เหนียงจื่อของคุณชายขี้โรค - ตอนที่ 117 เปิดหอบรรพชน แตกตื่นทั้งหมู่บ้าน (1)

ระหว่างที่สนทนากันนั้น เจี่ยนชิงโยวก็ได้พามั่วเชียนเสวี่ยเดิน ตรงเข้าไปในห้องครัว

หยวนหมัวมัวได้รับรายงานมาก่อนหน้านี้ ดังนั้นนางจึงได้ไปยัง ห้องครัวล่วงหน้า กาชับให้คนในครัวออกไปจนสิ้น เหลือไว้เพียงนาง ที่จะคอยเป็ นลูกมือให้คุณหนูใหญ่เพียงคนเดียว

ขนมที่ว่านี้นางไม่เคยกินมาก่อน แต่ว่าหากสามารถทาให้เจี่ยน เหล่าไท่จวินเอ่ยชมได้ไม่ขาดปากได้ อีกทั้งยังทาให้เหลียงหมัวมัวเอา แต่คิดถึงอยากจะกินอีก คาดว่าคงไม่ธรรมดา

เมื่อมั่วเชียนเสวี่ยเห็นฉากเหล่านี้ นางก็ทาได้เพียงยิ้มขึ้นเบาๆ คิดไม่ถึงว่าเพียงแค่ขนมเค้กเท่านั้น จะทาให้หยวนหมัวมัวรู ้สึกตื่น ตระหนกได้เพียงนี้ แม้จะขา แต่นางก็เข้าใจถึงความจงรักภักดีและ ความเด็ดขาดของหยวนหมัวมัว เพียงแต่ว่าวิธีการท าขนมเค้กใน ขั้นตอนแรก และเป็ นขั้นตอนที่สาคัญที่สุดนั่นก็คือการแยกไข่ขาว และไข่แดง จากนั้นทาการตีไข่

ในสมัยโบราณเช่นนี้เทคโนโลยียังล้าหลัง ไม่มีเครื่องตีไข่ อัตโนมัติ การที่จะตีไข่ขาวให้พองฟูจึงจาเป็ นต้องใช ้แรงและใช ้เวลา อย่างหนัก

มั่วเชียนเสวี่ยมองไปทางหยวนหมัวมัวที่รูปร่างอ้วนท้วม อีกทั้ง นางอายุไม่น้อยแล้ว เกรงว่าอีกประเดี๋ยวคงจะทนไม่ไหว หากว่าตีไข่

https://novel-lk.blogspot.com/

ได้ไม่ดี ขนมเค้กก็จะทาออกมารสชาติไม่อร่อย มั่วเชียนเสวี่ยจึงได้ เอ่ยถามนางด้วยความหวังดีว่าจะไปเรียกสาวรับใช ้เหล่านั้นเข้ามา ช่วยหรือไม่ แต่ไม่คาดคิดว่านางจะส่ายหน้าอย่างหนักแน่น แล้วยก แขนเสื้อขึ้นมาทาท่าทางว่านางสามารถทาได้อย่างแน่นอน

มั่วเชียนเสวี่ยเห็นว่านางทาท่าทางหนักแน่นเช่นนี้ ในใจก็รู ้สึก อยากจะขาและก็รู ้สึกโมโหเล็กน้อย แต่ก็ไม่อาจทาอะไรได้ ดังนั้นจึง ท าได้เพียงบอกให้นางไปเตรียมวัตถุดิบ

หลังจากที่วัตถุดิบจัดเตรียมเรียบร ้อยแล้ว มั่วเชียนเสวี่ยจึงได้ใช ้ ให้หยวนหมัวมัวตีไข่ไก่ หยวนหมัวมัวฟังคากาชับของมั่วเชียนเสวี่ย แล้ว แม้ว่าในมือจะถือตะเกียบส าหรับตีไข่ไก่ไว้ แต่ในใจนางก็รู ้สึก สงสัยเป็ นที่สุด ไข่ขาวมีลักษณะเหลว เหตุใดตีไปตีมาจึงจะจับตัวเป็ น ก้อนได้ อีกทั้งแม้จะพลิกชามอย่างไรมันก็ไม่ไหลลงมา?

