เหนือสวรรค์บรรพกาล: เย่เทียนเรียกข้าด้วยนามแท้ - ตอนที่ 13

“บ้าเอ๊ย!”
“อย่าให้ฉันรู้ว่าใครขโมยสมบัติของฉันไป!”
เย่ฟานสบถออกมา “ไม่งั้นฉันคงให้ฮ่าวจื่อซัดมันเละไปแล้ว…”
ร่างกายของเขาแข็งเกร็งขึ้นมาทันที
กระอ้อมกระแอ้ม.
นี่คือดินแดนต้องห้ามโบราณ มีเพียงเจ้าแห่งดินแดนต้องห้ามโบราณแห่งนี้เท่านั้นที่จะสามารถขโมยสมบัติของเขาไปได้อย่างเงียบๆ
จะเป็นใครไปได้อีก?!
ในเวลาอันสั้น
ความรู้สึกว่าถูกแอบดูอย่างชัดเจนนั้นหายไปแล้ว
เย่ฟานถอนหายใจโล่งอก ดูเหมือนว่าเจ้าแห่งดินแดนต้องห้ามโบราณอันรกร้าง หรือก็คือจักรพรรดินี จะไม่ตำหนิเขาที่แสดงความไม่เคารพอย่างมาก
“ไม่เป็นไร ไม่เป็นไร”
เย่ฟานคิดในใจ
โดยทันที.
เขาหันหลังและจากไปอย่างหดหู่
เดิมทีฉันวางแผนจะขับรถเมอร์เซเดส-เบนซ์ไปยังเมืองใกล้ถ้ำหลิงซู
【กัด!】
เมื่อครู่ที่ผ่านมา
[ในฐานะที่เป็นร่างศักดิ์สิทธิ์ของมนุษย์ที่ปรากฏขึ้นเพียงครั้งเดียวในรอบ 100,000 ปี ฉันจะยังคงเป็นคนธรรมดาที่ไม่เป็นที่รู้จักได้อย่างไร?]
【ภารกิจที่ 1: สร้างชื่อเสียงให้ตัวเองในดินแดนป่าตะวันออก!】
[โปรดประกาศชื่อของคุณให้เป็นที่รู้จักไปทั่วดินแดนป่าตะวันออกภายในสามปี เพื่อให้โลกทั้งใบรับรู้ว่า ร่างกายอันศักดิ์สิทธิ์ของเผ่าพันธุ์มนุษย์ ซึ่งไม่เคยปรากฏให้เห็นมานานนับหมื่นปี ได้มาถึงแล้ว!]
[รางวัลภารกิจ: หมวกเกราะจักรวรรดิขั้นสุดยอด!]
【กัด!】
[ภารกิจที่สอง: เข้าร่วมดินแดนศักดิ์สิทธิ์สระหยก!]
[โปรดเข้าร่วมดินแดนศักดิ์สิทธิ์สระหยกและเป็นเทพธิดาศักดิ์สิทธิ์สระหยกองค์ปัจจุบัน ดินแดนศักดิ์สิทธิ์สระหยกมีเทพเจ้าสูงสุดสององค์และครอบครองทรัพยากรอันล้ำค่า ซึ่งจะช่วยให้แม้แต่ผู้ฝึกฝนที่หยิ่งยโสและชอบครอบงำที่สุดก็สามารถก้าวหน้าในเส้นทางการฝึกฝนต่อไปได้!]
[คุณสามารถเลียนแบบเทพธิดาศักดิ์สิทธิ์องค์แรกของยาโอจิ กวาดล้างศัตรูทั้งหมดในโลก ปราบปรามอัจฉริยะทั้งหมดในยุคนี้ด้วยอำนาจเบ็ดเสร็จ และตัดขาดความสัมพันธ์กับเพื่อนร่วมรุ่นได้!]
[รางวัลภารกิจ: พระราชโองการเปล่าจากจักรพรรดิหยก!]
