เอาชีวิตรอดบนรถไฟ: ผมยกระดับทุกอย่างสู่ขั้นสุดยอด! - บทที่ 279: เหยี่ยวสายฟ้าคำรามสีฟ้า (การเติบโต)

【ติ๊งตอง——! ขอแสดงความยินดีที่คุณทำสถิติชนะติดต่อกัน 9 ครั้งในการแข่งขันรอบคัดเลือก】
【โปรดระมัดระวัง หลังจาก อัครทูต แห่ง เทพ ลาวา เสียชีวิต ร่างกายหลักที่แตกแยกของมันได้รู้เห็นทุกสิ่งที่กำลังเกิดขึ้นในขณะนี้】
【มีอะไรบางอย่างแอบมองคุณอยู่หรือเปล่า?】
ความภาคภูมิใจ–
รัศมีอันเจิดจรัสของปีศาจแผ่ปกคลุมทั่วทั้ง สนามประลอง ในทันทีที่ข้อความแจ้งเตือนของระบบปรากฏขึ้น
【ติ๊ง—— ดวงตาของมันถูกแสงแห่งความชั่วร้ายทิ่มแทง】
【ติ๊งตอง! โปรดทำภารกิจทั้งสิบสองอย่างใน อารีน่า นี้ให้เสร็จสิ้น 】
【ติ๊งตอง! ไม่ต้องกังวลไป กฎเกณฑ์ที่เข้มงวดทั้งหมดได้รับการยกเว้นในการทดลองสามครั้งถัดไป】
【หมายเหตุ: เนื่องจากการครอบครอง “ปีศาจ” ของคุณ กฎ ของแพลตฟอร์ม จึงกำหนดข้อจำกัดพิเศษและจับคู่คุณกับคู่ต่อสู้ที่ไม่สมเหตุสมผล ระบบได้เข้าแทรกแซงระบบ Pseudo- Eris ของโลกนี้โดยบังคับ และปฏิเสธการแทรกแซงกฎเพิ่มเติม ในการทดสอบที่จะมาถึง จะไม่มี “กฎ” ใดๆ เราขอให้คุณเดินทางโดยราบรื่น】
【ติ๊ง ติ๊ง—— ระบบรถไฟ พร้อมให้บริการ กัปตันรถไฟ ทุกท่านด้วยความเต็มใจ!】
“ฮ่าๆ ทำไมฉันไม่แปลกใจเลยล่ะ”
ดูเหมือนว่า จำนวน อัครทูต ศักดิ์สิทธิ์ ใน เวที แห่งนี้ จะไม่น้อยเลยทีเดียว
ในการพิจารณาคดีสองครั้งติดต่อกัน เขาได้เผชิญหน้ากับคนเหล่านั้นสองคน
พวกนี้มีพลังมากกว่าสัตว์ประหลาดต่างดาวทั่วไปอยู่พอสมควร
เดิมที เย่ฉีหยาน สงสัยว่า หัวหน้าขบวนรถไฟ ทุกคน ที่มาที่นี่จะตกอยู่ภายใต้กฎเกณฑ์เช่นนี้หรือไม่
ตอนนี้ดูเหมือนว่าถ้าเป็นเพราะ ลำดับของไพ่ มันก็สมเหตุสมผลมากขึ้นแล้ว
ท้ายที่สุดแล้ว หากสถานที่แห่งนี้ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับเทพเจ้าเลยจริง ๆ เหล่า อัครทูต สวรรค์มากมาย คงไม่ปรากฏตัวที่นี่
อย่างไรก็ตาม ยังไม่สามารถระบุลักษณะความสัมพันธ์ที่แท้จริงของทั้งสองได้อย่างแน่ชัด
“อย่างไรก็ตาม ผมไม่ได้คาดหวังว่าระบบจะปรากฏตัวขึ้นมาและแก้ไขกฎเกณฑ์เหล่านั้นได้โดยฉับพลัน”
เย่ฉีหยาน ลูบไพ่ปีศาจ: ความภาคภูมิใจที่เขาหวนนึกถึง
“ดูเหมือนว่า ผู้ที่ถือ ครองลำดับการ์ด จะเป็นกลุ่มคนพิเศษในหมู่ ผู้ควบคุมรถไฟ ด้วยเช่นกัน ”
“ถูกต้องแล้ว”
ทันใดนั้นเขาก็นึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้
สายตาของเขาหันไปมอง เด็กหญิง ไกด์ ที่ยืน อยู่ข้างๆ ด้วยท่าทาง งุนงง
“คุณยินดีตอบคำถามบางข้อให้ฉันไหม?”