แม้ว่าในใจจะรู ้สึกสงสัยยิ่งนัก แต่มือของนางก็ทาตามคาสั่ง

ผ่านไปเพียงเวลาไม่นาน มือของหยวนหมัวมัวก็เริ่มเมื่อยล้าจน ไม่อาจตีต่อไปได้ เมื่อเห็นว่าไข่ขาวยังคงเหลวอยู่ นางก็รู ้สึกเสียใจที่ ไม่ได้เรียกสาวรับใช ้เข้ามาช่วย

ระหว่างที่นางกาลังรู ้สึกเสียใจที่คิดผิดอยู่นั้น ด้านนอกก็มีเสียง ครึกโครมดังขึ้น

เดิมทีหยวนหมัวมัวตั้งใจจะวางไข่ที่กาลังตีอยู่ในมือลงแล้ว ออกไปมองดู แต่มั่วเชียนเสวี่ยกลับห้ามเอาไว้แล้วกล่าวว่า การตีไข่

https://novel-lk.blogspot.com/

นั้นเป็ นสิ่งที่สาคัญยิ่ง ไม่อาจหยุดตีได้ หากหยุดตีแล้วล่ะก็ก่อนหน้านี้ ที่ทาไปก็จะสูญเปล่า ประเดี๋ยวจะต้องเริ่มต้นทาใหม่ เมื่อมั่วเชียนเสวี่ย หันไปกาชับกับหยวนหมัวมัวเรียบร ้อยแล้ว เจี่ยนชิงโยวก็ได้ลากนาง ออกจากห้องครัวเพื่อไปดูว่าด้านนอกส่งเสียงเอะอะอะไรกัน

เนื่องจากก่อนที่พวกนางจะเข้ามาในห้องครัวนั้น หยวนหมัวมัว ได้ให้ไต้ฉินกับน่งฉาคอยยืนเฝ้ าอยู่ด้านนอก แต่เกิดเสียงเอะอะ โวยวายเช่นนี้กลับไม่พบว่าทั้งสองคนเข้ามารายงาน คาดว่าด้านนอก ที่เอะอะอยู่นี้สถานการณ์คงจะหนักหนาน่าดู

ยังไม่ทันที่พวกนางจะเดินออกไปถึง ก็มีบ่าวรับใช ้คนหนึ่งพุ่งกาย เข้ามาชนกับเจี่ยนชิงโยวที่กาลังจูงมือมั่วเชียนเสวี่ยออกไปด้านนอก เข้าอย่างจัง เมื่อมั่วเชียนเสวี่ยพบว่าเจี่ยนชิงโยวถูกชนเข้า จึงรีบเข้า ไปพยุง

หยวนหมัวมัวรีบโยนตะเกียบทิ้งแล้วก้าวออกไปตบศีรษะผอจื่อที่ เข้ามาชนเสียจนล้มลงสู่พื้น ก่อนจะตะโกนตาหนิว่า “กล้าดีอย่างไร ใครใช ้ให้พวกเจ้าเข้ามาตามอาเภอใจเช่นนี้?”

ทันใดนั้น เมื่อประตูใหญ่ของห้องครัวถูกเปิดออก มั่วเชียนเสวี่ย จึงได้มองออกไปด้านนอก ให้ตายสิ เพียงไม่นานที่ด้านนอกนั้นก็มี บ่าวรับใช ้และผอจื่อนับสิบคนยืนรายล้อม

นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่?

https://novel-lk.blogspot.com/

หยวนหมัวมัวยังไม่ทันได้สังเกตว่าด้านนอกมีผู้คนยืนอยู่ มากมาย หลังจากที่นางตบหน้าผอจื่อคนนั้นแล้ว แต่ก็ยังไม่เพียงพอ กับความโมโหที่มีอยู่ในใจ จึงได้ตาหนิต่ออีกว่า “ไม่รู ้หรืออย่างไรว่า คุณหนูใหญ่อยู่ที่นี่ บ่ายวันนี้ไม่ว่าผู้ใดก็ไม่อนุญาตให้เข้าไปใน ห้องครัว…”

“เกิดเรื่องอันใดขึ้น? ดูท่าแล้วที่นี่จะไม่มีทางให้เราใช ้ชีวิตอยู่ได้ แล้วน่ะสิ แม้แต่จะใช ้ห้องครัวยังต้องคอยดูสีหน้าคนอื่น”

มีเสียงหนึ่งดังออกมาจากด้านหลังกลุ่มคนเข้าขัดจังหวะของ หยวนหมัวมัว เมื่อได้ยินเสียงนั้น บรรดาบ่าวรับใช ้และผอจื่อก็ได้ เปิดทางออก เจ้าของเสียงนั้นจึงเดินออกมาอย่างสง่างาม

