เอาชีวิตรอดบนรถไฟ: ผมยกระดับทุกอย่างสู่ขั้นสุดยอด! - บทที่ 46 โบนัสจูงใจการอยู่รอดสำหรับผู้มาใหม่
บทที่ 46 โบนัสจูงใจการอยู่รอดสำหรับผู้มาใหม่
【“เร็วเข้า เร็วเข้า ดูสิ! โอ้พระเจ้า! ฉันเกือบถูกกินแล้ว!”】
【“?”】
เสียงแจ้งเตือนดังปลุกเย่ฉีหยานให้ตื่น
เขาเปิดตาขึ้นมาและพูดไม่ออกเมื่อเห็นว่าเป็นข้อความจากจ้าวหลิน
【“คุณไม่อยากดูเวลาหน่อยเหรอ? ฉันกำลังนอนอยู่นะ…”】
【“นอนเหรอ? ฉันนอนไม่หลับเลย! พี่เย่ ดูนี่สิ! สถานีรถไฟนั่นยังตั้งอยู่เลย!”】
มีการส่งรูปถ่ายมาให้ และเมื่อเห็นสถานีรถไฟถูกปกคลุมไปด้วยโคลนสีดำ เย่ฉีหยานก็รู้สึกตัวขึ้นมาทันที
“อ๋อ คุณซ่อนกล้องไว้สินะ”
“เอ่อ นั่นไม่สำคัญหรอกครับ พี่เย่ ดูรูปที่ผมส่งไปสิครับ! มันทำให้ผมตกใจแทบตาย โชคดีที่ผมไม่ได้เข้าไป”
“ไม่ได้เข้าไปเหรอ? อย่าบอกนะว่าคุณไม่เคยไปที่สถานีนั้นเลย?”
เขาหยิบนาฬิกาพกที่อยู่ข้างๆ ขึ้นมาดูเวลา
“คุณรู้ไหม ตอนนี้ฉันโชคไม่ดีเอามากๆ เลย เลยเป็นเรื่องปกติที่ฉันเข้าไม่ได้… แต่ฉันก็รู้สึกขอบคุณที่คุณบอกว่าเวลาหยุดนั้นเป็นกับดัก ไม่งั้นฉันคงใช้ทุกวิถีทางที่มีอยู่เพื่อหาโอกาสเข้าไปในสถานีได้เร็วกว่านี้”
“ตอนนี้คุณอยู่ที่ไหน?”
จ้าวหลินกระพริบตาและมองไปรอบๆ
สถานีที่เคยตั้งอยู่กลางป่าได้หายไปแล้ว และถนนเบื้องหน้าก็โล่งกว้าง
รถไฟที่เคยรวมตัวกันอยู่นั้นหายไปทั้งหมดโดยไม่มีใครรู้ว่าเกิดขึ้นเมื่อใด
ราวกับว่าพวกเขาหายไปจากโลกของกันและกันอย่างกะทันหัน
【”สถานีรถไฟหายไป และรถไฟขบวนอื่นๆ ก็หายไปด้วย เหลือเพียงรางรถไฟอยู่บนพื้นดิน รถไฟเริ่มวิ่งอีกครั้ง ราวกับว่า…สถานีแห่งนี้ไม่เคยมีอยู่มาก่อน”】
【“พี่เย่ เกิดอะไรขึ้นกับโลกนี้กันแน่ พวกเขาต้องการอะไรจากการพาพวกเรามาที่นี่…”】
“อย่างที่ชายาบอกไว้เลยใช่ไหม? โลกของพนักงานขับรถไฟแต่ละคนเป็นอิสระจากกัน โอ้โห มีโลกกี่โลกกันนะ? กว้างใหญ่ไพศาลจนนึกไม่ถึงเลย”
หลังจากถอนหายใจเล็กน้อย เย่ฉีหยานก็พลิกตัวไปหาท่าที่สบายกว่าเดิม
“อย่าคิดมากเลย นอนหลับพักผ่อนดีกว่า อย่าลืมว่าพรุ่งนี้เราจะถึงจุดหมายต่อไปเวลาบ่ายโมงนะ”
“อ้อ ใช่แล้ว ฝันดีนะ!”
การสนทนาจะสิ้นสุดลงทันที
ในป่าลึก ภายใต้ความมืดมิดของยามค่ำคืน
มีเพียงเสียงครึกครักของรถไฟที่วิ่งผ่านเท่านั้นที่ดังก้องอยู่ในอากาศ
ใครจะรู้ว่าอะไรจะเกิดขึ้นต่อไป?
