เอาชีวิตรอดบนรถไฟ: ผมยกระดับทุกอย่างสู่ขั้นสุดยอด! - บทที่ 264: นักฆ่าเทพแห่ง สวนสวรรค์ หลังจากออกจากสถานี

บทที่ 264: นักฆ่าเทพแห่ง สวนสวรรค์ หลังจากออกจากสถานี
การไต่สวน, ห้องบัลลังก์
มอนโร จีน่า ผู้ซึ่งกำลังรอให้ เย่ ฉีหยาน มาเล่าปัญหาของเขาให้ฟัง รู้สึกบางอย่างในใจ
เธอลุกขึ้นด้วยความสับสน บินไปยังที่สูง และมองไปยังที่นั่งของ ท่าน ผู้ พิพากษา
ในขณะนั้นเอง เธอบังเอิญเห็น ขบวนรถไฟ ของ เย่ฉีหยาน แล่นผ่านความว่างเปล่าไป
เสียงนกหวีดดังชัดเจน
มอนโร จี น่าดูมึนงงเล็กน้อย
“เขาไปแล้วเหรอ?”
“แปลกจัง เขาไม่ได้กลับมาถามคำถามฉันเลยเหรอ?”
มอนโร จีน่า เปิดหน้าต่างรายชื่อเพื่อน พบ ชื่อของ เย่ ฉีหยาน ลังเลเล็กน้อยแล้วส่ายหัว
“ช่างมันเถอะ ยังไม่สายเกินไปที่จะหาเขาเจอหลังจากที่ฉันได้อุปกรณ์และ มูนฟลาวเวอร์ ที่ทำขึ้นมาเพื่อเขาแล้ว~”
“ต่อไป เราจะมาจัดการกับเรื่องอื่นๆ กันบ้าง”
— — — —
โลกภายนอก หน้าต่าง รถไฟ เปลี่ยนไปแล้ว
ป่า อัน คุ้นเคย
ขอบฟ้าที่คุ้นเคย
เย่ฉีหยาน เปิดหน้าต่าง ลมเย็นที่พัดผ่านผิวทำให้เขารู้สึกสบาย
เขาพิงหน้าต่าง
เขาไม่ได้ออกเดินทางไปยังโลกที่ ตั้งของ ไพ่ภัยพิบัติ ในทันที
พลังใจ และ ความอดทน ของเขา ยังฟื้นตัวไม่เต็มที่
การระมัดระวังไว้ก่อนย่อมดีกว่า
ไม่มีอะไรทำ
เย่ ฉีหยาน เปิด ห้อง แชท ของเขา
เดิมทีเขาตั้งใจจะเข้าไปดูในช่องทางสาธารณะเพื่อดูว่า กัปตันรถไฟ ที่เข้ามาในโลกนี้ในชุดเดียวกันและบล็อกที่รวมกันเหมือนกับเขาเป็น อย่างไรบ้าง
แต่ทันทีที่เขาเปิดมันออก…
เย่ ฉีหยาน เห็นการแจ้งเตือนแชทส่วนตัวกระพริบในรายชื่อเพื่อนของเขา
ใครกันนะ?
เวลา: หนึ่งวันก่อน: จ้าวหลิน: 【 “ว้าว พี่ฉีหยาน รู้ไหมว่าเกิดอะไรขึ้นที่ สวนลอยฟ้า?” 】
【 “โอ้พระเจ้า ฉันได้เห็นเหล่าเทวดาและเทพเจ้ากำลังทำสงครามกันจริงๆ!” 】
【 “อ๋อ? เทพเจ้าถูกเทวดาฆ่าตายเหรอ?” 】
【 “มีหลายอย่างเหลือเกินที่ผมยังหาคำตอบไม่ได้เลยครับ พี่ฉีหยาน ผมส่งรูปไปให้แล้วนะครับ!” 】
รูปภาพแล้วรูปภาพเล่าถูกส่งมาต่อหน้าต่อ ตา เย่ฉีหยาน
เหนือกว่าพวกเขา
เทวดา ปีศาจ มนุษย์…
สิ่งมีชีวิตหลากหลายชนิดกำลังต่อสู้กันอยู่บนท้องฟ้าสูง
และท่ามกลางเหตุการณ์ทั้งหมดนี้ เย่ฉีหยาน ก็เห็นร่างที่คุ้นเคย
จูซิงตู ขี่ไม้กวาดวิเศษ
และ…
บุคคลผู้ปรากฏอยู่ท่ามกลางเหล่าทูตสวรรค์
ชายา​
เธอสังหารเทพเจ้าหรือเปล่า?
