แต่งงานกับปี่ปี่ตง ตามใจเชียนเริ่นเสวี่ยจนเสียคน (ตำนานจอมยุทธ์ภูตถังซาน) - #123บทที่ 122 เด็กน้อย 122 เตะฉัน
#123บทที่ 122 เด็กน้อย 122 เตะฉัน
บทที่ 122 ลูกเตะฉัน
“ที่ไหน? ฉันหล่อกว่าน้องชายของคุณอีกนะ”
“หน้าด้านเหรอ?” พูดจบบีบี ดงก็กัดแขนเขาเบาๆ
“ทำไมคุณถึงกัดฉัน?”
“ฉันกัดได้ทุกเมื่อที่ต้องการ และการกัดคุณก็คือการให้รางวัลตัวเอง”
เฉียนซุนจีหยิกคางพลางกล่าวว่า “จะเป็นรางวัลหรือไม่นั้น ขึ้นอยู่กับว่าคุณกัดตรงไหนเป็นหลัก”
บีบี ดงเข้าใจความหมายแฝงในทันที “มันไม่เหมาะสมเลยที่รัก อย่าไปฟังเลย”
“เธอไม่เข้าใจ”
“เธอเข้าใจ”
หลังจากหยอกล้อกันสักพัก ทั้งสองก็กอดกันอีกครั้งพลางมองแสงจันทร์นอกหน้าต่าง
“เฉียนซุนจี”
“อืม?”
“คุณคิดว่าในอนาคตเธอจะเป็นคนแบบไหน?”
เฉียนซุนจีครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง “ฉันไม่รู้ แต่ไม่ว่าเธอจะเป็นคนแบบไหน ฉันก็จะปกป้องเธอ”
“ฉันก็จะทำเช่นกัน”
“ปกป้องเธอไปตลอดชีวิต”
เฉียนซุนจีก้มศีรษะลงสบตากับเธอ
ภายใต้แสงจันทร์ ทั้งสองยิ้มให้กัน ค่อยๆ ขยับริมฝีปากเข้าหากันจนแนบชิดกัน
หลังจากผ่านไปนาน…
บีบี ดงหายใจหอบ ถี่ พิงหัวเตียง แก้มแดงก่ำ น้ำตาคลอเบ้า
“คุณจูบเก่งขึ้นเรื่อยๆ เลยนะ”
เฉียนซุนจีหัวเราะเบาๆ “ภรรยาสอนผมมาดีจริงๆ”
พอได้ยินเช่นนั้นบีบี ดงก็กลอกตา ยื่นมือออกไปแล้วพูดว่า “ค่าเล่าเรียน”
“อะไรนะ! ครอบครัวนี้ยังพูดถึงเรื่องค่าเล่าเรียนกันอยู่อีกเหรอ? มันไม่ใช่ว่าฉันจะไปเรียนรู้จากผู้หญิงคนอื่นได้นี่นา จริงไหม?”
“กล้าดียังไง?”บีบี ดงกำหมัดแน่น ทำทีแสดงท่าทีดุดัน
“ฉันไม่กล้าหรอกนะ ล้อเล่นน่ะ”
“หึ แบบนี้แหละถึงจะเข้าท่า”
“สามีคะ ฉันอยากแช่เท้าค่ะ”
เฉียนซุนจีพยักหน้าและลุกขึ้นทันที “ตกลง ฉันจะไปเอาน้ำมาให้”
เขาเดินออกจากห้องและมาที่ห้องอาบน้ำ
เขาเปิดฝาถังน้ำและเทน้ำลงในอ่าง
จากนั้นเขายื่นมือลงไปในน้ำ แสงสีแดงจางๆ ปรากฏขึ้นในฝ่ามือของเขา
ด้วยพลังแห่งเปลวไฟเทวดาและการเปลี่ยนแปลงของสมุนไพรอมตะทำให้น้ำร้อนขึ้นอย่างรวดเร็ว
อุณหภูมิของน้ำเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วจนอยู่ในระดับที่เหมาะสม ไม่ร้อนหรือเย็นเกินไป อุ่นสบาย
เขาถืออ่างล้างหน้ากลับเข้าไปในห้องและวางไว้ข้างเตียง
บีบี ดงเหยียดเท้าออกมาจากใต้ผ้าห่มแล้ว เท้าเล็กๆ สีขาวนวลของเธอดูมีเสน่ห์ดึงดูดใจอย่างหาที่เปรียบไม่ได้ภายใต้แสงเทียน
เฉียนซุนจี่นั่งลงข้างเตียงและแช่เท้าลงในน้ำ
อุณหภูมิเหมาะสมหรือไม่?