————
เช้าตรู่
【6:30:30】
การออกอากาศที่เย็นชาและไร้อารมณ์ปลุกทุกคนที่ยังหลับอยู่ให้ตื่นขึ้น
วันนี้เราจะเดินทางมาถึงจุดแวะพักที่แปดแล้ว โดยเหลืออีกสองจุดก่อนที่จะออกจากด่านเริ่มต้น
【หลังจากผ่านด่านที่เจ็ดแล้ว ผู้เล่นใหม่จะได้รับโบนัสจูงใจในการเอาชีวิตรอด】
【ปริมาณสินค้าจะถูกจัดสรรตามลำดับการมาถึง ณ จุดจอดที่เจ็ด ซึ่งเป็นแพลตฟอร์มการซื้อขายสาธารณะ】
ผู้ที่มาถึงแพลตฟอร์มการซื้อขายสาธารณะเป็นคนแรกจะได้รับเหรียญรถไฟ 4 เหรียญ
【อันดับสอง: 3 เหรียญ; อันดับสาม: 2 เหรียญ】
【ผู้โดยสารที่เหลือที่เดินทางมาถึงสถานีจะได้รับเหรียญรถไฟคนละหนึ่งเหรียญ】
【ผู้ที่ไม่เข้าสถานีจะไม่ได้รับรางวัลใดๆ】
【สภาพอากาศวันนี้: แดดจัด】
【จำนวนผู้เล่นที่เหลืออยู่ในบล็อกปัจจุบัน: 1204 การรวมบล็อกจะเกิดขึ้นในอีกสามชั่วโมง】
ไม่ว่าจะเป็นเพียงจินตนาการของเธอหรือไม่ เย่ฉีหยานรู้สึกว่าการออกอากาศครั้งนี้มีชีวิตชีวามากกว่าครั้งก่อน
พอได้ยินว่ามีคนตะโกนเรียกพนักงานตรวจตั๋วบนรถไฟ ความหงุดหงิดในตอนเช้าของฉันก็หายไปทันที
เขาหยิบยกเรื่องระบบขึ้นมาพูดด้วยท่าทีร่าเริง
เครื่องหมายอีเมลกะพริบจางๆ
เขาหยิบเหรียญรถไฟสี่เหรียญใส่ฝ่ามือ ชั่งน้ำหนักสองสามครั้ง แล้วจึงรู้ว่าตอนนี้เขามีเหรียญรถไฟเจ็ดเหรียญ ขาดไปสามเหรียญถึงจะซื้อชิปได้หนึ่งอัน
เย่ฉีหยานเดินเข้าไปใกล้ WALL-E ที่กำลังหลับอยู่ แล้วก้มลงลูบหัวเหล็กของมัน
“ลุยเลย วอลล์-อี! ถ้าเจอหีบสมบัติที่ป้ายต่อไป รับรองว่าได้สมองมาแน่ๆ”
ต่างจากอารมณ์ดีของเขา
อีกด้านหนึ่ง ใบหน้าของหลี่เสี่ยวเซิงนั้นดูน่าเกลียดอย่างยิ่ง
“ทำไม? ทำไมถึงมีสามคน? ฉันเป็นคนแรกอย่างชัดเจน! ระบบ! นี่มันไม่ยุติธรรม!”
เขาโกรธจัดและส่งเรื่องร้องเรียนไปยังระบบ
สิ่งที่ฉันได้รับกลับมามีเพียงคำตอบที่เย็นชาและไม่แยแส
【“ลำดับขบวนรถไฟถูกต้องแล้ว พนักงานควบคุมรถไฟ หลี่ เสี่ยวเซิง หมายเลข E-3-4409 ตรวจพบการท้าทายระบบรถไฟ ออกคำเตือนหนึ่งครั้ง หากกระทำผิดซ้ำสองครั้ง จะถูกส่งไปยังชานชาลาลงโทษ”】
“บ้าจริง! นั่นใครกัน? ใครจะเร็วกว่าฉันได้?”
เมื่อเทียบกับปฏิกิริยาของหลี่เสี่ยวเซิงแล้ว ซ่างกวนอิงเสวี่ยกลับครุ่นคิดอย่างหนักหลังจากได้รับเหรียญรถไฟสองเหรียญ
“ชายคนนั้นพูดความจริง เขาเป็นคนแรกที่มาถึงชานชาลานั้นจริง ๆ แต่ทำไมเขาถึงไม่ซื้ออะไรเลยล่ะ?”
ฉันจำได้ว่าเคยเห็นตู้โชว์สินค้าชั้น 3 สองตู้ในห้างสรรพสินค้า
หนึ่งในนั้นถูกหลี่เสี่ยวเซิงนำไป ส่วนอีกตัวหนึ่งเธอซื้อมา
แล้วเย่ฉีหยานซื้ออะไรไปล่ะ?