เย่ฉีหยาน ไม่รู้สึกประหลาดใจเลยแม้แต่น้อย
จากภาพถ่ายนั้น สามารถมองเห็นสัตว์ประหลาดพิเศษบางตัวที่มีลักษณะคล้ายคลึงกับ อัครทูต แห่ง เทพแห่งความเสื่อมโทรม ได้ เพียงลางๆ เท่านั้น
“ทำไมเธอถึงวิ่งไปที่ สกายการ์เดน?”
เย่ฉีหยาน รู้สึกงุนงงเล็กน้อย
เขาได้ส่งจดหมายตอบกลับไปยัง จ้าว หลิน
【 “เห็นแล้ว ฉันกำลังยุ่งอยู่ก่อนหน้านี้ แล้วทำไมคุณถึงวิ่งไปที่นั่นล่ะ?” 】
บี๊บ บี๊บ—
ได้รับคำตอบอย่างรวดเร็ว
【 “โชคของฉันไม่เลวเลยในช่วงสองสถานีที่ผ่านมา ดังนั้นฉันจึงคิดว่าจะหาที่สักแห่งเพื่อสะสมโชคและรอสักพักก่อนที่จะเข้าสู่โลกแพลตฟอร์ม บังเอิญว่า ซ่างกวนอิงเสวี่ย ชวนฉันไปที่ สวนลอยฟ้า และ กัปตันรถไฟ หลายคน จากรุ่นเดียวกับเราก็อยู่ที่ สวนลอยฟ้า ด้วย ” 】
【 “นอกจากนี้ พี่ฉีหยาน คุณไม่รู้แน่ๆ ว่ากิลด์ที่จ้าวอันตั้งขึ้นนั้น ถูก จับตามองโดยผู้ทรงอำนาจจากกองกำลังใหญ่ๆ หลายแห่ง และกลายเป็นกลุ่มพันธมิตรที่ได้รับทรัพยากรมากมาย” 】
【 “ตอนนี้ เขาอาศัยทรัพยากรเหล่านี้ ทำให้ หัวหน้าขบวนรถไฟ ทุกคน ในบล็อกของเราเข้าร่วมแล้ว ตราบใดที่คุณมีคะแนนสะสม คุณก็สามารถแลกรับตัวเลือกการอัปเกรดหรือสิ่งอื่น ๆ ในราคาที่ถูกลงได้” 】
ถูกพบเห็นโดยกองกำลังหลักหรือเปล่า?
สำหรับ พนักงาน ขับรถไฟ ทั่วไป
การสามารถตกเป็นข้าราชบริพารของกองกำลังใดกองกำลังหนึ่งนั้น ถือได้ว่าเป็นทางเลือกที่ดีในระดับหนึ่ง
ตัวเลือกพิเศษที่พวกเขาใช้เพื่อดึงดูดลูกค้าและยกระดับประสบการณ์การใช้บริการ
สำหรับคนทั่วไปแล้ว สิ่งเหล่านี้คือสิ่งที่หายากและเป็นที่ปรารถนามากที่สุด
【 “โอ้ ดีจังเลย งั้นคุณก็เข้าร่วมกิลด์ของพวกเขาด้วยเหรอ?” 】
【 “เปล่าครับ ผมแค่มาสนุกด้วยแล้วก็กินอาหารฟรีเฉยๆ ครับ ไม่คิดว่าจะได้เห็นอะไรแบบนี้ในสองวันที่ผ่านมาเลย! ฮ่าๆ คุ้มค่าแก่การมาจริงๆ ครับ แต่… พี่ฉีหยาน ที่ผมอยากจะบอกจริงๆ ไม่ใช่แค่นี้ครับ ดูนี่สิครับ” 】
จ้าวหลิน ส่งภาพหน้าจอมาให้
เนื้อหาของภาพหน้าจอ
คอลัมน์ Talent เป็นข้อมูลส่วนตัวของเธอใช่หรือไม่
เหนือกว่านั้น
【โชค? ไม่เท่ากัน! 】
ด้านหลังมัน
มีข้อความขนาดเล็กเพิ่มขึ้นมาอีกบรรทัดหนึ่ง
【 โชคร้าย ที่สลายไปแล้ว กำลังโหยหาการกลับมา】
【 ” พี่ฉีหยาน… ท่านคิดว่าฉันควรรับ ความโชคร้ายกลับคืนมาดี ไหม? นั่นเป็นทางเลือกที่ดีที่สุดหรือเปล่า?” 】
【 “ฉันไม่รู้.” 】
เย่ ฉีหยาน ไม่มีเจตนาที่จะช่วยผู้อื่นสร้างข้อสอบแบบเลือกตอบ
ตัวเขาเองก็ประสบปัญหาภาวะตัดสินใจไม่ถูกอย่างรุนแรงอยู่แล้ว
【 “ดูว่าคุณอยากทำเองอย่างไร” 】
【 “…” 】
สำหรับ จ้าวหลินแล้ว การ ยอมรับ โชคร้าย หรือไม่นั้น ไม่ใช่แค่เรื่องของความปลอดภัยเท่านั้น
ในทำนองเดียวกัน เมื่อเปรียบเทียบกับกรณีนั้น อัตราการเติบโตจะเปลี่ยนแปลงไปอย่างมหาศาลเนื่องจากปัจจัยดังกล่าว
การมี โชคร้าย เป็นเรื่องอันตรายอย่างยิ่ง
แต่สุดท้ายแล้ว จ้าวหลิน ก็สามารถใช้โชคที่หมุนเวียนเปลี่ยนไปนั้นเพื่อคว้ารางวัลอันล้ำค่าและทรงพลังยิ่งกว่าเดิมได้
ในทางกลับกัน
ปราศจาก โชค ร้าย
พรสวรรค์ ของ เธอ
ไม่ได้มีประโยชน์อย่างที่คิดไว้
ปานกลาง.
