เหนียงจื่อของคุณชายขี้โรค - ตอนที่ 319 ยังไม่ทันได้แต่ง พวกฝันกลางวันขอเปิดตัว (2)

ภายในเรือนซึ่งเป็ นพื้นที่ที่เหล่าสตรีใช ้ทากิจกรรม หลังจากท่าน บัณฑิตจย่าทานอาหารเรียบร ้อยแล้ว ก็ยืนยันวันที่มั่วเชียนเสวี่ยจะ เข้าไปบรรยายในสถานศึกษา และเดินจากไปด้วยความพอใจอย่าง ยิ่ง

หลังจากคุณชายจย่าทั้งสองคนเอ่ยทักทายน้องสาวบุญธรรมที่มี ขึ้นมาอย่างไม่คาดคิดด้วยท่าทางเกรงอกเกรงใจแล้ว ก็ต่างคนต่างไป

ท าธุระของตนเอง

เมื่อบรรดาสตรีผู้เป็ นนายของจวนทั้งหมดล้วนรวมตัวกันอยู่เป็ น เพื่อนแขกในเรือนหน่วนเก๋อของจย่าฮูหยิน เหล่าสาวใช ้ในเรือนหน่ว นเก๋อย่อมวิ่งกันขวักไขว่ วุ่นกันไม่หยุด

เมื่อเห็นสาวใช ้ยกน้าชาเข้ามา มั่วเชียนเสวี่ยถึงได้นึกออกว่า ของว่างหลังอาหารที่นางนามาจากจวนกั๋วกงยังไม่ได้ยกมาเลย จึงรีบ เรียกมั่วเหนียงที่ยืนปรนนิบัติอยู่ข้างประตูมาสั่งว่า “หมัวมัว ไปนา ขนมไข่ที่ข้าลงมือทาให้ท่านแม่บุญธรรมด้วยตนเองเข้ามา”

ขนมไข่นี้พูดว่านางลงมือทาด้วยตนเอง แต่ความจริงแล้วเป็ นชูอี กับสื่ออู่สองคนทาภายใต้การกากับของนาง มั่วเชียนเสวี่ยเพียงแค่ดู ความแรงของไฟในตอนที่ยกหม้อขึ้นมาตอนท้ายเท่านั้นเอง

ทว่า ภายในตระกูลร่ารวย แบบนี้ก็นับว่าเป็ นการลงมือทาด้วย ตนเองแล้ว

https://novel-lk.blogspot.com/

แน่นอนว่ามั่วเชียนเสวี่ยย่อมไม่ได้นาของขวัญเล็กๆ น้อยๆ ที่ ธรรมดาอย่างของว่างมาเท่านั้น ของมีค่าอื่นๆ ย่อมให้จื่อจู้ จื่่อเหอ จื่ อหลิง และจื่อเฉี่ยว สาวใช ้ทั้งสี่ที่ตามมาด้วยมอบให้ในตั้งแต่ที่ก้าว

เข้าประตูมาแล้ว

ผ่านไปครู่หนึ่ง ในมือของสาวใช ้ทั้งสี่แต่ละคนก็ยกขนมไข่ที่ หน้าตาสวยงามเข้ามา

ขนมไข่สี่ชิ้น สี่รสชาติ สี่สีสัน ด้านบนสุดราดด้วยน้าผลไม้เคี่ยว

ภาชนะทั้งสี่สวยมาก แบ่งใส่ชามแก้วก้นแบนสี่ใบ

เพียงแต่ชามแก้วพวกนี้เป็ นสินสอดทองหมั้นของเฟิงชิงอวี่ในปี นั้น ได้ยินมาว่าทั่วทั้งเทียนฉีมีชามแบบนี้ไม่กี่ใบ ชามแบบนี้เอาไว้ชื่น ชม ใครที่ไหนจะเอามันมาใช ้ใส่อาหารจริงๆ กัน