[พระราชโองการเปล่าจากจักรพรรดิหยก: เมื่อพระราชโองการของจักรพรรดิหยกถูกประกาศแล้ว ใครในโลกจะกล้าขัดขืน? การไม่กราบไหว้จักรพรรดิเท่ากับสูญเสียชะตาชีวิตของตน!]
โอ้พระเจ้า!
ดวงตาของเย่ฟานเบิกกว้าง
เควสต์หลักในภาคนี้ยากขึ้นกว่าเดิม
เพื่อก้าวสู่การมีชื่อเสียงไปทั่วโลก?
เรื่องนี้คงยากน่าดู!
แต่…
ค่าตอบแทนสำหรับภารกิจนี้ค่อนข้างคุ้มค่า
อาวุธป้องกันตัวนี้อาจอยู่ในรูปของผ้าคาดเอวก็ได้ใช่ไหม?!
เป็นไปไม่ได้!
“การสร้างชื่อเสียงให้ตัวเองไม่ใช่เรื่องง่าย แต่สามปีก็ถือว่านานพอสมควร”
“ไม่ต้องรีบก็ได้”
“จะเข้าร่วมดินแดนศักดิ์สิทธิ์สระหยกเหรอ? ดินแดนศักดิ์สิทธิ์นั้นรับเฉพาะศิษย์หญิงไม่ใช่เหรอ?”
“ฯลฯ…”
“นักบุญแห่งสระหยกนั่นคืออะไรกันแน่?”
เย่ฟานตกตะลึง เขาคิดว่าคนอย่างเขาจะเป็นนักบุญได้อย่างไร?
ผู้ชายแต่งตัวเป็นผู้หญิง?
นี่มันน่าอายมาก!
เลขที่!
ไม่เลยเด็ดขาด!
แต่…
รางวัลนั้นเย้ายวนใจเกินไป!
พระราชโองการเปล่าจากฮ่าวจื่อ
จากนั้นเขาจะเขียนอะไรลงไปก็ได้ตามใจชอบ
เขาคือผู้ที่อยู่ภายใต้พระประสงค์ของจักรพรรดิหยก!
หากท่านไม่กราบไหว้จักรพรรดิ ท่านก็ได้สูญเสียชะตาชีวิตที่แท้จริงไปแล้ว ชื่อของท่านจารึกอยู่บนศิลาแห่งการจุติใหม่ จงกราบไหว้ทุกย่างก้าวที่เดิน และบาปของท่านจะลดลงครึ่งหนึ่งบนเส้นทางสู่การเกิดใหม่ ข้าจะปกป้องจิตวิญญาณที่แท้จริงของท่าน!
เย่ฟาน: “ข้าคือจักรพรรดิสวรรค์!”
แค่คิดก็รู้สึกตื่นเต้นแล้ว!
แค่คิดก็แทบถึงจุดสุดยอดแล้ว เย่ฟาน
งานนี้ยากเกินไป
สรุปแล้ว คนอย่างเขาจะได้รับอนุญาตให้เข้าไปในดินแดนศักดิ์สิทธิ์เหยาฉีได้อย่างไร?
พวกเขาไม่สามารถผ่านประตูเมืองยาโอจิไปได้ด้วยซ้ำ
ไม่เพียงเท่านั้น เธอยังจะได้เป็นเทพธิดาผู้ศักดิ์สิทธิ์องค์ปัจจุบันแห่งดินแดนศักดิ์สิทธิ์สระหยกอีกด้วย
“ชิ”
“เลียนแบบเทพธิดาองค์แรกของยาโอจิหรือ?”
“เป็นไปได้ไหมที่หญิงศักดิ์สิทธิ์คนแรกของยาโอจิจะเป็นผู้ชาย?”
เราพักเรื่องนี้ไว้ก่อนดีกว่า
ภารกิจเร่งด่วนที่สุดยังคงเป็นการมุ่งเน้นไปที่การเพาะปลูก
“ข้ายังมีพลังปราณบริสุทธิ์เหลืออยู่ 100,000 จิน ข้าจะหาที่สงบๆ สักแห่งเพื่อฝึกฝน และดูว่าข้าจะสร้างชื่อเสียงให้ตัวเองไปทั่วโลกได้อย่างไร และทำภารกิจแรกให้สำเร็จ!”