เธอไม่เชื่อว่าเย่ฉีหยานจะไม่มีตั๋วรถไฟ พ่อค้าไร้ศีลธรรมคนนั้นต้องเป็นคนที่ร่ำรวยที่สุดในกลุ่มอย่างแน่นอน
“มันทำให้เราอยากรู้จริงๆ ว่าเขามีความสามารถด้านไหน”
เด็กสาวพึมพำเบาๆ พลางเปิดหน้าจอแสงขึ้นมาอย่างไม่ใส่ใจ ในบรรดาข้อมูลส่วนตัวที่เธอแสดงนั้น มีสิ่งหนึ่งที่เรียกว่าพรสวรรค์
【มิเรอร์มูน】: ใช้พลังงานจิตเพื่อสุ่มรับไอเทมที่มีระดับต่ำกว่าระดับของรถไฟ
ซ่างกวนอิงเสวี่ยลูบขมับและถอนหายใจขณะมองดูลูกโป่งน้ำที่แฟบแล้วกองใหญ่ที่เธอได้มาจากการใช้พลังพิเศษของเธอ
“ล้มเหลวอีกแล้ว ในช่วงหลายวันที่ผ่านมา เครื่องมือที่มีประโยชน์เพียงอย่างเดียวนอกจากเครื่องกรองน้ำก็คือโทรศัพท์มือถือของฉัน และความรู้สึกหลังจากใช้พลังงานทางจิตใจไป… มันช่างไม่สบายใจเหลือเกิน… ความไม่มั่นใจในตัวเองตั้งแต่อายุต่ำกว่า 50 ปีก็น่ากลัวขนาดนี้แล้ว ถ้าต่ำกว่านี้อีก… จะมีมนุษย์คนไหนทนได้จริงๆ?”
“ฉันไม่สามารถใช้ความสามารถของฉันได้มาระยะหนึ่งแล้ว และอัตราการฟื้นตัวก็ช้าเกินไป”
————
“การระเหิด”
【พลังวิญญาณ: 120 → 110】
【แบบแปลนห้องโดยสารพื้นฐาน → แบบแปลนห้องโดยสารใหม่ที่สะดวกสบาย】
【สิ่งที่ต้องการ: ไม้ 150 กิโลกรัม, โลหะ 200 กิโลกรัม, ชิ้นส่วนเครื่องจักร 90 ชิ้น】
【วัสดุเพิ่มเติม (ไม่บังคับ): กระจก 30 กิโลกรัม, เส้นใย 20 กิโลกรัม สำหรับดัดแปลงตัวรถ】
【การสร้างตู้รถไฟเสร็จสมบูรณ์แล้ว】
【จำนวนตู้โดยสารปัจจุบัน: 3】
เย่ฉีหยานได้ยกระดับแบบร่างเบื้องต้นของรถม้าที่เขาได้รับมาในตอนแรกให้ดียิ่งขึ้น
เป็นไปตามที่คาดไว้ การตัดสินใจที่จะไม่ยกระดับมันตั้งแต่แรกนั้นเป็นการตัดสินใจที่ถูกต้องแล้ว
ปริมาณวัสดุที่จำเป็นสำหรับการก่อสร้างเพิ่มขึ้นอย่างมาก แต่สำหรับเขาในตอนนี้แล้ว ปริมาณดังกล่าวไม่ได้มากมายอะไรนัก
การก่อสร้างเสร็จสมบูรณ์แล้ว
เมื่อเข้าไปในตู้โดยสารแล้ว ก็พบว่าสะอาดและเป็นระเบียบเรียบร้อยกว่าตู้โดยสารชั้นล่างมาก ทุกอย่างดูใหม่เอี่ยม ต่างจากตู้โดยสารชั้นล่างที่แม้จะทำความสะอาดอย่างดีที่สุดแล้วก็ยังซ่อนสนิมที่อยู่ทุกหนทุกแห่งและเสียงเสียดสีที่ดังจนแสบฟันไม่ได้
แต่เย่ฉีหยานยังไม่พอใจกับเรื่องนี้
“การระเหิด”
【พลังวิญญาณ: 110 → 95】
【รถม้าใหม่ที่สะดวกสบาย → รถม้าสำหรับปลูกต้นไม้】
【รถม้าสำหรับปลูกต้นไม้】
【ด้วยระบบควบคุมอุณหภูมิสำหรับแต่ละโซน พืชที่ปลูกในตู้ปลูกนี้จะเจริญเติบโตได้เร็วขึ้น】
【สามารถติดตั้งชิปอัจฉริยะเพื่อยกระดับระบบอัตโนมัติ ซึ่งจะช่วยให้สามารถทำงานต่างๆ เช่น การปลูก การเก็บเกี่ยว และการรดน้ำได้โดยอัตโนมัติ】
【หมายเหตุ: ตู้โดยสารนี้ต้องใช้ไฟฟ้า และต้องติดตั้งเครื่องกำเนิดไฟฟ้าเพื่อใช้งาน】
“ปลูกต้นไม้เหรอ? ไม่เลวเลยนะ เป็นโอกาสดีที่จะย้ายต้นสนขาวไปไว้ตรงนั้น”
YOU MAY ALSO LIKE
