เอาชีวิตรอดบนรถไฟ: ผมยกระดับทุกอย่างสู่ขั้นสุดยอด! - บทที่ 198 เสาศักดิ์สิทธิ์ ดวงตาปีศาจ โมดูลถาวร
บทที่ 198 เสาศักดิ์สิทธิ์ ดวงตาปีศาจ โมดูลถาวร
ยาปรุงนี้ถูกสร้างขึ้นโดยมอนโรจิน่า ซึ่งได้มอบยาปรุงขวดหนึ่งให้เย่ฉีหยานเมื่อพวกเขาทั้งสองผ่านพิธีกรรมการเคลื่อนย้ายข้ามมิติ
จากการแนะนำระบบดังกล่าว ชื่อของเธอถูกเขียนไว้อย่างชัดเจนเป็นคำนำหน้าชื่อของยา
เช่นเดียวกับลูกอมที่ชยาทำ ชื่อนี้ก็สะท้อนถึงตัวผู้ผลิตเช่นกัน
“ยังมีอีกคนหนึ่ง”
ในโลกอันมืดมิดและซับซ้อน นอกจากเศษเสี้ยวทั้งสามนี้แล้ว ยังมีสิ่งที่มีลักษณะคล้ายดวงตาปรากฏขึ้นหลังจากดาบของเรดเทียร์สังหารอสูรกายที่หลอมรวมกัน
สัมผัสเพื่อยืนยันระบบ
【ดวงตาเวทมนตร์เสาเทพ】
【ไม่มีระดับ】
【การสังเวย/สังหารสิ่งมีชีวิตสามารถเรียกเผ่าพันธุ์แห่งดินแดนรกร้าง: ตัวอ่อนปีศาจได้】
【เมื่อพลังชีวิตที่ใช้ไปหมดลง ตัวอ่อนก็จะหายไป】
การแข่งขันในดินแดนรกร้าง?
นี่เป็นครั้งที่สองที่เย่ฉีหยานได้เห็นชื่อนี้
ครั้งที่แล้วก็เป็นพวกกินความฝันพวกเดิมนั่นแหละ
“เผ่าพันธุ์ที่แท้จริงในดินแดนรกร้าง… แต่เทพเจ้า? เทพเจ้าในดินแดนรกร้าง? เขาแตกต่างจากที่เราเคยเห็นมาก่อนหรือไม่?”
เย่ฉีหยานดึงปกเสื้อของเธอ และเจ้าดรีมอีทเทอร์ตัวน้อยก็ดูเหมือนจะรับรู้ถึงสายตาของเธอ มันจึงโผล่หัวออกมาจากผิวหนังของเธอและถูตัวกับเธออย่างอ่อนโยนด้วยหนวดที่นุ่มและเย็น
“สิ่งเล็กๆ เหล่านั้นคืออะไรกันแน่?”
มันพูดไม่ได้
อย่างไรก็ตาม เย่ฉีหยานรู้สึกได้ว่าปีศาจกินความฝันตัวน้อยได้วาดเลข 8 ไว้บนหน้าอกของเขา
ไม่ ไม่ใช่เลข 8
มันวางอยู่ตรงนี้ในแนวนอน ดังนั้นทิศทางที่วาดก็ควรจะเป็นแนวนอนด้วย
นั่นคือ…
∞
ไม่จำกัด?
