แต่งงานกับปี่ปี่ตง ตามใจเชียนเริ่นเสวี่ยจนเสียคน (ตำนานจอมยุทธ์ภูตถังซาน) - #1บทที่ 1 จุติเข้าสู่ร่างของเฉียนซุนจี

#1บทที่ 1: จุติเข้าสู่ร่างของเฉียนซุนจี

บทที่ 1: การจุติเข้าสู่ร่างของเฉียนซุนจี

เมื่อหลินเฉียนซุนลืมตาขึ้น เขาก็พบกับดวงตาโตเป็นประกายคู่หนึ่ง

ใบหน้าของหญิงสาววัยสิบแปดปีอยู่ใกล้มาก ผิวขาวเนียนของเธอมีสีแดงระเรื่อจางๆ

เสื้อคลุม ที่ตัดเย็บอย่างประณีตจากพระราชวังเซนต์สเน้นสัดส่วนโค้งเว้าที่ดูอ่อนเยาว์แต่เริ่มเบ่งบานของเธอ

“คุณครูคะ คุณครูเป็นอะไรไปคะ?”บีบี ดงกระพริบตา

หลิน เฉียนซุน—ตอนนี้ควรจะเรียกว่าเฉียนซุนจี—เกิดอาการสมองวายเฉียบพลันในที่เกิดเหตุ

เมื่อคืนที่ผ่านมา เขายังคงนอนดึกบ่นเกี่ยวกับเนื้อเรื่องของทวีปโต่วหลัวและเมื่อตื่นขึ้นมา เขากลายเป็นหนึ่งในตัวร้ายที่ถูกเกลียดชังมากที่สุดในหนังสือเล่มนั้นเสียแล้ว

พระสันตะปาปาผู้น่าเวทนาองค์นั้น ย่อมต้องพบจุดจบด้วยน้ำมือของศิษย์ของตนเอง

แต่เดี๋ยวก่อน…

เขาพิจารณาเด็กสาวตรงหน้าอย่างถี่ถ้วน

สายตาของเธอสดใสราวกับนักศึกษาสาวที่เพิ่งจบการศึกษาจากมหาวิทยาลัย

ที่สำคัญที่สุด—หยูเสี่ยวกัง!

ปรมาจารย์ ด้านทฤษฎีที่บีบี ดงนึกถึงอยู่ตลอดนั้นยังไม่ปรากฏตัว!

“ครู?”

แก้มของบีบี ดงแดงก่ำภายใต้สายตาของเขา เธอจึงเบี่ยงสายตาไปอย่างไม่เป็นธรรมชาติ “คุณ… คุณมองอะไรอยู่คะ?”

เฉียนซุนจีได้สติกลับคืนมาและพูดออกมาอย่างไม่ทันคิดว่า “ข้ากำลังดูอยู่ว่าทำไมศิษย์ของข้าถึงได้สวยขนาดนี้”

บรรยากาศเงียบสงัดลงทันที…

บีบี ดงยืนนิ่งอยู่กับที่

ครูของเธอ ผู้ซึ่งมักทำหน้าเคร่งขรึมและสามารถฝึกฝนให้เธอสงสัยในชีวิตได้เสมอในระหว่างการฝึกฝน กลับ…ชมเธอว่าสวยงั้นหรือ?

เฉียนซุนจีเองก็รู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ จึงรีบพยายามแก้ไขสถานการณ์

“อืม…”

“หมายความว่า วันนี้เป็นวันเกิดครบรอบสิบแปดปีของคุณนะ”

บีบี ดงยังคงอยู่ในสภาพแข็งทื่อ พยักหน้าอย่างเหม่อลอย

“คืนนี้ อาจารย์จะพาท่านไปเดินเล่นในเมืองวิญญาณ”

“…อ่า?”

“อะไรนะ คุณไม่เต็มใจเหรอ?”

เฉียนซุนจีตีกลองอยู่ในใจ นี่จะดูไม่เข้ากับนิสัยตัวละครเกินไปหรือเปล่า?

“ยินดีค่ะ”บีบี ดงพยักหน้า “ขอบคุณค่ะ อาจารย์!”