ใช้สองคำนี้เพื่ออธิบายสภาพปัจจุบันของเธอ
เหมาะสมอย่างยิ่ง
【 “เข้าใจแล้วครับ… ขอบคุณครับ พี่ฉีหยาน อ้อ ใช่ครับ พี่ฉีหยาน อยากซื้ออะไรไหมครับ?” 】
【 “ฉันมีวัสดุบางอย่างที่ได้มาจากจุดแวะพักก่อนหน้านี้ และหนึ่งในนั้นค่อนข้างเหมาะกับคุณ” 】
มีการส่งภาพหน้าจอมาอีกภาพหนึ่งแล้ว
ประโยชน์ที่แท้จริงของเธอที่มีต่อ เย่ฉีหยาน ก็คือตรงนี้เอง
หนูที่ออกตามหาสมบัติ?
วอลล์อี ในรูปทรงมนุษย์?
หรือพูดให้แม่นยำกว่านั้นก็คือ…
คู่ค้าที่เหมาะสม
【ขอบเขตทั่วไป (ระดับ 5)】
【เมื่อติดตั้งกับอาวุธปืนชนิดใดก็ตาม จะเพิ่มระยะการยิงของอาวุธนั้นขึ้น 600 เมตร】
กล้องส่องทางไกล?
สิ่งนี้.
มันมีประโยชน์ไหม?
เย่ฉีหยาน พิจารณาอาวุธปืนที่เขามีอยู่อย่างรอบคอบ
ถ้าเขาได้มันมาอยู่ในมือ เขาควรจะมอบมันให้ใคร?
ปืนคาบศิลาของ อีฟ?
ดูเหมือนว่านี่จะเป็นทางออกที่ดีที่สุดแล้ว
【 “เท่าไร.” 】
【 ” เหรียญรถไฟ ยี่สิบเหรียญ ~” 】
สำหรับไอเทมระดับ 5
ราคานี้
ราคาค่อนข้างถูก
【 “ข้อเสนอ.” 】
การทำธุรกรรมเสร็จสมบูรณ์แล้ว
เหรียญรถไฟ หายไปจากมือเขา
ถูกแทนที่ด้วยกล้องเล็งสีดำที่ปรากฏอยู่ตรงนี้
” การระเหิด ”
โดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย
เย่ฉีหยาน ใช้ พลังพรสวรรค์ ของเขา กับสิ่งของในมือ
แสงสว่างสาดส่องลงมาปกคลุมมัน
ในชั่วพริบตาเดียว สิ่งของชิ้นนี้ซึ่งไม่ได้มีค่าอะไรมากมายสำหรับเขา ก็เกิดการเปลี่ยนแปลงอย่างสมบูรณ์
【ขอบเขตสากล → ขอบเขตสากลขั้นสูงสุด (ระดับ 6) 】
【เมื่อติดตั้งกับอาวุธประเภทใดก็ตาม จะเพิ่มระยะการยิงขึ้นหนึ่งพันเมตร และเมื่อระยะการยิงเพิ่มขึ้น เมื่อยิงโดนศัตรูเพียงนัดเดียว จะสร้างความเสียหายคริติคอลเพิ่มเติมตามระยะการยิง】
มีการเพิ่ม “Ultimate” เข้ามา
แต่ความสามารถนั้นกลับมีประโยชน์มากกว่าเดิมมาก
เย่ฉีหยาน ติดตั้งมันเข้ากับ ปืนคาบศิลาของ อีฟ ด้วยความยินดี
ถึงแม้ว่ามันอาจจะสามารถติดตั้งให้กับ Ebony ได้เช่น กัน
แต่…
ขนาดของสิ่งนี้ใหญ่กว่า ตัวไม้ดำ เสีย อีก
อาจกล่าวได้ว่ากล้องเล็งนี้ถูกสร้างขึ้นมาโดยเฉพาะสำหรับอาวุธประเภทปืนคาบศิลา