เอาชีวิตรอดบนรถไฟ: ผมยกระดับทุกอย่างสู่ขั้นสุดยอด! - บทที่ 257 【 ไพ่หมิ่นศาสนา V: ผู้พิพากษา 】

บทที่ 257 【 ไพ่หมิ่นศาสนา V: ผู้พิพากษา 】
“เสียงดังมาก”
เย่ฉีหยาน เอามือปิดหู พลาง มองไพ่สีทองเข้มในมือ
มันส่งเสียงดังพอๆ กับ ตัวสมอเรือ ตอนที่มันปรากฏตัวครั้งแรกเลย
ในขณะที่เขากำลังพิจารณาว่าจะลองดูดีหรือไม่
เสียงนั้นหยุดลงอย่างกะทันหัน
บนหน้าไพ่มี รูปคนสวมฮู้ดปิดบังใบหน้า ถือตาชั่งที่เอียงและค้อน พิพากษา
จุดแสงสีทองเข้มค่อยๆ จางหายไป
เย่ฉีหยาน สูดหายใจเข้าลึกๆ แล้วลูบหน้าผากอย่างเหนื่อยล้าเล็กน้อย
เขามองศพที่นอนอยู่บนพื้นแล้วส่ายหัว
“แล้วมันมีประโยชน์อะไรล่ะ?”
“ครั้งนี้ฉันไม่ได้ตั้งใจจะก่อเรื่องเลยแม้แต่น้อย”
“อย่างไรก็ตาม ผมก็ยังต้องขอบคุณคุณอยู่ดี ถ้าไม่ใช่เพราะคุณ ใครจะรู้ว่าผมจะได้รับชิ้นส่วนที่สามนี้เมื่อไหร่”
การประเมินราคา——
หน้าจอแสดงแสง ของระบบ ปรากฏขึ้นต่อหน้าต่อตาเขา
ข้อมูลทั้งหมดของ ไพ่หมิ่นศาสนา ใบใหม่นี้ ปรากฏขึ้นต่อหน้าต่อ ตา เย่ฉีหยาน
【 การ์ดดูหมิ่นศาสนา V: ผู้พิพากษา 】
【การประเมินความผิด: ใช้ พลังงาน เพื่อประทับตรา แห่งความยุติธรรม ลงบนสิ่งมีชีวิตใดก็ได้ สูงสุดสองตรา โดยมีระยะเวลารอหนึ่งวัน】
【 การจับกุม: ใช้ พลังงาน เพื่อเทเลพอร์ตเป้าหมายที่ติด เครื่องหมายแห่งความยุติธรรม มาด้านหน้า】
【 คำพิพากษา: ลบเครื่องหมายหนึ่งอันและตัดสิน คดี ตามความผิดของพวกเขา】
【ความยุติธรรม?: ใช้ พลังงาน ทั้งหมด???】
ตัวเลขตรงกลางไม่ได้เพิ่มขึ้น แต่กลับกลายเป็นห้า กล่าวอีกนัยหนึ่งคือ ไพ่หมิ่นศาสนา ไม่ได้ปรากฏตามลำดับตัวเลขตรงกลาง
ผู้ พิพากษา?
ชื่อนี้เหรอ?
เขาได้รับ บัตรหมิ่นศาสนา ชื่อ “ผู้พิพากษา” ภายใน ศาลศาสนา ที่จัดตั้งขึ้นโดย ผู้พิพากษาใหญ่ จ้าวซี?
เหตุบังเอิญ?
หรือเป็นเพราะความเฉียบแหลมของการ์ด Trial by Gunfire ที่เขาเพิ่งใช้ไปนั้น ผสานกับ การ์ด Blasphemy ที่กำลังรวมตัวกันอยู่? หรืออาจจะมีเหตุผลอื่น?
ไม่ต้องสงสัยเลยว่า ผู้พิพากษา ท่านนี้ ก็เก่งกาจมากเช่นกัน
ถ้า ผู้ประกาศข่าว เปรียบเสมือนการอยู่ห่างๆ ผู้พิพากษา คนนี้ก็ เปรียบเสมือนการเข้าใกล้มากขึ้น
ตั้งเป้าหมายแล้วใช้พลังเทเลพอร์ตเคลื่อนย้ายเป้าหมายมาอยู่ตรงหน้าเขา
ผู้กำหนดจุดยึด สามารถรักษา จุดยึด ข้ามโลกได้ ดังนั้น… ผู้พิพากษา ท่านนี้ จึงควรสามารถเคลื่อนย้ายข้ามโลกได้เช่นกัน
อย่างไรก็ตาม ตราประทับของ ผู้พิพากษา องค์นี้ สามารถประทับลงบนสิ่งมีชีวิตได้เท่านั้น
จากความสามารถข้อที่สาม ก็ไม่ยากที่จะเห็นว่า ผู้พิพากษา มีแนวโน้มไปในทางรุกมากกว่า
” การพิพากษา… ดูเหมือนฉันจะมีชะตาผูกพันกับสองคำนี้เหลือเกิน ฮ่าๆ ฉันรู้จัก ผู้พิพากษาระดับสูง ด้วยนะ แบบนี้จะถือว่าเป็นการแย่งงานเธอหรือเปล่า?”
