เอาชีวิตรอดบนรถไฟ: ผมยกระดับทุกอย่างสู่ขั้นสุดยอด! - บทที่ 253: ไรอัน คนบ้า

บทที่ 253: ไรอัน คนบ้า
“อ่าย่า~ ฉันไม่คิดว่าจะได้เจอเธอที่นี่เลยจริงๆ”
ชายร่างท้วมใจดี สวมแว่นตาและชุดนักบวช ดูเหมือนเพื่อนบ้านสูงวัยที่เป็นมิตร กำลังประคองสมาชิกคนหนึ่งของ ศาลศาสนา และเดินเข้ามาหาด้วยรอยยิ้ม
ก่อนที่ เย่ฉีหยาน จะหันไปมองต้นเสียง…
อีฟ ซึ่งคอยระแวดระวังอยู่ตลอด สังเกตเห็นเขาอยู่ข้างหน้าเพียงก้าวเดียว
“อ๊าย่า น่ากลัวจัง ความสามารถในการล็อกนี้คือ ยามเฝ้าระวัง หรือไง? หืม? เปลี่ยนรูปลักษณ์ไปแล้วเหรอ? ฮ่า เพื่อนเอ๋ย ฉันไม่ได้มี ความอาฆาตแค้นอะไร หรอก ”
เสียงนี้คุ้นหูอยู่บ้าง
รอยยิ้มนี้ช่างน่ารังเกียจอย่างบอกไม่ถูก
โฮล์มส์ ไร อัน
สมาชิกของ องค์กร Emperor Sequence ที่รู้จักกันในนาม “เสือยิ้ม”
มอนโร จีน่า เคยบอกไว้ก่อนหน้านี้ว่าผู้ชายคนนี้อยู่ที่ เมืองโซโลมอน นี่เอง ดังนั้น เย่ฉีหยาน จึงไม่แปลกใจเลยที่เขาปรากฏตัวในครั้งนี้
“ไร… ไรอัน?”
“ฮ่า~ ดูเหมือนน้องชายจะจำชื่อฉันได้นะ~ งั้นถ้าต้องการ ซ่อมบำรุง รถไฟ ในอนาคต อย่าลืมมาหาฉันนะ”
ไรอันยกแว่นตาข้างเดียวขึ้น รอยยิ้มสดใสและอ่อนโยนปรากฏอยู่บนใบหน้า ใครๆ ก็คงคิดโดยไม่รู้ตัวว่านี่คือชายที่น่าเชื่อถือ
แต่ว่ามันปลอมมาก…
เขาไม่เคยรู้สึกแบบนั้นมาก่อน
บางทีตอนนี้ ด้วย พลังจิต ที่เพิ่มขึ้นของเขา…
เขาเริ่มอ่อนไหวต่อหลายสิ่งหลายอย่างมากขึ้นกว่าเดิม
“คุณลุงมาช่วยหรือเปล่าคะ? แล้วถ้ามานั่งคุยเล่นอยู่ตรงนี้แบบนี้ มันโอเคจริงๆเหรอคะ?”
ไรอันวางร่างของ สมาชิก หน่วยสอบสวน ที่หมดสติ ลง ปรบมือ แล้วมองไปรอบๆ
“ที่จริงแล้ว ด้วยเหตุผลส่วนตัวบางประการ ฉันจึงจำใจต้องมาที่นี่เพื่อพยายามสกัดกั้นการรุกรานของ พวก คนนอก ทั้งหมด ก่อนที่เธอจะตายหรือเอาชนะสิ่งมีชีวิตที่มีพลังดุจเทพเจ้านั้นได้เสียก่อน”
สายตาของเขามองไปยังระยะไกล
จุดแสงสีทองเข้มปรากฏขึ้นบนลูกบาศก์ทดแทนส่วนของผู้ถือหุ้นที่ รัส เซล วางไว้
จุดแสงเหล่านั้นรวมตัวกันกลายเป็นภาพที่ว่างเปล่าในอากาศ
ครืน!