ผู้นั้นเป็ นสตรีสวมชุดจีนงดงาม อายุประมาณสามสี่สิบปีเห็นจะ ได้ นางท าผมทรงมวยหลังม้า สวมกระโปรงผ้าไหมจับจีบสีม่วงอ่อน ประดับด้วยลายผีเสื้อ มีผ้าคลุมสีน้าเงินที่ด้านหลัง มองไปแล้วช่าง งดงามยิ่งนัก ดวงตาคู่นั้นดุจธารไหล ใบหน้าผัดแป้ งนวลผ่อง มองไป สีหน้าดูแฝงถึงความประชดประชัน

“คารวะฮูหยินรองเจ้าค่ะ” หยวนหมัวมัวมองไปทางสตรีผู้นั้นและ รีบท าความเคารพ

นางนึกอยู่ในใจว่าปกติแล้วฮูหยินรองจะไม่โต้แย้งต่อฮูหยินใหญ่ การที่นางเดินทางมาที่นี่ คาดว่าคงจะต้องการสร ้างเรื่อง ดังนั้นควร ระวังตัวไว้เป็ นดี ผอจื่อที่พุ่งชนประตูเข้ามาและถูกหยวนหมัวมัวตบ

https://novel-lk.blogspot.com/

เข้าให้ที่หลังศีรษะยังคงนอนกองอยู่ที่พื้นด้วยความงุนงง บัดนี้เมื่อได้ ยินน้าเสียงที่ดังขึ้น จึงพบว่าฮูหยินรองเดินทางมาที่นี่

นางร ้องไห้ร ้องห่มขึ้นกล่าวว่า “ฮูหยินเจ้าคะ มาได้จังหวะพอดี เหลือเกินเจ้าค่ะ ช่วงนี้บ่าวเห็นว่า คุณหนูเจ็ดไม่ค่อยแข็งแรงเท่าไร นัก บ่าวจึงตั้งใจจะเคี่ยวยาบารุงสุขภาพให้แก่คุณหนูเจ็ด แต่คาดไม่ ถึงว่า ไต้ฉินและน่งฉาจะรั้งบ่าวเอาไว้ด้านนอก ทาอย่างไรก็ไม่ให้บ่าว เข้าไป”

“จางหมัวมัวลุกขึ้นยืนเถิด ร่างกายของชิงเจินนั้นไม่ค่อยดีอยู่ แล้วเป็ นเดิมทุน แน่นอนว่านางจะต้องได้รับของบ ารุง หยวนหมัวมัว เจ้ามันเป็ นบ่าวอย่างไรกันจึงปิดกั้นไม่ให้นางเข้าไปในห้องครัว เจ้า ทาเช่นนี้หมายความว่าเช่นไรหรือ” ฮูหยินรองได้ยินผอจื่อที่นอนกอง อยู่บนพื้นกล่าวเช่นนั้นจึงโมโหและตาหนิหยวนหมัวมัวออกมา

หยวนหมัวมัวหมอจึงได้เห็นว่าผอจื่อเมื่อสักครู่เป็ นใคร นางเอ่ย ออกมาด้วยความประหลาดใจว่า “จางหมัวมัว เหตุใดจึงเป็ นเจ้า”

จางหมัวมัวก็คือแม่นมของคุณหนูเจ็ดเจี่ยนชิงเจิน และฮูหยินรอง ก็คือมารดาของเจี่ยนชิงเจินนั่นเอง

จางหมัวมัวซึ่งบัดนี้มีนายคอยสนับสนุนอยู่ นางชี้ไปทางหยวนห มัวมัวแล้วเอ่ยฟ้ องฮูหยินรองว่า “บ่าวเดินทางมาหวังจะเคี่ยวยาบารุง ร่างกายให้คุณหนูเจ็ด แต่เป็ นเพราะไต้ฉินกับน่งฉาบังประตูเอาไว้ ไม่ให้เข้า ด้านของชุ่ยจู๋กับชุ่ยผิง บ่าวรับใช้ของคุณหนูห้าก็เดินทาง

https://novel-lk.blogspot.com/

มาท าขนมให้คุณหนูห้าเช่นกัน…พวกนางทะเลาะกันไปมาจน โหวกเหวกวุ่นวาย บ่าวพบว่าที่ประตูไม่มีผู้ใดอยู่จึงตั้งใจจะผลักเข้าไป เพื่อไปเคี่ยวยาบารุงร่างกาย คาดไม่ถึงว่าทันทีที่ผลักประตูเข้าไปก็ ล้มลงกับพื้น ส่วนนางยังไม่ทันได้เอ่ยถามอันใดก็เข้ามาตบบ่าวเจ้า ค่ะ…”