“ไม่ต้องขอบคุณหรอก นี่เป็นสิ่งที่ครูควรทำอยู่แล้ว”

“ฉันจะไปหาคุณคืนนี้”

“อ่า…โอ้”

เธอดูเหม่อลอยและโค้งคำนับ ก่อนจะหันหลังเดินออกไป โดยที่แขนและขาทั้งสองข้างยังเคลื่อนไหวไปในทิศทางเดียวกัน และเกือบสะดุดธรณีประตูขณะที่เดินไปถึงประตู

เมื่อเห็นหญิงสาววิ่งหนีอย่างตื่นตระหนก เฉียนซุนจีก็อดหัวเราะออกมาไม่ได้ในที่สุด

ในวินาทีต่อมา แผ่นโปร่งแสงก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าเขาอย่างกะทันหัน

【ระบบ”DouluoChange Ending” เชื่อมต่อสำเร็จแล้ว!】

【ภารกิจสำหรับมือใหม่: พลิกผันโครงเรื่องเดิมและป้องกันไม่ให้บีบีดงกลายเป็นคนชั่วร้าย】

【ความคืบหน้าปัจจุบัน: 0%】

【คำเตือน: โปรดสังเกตบุคลิกของผู้ดำเนินรายการ การแสดงออกที่ผิดเพี้ยนมากเกินไปอาจทำให้เกิดความสงสัย】

【แน่นอนว่า ‘การเปลี่ยนแปลงบุคลิกภาพ’ เป็นครั้งคราวนั้น สามารถอธิบายได้ว่าเป็น…วิกฤตวัยกลางคน】

เฉียนซุนจี: “…”

นี่มันวิกฤตวัยกลางคนแบบไหนกันเนี่ย!

เขาเอามือแตะคางพลางมอง ออกไปนอกหน้าต่าง เห็นถนนที่พลุกพล่านของเมืองวิญญาณและแผนการอันกล้าหาญก็ค่อยๆ ก่อตัวขึ้น

ในหนังสือต้นฉบับเฉียนซุนจีได้กักขังบีปี้ตงไว้ โดยไม่เต็มใจ ส่งผลให้เกิดศัตรูที่ไม่สามารถปรองดองกันได้

แล้วถ้าเขาเปลี่ยนวิธีการล่ะ?

การใช้ทั้งอาหาร การช้อปปิ้ง การดูแลเอาใจใส่อย่างพิถีพิถัน… การปรนนิบัติเทพเจ้ารากษสในอนาคตให้ กลายเป็นคนโง่เขลาโรแมนติกอย่างสุดขั้ว?

ดูเหมือนจะน่าสนใจอยู่บ้างนะ?

—

เมื่อค่ำคืนมาเยือนเมืองวิญญาณก็สว่างไสวไปด้วยแสงไฟ

บีบี ดงยืนอยู่ที่ประตูห้องนอนของเธอ หลังจากเปลี่ยนเสื้อผ้าไปแล้วสามครั้ง

ในที่สุด เธอก็เลือกชุดเดรสยาวสีม่วงอ่อนที่ดูสง่างาม มองตัวเองในกระจกคริสตัลซ้ำแล้วซ้ำเล่า พร้อมกับจับชายกระโปรงไว้แน่นด้วยความประหม่า

ครูไม่เคยถามเรื่องเล็กน้อยแบบนี้มาก่อนเลย ไม่ต้องพูดถึงการไปซื้อของกับเธอด้วยซ้ำ

วันนี้พระอาทิตย์ขึ้นจากทางทิศตะวันตกหรือเปล่า?

หรืออาจจะเป็น… การฝึกอบรมรูปแบบใหม่บางอย่าง?

เป็นการทดสอบความสงบของเธอในสภาพแวดล้อมที่มีเสียงดังใช่หรือไม่?

“ตงเอ๋อร์”

เสียงนุ่มนวลดังขึ้นบีบี ดงเงยหน้าขึ้นด้วยความตกตะลึงอีกครั้ง

เฉียนซุนจีได้ถอด เสื้อคลุมจักรพรรดิอันเป็นเอกลักษณ์ของเขาออก และเปลี่ยนมาสวมชุดลำลองเรียบง่ายลายสีเงินแทน

ผมสีทองยาวของเขาถูกมัดรวบไว้ด้านหลังอย่างไม่ตั้งใจ โดยมีเส้นผมบางส่วนปรกหน้าผาก ซึ่งดู…มีสไตล์อย่างไม่คาดคิด?