【อย่าเชื่อในอนันต์】
คำพูดของชายผู้ยิ้มแย้มยังคงดังก้องอยู่ในหูฉัน
“เรื่องราวต่างๆ เริ่มน่าสนใจมากขึ้นเรื่อยๆ”
ไม่มีประเด็นเรื่องการเชื่อหรือไม่เชื่อใคร และไม่มีใครถูกหรือผิด
คนแต่ละคนอาจให้คำตอบที่แตกต่างกันไปสำหรับเรื่องเดียวกัน
คำตอบที่พวกเขาให้มานั้นเป็นคำตอบที่พวกเขาเชื่อว่าเป็นคำตอบที่ถูกต้อง
เพื่อตอบคำถามที่อยู่ในใจคุณอย่างแท้จริง คุณต้องค้นหาคำตอบที่เป็นของคุณเอง
“สิ่งนี้… เอ่อ? มันสามารถระเหิดได้เหมือนกัน แต่… มันอยู่ไกลมาก…”
อาจเป็นเพราะกำลังใจที่เพิ่มมากขึ้นของเย่ฉีหยาน ทำให้เธอเข้าใจอย่างชัดเจนว่าเธอสามารถยกระดับอุปกรณ์ประกอบฉากได้หรือไม่
ดวงตานี้ และเจ้าสัตว์ร้ายกินความฝันตัวจิ๋วที่อยู่บนหน้าอกของมัน
หากต้องการยกระดับพวกเขาให้สูงขึ้นไปอีก คะแนนที่ต้องการนั้นสูงเกินกว่าที่ฉันจะทำได้ในตอนนี้
“ถึงแม้ตอนนี้ฉันจะทำไม่ได้…แต่ฉันก็จะทำได้ในไม่ช้า”
เขาใช้มือแหย่หัวเจ้าสัตว์กินความฝันตัวน้อย และหนวดของมันก็คว้านิ้วชี้ของเขาไว้
“ฉันอยากรู้จริงๆ ว่าคุณจะเป็นอย่างไรหลังจากได้รับการเลื่อนตำแหน่ง”
หลังจากนำลูกตาไปเก็บไว้ในช่องเก็บของแล้ว เย่ฉีหยานก็มองดูผลประโยชน์อื่นๆ ที่เธอได้รับ
เงินเดือนของเขา
“ดาบสั้น เกราะชั้นใน และยาเพิ่มพลัง สามารถอัปเกรดได้ แต่ไม่จำเป็นต้องรีบร้อน”
“สองสิ่งนี้ต่างหากคือสิ่งที่สำคัญอย่างแท้จริง”
【โมดูล: รุ่นทดลอง (ใช้ได้ครั้งเดียว)】
【โมดูล: คุณผิด! (ใช้ได้ครั้งเดียว)】
พูดตามตรง เย่ฉีหยานเข้าใจได้ว่าทำไมชาวเมืองราตรีนิรันดร์ถึงหวาดกลัวศาลไตรเทพ และถึงกับยอมเดินทางมายังเมืองโซโลเพื่อพยายามสังหารจ้าวซี
พวกเขาคือแวมไพร์ พนักงานขับรถไฟที่ผ่านการแปลงร่างทางเชื้อชาติมาแล้ว
พวกเขาทุกคนล้วนมีบาปดั้งเดิมติดตัวมาด้วย
【ผู้ทรยศต่อเชื้อชาติ】
บาปดั้งเดิมนี้แทบจะถูกลบล้างไปโดยสิ้นเชิงเมื่อพูดถึงส่วน “การพิพากษา”
บางทีอาจไม่ใช่แค่เมืองแห่งราตรีนิรันดร์เท่านั้น
ควรจะมีเมืองอื่นๆ ที่ควบคุมโดยพนักงานขับรถไฟที่ผ่านการเปลี่ยนเชื้อชาติแล้ว
“การพิจารณาคดี” ของจ้าวซีจะสร้างความหวาดกลัวและความรังเกียจให้แก่พวกเขา
ในแง่หนึ่ง การจะรับมือกับผู้คนในห้องพิจารณาคดี คุณต้องแน่ใจในเงื่อนไขข้อหนึ่งก่อน นั่นคือ คุณต้องอยู่คนเดียว