ไกด์ พยัก หน้าอย่างไม่เต็มใจ
เห็นได้ชัดว่าเธอยังไม่หายดีจากบาดแผลดาบของ เรดเทียร์ ส
เธอไม่เคยเห็น นักเดินทาง ในป่า คนใดที่เข้ามา ในเวทีระดับแก่นดาว แห่งนี้ เป็นครั้งแรกแล้วมีพละกำลังมากขนาดนี้มาก่อน
นี่มันแปลกมากเลยใช่ไหม?
ในเมื่อมันทรงพลังขนาดนั้น ทำไมมันถึงไม่ทะลุไปถึง ระดับ แกนกลางดวงจันทร์ ล่ะ?
คำพูดบางคำที่ นายสถานีรถไฟ หลายคน ที่เธอเคยนำทางในอดีตเคยพูดไว้ จู่ๆ ก็ดังก้องอยู่ใน ใจของ ไกด์ สาวคนนั้น
“เป็นเพราะระดับของ รถไฟ หรือเปล่า? แต่…นักเดินทาง ในป่า เหล่านี้ไม่ ควรจะแข็งแกร่งขึ้นตาม ระดับ ของรถไฟ ที่เพิ่มขึ้นเหรอ? แล้วเขาคนนั้นล่ะ?”
“แล้วคุณได้ยินที่ฉันพูดไหม?”
เสียงของ เย่ฉีหยาน ดังเข้าหูเธอ
ไกด์ ส่ายหัวโดยไม่รู้ ตัว
“ไม่ค่ะ ขอโทษค่ะ ช่วยพูดอีกครั้งได้ไหมคะ?”
” พลูโตและอีริส ที่คุณพูดถึง เคยเรียกตัวเองว่าเป็นเทพเจ้าหรือเปล่า?”
“ไม่ค่ะ ดอกไม้แห่งยมโลก ผู้ยิ่งใหญ่ ราชาแห่งยมโลก เลดี้อีริส… เธอไม่ใช่เทพเจ้า ยิ่งไปกว่านั้น เธอไม่ค่อยชอบเทพเจ้าสักเท่าไหร่ บางครั้ง แม้แต่เทพเจ้าที่อ่อนแอกว่าก็ยังถูกเธอลากเข้าไปอยู่ใน กลุ่มโคโรนา อย่างไม่เต็มใจ” สนามประลอง… ผมเคยพูดไปแล้วว่า เมื่อคุณเข้าไปใน สนามประลอง แล้ว เว้นแต่คุณจะชนะติดต่อกันจนจบ หรือ… เว้นแต่คุณจะมี รถไฟ เหมือนพวกคุณ มันเป็นไปไม่ได้เลยที่จะออกจากที่นี่ได้”
ไม่ใช่พระเจ้าเหรอ?
นั่นเป็นความจริง
พวกคนสารพัดที่ชอบทำอะไรยุ่งเหยิงเหล่านั้นมักจะเติมคำว่า “พระเจ้า” เข้าไปในคำเรียกขานของตนเอง
อะไรนะ? ถ้าอย่างนั้น ดาวพลูโตที่ชื่อ อีริส อาจไม่ได้อยู่ฝ่ายเทพเจ้าเสมอไปสินะ?
พวกเขาเป็นพันธมิตรกับ ระบบรถไฟ หรือเปล่า? ถ้าไม่ใช่ ทำไมเฉพาะ กัปตันรถไฟ เท่านั้นที่สามารถ ออกเดินทางได้ทันทีหลังจากผ่านการทดสอบทั้งสิบสองด่าน?
