แค่รับศิษย์ ข้าก็เหนือฟ้า - บทที่ 105 ชายชราลึกลับผู้พูดไม่ออก
เมื่อได้ยินคำถามของชายชรา ศิษย์ปากไวคนหนึ่งก็เผลอหลุดปากตอบออกไปทันทีด้วยความภูมิใจ
ที่นั่นคือเขตหวงห้ามของสำนักยู่ฮวาเราขอรับ อย่าว่าแต่ท่านเจ้าสำนักเลย ต่อให้เป็นปรมาจารย์บรรพชนของพวกเรา ก็ยังไม่มีคุณสมบัติจะขึ้นไปพำนักอยู่บนนั้นด้วยซ้ำ
พูดจบ ศิษย์ผู้นั้นก็ทอดสายตามองไปยังยอดเขาทักษิณด้วยความเคารพเลื่อมใสระคนปรารถนา
ทว่า เพียงชั่วพริบตา เขาก็สัมผัสได้ถึงความเยือกเย็นยะเยือกที่แผ่ซ่านเข้ามาปกคลุมร่างกาย
เมื่อหันกลับมามองรอบข้าง เขาก็ต้องสะดุ้งสุดตัว
เพราะศิษย์พี่ศิษย์น้องคนอื่นๆ ต่างพากันจ้องมองมาที่เขาด้วยสีหน้าซีดเผือดแฝงแววตำหนิอย่างรุนแรง
วินาทีนั้น ศิษย์หนุ่มปากไวถึงกับตัวสั่นงันงก เพิ่งรู้ตัวว่าความตื่นเต้นชั่ววูบทำให้เขาพลั้งปากพูดสิ่งที่อยู่ในใจออกไปเสียแล้ว
เพียะ
เขาเงื้อมือตบหน้าตัวเองฉาดใหญ่เพื่อเรียกสติ
ตุบ
จากนั้นเขาก็รีบคุกเข่าหันหน้าไปทางยอดเขาทักษิณ กล่าวขอขมาเสียงสั่นเครือ ศิษย์ผิดไปแล้ว ท่านผู้อาวุโสโปรดลงโทษด้วยขอรับ
ท่าทีหวาดกลัวจนเกินเหตุของศิษย์ผู้นั้น ทำให้แววตาของชายชราที่มองไปยังยอดเขาทักษิณยิ่งทอประกายสนใจใคร่รู้มากยิ่งขึ้น
เมื่อครู่เขาได้แผ่สัมผัสเทวะตรวจสอบดูแล้ว พบว่าผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดในสำนักแห่งนี้คือสตรีผู้หนึ่ง ซึ่งเพิ่งก้าวเข้าสู่ระดับ กายาคงกระพัน ได้ไม่นาน
ในขณะที่ชายชรากำลังครุ่นคิดว่าควรจะลองลักลอบขึ้นไปสำรวจยอดเขาทักษิณดูสักหน่อยดีหรือไม่ เสียงสตรีผู้ทรงอำนาจก็ดังแทรกขึ้น
เจ้าสมควรถูกลงโทษจริงๆ ไปรับโทษที่หอวินัยเสีย ยวี่เซียนปรากฏตัวขึ้น นางปรายตามองศิษย์ผู้นั้นด้วยสีหน้าเรียบเฉย
ขอรับ ศิษย์ผู้นั้นก้มหน้ารับคำ เตรียมจะลุกขึ้นไปรับโทษแต่โดยดี
ช้าก่อน แม่นาง อย่าได้ทำเช่นนั้นเลย เป็นข้าเองที่สอดรู้สอดเห็นถามเขา เขาไม่ได้มีเจตนาลบหลู่หรอก อย่าโทษเขาเลย ชายชราเห็นดังนั้นจึงรีบเอ่ยปากขอร้องแทน
ยวี่เซียนหันมามองชายชรา ก่อนจะถอนหายใจเบาๆ เห็นแก่หน้าท่านผู้เฒ่าที่ช่วยขอร้อง ครั้งนี้ข้าจะละเว้นให้ แต่จงจำไว้ ที่นั่นไม่ใช่สถานที่ที่พวกเจ้าจะเอามาพูดคุยเล่นกันสนุกปาก เข้าใจหรือไม่