“เหม่อไปทำไม?”

ไปกันเถอะ

“โอเค…” เด็กสาวผู้มีความรู้สึกเบิกบานราวฤดูใบไม้ผลิได้สติกลับคืนมา ก้มหน้าลงและเดินเคียงข้างเฉียนซุนจี

…

ตลาดกลางคืนของSpirit Cityคึกคักกว่าที่คิดไว้มาก

แผงขายอาหารว่างส่งกลิ่นหอมชวนรับประทาน และการแสดงของนักแสดงข้างถนนก็เรียกเสียงเชียร์ดังสนั่น

“ถังหูลู่ ขอไม้เสียบสองอัน”เฉียนซุนจีหยิบเหรียญวิญญาณออกมา

“คุณครูคะ นี่มันเด็กเกินไป…”บีบี ดงกระซิบ

ทันใดนั้นเฉียนซุนจีก็เข้าใจ เขาเพิ่งลืมไปว่าตนเองเป็น ประมุขสูงสุดผู้ยิ่งใหญ่

“แต่ถ้าคุณครูซื้อมา ฉันอาจจะกินก็ได้”

“ตกลง งั้นฉันจะซื้อให้คุณเอง”

เฉียนซุนจีซื้อเทปบันทึกเสียงและยัดมันใส่มือเธออย่างไม่สุภาพ

บีบี ดงกัดเข้าไปในถังหูลู่ รสชาติหวานอมเปรี้ยวละลายในปากของเธอ

เธอแอบมองคนที่อยู่ข้างๆ

“ตงเอ๋อร์ ลองชิมนี่ดูสิ”

ทันทีหลังจากนั้นเฉียนซุนจีก็ยื่นเนื้อเสียบไม้ให้ พร้อมกับถือขนมงา ขนมกุหลาบ ผลไม้แช่น้ำผึ้ง… ดูเหมือนจะเป็นแผงขายขนมเคลื่อนที่เลยทีเดียว

“คุณครูคะ วันนี้คุณครู…”บีบี ดง อดไม่ได้ที่จะพูดขึ้น “แปลกมากเลยนะคะ”

เฉียนซุนจีกัดขนมงาคำหนึ่งแล้วพูดว่า “ที่ผ่านมาเป็นความผิดของอาจารย์เอง ที่เข้มงวดเกินไป”

“จากนี้ไป…”

“คุณควรยิ้มให้มากขึ้น กินให้มากขึ้น และมีความสุข”

จมูกของบีบี ดงเปลี่ยนเป็นสีแทนอย่างกะทันหัน

ตั้งแต่ยังเด็ก เธอถูกเลือกให้เป็นหญิงพรหมจรรย์และแบกรับภาระหน้าที่อันหนักอึ้ง

ทุกคนต่างบอกให้เธอเข้มแข็ง มีศักดิ์ศรี และเป็นแบบอย่างที่ดีของศาลเจ้า

วันนี้เองที่มีคนบอกเธอว่าให้มีความสุข

“ครู.”

“คุณ…ได้รับการกระตุ้นบางอย่างหรือเปล่า?”

เฉียนซุนจีสำลักขนมงาและไออย่างรุนแรงหลายครั้ง

【คำเตือน! ระดับความเบี่ยงเบนของบุคลิกภาพสูงเกินไป!】 แผงควบคุมระบบกระพริบอย่างรวดเร็ว

“เอ่อ…อาจารย์ท่านนี้เพิ่งจะเข้าใจเรื่องนี้ขึ้นมาเองครับ”

เขาพูดจาไร้สาระด้วยสีหน้าเรียบเฉยว่า “วิถีแห่งการฝึกฝนนั้น การผ่อนคลายและความตึงเครียดต้องมีความสมดุล”

“ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ในวันหยุดพักผ่อนประจำเดือนทุกครั้ง อาจารย์ท่านนี้จะพาท่านออกไปเดินเล่น”

ดวงตาของบีบี ดงเป็นประกายอีกครั้ง: “จริงเหรอ?”

“แน่นอน.”

“ครูเคยโกหกคุณเมื่อไหร่กัน?”