ประกอบกับการเลียนแบบ ธรรมชาติที่ ดูไม่สมจริง เอาเสียเลย
ดาวพลูโตที่ชื่อ อีริส มีบทบาทอย่างไร ระหว่างเทพเจ้าและระบบสุริยะ?
คำถามนี้ยังไม่สามารถหาคำตอบได้ในขณะนี้
เย่ ฉีหยาน ยืดตัวอย่างสบายๆ
เขามองไปรอบๆ
นอกจาก ผู้นำทาง ของ อัครสาวก มนุษย์หิน ที่มองเขาด้วยสายตาอิจฉาและริษยาแล้ว สัตว์ประหลาดต่างดาวตัวอื่นๆ ก็ถูก ปีศาจอีกา และ อีฟ ปราบ ไปหมดแล้ว
พวกเขาไม่ได้มีอำนาจมากนัก
นี่เป็นเรื่องปกติ
กลุ่มคนที่อาศัยอยู่ในโอเอซิส ใช้สัตว์อัญเชิญเพื่อหลีกเลี่ยงการแข่งขัน และไม่สามารถรุกคืบไปข้างหน้าได้ จะมีความสามารถอะไรได้บ้าง?
สังหาร บดขยี้ กลืนกิน
เย่ฉีหยาน ใช้ พลังปล้นสะดมของ เอโบนี่ เพื่อฟื้นฟู พลังจิต และ พละกำลัง ให้ถึงระดับสูงสุด ปลดปล่อย กลัตโทนี่ ออกมา และหลังจากที่ ปีศาจอีกา แทะกินเนื้อสับทีละชิ้น เขาก็ปล่อยให้สัตว์ประหลาดต่างดาวที่ยังคงสภาพสมบูรณ์ส่วนหนึ่งเข้าไปใน ท้องของ กลัตโทนี่
นอกจากนั้นแล้ว ยังมีสิ่งของและอาวุธที่พวกเขาใช้ด้วย
เย่ฉีหยาน เลือกของธรรมดาบางชิ้นแล้วโยนลงไปใน แพลตฟอร์มซื้อขาย ใน ตลาดมืด
ส่วนที่เหลือ เขาปล่อยให้ อีฟ เลือกเองว่าจะใส่ชิ้นไหนลงไปแทนที่ในช่องว่างทั้งสามสิบหกช่องนั้น
อาจเป็นเพราะได้รับอิทธิพลมาจาก เย่ฉีหยาน อาวุธส่วนใหญ่ที่ อีฟ เลือกใช้จึงเป็นอาวุธระยะไกล
หน้าไม้เพลิง, ไม้เท้าเวทมนตร์สายฟ้า, กระบองที่ใช้ขว้าง…
โดยรวมแล้ว มีการเปลี่ยนสล็อตไป 15 สล็อตจากทั้งหมด 36 สล็อต
หลังจากที่ ไกด์ ให้พิกัดของวันพรุ่งนี้แล้ว เย่ฉีหยาน ได้ทำการ ยก ระดับอาวุธที่มีเลเวลสูงกว่าห้าขึ้นไป
นี่อาจถือได้ว่าเป็นการปรับปรุงพิเศษสำหรับ อีฟ อีก ด้วย
กลางคืนมาเยือน
เย่ฉีหยาน ไม่ได้กลับเข้าไปใน รถไฟ เพื่อพักผ่อน
เขานอนอยู่บนหลังคารถม้า จ้องมองกาแล็กซีที่สว่างไสวและระยิบระยับอยู่เหนือท้องฟ้า พร้อมกับดื่มน้ำผลไม้ที่ทำจากน้ำคั้นของดอกไม้แห่งวิญญาณใต้พิภพและ ผลไม้ป่าขาว บด ผสมกับน้ำแข็ง
“กา~ กา~”
นกกาปีศาจ ที่กำลังเติบโต เล่นอยู่กลางอากาศกับ เหยี่ยว ซึ่งก็โตขึ้นมากเช่นกัน
ปีศาจอีกา แตกต่างจาก น้ำตาแดง และ ปีศาจ อีกา