เพียงแต่ท่าทีเช่นนี้ทาให้นายบ่าวในจวนจย่าทั้งหมดตะลึงค้าง บุตรีจวนเจิ้นกั๋วกง ฮูหยินอันดับหนึ่งของตระกูลขุนนางเก่าแก่ในภาย ภาคหน้าแสดงฝีมือได้ไม่ธรรมดาเลยจริงๆ เพียงแค่ขนมหวานชนิด หนึ่ง ก็สามารถทาออกมาได้งดงามตระการตาเช่นนี้…

https://novel-lk.blogspot.com/

จย่าฮูหยินชื่นชมอยู่นานมาก ถึงได้ประคองชามแก้วในนั้นขึ้นมา ชามหนึ่ง ใช ้ช ้อนเล็กที่ทาจากทองแท้ซึ่งวางไว้คู่กันแต่แรกตัดคา เล็กๆ เข้าปากไป

นางหลับตาลงลิ้มรสชาติ ทันใดนั้นคิ้วก็เลิกขึ้น รอจนกลืนขนม ไข่คานั้นลงไปแล้ว ก็ยังคล้ายกับว่าอยู่ระหว่างการลิ้มรส “อืม… รสชาติไม่เลว! ทั้งละเอียดและนุ่ม ทั้งหอมทั้งหวาน ไม่เพียงแต่รส สัมผัสนุ่มละมุน รสชาติก็ยังเข้มข้นมากด้วย”

ท่าทางขมวดคิ้วและวาจาชื่นชมเช่นนี้ของจย่าฮูหยิน ท าให้ทุก คนที่มองดูอยู่ล้วนน้าลายสอ

จย่าฮูหยินก็ไม่ใช่คนขี้งกที่มีของกินแล้วอะไรก็ไม่สนใจประเภท นั้น หลังจากลองลิ้มรสชาติแล้วก็วางช ้อนลง พลางกวาดตามองขนม ไข่สี่ชิ้นนั้นแวบหนึ่ง

จากนั้นก็มองไปทางมั่วเชียนเสวี่ยแล้วเอ่ยยิ้มๆ ว่า “บุตรีบุญ ธรรมมีน้าใจจริงๆ แต่ว่ามีขนมไข่ตั้งสี่ชิ้น คิดว่าแม่เฒ่าอย่างข้าคงไม่ สามารถกินเยอะขนาดนั้นได้”

เอ่ยจบแล้ว ก็หันหน้าไปเอ่ยกับเจียงซื่อที่นั่งอยู่เป็ นเพื่อนอีกด้าน ว่า “เจียงซื่อ อีกครู่หนึ่งเจ้าก็นากลับไปจานหนึ่ง รอฉือเอ๋อร ์กลับมา จากสถานศึกษาแล้ว ก็ให้เขา เหยียนเอ๋อร ์ และหรูฮุ่ยเอ๋อร ์กินด้วยกัน สักหน่อย”

เจียงซื่อตอบว่า “เจ้าค่ะ ท่านแม่สามี”

https://novel-lk.blogspot.com/

จย่าฮูหยินพยักหน้า หันไปเอ่ยกับเหยาซื่อว่า “เหยาซื่อ เจ้าก็นา กลับไปชิ้นหนึ่งด้วยสิ รอรุ่ยเอ๋อร ์กลับมาจากประชุมราชการยามเช ้า แล้ว เจ้าก็ปรนนิบัติให้เขากับจี้เอ๋อร ์กินด้วยกันสักหน่อย”

เหยาซื่อตอบกลับ “เจ้าค่ะ ลูกจะปรนนิบัตินายท่านรองกับจี้เอ๋อร ์ ให้กินมากสักหน่อยแน่นอนเจ้าค่ะ”

จย่าฮูหยินพยักหน้าอีกครั้ง พลางถอนสายตากลับมา มองไปบน ขนมขนมไข่อีกรอบ คล้ายกับเอ่ยพึมพากับตนเองว่า “ยังมีอีกชิ้นเก็บ ไว้ให้นายท่าน ระยะนี้นายท่านไม่ค่อยมีความอยากอาหาร คิดว่า น่าจะชอบขนมที่ทั้งนุ่มและนิ่มแบบนี้เช่นกัน”