ยวี่เซียนใช้วิธีพระเดชและพระคุณควบคู่กันในการปกครอง
ขอบพระคุณท่านเจ้าสำนัก ขอบพระคุณท่านผู้เฒ่า ศิษย์หนุ่มผู้นั้นรีบโขกศีรษะขอบคุณราวกับได้รับชีวิตใหม่
ชายชรามองภาพตรงหน้าด้วยความประทับใจ
เขาไม่คิดเลยว่า ในช่วงบั้นปลายชีวิตจะได้มาพบเห็นสำนักที่มีบรรยากาศน่าเลื่อมใสเช่นนี้ ไม่เสียเที่ยวจริงๆ ที่แวะมา
ยวี่เซียน คารวะท่านผู้เฒ่าเจ้าค่ะ ยวี่เซียนหันมาประสานมือทำความเคารพชายชราอย่างนอบน้อม
การกระทำของนางทำเอาเหล่าศิษย์โดยรอบถึงกับยืนตะลึง
ไม่ใช่ว่ายวี่เซียนมีนิสัยชอบก้มหัวให้ใครง่ายๆ แต่เป็นเพราะสัญชาตญาณของนางเตือนว่า ชายชราผู้นี้ไม่ธรรมดา แม้จะอธิบายเป็นคำพูดไม่ได้ แต่ความรู้สึกของนางบอกชัดเจน
บทเรียนจากเย่หนาน บุรุษผู้มีเปลือกนอกเป็นเพียงระดับ กลั่นลมปราณ แต่เนื้อในกลับแข็งแกร่งจนน่าขนลุก ทำให้ยวี่เซียนเรียนรู้ที่จะไม่ตัดสินใครแต่เพียงภายนอก และมีความระมัดระวังตัวมากขึ้น
โอ้ แม่นางไม่ต้องมากพิธี ข้าก็แค่ตาแก่ที่แวะมาขอน้ำชาดื่มสักจอก เจ้าสำนักไม่ต้องเกรงใจไปหรอก ชายชรารีบประคองยวี่เซียนขึ้น
เมื่อเห็นชายชราวางตัวเป็นกันเอง ทั้งยังรับการคารวะจากนางอย่างผ่าเผย ยวี่เซียนก็ยิ่งมั่นใจว่าการคาดเดาของตนถูกต้อง
ท่านผู้เฒ่ากล่าวเกินไป เป็นสำนักยู่ฮวาของเราที่เสียมารยาท เชิญท่านทางนี้เจ้าค่ะ ยวี่เซียนผายมือเชื้อเชิญ
ชายชราเองก็ไม่ได้บ่ายเบี่ยง ตอนนี้เขารู้สึกถูกชะตากับสำนักยู่ฮวาจนยังไม่อยากรีบจากไปไหน
ยวี่เซียนนำทางชายชราไปยังศาลาชมวิวบนเนินเขาด้านหลัง ทิวทัศน์ตรงนี้งดงามเป็นรองเพียงยอดเขาทักษิณเท่านั้น
เดิมทีนางคิดจะพาไปรับรองที่ตำหนักใหญ่ แต่เมื่อพิจารณาบุคลิกของชายชราแล้ว ผู้สูงส่งเช่นนี้น่าจะชื่นชอบธรรมชาติและความสงบเงียบมากกว่า
ไม่นานนัก ชาชั้นเลิศของสำนักยู่ฮวาก็ถูกนำมาวางบนโต๊ะ
ท่านผู้เฒ่า เชิญดื่มชาเจ้าค่ะ ยวี่เซียนรินชาให้อย่างนอบน้อม
ดี ดีมาก เชิญเจ้านั่งลงเถอะ ชายชราเอ่ยอย่างเป็นกันเองเมื่อเห็นยวี่เซียนยังยืนคอยปรนนิบัติ
เจ้าค่ะ ยวี่เซียนพยักหน้ารับแล้วนั่งลงฝั่งตรงข้าม
ชาดี วันนี้ทั้งผู้คน เรื่องราว และรสชา ล้วนทำให้จิตใจเบิกบานยิ่งนัก ชายชราจิบชาแล้วเอ่ยชมเปาะ
