เอาชีวิตรอดบนรถไฟ: ผมยกระดับทุกอย่างสู่ขั้นสุดยอด! - บทที่ 283: จอมฟันดาบนิรันดร์ สิบเท่า! การตายของ โบซันก้า!

เจ็บ! เจ็บมาก!
โบซานก้า ผู้มีร่างกายเป็นหินแข็งเช่นนี้ ไม่เคยรู้สึกเจ็บปวดเช่นนี้มาก่อนเลย
การถูกสัตว์กัดกินซ้ำแล้วซ้ำเล่าถึงสี่สิบเจ็ดครั้งท่ามกลางภูเขาหิมะอันสับสนวุ่นวายนั้น คือความเจ็บปวดในระดับจิตใจ
การถูกฟันขาดครึ่งด้วยดาบเพียงเล่มเดียวนั้น สร้างความเจ็บปวดอย่างแสนสาหัสในระดับร่างกาย
ความเจ็บปวดทั้งทางจิตใจและทางร่างกายที่ซ้อนทับกันอยู่
เหตุการณ์นี้ทำให้จิตใจของ โบซานก้า ผู้ซึ่งเป็นมนุษย์หิน เกิดความสับสนวุ่นวาย
“ไม่จริง เป็นไปไม่ได้! แค่ กัปตันรถไฟ ธรรมดาๆ ที่สามารถเข้าได้แค่ สนามประลองระดับแกนดาว จะมีพลังแบบนี้ได้ยังไง!?”
เนื่องจากไม่สามารถคิดอะไรได้ สายตาจึงพร่ามัวอย่างมาก
ลาวาสีแดงอมทองไหลออกมาจากภายในตัวมันเอง
นั่นคือเลือดของมัน สำหรับมนุษย์แล้ว มันคือเลือดของสัตว์ประหลาด
อย่างไรก็ตาม ในฐานะ อัครทูตองค์แรก มันย่อมมีคุณสมบัติที่น่าทึ่งอย่างแน่นอน
สติของมันตื่นขึ้นจากความโกลาหลอย่างรวดเร็ว
ในสายตาที่พร่ามัวนั้น มนุษย์คนนั้นกำลังเฝ้ามองมันอยู่
สีหน้าของมันแสดงความดุร้ายออกมา มันยกแขนขึ้นค้ำลำตัว และพูดด้วยเสียงอู้อี้ว่า:
“คุณกำลังรอให้ฉันตายหรือไง?”
“ฮ่าๆ… จริงด้วย… การประท้วงครั้งนี้เจ็บหนักเลย”
“แต่มนุษย์เอ๋ย เจ้าประมาท อัครทูต ของพระเจ้า! เจ้าประมาทพลังของข้า!”
“คุณทำได้แค่โค่นฉันลงแค่ครั้งเดียวเท่านั้น!”
“และข้า โบซานก้า! อัครทูตองค์แรก ของ เทพลาวา! จะไม่มีวันล้มลงที่นี่!”
โบซานก้า คำรามเสียงดังยิ่งกว่าเดิม
พายุพัดกระหน่ำ
ไม่ว่าจะเป็นศพของกองทัพมนุษย์หิน หรือมนุษย์หินที่หนีไปก็ตาม
ทุกคนต่างถูกดึงดูดเข้าหามันในเวลาเดียวกัน และต่างพากันมุ่งหน้าไปหามัน
มวลของมันเพิ่มขึ้นอีกครั้งจนถึงจุดอิ่มตัว จากนั้นร่างกายของมันจึงเริ่มเติบโตใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ จนกลายเป็นยักษ์หินสูงกว่าร้อยเมตร
“ฉัน!!”
“ชู่ว~”
คำพูดที่มันต้องการจะพูดนั้นหยุดชะงักลงอย่างกะทันหัน
มนต์สะกด ~
“ฉันค่อนข้างอยากรู้จริงๆนะ~ ตอนนี้พระเจ้าที่คุณนับถือกำลังเฝ้ามองสถานที่แห่งนี้อยู่หรือเปล่า?”
โบซานก้า ตอบโดยไม่รู้ตัวว่า:
“แน่นอน! พระเจ้าของฉันกำลังเฝ้าดูฉันอยู่! เจ้ามนุษย์!”
“งั้น~ คำถามที่สอง”
มนต์สะกด ~
“ถ้าคุณกำลังจะตาย จิตสำนึกนั้นจะลงไปอยู่ในร่างกายของคุณไหม? หมายถึง จิตสำนึกทั้งหมดของมัน”
โบซานก้า รู้สึกถึงความแปลกประหลาดที่อธิบายไม่ได้ แต่มันก็ยังคงตอบกลับมาอย่างควบคุมไม่ได้:
“ฉันคือ อัครทูตองค์แรก พระเจ้าของฉันย่อมจะทรงกระทำเช่นนั้น!”
“ดีเลย~”
เป็นครั้งที่สามแล้วที่คำพูดเหล่านั้นยังพูดไม่จบ
เพราะ เย่ฉีหยาน ไม่ยอมฟัง
เขาตบ ไหล่ อีฟ เบาๆ อย่างอ่อนโยน
” โหมดโอเวอร์ลิมิต ”
“Superimpose, Star of Transcendence ”
การซ้อนทับโหมด!