“แต่การ์ดใบนี้ใช้ พลังงาน หรือเปล่า? และความสามารถที่สี่ เหมือนกับ Anchorer ก็ไม่ได้แสดงผลโดยตรง พลังงาน ทั้งหมด… ถ้า พลังงาน เหลือศูนย์ ฉันจะไม่ตายเหรอ?”
เย่ฉี หยาน เกาหัวด้วยความงุนงงเล็กน้อย
“ช่างมันเถอะ ยังมีโอกาสหาทางแก้ไขได้ในอนาคตเสมอ”
เขาไม่ได้ครุ่นคิดถึงเรื่องนั้นอีกต่อไป
แต่แล้วเขาก็นึกวิธีใช้งานที่เหมาะสมกับตัวเองขึ้นมาได้
“ถ้าฉันติดตั้ง เครื่องหมายแห่งความยุติธรรม บน วอลล์-อี ฉันจะ…ไม่ต้องจอด รถไฟ ไว้กับที่ตลอดเวลาอีกต่อไปใช่ไหม?”
ถูกต้องแล้ว
ถ้าหากว่านั่นเป็นเรื่องจริง
เหตุการณ์แบบที่เคยเกิดขึ้นที่ เมือง ของจอมเวทใหญ่แห่งก็อบลิน ที่เขาจอด รถไฟ ไว้ บนเนินเขาเพื่อรอ วอลล์-อี กลับมาและถูกปิดล้อมนั้น จะไม่เกิดขึ้นอีกต่อไปแล้ว
สถานีอวกาศ ขั้นสูง มีขนาดใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ
บางทีการเดินทางจากสถานีใดสถานีหนึ่งไปยังอีกสถานีหนึ่ง อาจใช้เวลาหลายวัน
เดิมทีเขาค่อนข้างกังวลว่าจะรับมือกับสถานการณ์ที่ วอลล์-อี หา ขบวนรถไฟ ไม่เจอได้ อย่างไร แต่ตอนนี้ทุกอย่างก็เรียบร้อยแล้ว
ปัญหาได้รับการแก้ไขอย่างง่ายดาย
“สมกับเป็น การ์ดหมิ่นศาสนา จริงๆ ~ ฮ่าๆ”
เขามองไปรอบๆ
ช่องว่างที่เกิดจาก การเรียงลำดับไพ่นั้น ค่อยๆ แตกสลายไปทีละน้อย
และ ชุดการ์ด สองชุดของ ลุยซ่า ได้แก่ Omnic Crisis และ Arena ก็ค่อยๆ สลายไปทีละน้อยหลังจากที่เธอ เสีย ชีวิต
นั่นค่อนข้างน่าเสียดาย
หลังจากเจ้าของ ลำดับไพ่ เสียชีวิต หากผู้สังหารไม่มี ลำดับไพ่ ที่คล้ายคลึงกัน พวกเขาจะกลับไปยัง สถานีโลก แห่งหนึ่ง ใน ป่า ซ่อนตัว และรอการมาถึงของเจ้าของคนต่อไป
“ใช่แล้ว ไพ่พนัน เหรอ? อืม… นี่ไม่ใช่ ลำดับไพ่ ของไรอันเหรอ? นี่มัน… สีหน้าของเขาจะเป็นยังไงถ้าเขารู้ว่าตัวเองพลาด ลำดับไพ่ ของตัวเอง?”
เย่ชีหยาน หัวเราะ
เขาทำได้เพียงพูดว่า…
สมควรแล้ว!
ถ้าเขาไม่ยืนกรานที่จะลากเย่ ฉีหยาน ลงไปด้วยเสียก่อน
ไพ่พนัน ใบนี้ อาจตกไปอยู่ในมือของไรอันก็เป็นได้
เย่ฉีหยาน ไม่ค่อยชอบไพ่ พนันใบ นี้เท่าไหร่ แต่ไพ่อีกใบ…
” วิกฤตการณ์ออมนิคเหรอ? ชิ การ์ดหายนะ… ฉันก็ไม่มี ลำดับการ์ด แบบนี้ เหมือนกัน”
มีปัญหา.
แค่ดูมันหายไปแบบนี้เหรอ?
ไพ่พนันใบ นั้น ไม่สำคัญ แต่ไพ่ใบนี้มันน่าเสียดายเสมอ
มีวิธีใดที่จะเก็บรักษามันไว้ หรือหามันเจออีกครั้งได้ไหม?
เย่ฉีหยาน ทบทวนสิ่งของทั้งหมดของเขาในใจ
ทันใดนั้น ดวงตาของเขาก็เปล่งประกายขึ้น
เขาคิดเรื่องนั้นมาแล้ว!
