เอาชีวิตรอดบนรถไฟ: ผมยกระดับทุกอย่างสู่ขั้นสุดยอด! - บทที่ 321 "ถึงเวลาที่คุณต้องจากไปแล้ว"

บทที่ 321 “ถึงเวลาที่คุณต้องจากไปแล้ว”
ทีละคนๆ
อัครทูตทั้งเจ็ดปรากฏตัวต่อหน้าเย่ฉีหยานทีละคน
แปลกไหมล่ะ?
จากอ่อนแอไปสู่แข็งแกร่ง ราวกับว่านี่ไม่ได้ตั้งใจจะฆ่าเขา?
ไม่ คุณพูดแบบนั้นไม่ได้
เหล่าอัครสาวกเหล่านั้นไม่แสดงความเมตตา เป้าหมายของพวกเขาคือการสังหารเย่ฉีหยาน
แต่เทพเจ้าแห่งดอกไม้ได้แต่เฝ้ามองขณะที่อัครทูตของพระองค์ถูกส่งไปสู่ความตาย เหมือนกับพี่น้องตระกูลคาลาบาชที่ช่วยชีวิตปู่ของพวกเขา
พระเจ้านั้นไม่ทรงทราบถึงพละกำลังของอัครทูตของพระองค์หรือ?
เป็นไปได้อย่างไร?
“มนุษย์เอ๋ย เจ้ากำลังรออะไรอยู่? จงแสดงความสามารถของเจ้าให้ข้าเห็นอีก! เทพเจ้าของข้าอยู่เบื้องบน กำลังจะเห็นการประหารชีวิตเจ้า ณ ที่นี้”
มันกำลังเฝ้าดูอยู่
เทพปีศาจดอกไม้เฝ้ามองเย่ฉีหยานมาตั้งแต่เธอเข้ามาในหอคอยแล้ว
มันกำลังสังเกตอยู่หรือเปล่า?
กำลังสังเกตมนุษย์ที่อ่อนแออยู่หรือเปล่า?
รอยยิ้มจางๆ ปรากฏขึ้นบนริมฝีปากของเย่ฉีหยาน
เขาแบมือออกแล้วค่อยๆกำมือแน่น
ภายในห้องเก็บการ์ดว่างเปล่า
ไพ่ปีศาจทั้งหมดปรากฏให้เห็นอย่างชัดเจนอยู่ด้านหลังเย่ฉีหยาน
【มนต์เสน่ห์】 แวบเข้ามาในฝ่ามือ
พลังปีศาจอันทรงพลังแผ่ขยายออกไป
ม่านตาของไดเซอร์หดลง ราวกับว่าเขาจำกู่ฮั่วได้ หรือบางทีเขาอาจเตรียมใจไว้แล้วว่าเย่ฉีหยานจะเปิดเผยเรื่องนี้ออกมา
ดอกไม้และใบไม้ปกคลุมปากของเขา ราวกับจะปฏิเสธที่จะตอบคำถาม
แต่…มันมีประโยชน์จริงหรือ?
หากเพียงแค่การนิ่งเงียบสามารถต้านทานพลังแห่งคำพูดได้ การล่อลวงเช่นนี้ก็คงไม่สมควรถูกเรียกว่าเป็นการกระทำของปีศาจ
【ไพ่ปีศาจ – การกบฏ】
【การอัญเชิญปีศาจ】
กากบาทกลับหัวสีดำขนาดใหญ่ที่แตกหักปรากฏขึ้นบนท้องฟ้าในทันที ทำลายล้างพลังของทะเลดอกไม้ที่โอบล้อมอยู่โดยรอบ
【การไม่เชื่อฟัง】
พลังของไพ่ปีศาจทั้งสองใบนั้นส่งเสริมซึ่งกันและกัน
เส้นเหล่านี้เชื่อมโยงเย่ฉีหยานกับร่างปีศาจลึกลับที่ถือเคียว
【น่าหลงใหล】
มีเส้นสีม่วงอ่อนรูปทรงคล้ายลิ้นปรากฏขึ้นที่หลังมือของเขา
ความสามารถที่ได้รับการปรับปรุง —
เย่ฉีหยานใช้พลังแห่งเวทมนตร์อย่างเต็มที่
เขาค่อยๆ อ้าปากพูดด้วยน้ำเสียงที่มั่นคง และกล่าวถึงคำถามที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ซึ่งจำเป็นต้องมีคำตอบ นั่นคือคำถามที่ดิซเซลผู้เงียบงันอยู่บนท้องฟ้ากำลังเผชิญอยู่
“พระเจ้าของคุณอยู่ที่ไหน? เขากำลังทำอะไรอยู่?”
“ตอบฉันมาเดี๋ยวนี้”
เดเซลไม่อยากตอบ แต่เขาก็ไม่มีแม้แต่แรงที่จะดิ้นรน
ถึงแม้จะเป็นอัครสาวก แต่เขาก็มีอำนาจมหาศาล
แต่มันต้านทานไม่ได้
เพราะนี่คือพลังที่แม้แต่เทพเจ้าก็ไม่อาจต้านทานได้
นี่คือลำดับของไพ่
แหล่งกำเนิดเสียงถูกมันฉีกกระชากออก
นั่นคือปากที่ใช้ตอบคำถาม
“พระเจ้าของข้าพเจ้าทรงเฝ้ามองท่านจากยอดหอคอยนี้ และทรงบัญชาให้พวกเราเหล่าอัครสาวกบังคับท่านให้ใช้ปีศาจ!”