“อืม กำลังดีเลย”บีบี ดงหรี่ตาลงด้วยสีหน้าที่แสดงออกถึงความพึงพอใจอย่างแท้จริง
มือของเฉียนซุนจีค่อยๆ นวดเท้าของเธอในน้ำ ตั้งแต่ข้อเท้าถึงหลังเท้า จากฝ่าเท้าถึงนิ้วเท้า ดูแลเอาใจใส่ทุกจุดอย่างพิถีพิถัน
บีบี ดงก้มมองเขา
เขาก้มหน้าลง ช่วยเธอล้างเท้าอย่างตั้งใจ
“สามี.”
“อืม?”
“ดูเหมือนคุณจะชอบเท้าของฉันมากเลยใช่ไหม?”
มือของเฉียนซุนจีหยุดชั่วครู่ “ทำไมจู่ๆ ท่านถึงถามเรื่องนี้ล่ะ?”
“เพราะทุกครั้งที่คุณมองพวกมันเป็นเวลานาน”
“คุณเองก็เคยบอกว่าพวกมันดูดีอยู่แล้ว และคุณก็ไม่เคยเบื่อที่จะมองพวกมันเลย”
เฉียนซุนจีไอเบาๆ “พวกเขาดูดีจริงๆ”
บีบี ดงบีบคางเบาๆ ทำท่าครุ่นคิด
“มองดูแล้ว คุณไม่รู้สึกอยากกินบ้างเหรอ?”
มือของเฉียนซุนจีสั่น “อืมๆ…เกือบแล้ว…เกือบแล้ว”
บีบี ดงหัวเราะเสียงดัง “ครูคนนั้นเป็นพวกวิตถารชัดๆ”
“คุณเรียกฉันว่าอะไร?”
บีบี ดงกระพริบตาและเปลี่ยนคำพูด “สามีฉันเป็นพวกวิตถาร”
เฉียนซุนจีพยักหน้าและกล่าวด้วยสีหน้าเรียบเฉยว่า “ขอบคุณสำหรับคำชมนะครับ ภรรยา”
บีบี ดงตกตะลึงไปครู่หนึ่ง ก่อนจะหัวเราะเสียงดังจนตัวโยกไปมา
“คุณนี่หน้าหนาจัง!”
“เช่นกันครับ/ค่ะ”
หลังจากหัวเราะจนพอใจแล้วบีบี ดงก็ขยับเท้าออกไปทันที
“สามีคะ เราไปแช่น้ำด้วยกันเถอะ”
“ด้วยกัน?”