รถไฟขบวน หนึ่ง แล่นออกมาจากความว่างเปล่านั้น
มีร่องรอยที่เย่ ฉีหยาน รู้สึกคุ้นเคยเป็นอย่างมาก
【วิ่ง】
มันเป็น รถไฟ ของ บริษัท RUN Corporation
“เฮ้อ ช่างเป็นชะตาชีวิตที่แสนลำบาก ไม่เพียงแต่ฉันต้องบำรุง รักษา ขบวนรถไฟ ให้สมาชิกทุกคนเท่านั้น แต่ฉันยังต้องทนรับคำขู่จากผู้หญิงคนนั้น ถูกบังคับให้มาช่วยฆ่าคนอีกด้วย ในฐานะพระผู้ใจดี นี่มันหนักหนาสาหัสเกินไปสำหรับฉันจริงๆ~”
“ฮ่า~”
เมื่อไรอันเอ่ยถึงเรื่องที่ถูกบังคับให้ช่วยฆ่าคน แววตาของเขาก็ฉายแววเย็นชาขึ้นมาเพียงเสี้ยววินาที
ถูกบังคับให้ช่วยเหรอ? ไม่มีทางหรอก
เขาถูกบังคับให้จ่ายราคาหลังจากพิธีกรรมบางอย่าง
“ถ้าพูดตามหลักตรรกะแล้ว ฉันต้องหยุดคนพวกนี้ทั้งหมดถึงจะนับว่าเป็นการทำตามข้อตกลงของพิธีกรรมสำเร็จ~”
“แต่ตอนนี้ฉันเปลี่ยนใจแล้ว”
ไรอันเปิดหนังสือไร้คำพูดเล่มนั้น
เขาหยิบไพ่สีขาวเงินใบหนึ่งออกมาจากกล่อง
บนการ์ดมีภาพกระบอกปืนหมุนได้สลักอยู่
ภายในกระบอกนั้นมีกระสุนเพียงนัดเดียว
เขาชูมันขึ้นสูงเหนือศีรษะ
เขาพูดเสียงดังอย่างไม่ลังเลกับ คาเมลิน กัลโล ที่เพิ่งลงจาก รถไฟ มา ในระยะไกลว่า:
” ไพ่พนัน: รูเล็ต”
“ฉันจะรับแค่คนเดียวเท่านั้น”
“ส่วนที่เหลือ”
“ฉันจะปล่อยให้คุณจัดการเอง ฮ่าๆๆ!”
สนุกสุดเหวี่ยง
ที่จริงแล้ว ไรอันตั้งใจจะเพิกเฉยต่อ รางวัลตามพิธีกรรมของ มอนโร จีน่า และปล่อยให้ เย่ ฉีหยาน เข้าร่วมใน สงคราม ครั้งนี้ ด้วยเช่นกัน
แสงแห่ง ลำดับไพ่ เชื่อมโยงเขากับกัลโล
กัลโลซึ่งเพิ่งลงจาก รถไฟ พยายามหลบแสง แต่กลับถูกแสงนั้นส่องมาโดนอย่างจังและถูกดึงเข้าไปในที่แห่งหนึ่งอย่างแรง
เสียงกระสุนถูกบรรจุเข้าลำกล้องและเสียงลูกโม่หมุนของปืนลูกโม่ดังก้องไปทั่วอากาศ
ไรอันโบกมือให้เย่ ฉีห ยาน
ทิ้งไว้เพียงประโยคเดียว
“ฉันหวังว่าแกจะยังไม่ตายหลังจากที่ฉันชนะนะ เจ้าหนู”
“คุณเป็นคนบ้าหรือเปล่า?”
มีเรื่องให้บ่นมากมายจน เย่ฉี หยาน ไม่รู้จะเริ่มบ่นจากตรงไหนดี
เรื่องนี้เกี่ยวข้องกับเขาอย่างไร?
ไรอัน
แม้จะพบกันเพียงแค่ครั้งหรือสองครั้ง เย่ฉีหยาน ก็สามารถรับรู้ถึง ความชั่วร้าย ที่ซ่อนอยู่ในตัวชายคนนี้ ได้อย่างสมบูรณ์
“หมอนี่น่ารำคาญจัง ไพ่พนัน… ไพ่ลำดับ แบบใหม่อีกแล้ว ”
เย่ฉีหยาน วางถังป๊อปคอร์นลงแล้ว ยืดตัว
เดิมทีเรื่องทั้งหมดนี้ไม่ได้เกี่ยวข้องกับเขาเลย
ไอ้หนุ่มชื่อไรอันนี่ช่างชอบสร้างปัญหาและนำความโชคร้ายมาสู่ตัวเองจริงๆ
หัวหน้าหญิงของ บริษัท RUN Corporation
หลุย ซ่า
เธอก็สังเกตเห็น การปรากฏตัวของ เย่ฉีหยาน เช่นกัน
“ท่าน ผู้พิพากษา ท่าน ผู้พิพากษา แห่ง เมืองโซโลมอน คนที่อยู่บน รถไฟ สีขาวนั่น พวกเขามาเพื่อขัดขวางข้าหรือ? ฆ่าเขาซะ แต่อย่าก่อความเสียหายมากเกินไป สถานที่แห่งนี้จะเป็นฐานที่มั่นของบริษัทในอนาคต”
ข้างๆ เธอ
ชายคนหนึ่งที่มีมือหยาบกร้านและผิวสีบรอนซ์ผลัก ประตู รถไฟ เปิดออก แล้วเดินตรงออกไป
“เจ้านายครับ โปรดวางใจได้เลย ผมจะชนะแน่นอน”
เขาเดินหน้าต่อไป
กำลังเข้าใกล้ รถไฟ ของ เย่ ชีห ยาน
ขณะที่เขาเดิน เขาก็พันผ้าพันแผลรอบฝ่ามือไปด้วย
“จงยอมจำนนอย่างนอบน้อมเถิด คณะสอบสวนศาสนา ”
ก่อนที่เสียงของเขาจะค่อยๆ จางหายไป
ทันทีที่เขาเข้ามาภายในรัศมีสองร้อยสิบเมตร
ปืนกลหนักมหาเมตตา ปืนใหญ่พลังงาน และ หอกสายฟ้า ถูกใช้งานพร้อมกัน—
ไฟ-!