ความเร็วเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่า บวกกับการเพิ่มประสิทธิภาพอีกสิบเท่า
ระดับของ อีฟ ก็เพิ่มขึ้นเป็นระดับ 12 ในขณะนี้เช่นกัน
ร่างกายของมันถูกปกคลุมด้วยเกราะระเบิด และลำแสงสีฟ้าครามไหลเวียนอย่างอิสระอยู่ภายในราวกับของเหลว
อีฟ ลอยขึ้นไปในอากาศ
อาวุธทั้งหมดถูกเปิดใช้งานอย่างสมบูรณ์
โบซานก้า ส่งเสียงเยาะเย้ยดังสนั่นหวั่นไหว
“นี่คือไพ่ตายของคุณ! มันเป็นแค่หุ่นยนต์ธรรมดา อาวุธของมันไม่มีอะไรเลย-”
“อย่างนั้นเหรอ?”
อันที่จริง ก่อนหน้านี้ อีฟ ไม่มีความสามารถใดที่สามารถเจาะทะลุ โบซานก้า ได้
แต่…
“เมื่อช่องใส่อาวุธของมัน—”
ใบมีดสีขาวเงินถูกดึงออกมาจากฝักโปร่งใสอย่างช้าๆ
ร่างของ อีฟ กระโดดอย่างรวดเร็ว และก่อนที่ โบซานก้า จะทันได้ตอบสนอง เธอก็มาถึงเหนือหัวของมันแล้ว
“คุณ!!”
“อ่า!”
ลำแสงสีเงินขาวสาดส่องลงบน ศีรษะของ โบซานก้า
หัวที่แข็งแรง ลำตัวที่ไม่มีวันแตกหัก
ภายใต้รอยกรีดที่ดูเรียบง่ายและธรรมดานี้ มันถูกผ่าออกอย่างรุนแรง!
“นั่นอะไร? มันเป็นไปได้อย่างไร?”
“เห็นได้ชัดว่าข้ามีร่างกายที่แข็งแกร่งไม่แตกหัก ซึ่งพระเจ้าประทานให้!”
นั่นคือ Eternal Cutter —
อาวุธชั้นสูงชิ้นแรกหลังจากที่ เย่ฉีหยาน ถือกำเนิด มาในโลกนี้
มีดสั้นเล่มนั้น สิ่งของที่น่าจดจำนั้น
ตอนนี้มันได้บรรลุถึงจุดสูงสุดของกระบวนการ แปรสภาพ แล้ว
ยากมากเลยเหรอ? บางที ดาบตัดนิรันดร์ อาจจะไม่มีประโยชน์อะไรใน มือของ เย่ฉีหยาน ก็ได้
แล้ว อีฟ ล่ะ?
【 ดวงดาวแห่งความเหนือธรรมชาติ 】
【หลังจากเปิดใช้งานโหมดนี้ ความสามารถ อาวุธ และเอฟเฟกต์ทั้งหมดจะเพิ่มขึ้นสิบเท่า และได้รับเอฟเฟกต์ระดับ +2 ซึ่งคงอยู่เป็นเวลาสิบนาที】
Eternal Cutter ก็เป็นอาวุธชนิดหนึ่งเช่นกัน
เพิ่มประสิทธิภาพขึ้นสิบเท่า! ผนวกกับความเร็วสุดขีด
อีฟ เริ่มการแสดงของเธอแล้ว
เมื่อกระโดดอย่างต่อเนื่อง สิ่งที่เห็นได้ก็คือ อีฟ แปลงร่างเป็นลำแสงสีเงินขาวและสีฟ้าอมเขียวที่พุ่งไปมาเหนือ ร่างของ โบซานก้า กลางอากาศ
การตัดขาด—การฟัน—การแยกชิ้นส่วน—!
เมื่อเผชิญหน้ากับ Eternal Cutter ที่ได้รับการเสริมพลังถึงสิบเท่า ร่างกายของมันก็เหมือนเต้าหู้สีดำสนิทที่ขาดวิ่น~
ร่างของ โบซานก้า ถูกหั่นเป็นชิ้นๆ อีกครั้ง
“เป็นไปไม่ได้ นี่มันเป็นไปไม่ได้! ร่างกายของฉัน ร่างกายของฉัน!!! ไอ้มนุษย์สารเลว ต่อให้ฉันตาย ฉันก็จะพาแกไปด้วย!”