จางหมัวมัวผู้นี้ช่างเจ้าเล่ห์เสียจริง เห็นได้ชัดว่านางเข้ามาชนเจี่ย นชิงโยวก่อน แต่บัดนี้กลับหลับหูหลับตากล่าวเรื่องไร ้สาระออกมา จากประโยคเมื่อสักครู่ของนางชี้ให้เห็นชัดเจนว่านางเพียงแค่ผลัก ประตูเข้าไปโดยไม่รู ้เรื่องรู ้ราว กลับชนเข้ากับใครคนหนึ่งเสียจนทา ให้นางต้องล้มลง เพียงแค่ประโยคเดียวนางก็สามารถหลุดพ้นจาก ข้อหาที่นางทาร ้ายเจ้านายได้อย่างง่ายดาย

ทั้งๆ ที่เห็นได้ชัดว่านางต้องการจะแอบเข้าไปท่ามกลางความ ชุลมุนวุ่นวาย จากนั้นจับตามองดูวิธีการทาขนม เพียงแต่คิดไม่ถึงว่า มั่วเชียนเสวี่ยและเจี่ยนชิงโยวก็ตั้งใจจะออกไปข้างนอกด้วย จึงท าให้ ชนกันเข้า

คุณหนูเจ็ดอย่างงั้นหรือ เมื่อครู่ยังเห็นว่านางดูมีชีวิตชีวายิ่งนัก เหตุใดจู่ๆ จึงไม่สบายขึ้นเล่า?

นี่เป็ นเพียงแค่ข้ออ้างที่จะให้หมัวมัวของตนเข้าไปในห้องครัว เท่านั้นเอง

https://novel-lk.blogspot.com/

“การที่ข้าตบเจ้าเมื่อสักครู่ยังนับว่าเบาไป เจ้าผลักประตูเข้ามา เช่นนั้นทาให้คุณหนูใหญ่ล้มลงไปกับพื้น!” ด้านของเหลียงหมัวมัว เองก็ไม่ธรรมดา

“บ่าวเป็ นกังวลคุณหนูเจ็ดนี่เจ้าคะ ดังนั้นจึงได้เข้าไปในห้องครัว อย่างรีบร ้อน คาดไม่ถึงว่าคุณหนูใหญ่จะเดินออกมาจากห้องครัว”

“ชิงโยว” ฮูหยินรองกล่าวขึ้นขัดประโยคของนาง ก่อนจะเอ่ยด้วย น้าเสียงเช่นเดียวกับผู้อาวุโสที่กาลังสั่งสอนบุตรหลานว่า “เพียงแค่ทา ขนมไม่ใช่หรือ เหตุใดจึงต้องทาลับๆ ล่อๆ เช่นนี้”

นี่คือแผนการที่เตรียมไว้ล่วงหน้าอย่างแน่นอน มิเช่นนั้นจู่ๆ เหตุ ใดจึงมีผอจื่อและบ่าวรับใช ้มาอยู่ที่นี่มากมาย อีกทั้งยังให้มารดาของ

นางเดินทางมาที่นี่ด้วย

นั่นสิ ก็แค่ทาขนมเค้กไม่ใช่หรือไร หากอยากจะเรียนวิธีทาจง กล่าวออกมาตรงๆ ก็ย่อมได้ เหตุใดจึงต้องทาเช่นนี้ มั่วเชียนเสวี่ย รู ้สึกโชคดีเหลือเกินที่ตนไม่ได้มาเกิดใหม่เป็ นคุณหนูในจวนใหญ่ เช่นนี้ ไม่อย่างนั้นหากแต่ละวันจะต้องพบกับการแก่งแย่งชิงดีอันน่า ปวดหัวมากมายเหล่านี้ละก็ นางคงจะเหนื่อยตายเสียก่อน

การที่บ่าวรับใช ้สองคนทะเลาะวิวาทกัน ก็ได้กลับกลายเป็ นการ วิวาทระหว่างสองนาย

ในไม่ช ้าเรื่องนี้ก็ไปถึงหูเจี่ยนเหล่าไท่จวิน