“ส่วนภารกิจที่สองล่ะ?”
“ไว้ลองใหม่อีกครั้งเมื่อมีโอกาสนะ!”
เย่ฟานตัดสินใจแล้วว่า หากเขามีโอกาสได้เข้าร่วมดินแดนศักดิ์สิทธิ์เหยาฉี เขาจะพลาดโอกาสนั้นไปไม่ได้เด็ดขาด!
เขาถึงขั้นยินดีที่จะแต่งตัวเป็นผู้หญิงด้วยซ้ำ!
“ดี.”
“เพื่อทำภารกิจให้สำเร็จ ฉันจะอดทนสักหน่อย มันก็แค่สวรรค์ที่เต็มไปด้วยสาวสวยไม่ใช่เหรอ? ต่อให้เป็นถ้ำมังกรและเสือ ฉันก็ยังจะเข้าไปเสี่ยงภัยถ้ามีโอกาส!”
“ความทุกข์ทรมานนี้…”
เย่ฟานถอนหายใจเบาๆ
เป็นไปไม่ได้
เฮาซี.
คุณได้ก่ออาชญากรรมที่ร้ายแรง!
เขาตั้งใจจะหาโอกาสไปพบกับปังโบ ส่วนหนึ่งเพื่อยืนยันความปลอดภัยของปังโบ
นอกจาก.
ผลไม้ศักดิ์สิทธิ์ที่เขาได้มาจากดินแดนต้องห้ามอันรกร้างนั้นสามารถยืดอายุขัยได้ และปังป๋อคงต้องการมันมาก
เย่ฟานคิดในใจ
เย่ฟานเดินทางมาถึงเมืองมนุษย์แห่งหนึ่งใกล้กับถ้ำสวรรค์หลิงซู เขาตั้งใจจะบำเพ็ญเพียรอยู่ที่นี่สักพักหนึ่งเพื่อดูว่าจะมีโอกาสได้พบกับปังป๋อหรือไม่
เจียงติงติงกระพริบตาโตสดใสของเธอ แล้วเงยหน้ามองเย่ฟานที่อยู่ตรงหน้า
เมื่อได้ยินเช่นนี้…
เย่ฟานยิ้มอย่างอ่อนโยน
เขากำลังจะพยักหน้าเห็นด้วยอยู่แล้ว
แต่…
เมื่อครู่ที่ผ่านมา
【กัด!】
[ตรวจพบว่าโฮสต์ได้สัมผัสกับรัฐธรรมนูญพิเศษ!]
[มีภารกิจเสริมรอคุณอยู่]
[ภารกิจเสริม: กายศักดิ์สิทธิ์ของไท่หยิน!]
[เห็นเด็กหญิงตัวเล็กๆ ตรงหน้าไหม? เธอครอบครองกายเทพไท่หยินในตำนาน! ไม่เพียงแต่เธอจะมีสายเลือดจักรพรรดิของผู้ก่อตั้งวิถีแห่งความปรารถนาของมนุษย์ไหลเวียนอยู่ในเส้นเลือดเท่านั้น แต่เธอยังมีสายเลือดของจักรพรรดิมนุษย์ไท่หยินอีกด้วย!]
[โปรดให้กำเนิดพระกายศักดิ์สิทธิ์ไท่หยินองค์แรกและองค์เดียวในประวัติศาสตร์!]
[ผสานคุณลักษณะของกายศักดิ์สิทธิ์และกายจันทราเทพ!]
[ล้างความเข้าใจผิด!]
[รางวัลสำหรับภารกิจ: ???]
“…”
เย่ฟานหยุดชั่วครู่
“เจ้าสัตว์ร้าย!”
“เธอยังเป็นเด็กอยู่เลย!”
เย่ฟานตะโกนในใจ!
คุณเข้าใจไหม?
“พี่ชาย?”
เจียงทิงทิงเอียงศีรษะมองเย่ฟาน
“อืม?”
เย่ฟานได้สติกลับคืนมา
ระบบสัตว์!