมือกันทรมานถงจื่
อจิ้ง ข่มขู่เขา ไม่ให้เขาขยับไปมา แม้กระทั่งถ่ายหนักถ่ายเบาก็
ควบคุมไปเสียทุกอย่าง
มักจะหยิกเขา ใช้เข็มทิ่มแทงเขา
ถึงอย่างไร คุณชายโง่คนนั้นก็พูดไม่เป็น
ถึงอย่างไร เรือนหลังนั้นก็เป็นความเจ็บปวดของนายท่าน เดือน
หนึ่งนายท่านมาเพียงไม่กี่ครั้ง พ่อบ้านคอยติดตามรับใช้นายท่าน ก็
ไม่อาจทำสิ่งใดได้

https://novel-lk.blogspot.com/
ถึงอย่างไร ขอเพียงคุณชายโยนถ้วยและฉีกผ้าอย่างเชื่อฟังที่นั่น
ทุกวันก็พอแล้ว
มีบางครั้ง คุณชายไม่อยากโยนถ้วยแล้วและไม่อยากฉีกผ้าแล้ว
พวกเขาก็ข่มขู่ว่าหากไม่โยนถ้วยไม่ฉีกผ้า ก็จะไม่ให้กินข้าว หาก
เขาไม่ทันตามในทันที ก็จะใช้มือหยิกเขา ใช้เข็มทิ่มแทงเขา พวกเขา
ทำได้แนบเนียนมาก ด้วยเหตุนี้จึงไม่มีผู้ใดรู้ กล่าวโดยสรุป เรือนแห่ง
นั้นไม่ได้ขึ้นอยู่กับคำพูดของคุณชาย แต่ขึ้นอยู่กับพวกเขาสี่คน
ปกติแล้วห้องนั้นมีแค่พวกเขาสี่คนสามารถเข้าไป เรือนแห่งนั้นจึง
กลายเป็นแผ่นดินของพวกเขา
ท่านผู้เฒ่าถงและพ่อบ้านถงโกรธเคืองอย่างมาก คิดไม่ถึงว่าที่
เรือนแห่งนี้ จะมีคนกล้าตีสองหน้าต่อหน้าอย่างลับหลังอย่างเช่นนี้ ยิ่ง
คิดไม่ถึงว่าถงจื่อจิ้งที่อยู่ในการดูแลของพวกเขา จะถูกปฎิบัติเช่นนี้
ทันทีทันใด ท่านผู้เฒ่าถงเลือดขึ้นหน้า ความโกรธและความ
เศร้าผสานเข้าด้วยกัน
เขาร ่าไห้พร้อมกับฟาดมือไปที่โต๊ะ ร้องตะโกนบอกสวรรค์ “บ่าว
รับใช้ที่สมควรตาย! ”
จากนั้นใช้แส้ตีบ่าวรับใช้ทั้งสี่จนตาย แม้จะเฆี่ยนตีอีกสามร้อย
ศพ เฉือนเนื้อเลาะกระดูกก็ไม่อาจบรรเทาความแค้นในใจของเขาได้
จากนั้นตามบ่าวรับใช้ใหม่ทั้งสอง และองครักษ์ใหม่ที่ซ่อนตัวอยู่
มาหา ทุบตีพวกเขาทีละคน

https://novel-lk.blogspot.com/
แน่นอน ทั้งหมดนี้เป็นเรื่องในตอนหลัง
หนิงเซ่าชิงนั่งอยู่บนกิ่งไม้ด้านนอกเรือนตระกูลถังเงียบๆ ไม่ถึง
ชั่วเวลาหนึ่งถ้วยน ้าชา มั่วเชียนเสวี่ยเดินออกมาจากเรือนตระกูลถง
คนที่เดินตามหลังกลับเป็นชายหนุ่มคนหนึ่ง
เขาอยู่ไกล จึงมองไม่เห็นใบหน้าที่ชัดเจนของคุณชายคนนั้น แต่
สัมผัสได้ว่าทั้งสองพูดคุยหยอกล้อกัน อีกทั้งก่อนมั่วเชียนเสวี่ยจะ
กลับนางถึงขั้นจัดเสื้อคลุมให้คุณชายคนนั้น คล้ายกลัวว่าเขาจะป่วย
อย่างไรอย่างนั้น
[1] กลยุทธ์ส่งเสียงบูรพาฝ่าตีประจิม หลอกล่อศัตรูให้เกิดการ
หลงทิศกับการบุกโจมตีและนำกำลังทหารไปเฝ้าระวังผิดตำแหน่ง
เกิดการหละหลวมต่อกำลังทหารและเปิดโอกาสให้สามารถเอาชนะ
ได้โดยง่าย
[2] ไหน ้าส้มสายชู ใช้เรียกคนขี้หึง

https://novel-lk.blogspot.com/