แคล้ง แคล้ง แคล้ง—!
กระสุนและปืนใหญ่พลังงานสูงที่ยิงใส่ชายคนนั้น ทำให้เกิดเสียงเหมือนลูกแก้วแตกกระจายกระทบ กับ โลหะ
พายุลูกกระสุนทำให้เขาหยุดชะงักเพียงชั่วครู่เท่านั้น จากนั้นรอยยิ้มเยาะเย้ยก็ปรากฏขึ้นที่มุมปากของเขา ขณะที่เขากำลังคิดจะฝ่าดงกระสุนต่อไป
“อาวุธมีอำนาจการยิงสูง แต่ก็ทำอะไรฉันไม่ได้อยู่ดี”
ใช่แล้ว จริงด้วย
ชายคนนี้ดูเหมือนจะ เป็น กัปตันรถไฟ ที่มีอำนาจและมีตำแหน่งสูง
นอกจากนี้ ร่างกายของเขายังแข็งแกร่งมากอีกด้วย
แม้จะผ่านกระบวนการ แปลง สภาพ หลายครั้งแล้ว ปืนกลหนักมหาเมตตา และอาวุธอื่นๆ ก็ไม่สามารถสร้างความเสียหายให้เขาได้มากนัก
มีเพียงเสียงดังอึกทึกเท่านั้นที่รบกวนโสตประสาทของอีกฝ่าย
ถึงอย่างนั้น เขาก็ยังดูถูกคนอื่นอยู่ดี
เดินหน้าต่อไปแบบนั้นเลยเหรอ?
แล้ว…
เดินหน้าต่อไปอย่างนุ่มนวล อย่าเพิ่งออกมา
แชะ—
เสียงดีดนิ้วที่คมชัด
มือของ เย่ฉีหยาน ค่อยๆ กดลงบน ศีรษะของ อีฟ อย่างเบามือ
มุมปากของเขาก็โค้งเป็นรูปโค้งเช่นกัน
เขาอ้าปากและกระซิบเบาๆ
” อีฟ ”
โหมด “เกินขีดจำกัด”
“ซ้อนภาพอีกครั้ง”
” ดวงดาวแห่งความเหนือธรรมชาติ!”
ความเร็วในการโจมตีเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่า พร้อมโบนัสคุณสมบัติเพิ่มขึ้นสิบเท่า
ชายผู้ที่ยังคงฝ่าสายฝนกระสุนและทนกับเสียงรบกวนอยู่นั้น จู่ๆ ก็รู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ
เจ็บนิดหน่อย…ใช่ไหม?
ไม่ มันไม่ได้เจ็บแค่เล็กน้อย
สายตาของเขาหันไปมองร่างกายของตัวเอง
เลือด?
“ฉันมีเลือดออกเหรอ?”
“นี่มันเป็นไปได้อย่างไร? อาวุธของมนุษย์ธรรมดาๆ จะทำให้ร่างกายที่ผ่านการดัดแปลงอย่างหนักของฉันเลือดออกได้อย่างไร?!”
แต่นี่คือความจริง
ชายคนนี้ภาคภูมิใจในตัวเองมากจริงๆ
หยิ่งผยองเสียจนแม้แต่ เย่ฉีหยาน ผู้มี ไพ่ปีศาจ แห่งความหยิ่งผยองยังรู้สึกว่าตัวเองด้อยกว่า~
“บ้าเอ๊ย!”
ชายคนนั้นต้องการวางแผนการป้องกันอย่างเหมาะสมเพื่อรับมือกับกระสุนปืนที่สาดเข้ามา
แต่ก็สายเกินไปแล้ว
ที่ ชั้นบนสุดของ รถไฟ
ปากกระบอกปืน ไม้ดำ ของ เย่ฉีหยาน เล็งไปที่ชายคนนั้นอย่างเลือนราง
“อืม?”
“สรุปแล้วเขาไม่ใช่มนุษย์สินะ”
“งั้น~”
【 การเปิดใช้งาน โมดูล · การทดสอบด้วยการยิงปืน 】
【 การพิจารณาคดีด้วยกระสุนปืน 】
【การพิพากษาบาป】
【ความภักดีแบบไร้เหตุผล, ความหยิ่งผยอง, การกลั่นแกล้ง, การเอาเปรียบ, การปลอมตัว】
【 โมดูล · คุณมีความผิด! เปิดใช้งานแล้ว】
【โบนัสเพิ่มเติม: บาปของผู้บริสุทธิ์】
【คำพิพากษา! มีความผิด!】
ปากกระบอกปืนของ เอโบ นี
ความงดงามของสีดำและสีขาวได้ก่อตัวขึ้นภายในนั้น
“ตูม~”