“สวนดาวแห่งนี้ถูกปิดกั้นด้วยระบบรถไฟที่น่ารังเกียจ! พระเจ้าของฉันกำลังจะฝ่าฝืนการปิดล้อมและจากโลกนี้ไป!”
ฉันเห็น.
ระบบถูกบล็อก
ในทางกลับกัน สวนดาวแห่งนี้ทั้งหมดก็กลายเป็นคุกไปด้วยเช่นกัน
เมื่อการนับถอยหลังสิ้นสุดลง สถานที่แห่งนี้จะปรากฏให้ระบบมองเห็นได้
ส่วนเรื่องว่าจะเกิดอะไรขึ้นหากเทพเจ้า ซึ่งเป็นสิ่งมีชีวิตที่ต่อต้านระบบอย่างสิ้นเชิง ยังคงอยู่ ณ ที่แห่งนี้ในเวลานั้น เราสามารถเดาได้ไม่ยากโดยไม่ต้องคิดมาก
ส่วนสาเหตุที่มันรู้ว่าเย่ฉีหยานครอบครองไพ่ปีศาจนั้น?
เรื่องนี้เข้าใจไม่ยากเลย
ทั้งจูซิงตูและมอนโรจิน่าต่างกล่าวว่า ยิ่งลำดับไพ่ที่พวกเขามีอยู่เพิ่มมากขึ้นเท่าไร เหล่าเทพเจ้าก็จะยิ่งตามล่าผู้ถือครองลำดับไพ่เหล่านั้นมากขึ้นเท่านั้น
ดูเหมือนว่าคนพวกนี้จะมีความสามารถในการตรวจจับได้ว่าใครเป็นผู้กุมอำนาจอยู่
“พยายามหนีสินะ ดูเหมือนฉันจะมาถูกเวลาพอดีเลย”
เย่ฉีหยานยิ้มเล็กน้อย และด้านหลังเขา เหล่าปีศาจก็รวมตัวกันเป็นวงกลมและเริ่มหมุนวน
【การ์ดปีศาจ – น้ำตาแดง】
หญิงสาวผู้ถือดาบยืนนิ่งอยู่ข้างๆ เขา
“ชักดาบออกมา”
คำสั่งได้ถูกออกไปแล้ว
เรดเทียร์สจับมือเจ้าของของมันอย่างชำนาญ
ดาบแห่งน้ำตาถูกชักออกมาแล้ว
ลมพัดแรงมากในบริเวณนี้
หมวกของเด็กสาวถูกลมพัดเปิดออก เผยให้เห็นเขาปีศาจขนาดเล็กแต่ไม่ใหญ่เกินไปคู่หนึ่ง
ปีกที่เอวของเขาขยับกระพือ เริ่มดูดพลังงานของเย่ฉีหยานไป
ทะเลดอกไม้แห่งนี้ได้ถูกแทนที่ด้วยเงาหลอนของสนามรบโบราณนั้นแล้ว
หลังจากตอบคำถามแล้ว ดิซเซลมองการกระทำของเย่ฉีหยานด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความขุ่นเคืองและความหวาดกลัว
“บ้าเอ๊ย พระเจ้าของฉันไม่ได้บอกเหรอว่า การล่อลวงในไพ่ปีศาจนั้นสามารถต้านทานได้ด้วยการปิดปาก? หรือว่าพลังจิตของมนุษย์คนนี้จะแข็งแกร่งกว่าฉัน?”
“เป็นไปไม่ได้! ข้าคืออัครทูตคนแรกของพระเจ้าของข้า! มนุษย์ธรรมดาจะบริสุทธิ์กว่าจิตวิญญาณของข้าได้อย่างไร ในเมื่อจิตวิญญาณของข้าได้รับการฝึกฝนมาเป็นร้อยปีแล้ว?!”
“แล้วปีศาจตัวนี้เป็นปีศาจชนิดไหนกัน? และบัลลังก์นั่นล่ะ? มันเป็นไปได้อย่างไร? ปีศาจที่เทพเจ้าของข้ากล่าวถึงนั้นไม่เหมือนอย่างนี้เลย?”
เดเซลรู้สึกถึงความหวาดกลัวที่สุดเท่าที่เขาเคยรู้สึกมานับตั้งแต่ได้เป็นอัครสาวก
“คนที่เพิ่งเกิดมาในโลกนี้ได้ไม่ถึงสองเดือนจะมีพลังอำนาจมากมายขนาดนี้ได้อย่างไร?!”
บูม—!