“อืม”บีบี ดงขยับตัวเข้ามาเล็กน้อยแล้วตบที่ว่างข้างๆ ตัว “อ่างล้างหน้าใหญ่พอ เราสองคนนั่งได้สบาย”
เฉียนซุนจีครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ถอดรองเท้าและถุงเท้าออก แล้วยื่นเท้าลงไปในอ่างด้วยเช่นกัน
อ่างนั้นมีขนาดใหญ่พอจริงๆ สามารถวางเท้าสองคู่เคียงข้างกันได้อย่างพอดี
แต่บีบี ดงก็ยังไม่พอใจอยู่ดี
เธอขยับตัวและนั่งลงบน ตักของเฉียนซุนจีโดยตรง
เฉียนซุนจีรีบประคองเธอไว้พลางกล่าวว่า “ระวังด้วยนะ”
“ไม่เป็นไรหรอก”บีบี ดงเอนตัวเข้าหาอ้อมกอดของเขา ดึงมือของเขามาวางบนท้องที่นูนขึ้นของเธอ “แบบนี้สบายดี”
มือของเฉียนซุนจีลูบไปที่หน้าท้องของเธอ สัมผัสได้ถึงความอบอุ่นที่โค้งเว้า
ท้องที่โตขึ้นจนเห็นได้ชัดเจนแล้ว เพราะตั้งครรภ์ได้เจ็ดเดือนแล้ว
“ดงเอ๋อร์ฉันมีเรื่องจะบอกเธอ”
“มันคืออะไร?”
“พรุ่งนี้ฉันจะเข้ารับการทดสอบจากพระเจ้า”
“การทดสอบจากพระเจ้า?”
“อืมการทดสอบจากพระเจ้า”
“การประเมินศักดิ์ศรีความเป็นเทพ”
ด้วยความสงสัยบีบี ดงจึงมองเขาแล้วถามว่า “นั่นอะไรเหรอ?”
เฉียนซุนจีครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วจึงเรียบเรียงคำพูดของเขา
“ในโลกนี้ เทพเจ้ามีอยู่จริง”
“ตัวอย่างเช่นเทพทูตสวรรค์เทพรากษสเทพ แห่งท้องทะเล… พวกเขาอยู่เหนือกว่ามนุษย์มีชีวิตอมตะและพลังอำนาจอันน่าเกรงขาม”
สีหน้าของบีบี ดงเต็มไปด้วยความตกใจ “งั้นคุณ… คุณจะกลายเป็นเทพเจ้าเหรอ?”
“ใช่ ฉันกำลังเข้ารับการประเมินจากเทพแห่งแสงอยู่”
“เทพแห่งแสง? นั่นไม่ใช่เทพทูตสวรรค์แห่งหอผู้เฒ่าหรอก หรือ?”
“ถูกต้องแล้ว ไม่ใช่เทวดาหรือพระเจ้า”
“นี่คือตำแหน่งของพระเจ้าอีกรูปแบบหนึ่ง ”
บีบี ดงถึงกับอึ้งไปครู่หนึ่ง “แล้วคุณเริ่มตั้งแต่เมื่อไหร่ล่ะ? ทำไมฉันถึงไม่รู้มาก่อน?”
“การพิจารณาคดีครั้งแรกเสร็จสิ้นในช่วงเวลาที่คุณและเสี่ยวซีจำกันได้”
“เช้าขนาดนั้นเลยเหรอ?!” เธอนั่งตัวตรง จ้องมองเขาอย่างโกรธเคือง “คุณปิดบังเรื่องนี้จากฉันเหรอ?”
เฉียนซุนจีรีบอธิบายว่า “ฉันกลัวว่าคุณจะเป็นห่วง”
“เกลียดแก!”บีบี ดงเอื้อมมือไปหยิกแขนเขา “เรื่องใหญ่ขนาดนี้ แกไม่บอกฉัน!”
เฉียนซุนจีรู้สึกเจ็บปวด แต่ก็ไม่ได้หลบเลี่ยง “ขอโทษด้วย คราวหน้าจะไม่เกิดเหตุการณ์แบบนี้อีกแล้ว”
หลังจากหยิกเขาพอแล้วบีบี ดงก็เอนตัวกลับเข้าไปในอ้อมกอดของเขา
“แล้ว…มันอันตรายไหม?”