โดยไม่รู้ตัว มันได้มีสติปัญญาและความรู้สึกนึกคิดอยู่บ้างแล้ว
โดยปกติแล้ว เมื่อมันไม่มีอะไรทำ สิ่งที่มันชอบทำมากที่สุดก็คือการแกล้ง เหยี่ยว ไร้ประโยชน์ตัว นั้น
ส่วน เหยี่ยว นั้น ~ มันชอบรังแก ลูก หมี ที่อ่อนแอกว่า
“ลงมา”
เขาร้องเรียกเบาๆ
อีกาปล่อยเหยี่ยวที่ เกาะอยู่ ปล่อยให้มันบินมาอยู่ตรงหน้า เย่ฉีห ยาน
เหยี่ยว ตัว นั้น กระพือปีก ปีกที่กว้างเกือบสองเมตรทำให้ยากที่จะจินตนาการว่ามันยังอยู่ในช่วงการเจริญเติบโต
【เวทมนตร์ · เหยี่ยวฟ้า (กำลังเติบโต++)】
【ปลุกพลังสายเลือดสายฟ้าของ ตระกูล กอสฮ อว์กให้ตื่นขึ้น สามารถใช้เวทมนตร์ที่สืทอดกันมาได้บางส่วน】
【ปัจจุบัน: กรงเล็บ, คำราม, ท่าโจมตีพิเศษนกเทพ, สายฟ้าฟาด】
เมื่อดูจากข้อมูลเบื้องต้นบนหน้าจอประเมินผล Light Screen เครื่องหมายบวกสองอันที่อยู่หลังคำว่า 【Growing】 ดูเหมือนจะบอกอะไรบางอย่างกับ เย่ฉีห ยาน
มันสามารถเกิด การระเหิด ได้อีกครั้ง
“ยังเติบโตต่อไปสินะ? ใครจะรู้ว่าการให้ Sublimation กับคุณมากมายขนาดนี้ จะมีประโยชน์ในที่สุดหรือเปล่า”
ขณะที่บีบจง อยปากของ เหยี่ยว เย่ ฉีหยาน ดูเหมือนจะรังเกียจเล็กน้อย
แต่เขาก็ได้เอามือแตะลงบน หัวของ เหยี่ยวไป แล้ว
【 การระเหิด ——】
ความสามารถ ถูกปลุกขึ้นมาแล้ว
แสงสีฟ้าอมเขียวไหลออกมาจาก ปลายนิ้วของ เย่ฉีหยาน พุ่งเข้าสู่ร่างกายของเธอ
ในชั่วพริบตาเดียว สายฟ้าสีทองที่ซ่อนอยู่ภายในขนของมันก็เริ่มแผ่กระจายไปทั่วทั้งตัว
【 ความอดทน: 170 → 150】 【 พลังจิต: 210 → 180】
【 การระเหิด สำเร็จ】
【เวทมนตร์ · เหยี่ยวฟ้าคำราม → เหยี่ยวฟ้าคำราม (กำลังเติบโต)】
【 สายเลือดของราชวงศ์ กอสฮอว์ก ได้รับความช่วยเหลือจากพลังลึกลับ ส่งผลให้พลังโบราณตื่นขึ้น】
【ปัจจุบัน: กรงเล็บ, เสียงคำราม, ท่าโจมตีพิเศษนกเทพ, สายฟ้าฟาดรุนแรง, สายฟ้าร่วงหล่นอันยิ่งใหญ่, ดาบแห่งเสียงก้องสีฟ้า 】
【ในขั้นต้นได้กลายเป็นสิ่งมีชีวิตที่สมบูรณ์แล้ว】
【 ความอดทน: 140】 【 พลังจิต: 140】
【เนื่องจากเหตุผลที่ไม่ทราบแน่ชัด ผลกระทบด้านลบที่เกิดขึ้นหลังจาก พลังจิต ลดลงต่ำกว่าสามสิบแต้มจะถูกยกเว้น】