“สองคนนี้…”
เย่ฉีหยานลังเลอยู่ครู่หนึ่งแล้วเหลือบมองข้อมูลส่วนตัวของเธอ
【พละกำลัง: 33】【พลังใจ: 69】
“ทำไมเราไม่ลองดูล่ะ? มันคงไม่ยากเกินไปหรอก”
เธอยังคงมีพลังเหลือเฟือ เพราะหญิงชราได้ประกาศต่อสาธารณชนว่าจ้าวซีเป็นคนทรยศ และเธอยังถูกจ้าวซีแทงทะลุหัวใจด้วยการโจมตีครั้งสุดท้าย ทำให้ชีวิตของเธอแขวนอยู่บนเส้นด้าย
ศาลในเมืองโซโลมอนน่าจะได้รับผลกระทบจากเรื่องนี้ ผู้ที่เกลียดชังศาลจะฉวยโอกาสนี้และใช้วิธีการต่างๆ เพื่อยืนยันว่าจ้าวซีเป็นผู้ทรยศ และเป็นไปได้สูงที่ผู้คนจากเมืองอื่นๆ จะเข้ามาแทรกแซงด้วย
การใช้กำลังปราบปรามเรื่องแบบนี้ไม่มีประโยชน์อะไร
โดยเฉพาะอย่างยิ่ง จ้าวซี ผู้พิพากษาร่างเล็กผู้เป็นประธานในการพิจารณาคดีนั้น ไม่ใช่คนใจร้ายแต่อย่างใด
เป็นไปได้ว่าการ์ดโมดูลที่เขามีอยู่นั้นอาจหาซื้อได้ยากมากอีกครั้ง
“ฟู่~”
“ลองดูสิ จะดีที่สุดถ้าทำให้เป็นแบบถาวร”
การพิจารณาคดีเป็นเรื่องรอง เขามีทางเลือกที่ดีกว่าอยู่แล้ว นั่นคือการตัดสินด้วยการยิงปืน สิ่งที่สำคัญอย่างแท้จริงคือ “คุณมีความผิด!”
การระเหิด–
แสงสีฟ้าสดใสสาดส่องเข้ามาในแผงวงจรแบบใช้ครั้งเดียวนี้
ใช้เวลาไม่นานนัก
สามวินาที
แสงสว่างจางหายไป
แผงวงจรโมดูลในมือของฉันดูเหมือนจะไม่มีการเปลี่ยนแปลงใดๆ
【จิตวิญญาณ: 69→39】
【โมดูล – คุณผิด! (ใช้ได้ครั้งเดียว) → โมดูลพนักงานควบคุมรถไฟ – คุณผิด!】
เสร็จเรียบร้อยแล้ว!
ความสามารถของโมดูลยังคงไม่เปลี่ยนแปลง แต่การเปลี่ยนจากใช้งานครั้งเดียวเป็นใช้งานถาวรก็เพียงพอสำหรับเขาแล้ว
การกล่าวหาผู้อื่นอย่างไม่เป็นธรรมว่ากระทำความผิดที่เขาไม่ได้กระทำนั้น เท่ากับเป็นการสร้างความเสียหายให้แก่ผู้อื่นมากขึ้น
สามสิบแต้มไม่เยอะเลยนะ
นอนอยู่บนเตียง กินผลไม้ มีพลังงาน 30 หน่วย ซึ่งคนอื่นอาจต้องใช้เวลานานในการฟื้นตัว แต่สำหรับเย่ฉีหยานแล้ว กลับไม่ใช่เช่นนั้น
โมดูลอื่นๆ ก็ได้รับการอัปเกรดเช่นกัน
ด้วยต้นทุน 30 คะแนนเท่าเดิม โมดูลแบบใช้ครั้งเดียวจะกลายเป็นโมดูลควบคุมรถไฟแบบถาวร
อย่างไรก็ตาม ความแตกต่างก็คือ หลังจากใช้งานทั้งสองอย่างแล้ว โมดูลที่เรียกว่า 【Judgment】 จะทำให้หน้าจอสีอ่อนปรากฏขึ้นในระบบ
【มีโมดูลเวอร์ชันระดับสูงกว่า 【Judgment】 ผสานรวมกับ Gunfire Judgment】