“อันตรายและโอกาสอยู่คู่กัน แต่ฉันจะทำให้สำเร็จอย่างแน่นอน”
“ผมไม่อยากตายไปโดยทิ้งภรรยาที่น่ารักและลูกในท้องไว้เบื้องหลังแน่นอน”
บีบี ดงรู้สึกจมูกบูดเล็กน้อย
“คุณต้องประสบความสำเร็จ”
“คุณต้องกลับมา”
“ใช้ได้.”
บิบิตงนึกขึ้นได้ว่า ถ้าเฉียนซุนจีมีชีวิตอมตะ เมื่อเธอตายไป เขาก็คงยังสบายดี ถูกแยกด้วยหยินหยางแบบนี้…
“ถ้าอย่างนั้นหมายความว่า เมื่อฉันตายเพราะแก่ชรา คุณก็ยังคงมีชีวิตอยู่ดีใช่ไหม?”
“ตงเอ๋อร์นอกจากจะเข้ารับการทดสอบจากเทพเจ้าด้วยตัวแล้ว ข้าจะช่วยเจ้าหาเทพเจ้าที่เหมาะสมด้วย ”
“คุณจะช่วยฉันหาอันนั้นจริงๆเหรอ?!”
“ตงเอ๋อร์วางมือบนหน้าอกแล้วพูดออกมาสิ ฉันเคยโกหกเธอหรือเปล่า?”
“ไม่… ไม่มี แต่คุณหาเจอไหม?”
“ได้แน่นอน นอกจากนี้ตงเอ๋อร์ยังมีความสามารถพิเศษและได้รับการชำระล้างด้วยสมุนไพรอมตะแล้ว เทพเจ้าย่อมต้องชื่นชอบเจ้าอย่างแน่นอน”
เมื่อได้ยินเช่นนั้นบีบี ดงก็รู้สึกโล่งใจ “งั้นก็ดีแล้วล่ะ”
มือของเฉียนซุนจียังคงวางอยู่บนท้องของบีบีตงลูบไล้อย่างอ่อนโยน
ทันใดนั้น เขาก็รู้สึกว่ามีอะไรบางอย่างมาแตะเบาๆ ที่ฝ่ามือของเขา
“!”
ร่างกายของเขาทั้งหมดแข็งทื่อไปทันที
บีบี ดงก็ตกตะลึงเช่นกัน
ทั้งสองก้มหน้าลงพร้อมกัน มองไปยังท้องที่ป่องออกมานั้น
“คุณ…คุณรู้สึกไหม?”
เฉียนซุนจีพยักหน้า ดวงตาเบิกกว้าง “ฉันรู้สึกได้ เธอเตะฉัน”
ทันทีที่เสียงของเขาแผ่วลง “ตุ๊บ”
ประสบความสำเร็จอีกครั้ง
คราวนี้มันชัดเจนยิ่งกว่าเดิมเสียอีก
“จริงหรือ!”
เธออุทานว่า “มันขยับตัวแรงมาก นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันโดนเตะ!”
มือของเฉียนซุนจียังคงแข็งทื่ออยู่บนท้องของเธอ สีหน้าของเขานั้นเปี่ยมไปด้วยความสุขอย่างยิ่ง
“เธอ… เธอเตะอีกแล้ว”บีบีตงจับมือเขาไว้ “เฉียนซุนจีเธอเตะฉันอีกแล้ว!”
ในที่สุดเฉียนซุนจีก็กลับมามีสติอีกครั้ง
เขาค่อยๆ วางบีบี ดงลงบนเตียง ขณะที่ซบหน้าลงกับท้องของเธอเบาๆ พลางกระซิบว่า “ลูกสาว เตะอีกครั้งได้ไหม?”
เสียงในท้องสงบลงชั่วครู่ แล้วก็—”ตุ๊บ”
เตะอีกครั้ง เข้าที่ใบหน้าของเขาเต็มๆ
เฉียนซุนจีถูกเตะถอยหลังไปเล็กน้อย จากนั้นก็เริ่มหัวเราะอย่างโง่เขลา
YOU MAY ALSO LIKE