ฝนกำลังตก
เหนือเมืองแห่งศรัทธาของเทพเจ้าแห่งดอกไม้ปีศาจ
เมฆคุมูลอนิมบัสสีแดงอ่อนปกคลุมผืนดิน
ผมยาวของหญิงสาวปีศาจปลิวไสวไปตามสายลม
ฝนตกกระหน่ำลงมา
ความโศกเศร้าจากสงครามแสดงออกในหัวใจของแต่ละคนแตกต่างกันไป
ฟานฮั่วซึ่งยืนอยู่บนเครื่องบินทิ้งระเบิด ขมวดคิ้วขณะมองไปยังใจกลางเมือง
สายตาของเขาเหลือบไปมองไพ่สงครามของเขา
แสงไฟบนนั้นเปลี่ยนเป็นสีเทาเล็กน้อย
นี่คือ…เถ้าถ่านแห่งความเศร้าโศกใช่ไหม?
“อะไรที่ใช้แก้ทางไพ่สงครามของฉันได้? ไม่สิ… ไพ่ปราบปรามหรือเปล่า?”
เกิดอะไรขึ้นข้างในนั้นกันแน่?
————
ภายในหอคอย
เบื้องหน้าหงเล่ยและเย่ฉีหยาน มีภาพเงาจากสนามรบโบราณปรากฏขึ้นแวบผ่านมาไม่หยุด
“เราปล่อยให้พวกเขายังทำแบบนี้ต่อไปไม่ได้! บุกเลย!”
ในที่สุดดิซเซลก็ฟื้นตัวจากพลังสะกดจิต เมื่อเห็นการกระทำของเย่ฉีหยานและหงเล่ย แม้ว่าเขาจะไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น แต่สัญชาตญาณของเขาก็บอกว่าการโจมตีใกล้เข้ามาแล้ว
มันเป็นพลังที่เขาไม่อาจต้านทานได้
อย่างไรก็ตาม…
กา—!
【ประกาศการเสียชีวิต】【ความตะกละ】
อีกาเป็นสัตว์ร้ายสองเท่า
ราชาแห่งไอน้ำและร่างจิตของอัครสาวกคนแรกผู้ไร้หัว นำทัพจักรกลของพวกเขาทั้งสอง ปรากฏตัวพร้อมกัน
【การไม่เชื่อฟัง】
บัลลังก์และไม้กางเขนกลับหัวเป็นสัญลักษณ์แห่งอำนาจ
เหล่าปีศาจทั้งหมดได้รับพลังอำนาจที่ยิ่งใหญ่กว่าเดิมในขณะนี้
ในเมื่อเทพธิดาแห่งดอกไม้ต้องการพบปีศาจของเขา?
งั้นก็ดูให้ดีๆ นะ
ยิ่งพิจารณาอย่างละเอียดมากเท่าไหร่ ก็ยิ่งดีเท่านั้น
ดาบแห่งน้ำตาถูกยกขึ้นอย่างช้าๆ
แสงและเงาเปลี่ยนแปลงไป
ในที่สุดมันก็หยุดลง
ร่างสีม่วงซีดถูกดูดเข้าไปในดาบแห่งน้ำตาที่สลักไว้
“หืม? นี่อันที่ฉันเคยใช้ก่อนหน้านี้เหรอ? บังเอิญจัง!”
“อย่างไรก็ตาม มันลงตัวพอดี”
“ดังนั้น.”
เย่ฉีหยานยิ้มเล็กน้อย
“ถึงเวลาที่คุณต้องไปแล้ว”
ฟันดาบ—!
แรงกระแทกอันมหาศาลนั้นได้บดขยี้ไดเซอร์และเหล่าผู้ติดตามของเทพดอกไม้แห่งปีศาจที่อยู่รอบข้างลงกับพื้นในทันที
บูม! บูม! บูม!
หอคอยกำลังสั่นสะเทือน
แผ่นดินกำลังสั่นสะเทือน!
ทั้งเมืองสั่นสะเทือนภายใต้แรงดึงดูดอันทรงพลังนี้
เมื่อการสั่นสะเทือนหายไป
ดิซเซลถูกทับอยู่บนพื้นและไร้ชีวิตโดยสิ้นเชิง
“มันทรงพลังกว่าเวอร์ชั่นที่ปล่อยออกมาก่อนหน้านี้มาก เป็นเพราะพลังแห่งการกบฏได้เสริมพลังให้กับดาบน้ำตาแดงด้วยหรือเปล่า?”
เย่ฉีหยานลูบคลำบัลลังก์ที่แตกหักข้างๆ เธอเบาๆ สายตาของเธอจับจ้องไปที่ประตูซึ่งนำไปสู่ชั้นสูงสุดบนสวรรค์
“ประตูยังไม่ปิด”
“คุณจะเชิญฉันขึ้นไปใช่ไหม?”
“งั้นขอให้ฉันได้ดูด้วยตัวเองเถอะ”
“จะเป็นอย่างไรหากสิ่งที่ลงมาไม่ใช่จิตสำนึก แต่เป็นพระเจ้าที่แท้จริง?”
ดิซเซล อัครทูตองค์แรกของเทพแห่งดอกไม้ปีศาจ ได้ล้มลงแล้ว
เย่ ฉีหยาน ผู้เชี่ยวชาญไพ่ปีศาจ ขึ้นสู่ระดับสูงสุดของหอคอยแห่งศรัทธา
·