เพียงแค่เวลาชั่วพริบตา จย่าฮูหยินก็จัดการที่ไปให้ขนมเหล่านี้ เรียบร ้อยแล้ว นี่เป็ นการทาเพื่อมั่วเชียนเสวี่ย มั่วเชียนเสวี่ยย่อมรู ้ ใน ใจก็ขอบคุณความมีน้าใจของท่านแม่บุญธรรม “ท่านแม่บุญธรรม จัดการได้ดีจริงๆ เป็ นเชียนเสวี่ยที่รีบร ้อน ทามาน้อยเกินไป…”

จย่าฮูหยินกลับยิ้ม และชี้ไปทางอี๋เหนียงที่ปรนนิบัติอยู่อีกด้าน พลางเอ่ยว่า “จางอี๋เหนียง เจ้าออกไปเรียกเด็กๆ ให้นาจานมาแบ่ง ขนมขนมไข่นี่ไป ทุกคนมาลองชิมฝี มือของบุตรีบุญธรรมของข้า ด้วยกัน”

ท่าทางของจย่าฮูหยินที่เอ่ยถึงบุตรีบุญธรรมนั้นเต็มไปด้วยความ ภาคภูมิใจ ท าให้ในใจมั่วเชียนเสวี่ยรู ้สึกใกล้ชิดมากขึ้นกว่าเดิม เล็กน้อย

https://novel-lk.blogspot.com/

“ฮูหยินสายตาเฉียบแหลม บุตรีบุญธรรมที่ท่านให้การยอมรับ ย่อมไม่แย่แน่นอนเจ้าค่ะ” จางอี๋เหนียงชื่นชมยิ้มๆ และถอยออกไปสั่ง ให้เหล่าสาวใช ้ที่รอปรนบัติอยู่ด้านนอกไปตามคาสั่ง

จย่าฮูหยินลูบมือมั่วเชียนเสวี่ย หัวเราะหยอกล้อว่า “เชียนเสวี่ย เอ๋ย! ความชอบของแม่บุญธรรมถูกขนมหวานนี่ทาให้เรื่องมากเสีย แล้ว ในภายหลังเกรงว่าจะกินขนมอื่นๆ ไม่ลงแล้ว…”

มั่วเชียนเสวี่ยจับมือนางเอาไว้ เอ่ยด้วยน้าเสียงออดอ้อนว่า “เช่นนั้นวันหน้าเชียนเสวี่ยจะมาบ่อยๆ ท่านแม่บุณธรรมอย่าได้ รังเกียจข้านะเจ้าคะ!”

การกระทาที่ให้ความรู ้สึกสนิทสนมอบอุ่นใจและวาจาเอาอกเอา ใจทาให้จย่าฮูหยินยิ้มตาหยี “แม่บุญธรรมกลัวว่าเจ้าจะไม่มาน่ะสิ…”

เจียงซื่อที่อยู่อีกด้านก็เอ่ยยิ้มๆ ด้วยท่าทางคล้อยตาม “ใช่แล้ว ท่านแม่สามีเฝ้ ารอเชียนเสวี่ยมานานหลายปีเลยนะ เชียนเสวี่ยต้องมา บ่อยๆ นะ”

“…”

บรรยากาศตรงหน้าเต็มไปด้วยความสนุกสนานครื้นเครงขึ้นมา ทันที เสียงพูดคุยและเสียงหัวเราะดังขึ้นภายในเรือนหน่วนเก๋อไม่หยุด

มั่วเชียนเสวี่ยซาบซึ้งใจขึ้นมาอย่างน่าประหลาด ที่แห่งนี้ทาให้ นางมีความรู ้สึกเหมือนเป็ นบ้านมากๆ ความห่วงใยจากจย่าฮูหยิน เป็ นสิ่งที่นางรักและทะนุถนอมอย่างรู ้ค่า บนร่างของเจียงซื่อและเหยา

https://novel-lk.blogspot.com/

ซื่อก็ไม่ได้มีท่าทีริษยาเหมือนกับสตรีในตระกูลอื่นๆ ปฏิบัติต่อนาง อย่างไม่ประจบสอพลอ และไม่เย้ยหยันริษยาเช่นกัน เป็ นกันเองยิ่งนัก