【การตัดสินด้วยกระสุนปืน】
【เชี่ยวชาญในการใช้อาวุธปืนทุกชนิด ความสามารถในการยิงปืนได้รับการพัฒนาอย่างมาก สามารถใช้พลังจิตเพื่อเพิ่มพลังให้กับกระสุน การยิงครั้งต่อไปจะกำหนดเป้าหมายและพลังของมันจะเพิ่มขึ้นอย่างมากตามบาปของเป้าหมาย】
คำอธิบายของความสามารถ Gunfire Trial มีคำเพิ่มเติมเพียงสองคำเท่านั้น
“เพิ่มพลัง” ได้กลายเป็น “เพิ่มพลังเหนือธรรมชาติ”
เรายังไม่รู้ว่าสิ่งนี้ใหญ่แค่ไหน เราจะรู้ได้ในครั้งต่อไปที่เราเผชิญหน้ากับแวมไพร์ตัวนั้น
เมืองโซโลมอนให้ผลลัพธ์มากกว่าที่เขาคาดคิดไว้ เขาตั้งใจแค่จะไปหาเงินค่ารถไฟเพิ่มและพักผ่อนสักหน่อย แต่กลับเกิดเรื่องราวมากมายโดยไม่คาดคิด
เย่ฉีหยานส่ายหัวพลางมองเพดานเบื้องบน เขาเหนื่อยล้าและต้องการพักผ่อน
แต่ก็ยังสั้นไปหน่อย
เปิดหน้าจอระบบขึ้นมา ในส่วนของเพื่อน รูปประจำตัวของทุกคนจะเป็นสีสันสดใส
อ้อ นอกจากหลินโย่วแล้ว ดูเหมือนว่าจูซิงตูจะบอกชื่อของเขาให้อีกฝ่ายรู้ด้วย ทำให้คนที่คลั่งไคล้มังกรคนนั้นส่งคำขอเป็นเพื่อนมาหาเขา
รูปโปรไฟล์ของหลินโย่วเป็นรูปภรรยามังกรขาวของเขา ซึ่งมีสีขาว
ติ๊ง ติ๊ง—
ในเมืองโซโลมอน มอนโรจิน่ากำลังมองจ้าวซีที่ยืนนิ่งอยู่ตรงหน้า เมื่อได้ยินเสียงกระซิบข้างหู เธอก็เปิดระบบขึ้นมาดู เห็นชื่อปรากฏอยู่บนใบหน้า รอยยิ้มก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเธอที่ซ่อนอยู่หลังผ้าคลุมหน้า
“พี่เย่ เกิดอะไรขึ้นเหรอครับ แปลกมากที่พี่จะติดต่อผมมาเองแบบนี้”
“เราไม่ควรไปรบกวนคนอื่นแบบนี้ต่อไป…”
“ไม่เป็นไรหรอก คุณมารบกวนฉันได้ทุกเมื่อเลย ฮ่าๆ ฉันแค่ล้อเล่นน่ะ คุณต้องการให้ฉันทำอะไร ฉันจะทำให้เอง”
มอนโรจิน่าจ้องมองเนื้อหาที่ปรากฏบนหน้าจออย่างตั้งใจ
ถึงแม้เธอจะไม่รู้ว่าเย่ฉีหยานจะทำอะไร เธอก็จะตกลงโดยไม่ลังเล
เพราะแผ่นจารึกพิธีกรรมนั้น—หลักการแห่งเหตุและผล—ได้ปรากฏขึ้นอย่างเงียบๆ
เหนือสิ่งนั้น มีโซ่เส้นหนึ่งส่องประกายระยิบระยับจางๆ
บัดนี้เราสามารถชดใช้พันธนาการแห่งเหตุและผลอีกครั้งได้แล้ว
เย่ฉีหยานเกาหัวแล้วส่งภาพหน้าจอข้อมูลแนะนำระบบของเศษศิลาจารึกเมล็ดพันธุ์เทพปีศาจไปให้
“ฉันเจอวัตถุดิบบางอย่างแล้ว คุณช่วยฉันปรุงยาหน่อยได้ไหม?”
YOU MAY ALSO LIKE