ทั้งสองเดินเลียบคลองไป ซึ่งมีตะเกียงน้ำสำหรับอวยพรดวงวิญญาณลอยอยู่บนผิวน้ำ

เฉียนซุนจีซื้อตะเกียงดอกบัวและยื่นให้ปี้ปี้ตงพลางกล่าวว่า “ขอพรนะ”

บีบี ดงถือตะเกียง หลับตาลง และสีหน้าของเธอดูเคร่งศาสนา

เฉียนซุนจีมองไปที่เธอ และรู้สึกขมขื่นเล็กน้อยในใจ

ในหนังสือต้นฉบับ ไม่มีใครเอาความปรารถนาของเด็กหญิงคนนี้ไปใส่ใจเลย

เธอปรารถนาที่จะอยู่เคียงข้างหยูเสี่ยวกังแต่กลับถูกเจ้าของเดิมพรากจากกัน

เธอปรารถนาจะปกป้องวิหารวิญญาณแต่กลับพบว่าตัวเองถูกทุกคนทอดทิ้ง

เธอปรารถนาที่จะเป็นเทพเจ้า แต่สุดท้ายก็เดินไปสู่ความบ้าคลั่งในความโดดเดี่ยว

“ฉันทำสำเร็จแล้ว”

บีบี ดงลืมตาขึ้นและค่อยๆ ผลักตะเกียงลงไปในน้ำ

“คุณขอพรอะไรไป?”

“คุณครูคะ ถ้าคุณพูดออกมาดัง ๆ มันจะไม่เป็นจริงหรอกค่ะ”

ระหว่างทางกลับบีบี ดงเริ่มง่วงนอนเล็กน้อย เธอจึงเอนศีรษะพิงหน้าต่างรถไฟ

แสงจันทร์สาดส่องลงบนใบหน้าของหญิงสาวที่กำลังหลับใหลอย่างสงบและงดงาม

【อัปเดตความคืบหน้าภารกิจ: 10%】

【ปลดล็อกความสำเร็จ: “ก้าวแรกของการปรนนิบัติ”】

【รางวัล: ทักษะการทำอาหารระดับเทพ(มาพร้อมกับสารานุกรมเชิงทฤษฎี “การคว้าท้องเธอคือการคว้าหัวใจเธอ”)】

ในวินาทีต่อมา สารานุกรมการทำอาหารก็ปรากฏขึ้นใน ความคิดของเฉียนซุนจีโดยจำลองขั้นตอนการเตรียมอาหารทั้งหมดได้อย่างแม่นยำ

ระบบ เข้าใจเรื่องนี้อย่างแท้จริง

เขาถอนหายใจและเงยหน้ามองท้องฟ้ายามค่ำคืน

ในหนังสือต้นฉบับเฉียนซุนจีเสียชีวิตด้วยฝีมือของบิบิตงและบิบิตงเสียชีวิตด้วยฝีมือของถังซานการตายแต่ละครั้งนั้นน่าเศร้ากว่าครั้งก่อนๆ

แต่ครั้งนี้มันแตกต่างออกไป

นับตั้งแต่เขามาถึง โศกนาฏกรรมเหล่านั้นก็จะไม่เกิดขึ้นซ้ำอีก

หยูเสี่ยวกัง?

ไปหาที่เย็นๆ พักผ่อนคลายร้อนกันเถอะ

ถังซาน?

จงเป็นลูกที่ดีและเคร่งศาสนา

“คุณครู…”บีบี ดงพึมพำในขณะหลับ

“อืม?”

“คุณดุมาก…”

เฉียนซุนจีอดหัวเราะไม่ได้พลางเอาเสื้อโค้ทของเขาคลุมตัวเธอไว้

รถม้าจอดที่ทางเข้า ศาลเจ้า

ภายใต้แสงจันทร์อันบริสุทธิ์ เฉียนซุนจีอุ้มปี้ปี้ตงซึ่งตื่นแล้วแต่ยังแสร้งทำเป็นหลับอยู่ ไปยัง พระราชวังนักบุญ

บีบี ดงในอ้อมแขนของเขานั้น ร่างกายของเธอเกร็งแน่นราวกับท่อนไม้

แม้ว่าภายนอกเธอจะดูสงบ แต่ในใจของเธอกลับเต็มไปด้วยความปั่นป่วนราวกับทะเลที่ปั่นป่วน