จริงๆ แล้วน่าจะมีวิธีทำได้นะ!
” ผู้ประกาศข่าว!”
ไพ่หมิ่นศาสนา สีทองเข้ม ตั้งอยู่ตรงหน้าเขา
ผู้ที่ถือ สมอเรือ ยกมันขึ้นสูง แล้วฟาดลงอย่างแรงไปยัง การ์ดหายนะ ที่กำลังสลายไปอย่างต่อเนื่อง – วิกฤตการณ์ทางกลไก
“ทิ้ง สมอ!”
การตั้ง ค่าจุดยึด!
ถ้าเป็นไปได้!
จุดยึด นี้ จะเดินทางไปพร้อมกับ การ์ดภัยพิบัติ นี้ ไปยังที่ใดที่หนึ่งใน โลกสถานีที่ มันลอยไป!
จากนั้น ตราบใดที่สถานการณ์สงบลง
จาก การเดินทาง ของ สมอเรือ เขาจะสามารถเห็น ไพ่แห่งภัยพิบัติ นี้ อีกครั้งหนึ่ง
ส่วนไพ่ พนันใบ นั้น ล่ะ?
ถ้าเป็นพรหมลิขิต เราคงได้พบกันอีกครั้ง อย่างไรก็ตาม มันไม่ใช่ ลำดับไพ่ ที่เขาเก็บสะสมไว้ หรอก
“มันจะได้ผลอย่างแน่นอน”
เขาเชื่อมั่นในพลังของ ผู้ประกาศ ข่าว
เมื่อมันหายไปอย่างสมบูรณ์
พื้นที่ สนามประลอง พิเศษ ที่ล้อมรอบ เย่ฉีหยาน ก็สลายไปตามไปด้วย
เขากลับไปประจำที่เดิม
ลิเซ็ตต์ และ เรดเทียร์สต่าง ทยอยกันมาล้อมรอบเขา
โดยเฉพาะ ลิเซ็ตต์ ที่ใบหน้าแสดงออกถึงความกังวลอย่างผิดปกติ เธอมองซ้ายมองขวา และก็รู้ว่าเจ้านายของเธอไม่ได้บาดเจ็บ จึงทำให้เธอรู้สึกสบายใจขึ้น
อย่างไรก็ตาม เมื่อ เย่ฉี หยาน หัวเราะออกมาอย่างกระทันหัน เธอก็เหลือบมองด้วยความกังวลอีกครั้ง
“ฮ่า… ฮ่าฮ่าฮ่า”
“?”
“ไม่เป็นไรครับ ผมแค่เจอเรื่องน่าสนใจนิดหน่อย”
ใบหน้าของ เย่ฉีหยาน เต็มไปด้วยรอยยิ้ม
ประสบความสำเร็จ!
เป็นไปตามที่คาดไว้!
จุด ยึดเหนี่ยว ของ ผู้ยึดเหนี่ยว ไม่ได้หายไปหลังจากที่ ไพ่ภัยพิบัติ สลายไปอย่างสมบูรณ์แล้ว
เย่ฉีหยาน สัมผัสได้อย่างชัดเจนว่า จุดยึด นั้น เคลื่อนไหวอยู่ตลอดเวลา
เขาไม่รู้ว่ามันเคลื่อนที่อย่างไรและไปที่ไหน และก็ไม่อยากจะเสียเวลาหาคำตอบด้วยซ้ำ
เขารู้เพียงคนเดียว
เมื่อ จุดยึด นี้ เสถียรแล้ว เขาจะสามารถได้รับ ลำดับการ์ด ที่ชื่อว่า การ์ดหายนะ!
“สมกับที่เป็นหัวหน้าบริษัทขนส่งพัสดุจริงๆ”
“เขาส่งมอบงานได้เยอะมากจริงๆ~”
เย่ฉีหยาน ไม่สามารถหยุดยิ้มได้
การเก็บเกี่ยวยังไม่เสร็จสิ้น
อยู่ไม่ไกลนัก
รถไฟขบวน นั้น ซึ่งเกือบจะถูกนำไปแยกชิ้นส่วน มีคุณค่าที่ควรค่าแก่การตรวจสอบ
“ส่วนศพสองศพนั้น ช่างมันเถอะ ยังไงก็ตาม พวกมันให้ของกับฉันมาเยอะพอสมควร”
“ไปหาที่ไหนสักแห่งแล้วขุดหลุมฝังพวกมันไว้ด้วยกัน อ้อ ใช่ อย่าลืมขุดก้อนสี่เหลี่ยมที่อยู่ข้างใน สมองของ เครื่องจักร นี้ออกมาด้วย”
อเล็กเซย์ และ ลุย ซ่า
เครื่องจักร หนึ่ง เครื่อง มนุษย์หนึ่งคน
พวกเขาถูกฝังไว้ด้วยกัน