ความจริงรสชาติของชาก็ไม่ได้วิเศษเลิศเลอถึงเพียงนั้น แต่บรรยากาศอันอบอุ่นและสามัคคีกลมเกลียวภายในสำนักยู่ฮวาต่างหาก ที่ทำให้เขารู้สึกผ่อนคลาย นี่คือดินแดนบริสุทธิ์ที่หาได้ยากยิ่งในโลกผู้บำเพ็ญเพียรอันโหดร้าย
ไม่ทราบว่า ท่านผู้เฒ่ามาเยือนสำนักยู่ฮวาด้วยเหตุธุระอันใดหรือเจ้าคะ ยวี่เซียนรินชาเติมให้พลางเอ่ยถามเลียบเคียง
ไม่มีอะไรสำคัญหรอก ศิษย์ของข้าเข้าไปแย่งชิงวาสนาในเทือกเขาหมื่นอสูร ข้าว่างๆ ไม่มีอะไรทำก็เลยออกมาเดินเล่น จนกระทั่งมาเจอที่นี่เข้านั่นแหละ ชายชราตอบด้วยรอยยิ้มใจดี
เมื่อเห็นว่าชายชราไม่ได้มีเจตนาร้าย ยวี่เซียนก็ลอบถอนหายใจด้วยความโล่งอก
แม้นางจะดูระดับพลังของเขาไม่ออก แต่เขาย่อมแข็งแกร่งอย่างแน่นอน
เอ่อ ข้าขอถามตามตรง ยอดเขาทักษิณลูกนั้นคือสถานที่ใดกันแน่ หากไม่สะดวกตอบก็ไม่เป็นไรนะ ชายชราเก็บความสงสัยไว้ไม่อยู่ จึงตัดสินใจถามถึงยอดเขาทักษิณ
ไม่มีอะไรปิดบังเจ้าค่ะ บนยอดเขานั้นมีท่านผู้อาวุโสท่านหนึ่งพำนักอยู่ ท่านรักความสงบและไม่ชอบให้ใครไปรบกวน ข้าจึงสั่งห้ามศิษย์ในสำนักขึ้นไปวุ่นวาย ยวี่เซียนตอบตามความจริง
หือ ผู้อาวุโส เจ้าช่วยแนะนำให้ข้ารู้จักหน่อยได้หรือไม่ แววตาของชายชราเป็นประกายขึ้นมาทันที
เรื่องนี้เกรงว่าตอนนี้คงจะไม่ได้เจ้าค่ะ เพราะท่านผู้อาวุโสเองก็เดินทางไปที่เทือกเขาหมื่นอสูรเช่นกัน ยวี่เซียนตอบด้วยความเสียดาย
ตอนที่เย่หนานออกเดินทาง นางกำลังปิดด่านทะลวงขอบเขตอยู่ มิเช่นนั้นนางคงจะกดพลังและติดตามเขาไปด้วยแล้ว นางเพิ่งมารู้เรื่องหลังจากออกจากด่านและได้อ่านหยกบันทึกข้อความที่ยวี่เซียวจื่อทิ้งไว้ให้
อ้าว เขาเองก็พาหมูศิษย์ไปหาประสบการณ์เหมือนกันรึ รูปร่างหน้าตาเขาเป็นอย่างไร ชายชราขมวดคิ้วถาม
เพราะยอดฝีมือที่ไปรวมตัวกันหน้าสุสานโบราณ เขาจำหน้าตาได้เกือบหมด โดยเฉพาะพวกระดับ นภาเร้นลับ
หากผู้อาวุโสที่ยวี่เซียนกล่าวถึงเป็นหนึ่งในคนพวกนั้น เขาคงผิดหวังไม่น้อย
โดยเฉพาะเจ้าพวกระดับ นภาเร้นลับ หน้าตาแต่ละคนดูไม่ได้ เหมือนพวกโจรชั่วเสียมากกว่าจะเป็นยอดคนผู้สันโดษ
ท่านผู้อาวุโสแซ่เย่เจ้าค่ะ สวมชุดสีขาวสะอาดตา อายุราวๆ ยี่สิบปีเห็นจะได้ เห็นบอกว่าเบื่อๆ ก็เลยจะเข้าไปเดินเล่นในสุสานโบราณที่เพิ่งปรากฏขึ้นเจ้าค่ะ ยวี่เซียนถ่ายทอดข้อมูลตามที่ได้รับมาจากยวี่เซียวจื่อ