ก่อนล้มลง โบซันก้า ใช้แรงเฮือกสุดท้ายเหวี่ยงฝ่ามือที่ขาดไปทาง เย่ฉีห ยาน
ต้นปาล์มที่สูงตระหง่านราวกับยอดเขาได้ล้มลง
ลิเซ็ตต์ ชูโซนาต้าขึ้น และ เรดเทียร์ส ก็ชักดาบ แกะ สลักน้ำตา ออกมา
ต้นปาล์มที่สูงตระหง่านราวกับภูเขานั้นถูกปิดกั้นจากภายนอกด้วยพลังของพวกเขา
จากนั้น เย่ฉีหยาน ก็ยก ไม้ดำ ในมือ ขึ้นเช่นกัน
【 ปีกปล้นสะดมท้องฟ้า 】
มันหายไป ทิ้งไว้เพียงแสงสีดำจางๆ เพียงไม่กี่เส้น ณ จุดที่มันเคยอยู่
ในชั่วพริบตา เขาก็ปรากฏตัวขึ้นเหนือ ศีรษะของ โบซานก้า และลำกล้องปืน อีโบนี ในมือของเขาก็กำลังรวบรวมพลัง
“ดูเหมือนว่าพระเจ้าของคุณจะไม่โปรดปรานคุณมากเท่าที่คุณพูดหรอกนะ”
“เพราะ.”
“คุณจะต้องตาย”
เมื่อ อีฟ ผ่า กะโหลกของ โบซานก้า ออก
เผยให้เห็นแกนหินอ่อนที่อยู่ภายใน
ปลายกระบอกปืนของเย่ ฉีหยาน เล็งเป้าหมายเรียบร้อยแล้ว
【 โมดูล ถูกเปิดใช้งาน · การทดสอบด้วยการยิงปืน 】
【 การพิพากษา บาป!】
【ความเชื่อในเทพเจ้า การฆ่าฟัน ความปรารถนา ความอิจฉา การถูกกิน การกลั่นแกล้ง!】
【 โมดูล · คุณมีความผิด! เปิดใช้งานแล้ว】
【เพิ่มเติม: บาปที่ไม่ร้ายแรง 】
【 คำพิพากษา! มีความผิด!】
【ติ๊ง——!】
【คุณมีอำนาจสูงสุดใน การพิพากษา!】
【ดังนั้น!】
【 การพิจารณาคดีด้วยกระสุนปืน ได้รับการเสริมด้วยพลังแห่ง การพิพากษา!】
เย่ ฉีหยาน ไม่ ได้ใช้ ผู้พิพากษา
อย่างไรก็ตาม อำนาจของ ผู้พิพากษา ทำให้ โมดูล 【 การพิจารณาคดีด้วยการยิงปืน 】 ต้องมีการเปลี่ยนแปลงใหม่!
การพิพากษา —!
ปัง-!
ขณะที่ เย่ฉีหยาน เหนี่ยวไก
กระสุนเจาะเกราะสีดำและขาวที่ระเบิดได้นั้น ถูกยิงด้วยพลังทั้งหมด ทะลุเข้าไปใน กะโหลกศีรษะของ โบซานก้า
ตอนนี้หัวของมันเหมือนกับ อัครทูตคนแรก ของ ก็อบลิน เลย
หายไปอย่างไร้ร่องรอย~
รัมเบิล—!
รูปปั้นหินขนาดมหึมานั้น ล้มลงอย่างสมบูรณ์ในขณะนี้!
ขนนกสีดำลอยอยู่ในอากาศ
เย่ฉีหยาน กลับลงสู่พื้นโลก
จบแล้วหรือ?
แน่นอนว่าไม่~
ทั้ง ระบบรถไฟ และระบบเสมือนของ สนามประลอง นี้ไม่ได้ ส่งข้อความแจ้งเตือนใดๆ เกี่ยวกับการเสร็จสิ้นการทดลอง
แม้แต่ม่านแสงบนท้องฟ้า—
สถิติการชนะติดต่อกันของเขายังคงอยู่ที่ 11 ครั้ง
โบซานก้า ไม่ได้ตายเหรอ?
เลขที่
ปีศาจ อีกา ได้ลอยอยู่เหนือหัวของมันแล้ว
อีกา ปีศาจ รีบลงจอดบนพื้น คว้าเอาเนื้อ หินของ โบซานก้า มาคาบไว้ในปาก แล้วกลืนลงไปในท้องของมัน
พวกมันกินเฉพาะซากศพเท่านั้น
แล้วทำไมมันถึงไม่จบลงล่ะ?
“ก็ได้ ฉันขอถอนคำพูดก่อนหน้านี้ เทพเจ้าของคุณชอบคุณมากทีเดียวนะ~”
“ฮิฮิฮิ—”
ศพนั้นกำลังหัวเราะ
“ไม่น่าเชื่อเลยว่าคุณจะสามารถฆ่า อัครสาวกคนแรก ของฉันได้ ซึ่งเป็นมนุษย์ที่ถูกปีศาจสิงสู่”
“หากคุณได้รับอนุญาตให้เติบโตต่อไป”
“เจ้ามีชะตาที่จะเป็น กัปตันรถไฟ อีกคนหนึ่ง ที่เหล่าเทพไม่อาจต้านทานได้”
“แต่…มันไม่สำคัญหรอก”
“เพราะข้า เทพแห่งลาวา ได้มาถึงแล้ว”
” กัปตันรถไฟ ผู้ถูกปีศาจสิงสู่ เส้นทางข้างหน้าของคุณควรหยุดอยู่ตรงนี้!”