บุตรีอนุภรรยาทั้งสามคนก็เงียบมาก นั่งยิ้มบางๆ อยู่ตรงนั้น มองดูอาภรณ์ชุดใหม่ของพวกนางที่ไม่มีแม้แต่รอยยับ คิดว่าล้วน สวมเพื่อวันนี้โดยเฉพาะ

ในบรรดาบุตรีอนุภรรยา คนที่โตที่สุดคือจย่าหว่านหวา ตอนนี้ อายุสิบเจ็ดปีแล้ว เพิ่งจะตอบรับกาหนดการแต่งงานไป อีกไม่กี่วันก็

จะแต่งงานแล้ว

ได้ยินมาว่าบัณฑิตจากครอบครัวยากจนผู้นั้นนิสัยใจคอและ ความรู ้ความสามารถไม่เลว แต่งงานไปก็เป็ นภรรยาเอกเช่นกัน

ความจริงกล่าวว่าเป็ นครอบครัวยากจน ก็แค่เปรียบเทียบจาก ตระกูลร่ารวยเท่านั้น สามารถเข้าไปร่าเรียนในสถานศึกษาประจา แคว้นได้ ฐานะครอบครัวล้วนไม่ได้แย่เท่าไร

บุตรีอนุภรรยาอีกสองคน หว่านรั่วกับหว่านหรูอายุพอๆ กับมั่ว เชียนเสวี่ย คนหนึ่งเพิ่งจะผ่านวัยปักปิ่นมาได้ไม่นาน อีกคนเหลืออีก ครึ่งปีถึงจะถึงวัยปักปิ่น

ทั้งสองคนล้วนมีรูปโฉมงดงามเป็ นอย่างมาก

จย่าหว่านรั่วเพิ่งจะปักปิ่นปลายปีที่แล้ว แม้จะได้ชื่อว่าเป็ นคุณหนู ตระกูลท่านบัณฑิตจย่า แต่กลับเป็ นเพราะฐานะบุตรีอนุ ภรรยา สูง กว่าก็ไม่ได้ ต่ากว่าก็ไม่ดีเช่นกัน จึงยังหาคนที่เหมาะสมไม่พบ

https://novel-lk.blogspot.com/

เรือนผมสีด าของนางม้วนเป็ นมวยด้านหลังศีรษะโดยมีปอยผม เล็กระอยู่ด้านข้าง นัยน์ตาใสสะอาดราวกับสายน้า เผยให้เห็นถึง ความบริสุทธิ์สดใส เหมือนกับดอกบัวแรกแย้มที่เพิ่งโผล่พ้นจากผิว น้าอย่างไรอย่างนั้น

จย่าหว่านหรูอายุน้อยกว่ามั่วเชียนเสวี่ยเล็กน้อย ใบหน้ายังคงมี เนื้อนุ่มนิ่มของเด็กน้อย ท่าทางคล้ายกับสตรีที่งดงามโดดเด่นใน ครอบครัวชาวบ้าน แต่เมื่อใบหน้าที่แย้มรอยยิ้มมองมานั้นสวยหวาน

หลังจากแบ่งขนมขนมไข่กันแล้ว ทุกคนย่อมชื่นชมกันอีกครา ระหว่างที่สนทนาในเรื่องที่ชวนให้ขบขัน ก็ได้กล่าววาจาที่อยู่ในใจ ออกมาบ้าง

เมื่อเก็บถ้วยชามเรียบร ้อยแล้ว หลี่อี๋เหนียงก็ชี้ไปทางหว่านรั่วกับ หว่านหรูที่มีท่าทางเขินอาย พลางหยอกล้อยิ้มๆ อย่างไม่ตั้งใจว่า “ฮู หยิน ท่านดูคุณหนูรองกับคุณหนูสามสิเจ้าคะ ยามปกติเวลาพบเจอ ผู้คนล้วนมีท่าทางเขินอายไม่กล้าเงยหน้าขึ้นมา เมื่อเทียบกับคุณหนู เชียนเสวี่ยแล้วยังห่างชั้นไม่ใช่น้อยๆ เลยเจ้าค่ะ