สรุปสั้นๆ คือ มีสุสานโบราณปรากฏขึ้น และเย่หนานแค่อยากเข้าไปเดินเล่น
เข้าไปเดินเล่น แล้วเขาอยู่ระดับพลังชั้นใด ข้าจำได้ว่าหากระดับพลังสูงเกินระดับ กายาคงกระพัน จะไม่สามารถผ่านเข้าไปได้ไม่ใช่รึ ชายชรายิ่งฟังยิ่งงุนงง
ในความคิดของเขา ท่านผู้อาวุโสที่ยวี่เซียนเคารพเทิดทูน อย่างน้อยๆ ก็ต้องเป็นระดับ นภาเร้นลับ ขึ้นไป
ท่านผู้อาวุโสเย่ อยู่ระดับ กลั่นลมปราณ เจ้าค่ะ ยวี่เซียนจำต้องตอบตามความจริง เพราะสิ่งที่นางเห็นกับตาคือระดับนั้นจริงๆ
พรูดดด
ทันทีที่ได้ยินคำตอบ น้ำชาที่เพิ่งไหลเข้าปากชายชราก็ถูกพ่นออกมาจนหมดสิ้น
อะไรนะ ระดับ กลั่นลมปราณ ใบหน้าของชายชรากระตุกยิกๆ
หากไม่ใช่เพราะท่าทีที่จริงใจของยวี่เซียน เขาคงคิดว่านางกำลังล้อเล่นปั่นหัวเขาเป็นแน่
เห็นปฏิกิริยาของชายชรา ยวี่เซียนก็ได้แต่ยิ้มเจื่อนๆ ท่านผู้เฒ่า ข้าเองก็ไม่ทราบเหตุผล แต่ระดับพลังที่ท่านผู้อาวุโสเย่เปิดเผยออกมาคือระดับ กลั่นลมปราณ จริงๆ เจ้าค่ะ
อืม ก็ไม่แปลก ผู้ฝึกตนบางคนสามารถกดพลัง หรือมีสมบัติวิเศษช่วยปกปิดตบะได้ ชายชราตั้งสติ พยายามหาเหตุผลมารองรับ พลางขมวดคิ้วครุ่นคิด
ในสายตาของเขา เย่หนานน่าจะเป็นประเภทเสือซ่อนเล็บ
ส่วนเรื่องรูปลักษณ์ภายนอกที่ดูเหมือนคนอายุยี่สิบเศษนั้น เขาไม่ได้ใส่ใจ ยอดคนเฒ่าเฝ้าปีบางคนใช้วิชาลับคงความหนุ่มสาวไว้ได้เป็นเรื่องปกติ แม้เขาจะมองว่าเรื่องพรรค์นั้นไร้สาระก็ตาม
เอาเถอะ เช่นนั้นข้าจะรอเขาอยู่ที่นี่จนกว่าจะกลับมาก็แล้วกัน ชายชราตัดสินใจอย่างไม่รีบร้อน
ก่อนหน้านี้เขาเพียงแค่สงสัย แต่ตอนนี้ความอยากรู้อยากเห็นทวีคูณขึ้นหลายเท่า เขาอยากจะเห็นหน้าท่านผู้อาวุโสเย่ที่เจ้าสำนักสาวผู้นี้เทิดทูนนักหนา ว่าจะเป็นยอดคนมาจากไหนกันแน่
ได้เจ้าค่ะ ข้าจะให้คนจัดเตรียมที่พักรับรองไว้ให้ หากท่านผู้เฒ่าต้องการสิ่งใด สามารถเรียกศิษย์ได้ตลอดเวลาเลยนะเจ้าคะ ยวี่เซียนโบกมือเรียกศิษย์สองคนให้มาคอยสแตนด์บายอยู่ที่ศาลา
ดี ดีมาก รบกวนเจ้าแล้ว ชายชราประสานมือขอบคุณ
หลังจากยวี่เซียนขอตัวลาจากไป ชายชราก็นั่งลงที่เดิม หยิบกระดานหมากส่วนตัวออกมาวาง แล้วเริ่มเดินหมากแข่งกับตนเองอย่างสบายอารมณ์
YOU MAY ALSO LIKE
